Todos os capítulos de ตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท: Capítulo 1 - Capítulo 10

เสิ่นจื่อเวยหลงรักซ่งเจียหมิงจนไม่ยอมแต่งงานกับชายอื่น สตรีผู้นี้มีนิสัยเอาแต่ใจและถูกยั่วยุได้ง่าย สตรีผู้เป็นทั้งบุตรสาวของแม่ทัพใหญ่และว่าที่พระชายาของอ๋องหกเพียงผลักนางเบา ๆ นางก็พร้อมจะวิ่งไปชนกำแพงด้วยตนเอง จากนั้นความผิดทั้งหมดก็สามารถโยนให้หลี่เฉิงอวิ๋นได้อย่างง่ายดาย ตระกูลเสิ่นย่อมเชื่อว่าบุตรสาวของตนถูกอ๋องหกบีบบังคับ หลี่เฉิงอวิ๋นย่อมมองว่าตระกูลเสิ่นดูหมิ่นพระเกียรติของเขาฮ่องเต้ย่อมกริ้วที่ตระกูลเสิ่นปฏิเสธพระราชโองการครั้งแล้วครั้งเล่า และเมื่อทั้งสามฝ่ายเกิดรอยร้าวขึ้น... ผู้ที่ได้รับประโยชน์มากที่สุดย่อมไม่ใช่ใครอื่น เสิ่นจื่อเวยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆที่แท้เสิ่นจื่อเวยในนิยายก็ไม่ใช่เพียงตัวประกอบหญิงร้ายกาจที่ขัดขวางความรักของพระเอกกับนางเอก นางคือหมากตัวหนึ่งที่ถูกใช้ทำลายพันธมิตรของฮ่องเต้ต่างหาก!ยิ่งคิด นางยิ่งรู้สึกหนาวเย็นไปถึงแผ่นหลัง หากยังทำทุกอย่างเหมือนเสิ่นจื่อเวยคนเดิม... นางไม่ได้กำลังฆ่าตัวเองเพียงคนเดียว แต่กำลังลากบิดา พี่ชาย และคนทั้งตระกูลลงหลุมไปพร้อมกันกับนางด้วยไม่มีทาง! ในเมื่อข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว เรื่องเช่นนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก!“จื่อเว

หลี่เฉิงหรงกลับทรงพระสรวลออกมา“ดี! สมแล้วที่เป็นบุตรสาวของเสิ่นอี้เหิง”จากนั้นจึงหันไปสั่งขันทีคนสนิท“ส่งพระราชโองการไปยังชายแดน เรียกอ๋องหกกลับเมืองหลวง!”เพียงประโยคเดียวทำให้หัวใจของผู้ที่เข้าใจการเมืองราชสำนักสั่นสะท้านในที่สุดเหตุผลที่แท้จริงก็เผยออกมาแล้ว การแต่งงานเป็นเพียงหนึ่งในเหตุผลสิ่งที่ฮ่องเต้ทรงต้องการจริง ๆ คือ... เรียกเทพสังหารแห่งแคว้นต้าหลี่กลับเมืองหลวง!“ส่วนกรมพิธีการและหอดารา ให้ร่วมกันเลือกฤกษ์มงคลสำหรับพิธีสมรส เมื่ออ๋องหกกลับถึงเมืองหลวงแล้วค่อยหารือกำหนดการอีกครั้ง”“พ่ะย่ะค่ะ!”เสิ่นจื่อเวยก้มหน้าลง หัวใจกลับหนักอึ้งกว่าเดิม นางเพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้ในตอนนี้เองว่า การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของชายหญิงสองคนตั้งแต่แรกฮ่องเต้กำลังวางหมากองค์รัชทายาทกำลังวางหมากตระกูลกู้ ตระกูลซ่ง หรือแม้แต่ตระกูลเสิ่น ต่างก็อยู่บนกระดานเดียวกันส่วนนาง... ในนิยายต้นฉบับคือหมากตัวแรกที่ถูกสังเวยแต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วเสิ่นจื่อเวยกำมือใต้แขนเสื้อแน่นอยากใช้ข้าเป็นหมากหรือ ได้! แต่หมากตัวนี้จะไม่ยอมเดินไปตามทางที่พวกเจ้าขีดเอาไว้อีกแล้วในเมื่อพวกเจ้าต้องการให้ข้

ซ่งเจียหมิง! เด็กหนุ่มที่เขาเห็นมาตั้งแต่ยังเล็ก คนที่เขาเคยคิดจะฝากฝังบุตรสาวเพียงคนเดียว กลับกล้าประกาศถอนหมั้นกับบุตรสาวของเขากลางงานเลี้ยงยิ่งไปกว่านั้น สตรีที่เด็กหนุ่มผู้นั้นประกาศว่ารักกลับเป็นหลินซีอินหลานสาวต่างสกุลที่เขารับเข้ามาเลี้ยงดูในบ้านด้วยความสงสาร เสิ่นอี้เหิงรู้สึกเหมือนถูกคนตบหน้าอย่างแรงแต่เรื่องที่ทำให้เขากังวลยิ่งกว่านั้นคือพระราชทานสมรส อ๋องหกหลี่เฉิงอวิ๋น! บุรุษผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา เขาคือพระอนุชาแท้ ๆ ของฮ่องเต้ คือแม่ทัพผู้มีอำนาจทางทหารมหาศาลและคือบุรุษที่ยามอยู่ในสนามรบเก่งกาจไม่แพ้ผู้ใด แม้แต่เสิ่นอี้เหิงเองยังต้องยอมรับในความสามารถเหตุใดฝ่าบาทจึงพระราชทานเสิ่นจื่อเวยให้เขาเสิ่นอี้เหิงไม่เชื่อแม้แต่น้อยว่านั่นเป็นเพียงเพราะทรงสงสารบุตรสาวของตนที่ถูกถอนหมั้นโอรสสวรรค์จะทรงทำสิ่งใดโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไรยิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหลี่เฉิงอวิ๋น... ยิ่งไม่มีทาง!ทันทีที่เสิ่นอี้เหิงก้าวเข้าไปในห้องโถง เขาก็เห็นบุตรสาวนั่งอยู่ข้างเสิ่นจื่อหยวน“เวยเอ๋อร์!”เสิ่นจื่อเวยหันกลับมา บุรุษวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่กำลังเดินตรงมาหานาง จากความทรงจำของร่างเดิม

เสิ่นอี้เหิงมองบุตรทั้งสอง ก่อนส่ายหน้า“พวกเจ้าสองคน...”แต่ยังไม่ทันพูดจบ เสิ่นจื่อเวยก็เปลี่ยนสีหน้า“ท่านพ่อ”“หืม”“เรื่องหลินซีอินพักไว้ก่อน”นางนั่งตัวตรง“ข้ามีเรื่องสำคัญกว่าที่อยากคุยกับท่าน”เสิ่นอี้เหิงเห็นสีหน้าจริงจังของบุตรสาวก็ขมวดคิ้ว“เรื่องพระราชทานสมรส”“เจ้าค่ะ”ห้องโถงพลันเงียบลง เสิ่นจื่อเวยคิดมาตลอดทางแล้ว หากต้องการช่วยตระกูลเสิ่น นางไม่สามารถพึ่งเพียงความทรงจำจากนิยายยิ่งไม่สามารถวิ่งไปบอกบิดาว่าท่านพ่อ อีกไม่นานพวกเราจะถูกใส่ร้ายว่าก่อกบฏนะเจ้าคะหากพูดเช่นนั้น บิดาคงไม่ได้คิดว่านางฉลาดขึ้นแต่อาจเรียกหมอมาตรวจศีรษะนางแทนดังนั้นนางจึงต้องค่อย ๆ ชี้ให้เห็นสิ่งผิดปกติด้วยเหตุผลที่คนในยุคนี้ยอมรับได้“ท่านพ่อคิดว่า เหตุใดฝ่าบาทจึงพระราชทานข้าให้ท่านอ๋องหก”เสิ่นอี้เหิงมองบุตรสาว คราวนี้เขาไม่ได้ตอบทันที เสิ่นจื่อหยวนเองก็วางถ้วยชาลง ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นอี้เหิงจึงกล่าว“เรื่องในราชสำนัก เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้มากนัก”“แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการแต่งงานของข้า”เสิ่นจื่อเวยตอบทันที“และเกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่น”เสิ่นอี้เหิงนิ่งไป บุตรสาวของเขา... เปลี่ยนไปจริง ๆ

ซ่งเจียหมิงอ่านจดหมายอยู่หลายรอบ ก่อนจะทอดถอนหายใจออกมาถูกต้อง! ถึงแม้พระราชทานสมรสจะอยู่นอกเหนือความคาดหมายของพวกเขา แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมดอย่างน้อยเขาไม่จำเป็นต้องหาทางบีบให้ตระกูลซ่งยอมยกเลิกการหมั้นอีกแล้ว พระราชโองการของฮ่องเต้ได้ตัดทางเลือกทั้งหมดให้ผู้อาวุโสในตระกูลแทนเขาเรียบร้อยเสิ่นจื่อเวยกำลังจะเป็นพระชายาอ๋องหก นางไม่มีทางแต่งเข้าตระกูลซ่งอีก เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซ่งเจียหมิงก็พลันนึกบางอย่างขึ้นได้“ท่านปู่เสียดายการเกี่ยวดองกับตระกูลเสิ่นมาก”บ่าวคนสนิทเงยหน้าขึ้น“คุณชายหมายความว่า...”ซ่งเจียหมิงไม่ได้ตอบทันที ตระกูลซ่งยินดีที่ได้หมั้นหมายเขากับเสิ่นจื่อเวยมาตลอดหลายปี ไม่ใช่เพียงเพราะนางมีชาติกำเนิดเหมาะสม สิ่งสำคัญที่สุดคือนางเป็นบุตรสาวของเสิ่นอี้เหิง หากแต่งงานกัน สองตระกูลก็จะกลายเป็นเครือญาติบัดนี้เสิ่นจื่อเวยแต่งกับเขาไม่ได้แล้ว แต่ตระกูลเสิ่นยังมีสตรีอีกคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับจวนแม่ทัพหลินซีอิน! แม้ซีอินจะไม่ได้แซ่เสิ่น แต่ทุกคนในเมืองหลวงต่างรู้ว่านางเติบโตอยู่ในจวนแม่ทัพมาหลายปีเสิ่นอี้เหิงเป็นผู้เลี้ยงดูนางนางได้รับการอบรมเช่นเดียวกับคุณหนูจา