5

Camille Reyes POV

Ilang beses kong binasa ang mensahe ni Adrian bago ko ibinaba ang cellphone ko.

“Camille, kailangan nating mag-usap tungkol sa report. Huwag mong ipagpatuloy ang review hangga't hindi tayo nagkakausap.”

Hindi ko alam kung ano ang mas nakakainis—ang pag-uutos niya sa akin o ang pag-aakalang susunod ako dahil lang asawa niya ako.

Mabilis kong tinapos ang pag-aayos ng mga dokumento bago umalis sa opisina. Hindi ako sumagot sa mensahe niya. Kung may mahalaga siyang sasabihin tungkol sa report, puwede naman niyang sabihin iyon sa tamang meeting kasama ang finance team.

Pero paglabas ko ng building, nakita ko siyang naghihintay sa may parking area.

“Camille.”

Huminto ako, pero hindi ako lumapit agad. Nakabukas ang sasakyan niya at may hawak siyang cellphone. Mukha siyang pagod, pero hindi iyon sapat na dahilan para kalimutan ko ang ginawa niya sa akin.

“Ano’ng kailangan mo?”

“Can we talk somewhere private?”

“Kung tungkol sa report, puwede nating pag-usapan bukas kasama si Mr. Dela Cruz.”

“Hindi lang tungkol sa report.”

Napabuntong-hininga ako. “Adrian, kung gusto mong pag-usapan natin ang divorce, wala na akong idadagdag. Pumirma na ako. Ikaw ang may gusto nito.”

“Alam ko.”

“Then what else is there to say?”

Sandali siyang natahimik bago itinuro ang isang café sa kabilang kalsada.

“Ten minutes. Please.”

Gusto ko sanang tumanggi. Pagod na ako, gutom, at gusto ko na lang umuwi sa apartment ko. Pero kung may kinalaman sa trabaho ang sasabihin niya, mas mabuting marinig ko na kaysa maghula sa buong gabi.

Kaya sumama ako.

Pagkaupo namin sa café, hindi na ako nag-aksaya ng oras.

“Okay. Ano ba talaga?”

Inilapag niya ang cellphone niya sa mesa.

“May mga internal records na hindi dapat basta-basta kumakalat. Sensitive ang account na nire-review mo.”

“Hindi naman ako basta nagbubukas ng kung anu-anong files. Assigned sa akin ang report, at nakita kong hindi nagtutugma ang figures.”

“I'm not questioning your work.”

“Talaga? Kasi ang dating ng message mo, pinapahinto mo ako.”

Napahawak siya sa batok niya. “I wanted to talk to you first because the account is connected to a project that's still under review.”

“Anong project?”

Hindi siya agad sumagot. Tumingin muna siya sa paligid bago ibinalik ang atensiyon sa akin.

“It's a major investment. May mga payments na dumaan sa iba't ibang departments, at hindi pa kumpleto ang records. Kung maglalabas tayo ng preliminary findings nang walang buong impormasyon, puwedeng magkaroon ng maling conclusion.”

Naisip ko ang sinabi ni Mr. Dela Cruz. Huwag magmadali sa conclusion. Sa puntong iyon, pareho naman pala ang sinasabi nila.

“Hindi ko naman sinabing may gumawa ng mali,” sagot ko. “Ang report ko, may discrepancy na kailangang i-verify. Hindi ko binabago ang figures at hindi rin ako nag-aakusa ng kahit sino.”

“I know. But I need you to be careful.”

“I'm doing my job, Adrian. Hindi ko kailangang ipaalala sa sarili ko kung sino ang may-ari ng kumpanya tuwing may nakikita akong problema.”

Bahagya siyang napasandal sa upuan.

“That's not what I'm trying to do.”

“Then stop treating me like I can't handle it.”

Natahimik siya. Ilang segundo kaming walang imik habang inilalapag ng waiter ang tubig sa mesa.

Dati, kapag ganito kami katahimik, ako ang unang bumabawi. Magtatanong ako kung pagod ba siya o kung may problema sa trabaho. Kahit galit ako, ako pa rin ang gumagawa ng paraan para magkaayos kami.

Pero hindi ko na kayang gawin iyon ngayon.

“May isa pa,” sabi niya sa wakas. “I heard you're presenting the updated findings tomorrow.”

“Oo. Inutusan ako ni Mr. Dela Cruz.”

“Kung gano'n, stick to the documents. Huwag kang mag-assume tungkol sa mga transactions na hindi mo pa nave-verify.”

“Alam ko ang ginagawa ko.”

Tumayo ako at kinuha ang bag ko.

“Camille, wait.”

Tumingin ako sa kanya.

“I'm trying to prevent this from becoming a bigger issue.”

“Then help the finance team complete the records. Huwag mo akong pigilan na gawin ang trabaho ko.”

Hindi na siya sumagot.

Pagdating ko sa apartment, agad kong inilabas ang laptop at binuksan ang mga dokumentong kailangan para sa meeting kinabukasan. Sinunod ko ang sinabi niya tungkol sa pag-iwas sa assumptions, pero hindi ko binago ang findings ko.

May diperensiya sa report. Iyon lang ang alam ko sa ngayon.

Kinabukasan, dumating ako sa opisina nang mas maaga para ayusin ang presentation. Nandoon na si Mr. Dela Cruz nang dalhin ko sa kanya ang updated computation.

“Mas malinaw na ito,” sabi niya habang sinusuri ang figures. “Nakuha mo na ba ang lahat ng payment confirmations?”

“Hindi pa po. May isang transaction na wala pa ring supporting document.”

“Okay. Ilagay mo sa report na pending verification. Huwag mong isama sa confirmed findings.”

Tumango ako at inayos ang slide.

Nang magsimula ang meeting, naroon na ang parehong executives noong nakaraang araw. Kasama rin si Adrian, na tahimik na nakikinig habang ipinapaliwanag ko ang updated findings.

Nang matapos ako, nagtanong ang isa sa mga executive.

“Can we confirm that the remaining difference is caused by an error in the report?”

“Not yet, sir. We still need the missing payment confirmation to determine the cause.”

“Then who is responsible for obtaining that document?”

“Accounting is coordinating with the department that processed the payment.”

Nag-usap ang mga executives. Pagkatapos, nagsalita si Adrian.

“Until we have the complete records, no one should make a conclusion about the cause of the discrepancy.”

Tumango ang finance director at nagbigay ng instruction na kumpletuhin ang dokumentasyon sa loob ng dalawang araw.

Akala ko roon na matatapos ang meeting, pero bago kami makaalis, nagsalita ang isa pang executive.

“There's one more concern. We received an anonymous complaint alleging that this review may be affected by a personal relationship within the company.”

Nanlamig ang mga kamay ko.

Hindi ko kailangang hulaan kung sino ang tinutukoy nila.

Tumingin sa akin ang executive.

“Ms. Reyes, since you're married to Mr. Villareal, we'll need you to submit a written disclosure of your relationship and confirm that you have no personal involvement in the transactions under review.”

“Of course, sir,” sagot ko, kahit ramdam kong namumuo ang kaba sa dibdib ko.

“Your work will continue to be reviewed independently while we assess the concern.”

Pagkatapos ng meeting, lumapit si Mr. Dela Cruz at sinabing tutulungan niya akong maayos ang disclosure form. Pero bago ako makabalik sa desk ko, narinig ko ang boses ni Adrian sa likod ko.

“Camille, this is exactly what I was trying to avoid.”

Humarap ako sa kanya.

“Ang ginawa ko lang ay i-report ang nakita ko sa records.”

“I know.”

“Then why does it sound like you're blaming me?”

Hindi siya agad nakasagot.

Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat, hindi ko alam kung ang pag-aalala niya ba ay para sa kumpanya o para sa akin.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Bumalik ako sa desk ko at sinimulang ihanda ang disclosure form na hinihingi ng kumpanya.

Makalipas ang ilang minuto, dumating ang email mula sa HR.

Subject: Conflict of Interest Review — Formal Disclosure Required

Kailangan kong isumite ang buong detalye ng relasyon namin ni Adrian bago matapos ang araw.

Binuksan ko ang form at nagsimulang magsulat. Pero bago ko matapos ang unang bahagi, may tumawag mula sa executive office.

“Ms. Reyes, could you come to the boardroom? The directors would like to speak with you regarding the complaint.”

Tumayo ako, kinuha ang folder ng mga dokumento, at naglakad papunta sa boardroom.

Pagbukas ko ng p***o, nakita kong naroon na ang mga executives at si Adrian.

Sa pagkakataong ito, hindi na report ang kailangan kong ipaliwanag.

Ang sarili kong kredibilidad ang nakataya.