LOGINCamille Reyes POV
“Ms. Reyes, you may begin.” Napahawak ako nang mahigpit sa folder na nasa harap ko. Nasa conference room ako kasama ang finance team, dalawang senior executives, si Mr. Dela Cruz, at si Adrian na nakaupo sa bandang dulo ng mesa. Hindi ko siya tinitingnan, pero ramdam ko ang presensya niya. Kagabi ko pa pinag-aaralan ang report. Ilang beses kong chineck ang figures para siguradong wala akong mamimiss. Hindi ko kayang magkamali sa unang linggo ko pa lang sa trabaho, lalo na't alam kong may mga taong posibleng mag-isip na nakuha ko ang posisyon dahil sa apelyido ng asawa ko. Asawa. Napahigpit ang hawak ko sa folder. Hindi ko pa rin nasasanay na isipin na malapit nang matapos ang pagsasama namin, pero hindi iyon ang dapat kong problema ngayon. Binuksan ko ang laptop at ipinakita ang summary ng transactions. “Good morning. During my initial review, I noticed a discrepancy between the recorded expenses and the supporting payment documents. I checked the transaction dates, reference numbers, and amounts to verify whether the difference came from a missing entry or a possible posting delay.” Nag-click ako sa susunod na slide. “Based on the records available to me, the reported expenses are higher than the total reflected in the supporting documents. I haven't made any adjustments because I believe the entries need further verification.” “Magkano ang diperensiya?” tanong ng isa sa mga executive. Ibinigay ko ang eksaktong halaga at ipinakita kung paano ko nakuha ang computation. Tahimik silang tumingin sa screen. Si Mr. Dela Cruz naman ay nagbukas ng kopya ng report na dala niya. “Have you checked whether there are pending invoices?” tanong niya. “Yes, sir. I checked the available files in the shared folder. However, I can't confirm whether all the supporting documents have been uploaded.” “Then how can you say there's a discrepancy?” Huminga ako nang malalim bago sumagot. “Because the figures don't match based on the records currently available. I'm not saying that someone deliberately made an error. I'm saying the report needs to be reconciled before we can confirm the correct amount.” Wala akong gustong pagbintangan. Alam kong may malaking pagkakaiba ang pagtukoy ng problema at ang pag-akusa sa isang tao. “Reasonable,” sabi ng isa sa mga executive. Pero hindi pa tapos ang meeting. “Who prepared the original report?” tanong ng lalaking nasa kabilang dulo ng mesa. Tiningnan ko ang document history sa laptop ko. “According to the file record, the last revision was made under the finance operations account.” “Who had access to that account?” “I'm not sure, sir. I don't have access to the team's internal user logs.” Napatingin sa akin si Adrian sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang presentation. “Are you suggesting that someone in our finance team mishandled the records?” Napaharap ako sa kanya. “No, Mr. Villareal. I'm suggesting that the records need to be checked before anyone draws a conclusion.” Bahagyang nagbago ang ekspresyon niya. Hindi ko alam kung nagulat siya sa sagot ko o hindi niya nagustuhang hindi ako umatras. “Then what do you recommend?” tanong niya. “An independent reconciliation of the account, including the original invoices, payment confirmations, and transaction logs. That should help us identify where the difference came from.” Ilang segundo siyang tahimik bago tumango. “Proceed with the review. Coordinate with finance and submit your findings.” Natapos ang meeting makalipas ang ilang minuto. Habang isinasara ko ang laptop ko, narinig kong tinawag ni Adrian ang pangalan ko. “Camille, wait.” Huminto ako pero hindi agad lumingon. Nang makita kong wala nang ibang nakikinig sa amin, saka ako humarap sa kanya. “What is it?” “Good presentation.” Hindi ko inaasahan ang sinabi niya. Sa dami ng pagkakataong puwede niya akong tanungin o punahin, simpleng papuri ang ibinigay niya. “Thank you.” “Pero kailangan mong maging maingat. Sensitive ang account na ’yan.” “That's why I reported it instead of making changes on my own.” “I'm aware.” “Then I think we're clear.” Kinuha ko ang folder ko at naglakad palabas. Hindi ko gustong pahabain ang usapan namin. Bawat minutong kasama ko siya ay nagpapaalala sa akin ng mga bagay na pilit kong inaayos sa sarili ko. Pagbalik ko sa desk, naghihintay na si Mr. Dela Cruz. “Good job sa presentation mo,” sabi niya. “Pero ngayon, kailangan nating malaman kung saan nanggaling ang difference. I'll ask accounting to provide the supporting documents. Ikaw ang magre-review kasama nila.” “Understood, sir.” Binigyan niya ako ng access sa ilang karagdagang files at sinabi niyang may deadline kami bago matapos ang linggo. Nagsimula akong magtrabaho agad. Sinuri ko ang bawat invoice at itinapat ang mga ito sa payment records. May ilang dokumentong hindi pa kumpleto, kaya gumawa ako ng listahan ng mga kailangang hingin sa accounting. Makalipas ang isang oras, may babaeng lumapit sa desk ko. “Camille Reyes?” “Oo. Ikaw si...?” “Lara. From accounting.” Inilapag niya ang isang makapal na folder sa mesa ko. “Pinapadala ni Mr. Dela Cruz. Ito raw ang additional records na kailangan mo.” “Thank you. May kulang pa akong ilang payment confirmations. Kasama ba iyon rito?” Umiling siya. “Hindi pa. May inaayos pa raw sa system.” Binuksan ko ang folder at nagsimulang mag-check. Karamihan sa records ay tugma sa report. Pero sa isang transaction, napansin kong may payment confirmation na hindi kasama sa original summary. Muli kong kinuwenta ang totals. Unti-unting lumiit ang diperensiya, pero hindi ito tuluyang nawala. Ibig sabihin, may kulang pa kaming impormasyon. Kinuha ko ang cellphone ko at nag-email kay Mr. Dela Cruz para i-update siya sa findings ko. Bago ko pa naipadala ang mensahe, may bagong email na pumasok. Mula sa executive office. Subject: Additional Review Required Binuksan ko iyon at mabilis na binasa ang laman. Kinakailangan daw akong dumalo sa isang follow-up meeting kinabukasan. Kasama sa attendees ang finance team at si Adrian. Napapikit ako sandali bago isinara ang email. “Camille,” tawag ni Mr. Dela Cruz mula sa kabilang desk. “May update ka na ba?” Tumayo ako at dinala ang folder sa kanya. “May nakita po akong additional payment confirmation, sir. Nabawasan ang discrepancy, pero may ilang records pa tayong kailangang makuha bago makumpirma ang final amount.” Sinuri niya ang dokumento at tumango. “Good. Ipagpatuloy mo lang. Huwag kang magmadali sa conclusion.” Bumalik ako sa upuan ko at inayos ang mga papeles. Hindi ko alam kung ano ang makikita namin sa susunod na review. Pero isang bagay ang sigurado: hindi ko hahayaang ang takot na makaharap si Adrian ang maging dahilan para hindi ko gawin nang maayos ang trabaho ko. Bago ako makauwi, tumunog ang cellphone ko. Isang mensahe mula sa hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen. “Camille, kailangan nating mag-usap tungkol sa report. Huwag mong ipagpatuloy ang review hangga't hindi tayo nagkakausap.” Napatigil ako. Walang pangalan sa mensahe, pero may pirma sa ibaba. Adrian.Camille Reyes POVIlang beses kong binasa ang mensahe ni Adrian bago ko ibinaba ang cellphone ko.“Camille, kailangan nating mag-usap tungkol sa report. Huwag mong ipagpatuloy ang review hangga't hindi tayo nagkakausap.”Hindi ko alam kung ano ang mas nakakainis—ang pag-uutos niya sa akin o ang pag-aakalang susunod ako dahil lang asawa niya ako.Mabilis kong tinapos ang pag-aayos ng mga dokumento bago umalis sa opisina. Hindi ako sumagot sa mensahe niya. Kung may mahalaga siyang sasabihin tungkol sa report, puwede naman niyang sabihin iyon sa tamang meeting kasama ang finance team.Pero paglabas ko ng building, nakita ko siyang naghihintay sa may parking area.“Camille.”Huminto ako, pero hindi ako lumapit agad. Nakabukas ang sasakyan niya at may hawak siyang cellphone. Mukha siyang pagod, pero hindi iyon sapat na dahilan para kalimutan ko ang ginawa niya sa akin.“Ano’ng kailangan mo?”“Can we talk somewhere private?”“Kung tungkol sa report, puwede nating pag-usapan bukas kasama si
Camille Reyes POV “Ms. Reyes, you may begin.” Napahawak ako nang mahigpit sa folder na nasa harap ko. Nasa conference room ako kasama ang finance team, dalawang senior executives, si Mr. Dela Cruz, at si Adrian na nakaupo sa bandang dulo ng mesa. Hindi ko siya tinitingnan, pero ramdam ko ang presensya niya. Kagabi ko pa pinag-aaralan ang report. Ilang beses kong chineck ang figures para siguradong wala akong mamimiss. Hindi ko kayang magkamali sa unang linggo ko pa lang sa trabaho, lalo na't alam kong may mga taong posibleng mag-isip na nakuha ko ang posisyon dahil sa apelyido ng asawa ko. Asawa. Napahigpit ang hawak ko sa folder. Hindi ko pa rin nasasanay na isipin na malapit nang matapos ang pagsasama namin, pero hindi iyon ang dapat kong problema ngayon. Binuksan ko ang laptop at ipinakita ang summary ng transactions. “Good morning. During my initial review, I noticed a discrepancy between the recorded expenses and the supporting payment documents. I checked the transactio
Camille Reyes POV “Can you explain how you would handle a discrepancy between the recorded expenses and the actual transactions?” Napatingin ako sa laptop ni Patricia. May spreadsheet sa screen, kasama ang ilang figures na mukhang bahagi ng isang sample financial report. Huminga ako nang malalim bago sumagot. “First, I would verify the source documents. Hindi ako agad magko-conclude na may error o irregularity hangga't hindi ko nakikita ang supporting records. I would compare the ledger entries with the invoices, payment records, and bank statements. Kung may hindi nagtutugma, saka ko ito i-e-escalate sa supervisor.” Tumango si Patricia. May isinulat siya sa notebook niya bago nagtanong ulit tungkol sa experience ko sa financial forecasting at budget analysis. Sa bawat tanong, sinikap kong mag-focus. Hindi ko gustong isipin na nasa kabilang panig lang ng conference room si Adrian. Mas lalong ayokong magkamali dahil lang sa presensya niya. Pagkatapos ng halos dalawampung minuto,
Camille Reyes POVAlas-nuwebe pa lang ng umaga, nasa harap na ako ng Villareal Holdings.Ilang segundo akong nakatayo sa tapat ng malaking glass doors bago tuluyang pumasok. Suot ko ang pinakamaayos kong blouse at itim na slacks. Simple lang ang dala kong bag, at halos isang linggo ko nang pinag-isipan kung anong isusuot ko sa interview na ito.Hindi dahil gusto kong magmukhang mayaman. Kailangan ko lang makuha ang trabaho.Pagkatapos ng nangyari kagabi, wala na akong oras para magmukmok. Kailangan kong makahanap ng matutuluyan at makapagsimula ulit. May kaunting ipon ako, pero hindi iyon sapat para mabuhay nang matagal nang walang trabaho.Ayokong dumating ang araw na kailangan kong humingi ng tulong kay Adrian.“Good morning po. May appointment po ako for a final interview,” sabi ko sa receptionist.“Name, ma’am?”“Camille Reyes.”Mabilis siyang nag-type sa computer. Pagkatapos, tumingin siya sa akin at bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.“Reyes po?”“Opo.”“Please take
Camille Reyes POV“Pirmahan mo na, Camille. Tapusin na natin ’to.”Napatingin ako sa lalaking nasa harap ko. Si Adrian Villareal, ang asawa kong halos tatlong taon kong ipinaglaban, ang mismong taong nangakong hindi ako iiwan kahit anong mangyari.Ngayon, siya rin ang naglalagay ng katapusan sa pagsasama namin.Nasa gitna ng dining table ang mga divorce papers. Katabi nito ang isang folder at ang kape niyang kanina pa lumalamig. Ni hindi niya ako matingnan nang diretso. Abala siya sa pagtingin sa cellphone niya, na para bang mas mahalaga pa ang mga notification doon kaysa sa babaeng kaharap niya.“Gano’n na lang kadali sa ’yo?” tanong ko.Napabuntong-hininga siya. “Napag-usapan na natin ’to.”“Hindi. Ikaw ang nagdesisyon. Ako, wala man lang pagkakataong magsalita.”Doon lang niya ako tiningnan.“Camille, ilang buwan na tayong ganito. Hindi na tayo masaya. Ano pa bang gusto mong mangyari?”Napakagat ako sa loob ng pisngi ko. Ang dami kong gustong sabihin, pero parang lahat ng salita ay







