All Chapters of The CEO’s Servant, His Secret Love: Chapter 21 - Chapter 30

Mariing binitiwan ni Lara si Olive, dahilan para mapaling ang ulo nito sa isang tabi. Ni hindi man lang pinansin ang sakit na nanatili sa mukha ni Olive, agad na kinuha ni Lara ang isang maliit na bote ng disinfectant mula sa vanity niya. Paulit-ulit niyang ini-spray ang likido sa mga palad niya bago pinunasan iyon ng tissue, para bang may nakakadiring bagay siyang nahawakan."Talagang naiinis ako kapag nakikita ‘yang pagmumukha mo," mariing reklamo ni Lara at inihagis ang ginamit na tissue sa paanan ni Olive. "At tingnan mo nga ang pananamit mo! Makapal na jacket, fitted pants... pretending to be modest, but really, you’re just trying to pique Matthew’s curiosity, aren't you? You cheap tease."Napigil ni Olive ang paghinga. Nanikip ang dibdib niya habang pilit na kinokontrol ang mga emosyong nagbabadyang sumabog.Hindi siya nagtangkang ipagtanggol ang sarili. Alam niyang para sa isang babaeng tulad ni Lara, kahit anong sabihin niya, hinding-hindi nito tatanggapin ang katotohanan."Kai

Agad na napayuko si Olive, hindi malaman ang gagawin sa sobrang hiya. Namula ang mapuputi niyang pisngi sa ilalim ng matamang tingin ng amo.“Pasensya na po, Sir. Masaya lang po ako dahil naging mabait kayo sa akin ngayong gabi.”“Hindi mo kailangang mag-sorry dahil lang ngumiti ka,” mabilis na putol ni Matthew. "A smile... suits your face far better than the tears you wasted earlier today." Natahimik si Olive. May kakaibang kilig na gumapang sa dibdib niya. Muli siyang kumain ng steak na hiniwa ni Matthew para sa kanya, pilit na inaalis sa isip ang ilang sandaling pagkaasiwa sa lalaki.Samantala, patuloy lang siyang pinagmamasdan ng lalaki, na may ekspresyong mahirap basahin… parang may tahimik na paghanga, pero may bahid din ng pag-aangkin.Pagkatapos nilang kumain, sinuggest ni Matthew na umalis na sila. Pero habang magkatabi silang naglalakad papunta sa lobby, biglang bumagal ang hakbang nito. Napatingin siya sa sapatos ni Olive na halatang luma na at bahagya nang natutuklap ang

Nakatayo si Olive sa harap ng pinto ng kuwarto ni Matthew, magulo ang isip at puno ng kung anu-anong emosyon. Mabilis ang tibok ng puso niya habang iniisip kung bakit siya ipinatawag ng amo sa kwarto nito sa ganitong oras ng gabi. Walang katao-tao sa corridor sa ikalawang palapag. Tanging ang dim light mula sa mga ilaw sa dingding ang nagbibigay-liwanag sa tahimik na gabi.Kinakabahang sumulyap si Olive sa kuwarto ni Madame Gretchen sa dulo ng pasilyo. Hindi pa niya nakikita ang ginang ng mansiyon mula pa noong umaga. Hindi niya alam kung saan ito nagpunta, pero sa isiping baka bigla itong lumitaw at mahuli siyang nakatayo sa labas ng kuwarto ni Matthew, nanlamig agad ang mga palad niya.Aangat pa lang sana ang kamay niya upang marahang kumatok nang biglang bumukas ang malaking pinto mula sa loob.Nakatayo roon si Matthew, pero ibang-iba siya sa karaniwan nitong hitsura. Nanghihina ito, halos mawalan ng kulay ang mukha, at maging ang mga labi ng lalaki ay bahagyang nagkukulay asul na

Pakiramdam ni Olive ay umiikot nang umiikot ang mundo niya. Ang mainit na hininga ni Matthew na dumadampi sa gilid ng leeg niya ay sinasabayan ng kakaibang pakiramdam na unti-unting kumakalat mula sa tiyan niya hanggang sa mga dulo ng kanyang mga daliri.Hindi niya maintindihan ang damdaming bumabalot sa kanya. Hindi pa kahit kailan naging ganito kalapit si Olive sa isang lalaki. Ang init ng katawan ni Matthew dahil sa lagnat nito at ang mabigat na hangin sa loob ng kuwarto ay lalong nagpahina sa kanya. Pakiramdam niya ay nakulong siya sa isang yakap na mahigpit at puno ng pagnanais.“Sir... pero... hindi ko po kaya,” mahinang bulong ni Olive, marahang umiiling. Sinubukan niyang ilayo ang mukha at bahagyang kumawala, pero marahang hinagod ni Matthew ang palad sa likod niya, para bang pinapakalma siya. Dahil doon, unti-unting nanghina ang paninindigan niya.Hindi nagtaas ng boses si Matthew. Nanatiling mababa at kontrolado ang tono nito, pero mabigat ang dating ng bawat salita.“Olive,

Nang hindi sumagot si Matthew sa tanong niya, nanghina si Olive at hindi na makagalaw. Tinitigan lang siya nito sa paraang lalo niyang ipinadama na wala siyang halaga at wala siyang kalaban-laban.Wala nang lakas si Olive para lumaban pa, kaya binuka na lang niya ang bibig. Ipinasok ni Matthew ang pill at pinainom siya ng tubig mula sa hawak nitong baso. Nang matiyak nitong nalunok na niya ang gamot, ibinalik nito ang baso sa mesa.Hinaplos ni Matthew ang ulo ni Olive. Banayad ang kilos nito, pero dama pa rin ng dalaga ang awtoridad sa bawat galaw niya.“Good girl,” malumanay nitong sabi. “Inutusan ko na ang mga tauhan ko na asikasuhin ang paglilipat sa Mama mo. She’s being moved to a more advanced hospital tonight. The facilities there are far better than where she is now.”Napatingin si Olive sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya. Sa halip na matuwa, bigla siyang binalot ng malamig na takot.“Ililipat po? Ngayong gabi?” tanong niya sa nanginginig na boses.“Oo. At tuwing weekend, papay