2

Camille Reyes POV

Alas-nuwebe pa lang ng umaga, nasa harap na ako ng Villareal Holdings.

Ilang segundo akong nakatayo sa tapat ng malaking glass doors bago tuluyang pumasok. Suot ko ang pinakamaayos kong blouse at itim na slacks. Simple lang ang dala kong bag, at halos isang linggo ko nang pinag-isipan kung anong isusuot ko sa interview na ito.

Hindi dahil gusto kong magmukhang mayaman. Kailangan ko lang makuha ang trabaho.

Pagkatapos ng nangyari kagabi, wala na akong oras para magmukmok. Kailangan kong makahanap ng matutuluyan at makapagsimula ulit. May kaunting ipon ako, pero hindi iyon sapat para mabuhay nang matagal nang walang trabaho.

Ayokong dumating ang araw na kailangan kong humingi ng tulong kay Adrian.

“Good morning po. May appointment po ako for a final interview,” sabi ko sa receptionist.

“Name, ma’am?”

“Camille Reyes.”

Mabilis siyang nag-type sa computer. Pagkatapos, tumingin siya sa akin at bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.

“Reyes po?”

“Opo.”

“Please take a seat muna, ma’am. I-inform ko lang po ang HR.”

Hindi ko na pinansin ang kakaibang tono niya. Baka nagkataon lang. Umupo ako sa waiting area at inilabas ang résumé ko para muling basahin.

May ilang taon akong experience sa financial analysis, kaya alam kong kaya ko ang trabahong inaaplayan ko. Hindi ako umaasa sa koneksiyon. Gusto kong matanggap dahil kwalipikado ako.

Makalipas ang ilang minuto, lumapit sa akin ang isang babaeng naka-blazer.

“Ms. Reyes?”

Tumayo ako. “Yes, ma’am.”

“I'm Patricia Santos from HR. Follow me, please.”

Dinala niya ako sa isang conference room. May laptop sa mesa at ilang dokumentong nakasalansan sa tabi nito. Umupo ako sa harap niya habang binubuksan niya ang résumé ko.

“Your credentials are impressive,” panimula niya. “Pero may kailangan lang kaming linawin bago tayo magpatuloy.”

Bahagya akong kinabahan. “Ano po iyon?”

Tiningnan niya ako nang diretso.

“Are you related to Mr. Adrian Villareal?”

Parang biglang bumigat ang hangin sa kuwarto.

Sandali akong natigilan bago sumagot. “We're married.”

Hindi ko na kailangang magsinungaling. Kahit gusto kong ihiwalay ang personal kong buhay sa trabaho, wala namang dahilan para itago ang katotohanan.

“Married?” ulit niya, halatang nagulat. “I'm sorry. We weren't informed about this.”

“May problema po ba?”

Nagpalitan siya ng tingin sa mga dokumentong nasa harap niya.

“Mr. Villareal is one of the company's major stakeholders. We need to make sure there won't be any conflict of interest.”

Naiintindihan ko ang concern niya. Kung ako ang nasa posisyon niya, malamang pareho rin ang itatanong ko.

“I'm applying for the financial analyst position,” paliwanag ko. “Wala akong balak makialam sa personal niyang affairs o gamitin ang relasyon namin para makakuha ng trabaho. Kung may kailangan kayong i-disclose, willing akong sumunod sa company policy.”

Tumango si Patricia, pero hindi nawala ang pag-aalinlangan sa mukha niya.

“Under normal circumstances, we would proceed with the interview. However, the position involves confidential financial reports, including some accounts connected to the Villareal family.”

Napahawak ako sa résumé ko.

Kailangan ko ang trabahong ito. Pero ayokong magmukhang ginagamit ko ang pangalan ni Adrian para makapasok sa kumpanya niya.

“Kung iyon po ang concern ninyo, puwede ninyo akong ilagay sa ibang account. I can work under a different supervisor, provided na pasok iyon sa position at responsibilities ko.”

Mukhang hindi niya inaasahan ang sagot ko.

Bago pa siya makapagsalita, bumukas ang p***o.

“What's going on here?”

Kilala ko ang boses na iyon.

Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino ang pumasok.

Si Adrian.

Naka-dark blue suit siya at may hawak na folder. Nang makita niya ako, sandali siyang natigilan. Mabilis ding bumalik sa dati ang ekspresyon ng mukha niya.

“Camille? What are you doing here?”

Tumayo ako, pilit pinananatiling kalmado ang boses ko.

“I'm here for my interview.”

Napatingin siya kay Patricia. “Why wasn't I informed about this?”

“Sir, we only found out about your relationship during the initial screening. We were discussing the possible conflict of interest.”

Napabuntong-hininga si Adrian at ibinalik ang tingin sa akin.

“Hindi mo ba naisip na sabihin sa akin na dito ka nag-apply?”

Napataas ang kilay ko.

“Bakit? Kailangan ko bang humingi ng permiso sa iyo para maghanap ng trabaho?”

“That's not what I meant.”

“Then what did you mean?”

Tahimik siyang tumingin sa akin. Ilang oras pa lang ang nakalipas mula nang umalis siya sa bahay, pero ngayon, para kaming dalawang estrangherong hindi alam kung paano makikipag-usap sa isa't isa.

Hindi ko gustong makipagtalo sa harap ng HR. Lalo na't hindi naman siya ang dahilan kung bakit ako naroon.

“Mr. Villareal,” singit ni Patricia, “would you prefer that we discontinue the interview?”

Hindi agad sumagot si Adrian.

Tiningnan niya ang résumé ko, pagkatapos ay ang mga dokumentong nasa mesa. Sa huli, bumaling siya kay Patricia.

“No. Let her proceed.”

Napatingin ako sa kanya.

“Pero,” dagdag niya, “I want her assigned to a different team. No direct access to accounts involving my personal investments or family holdings. I don't want any questions about favoritism later.”

Masakit pakinggan, pero wala akong maipagkakailang may punto siya.

“Understood, sir,” sagot ni Patricia.

Kinuha ko ang résumé ko at tumingin kay Adrian.

“Salamat. Pero kaya kong sagutin ang interview nang hindi mo ako kailangang ipagtanggol.”

“I'm not defending you, Camille. I'm protecting the company.”

Tumango ako. “Good. Then let them decide based on my qualifications.”

Hindi na ako naghintay ng sagot niya. Umupo akong muli sa harap ni Patricia at inayos ang mga dokumentong dala ko.

“I'm ready to continue,” sabi ko.

Binuksan ni Patricia ang laptop niya at nagsimula sa unang tanong.

Sa kabilang panig ng mesa, nanatiling nakatayo si Adrian.

Hindi ko siya tiningnan. Sa pagkakataong ito, trabaho ko ang ipinaglalaban ko—at hindi ko hahayaang ang nabigong pagsasama namin ang maging dahilan para mawala rin sa akin ang pagkakataong bumangon.