All Chapters of PINAGPALIT SA KABIT AT BARKADA: Chapter 111 - Chapter 120

Sa ilalim ng watawat ng Pilipinas na may malunggay at may P500, sa pinaka-ilalim ng tatlong P500 - 1945 at dalawang 2025 - may isa pa palang maliit na kahon - pinaka-bago - gawa sa puso - may nakasulat "Para sa 50,000 branches - kahon na puso - galing buong mundo - P500 ng puso - buksan pag 50,000 na - para sa 60,000 - Marel - pinagpalit sa kabit pero may puso pa - 1945 at 2025 at 2026."50,000 na sila ngayon. May kahon na puso pa pala - galing kay Marel mismo - P500 ng puso - para sa 60,000 branches.Binuksan ni Marel o Maryel na si Maryel na pinagpalit sa kabit pero ngayon may 50,000 branches na - buong mundo na - may watawat na - ang kahon na puso na galing sa puso niya mismo. Sa loob - tatlong bagay - puso - para sa 60,000 branches.Una - isang sulat - galing kay Marel mismo - sulat na puso - dugo niya mismo:"Para sa 50,000 branches - kahon na puso - kung binabasa niyo ito, 50,000 na kayo, buong mundo na kayo, may watawat na kayo. Ako si Marel o Maryel na si Maryel na pinagpalit

Sa ilalim ng ilog ng luha na may P500, may isa pa palang kahon - pinaka-bago - gawa sa ngiti - may nakasulat "Para sa 70,000 branches - kahon na ngiti - galing kay Marel - P500 ng ngiti - buksan pag 70,000 na - para sa 80,000 - Marel - pinagpalit sa kabit pero nakangiti na - ngiti pagkatapos ng luha - 2026."70,000 na sila ngayon. May kahon na ngiti pa pala - galing sa ngiti ni Marel pagkatapos umiyak - P500 ng ngiti - para sa 80,000 branches.Binuksan ni Marel o Maryel na si Maryel na pinagpalit sa kabit pero ngayon may 70,000 branches na luha na - ang kahon na ngiti na galing sa ngiti niya mismo noong umagang pagkatapos siya pinagpalit sa kabit at umiyak magdamag pero ngumiti pa rin kinabukasan. Sa loob - tatlong bagay - ngiti - para sa 80,000 branches.Una - isang sulat - galing sa ngiti ni Marel - sulat na may ngiti:"Para sa 70,000 branches - kahon na ngiti - kung binabasa niyo ito, 70,000 na kayo, luha na kayo, ilog ng luha na. Ako si Marel - pinagpalit sa kabit - umiiyak ako no

Kinabukasan, maagang nagising si Madam Maya. Hindi na siya si Marel na umiiyak sa sulok. Reyna na siya ng 100,001 branches. May korona pa rin sa ulo yung dating kabit na ngayon ay Ate na."Madam Maya po ulit tayo ha," bulong ni Madam Maya sa sarili habang nagtitimpla ng kape. Ngumiti siya. Yung ngiti na may galak sa puso.May kumatok. Malakas. Parang bata.Pagbukas ni Madam Maya ng pinto ng palasyo - isang batang babae. Mga 7 years old. Marungis. May hawak na sulat na basa ng luha."Ikaw po ba si Madam Maya?" tanong ng bata, nanginginig."Oo anak, ako si Madam Maya. Bakit?" lumuhod si Madam Maya para magpantay sila.Inabot ng bata yung sulat. Sulat na galing sa nanay niya."Si Mama po... iniwan po kami ni Papa. Sumama po sa kabit. Sabi ni Mama, wala na kaming pera, P500 na lang. Tapos nabasa po ni Mama yung kwento niyo - yung pinagpalit sa kabit pero naging 100,000 branches. Sabi ni Mama, pumunta ako sayo. Baka may P500 ka pa para samin. Kahit yakap lang po."Naiyak si Madam Maya. Hin

"Mariel," tawag niya. Hindi Madam Maya. Mariel.Bumukas ang pinto. Si Madam Maya na dating si Mariel. Nakapantulog. Hawak yung diary na puno ng luha."Romano, anong ginagawa mo? Gabi na. Basang-basa ka," sabi ni Madam Maya.Lumuhod si Romano Santos sa harap niya sa ulan."Mariel, patawarin mo ako," umiiyak si Romano. "Hindi ko kayang tawagin kang Madam Maya habang ako tagawalis mo lang. Asawa mo ako dati. Ako yung sumira ng lahat."At dun bumuhos ang luha ni Madam Maya. Yung luha na tinago niya ng ilang taon."Romano, alam mo ba anong ginawa mo sa akin?" sigaw ni Mariel habang umiiyak na sa ulan. "Iniwan mo ako! Wala kaming matitirhan ng anak natin! P500 lang natira sa bulsa ko! May sakit pa anak natin! Tapos nalaman ko may kabit ka sa barracks! Sa mismong kumpanya ni Miguel!""At alam mo ba ginawa ko? Tumayo ako! Naging Marel! Naging Madam Maya! Naging 100,002 branches! Lahat yun habang wala ka! Habang masaya ka sa iba!"Lumuhod din si Mariel sa ulan. Sabay na silang dalawa nakaluhod

Alas nuwebe ng umaga. Pulong ng palasyo.Nakaupo si Madam Maya sa gitna. Sa kanan niya si Miguel San Diego. Sa kaliwa, may isang upuang bakante na dati walang umuupo. Ngayon may nakasulat: Branch 100,003 - Romano Santos.Pumasok ang lahat ng manager ng 100,002 branches sa video call. Nasa screen lahat. Lahat nakatingin sa bakanteng upuan."Madam Maya, sino po yung Branch 100,003?" tanong ng manager ng Branch 1.Tumayo si Madam Maya. Hawak pa rin ang kape na tinimpla ni Romano kaninang umaga."Branch 100,003, pasok," tawag ni Madam Maya.Bumukas ang pinto. Si Romano Santos. Nakapolo na malinis. Hindi na pang-barracks. Pero hawak pa rin ang susi ng maliit na bahay.Tahimik lahat."Kilala niyo ako dati bilang asawa ni Mariel na nang-iwan. Kilala niyo ako bilang tagawalis sa barracks. Pero ngayon, ako si Romano Santos, Head ng Maintenance ng 100,002 branches at may-ari ng maliit na bahay na Branch 100,003," sabi ni Romano. Nanginginig boses pero matapang."At alam niyo ba anong natutunan