Todos los capítulos de The return of her หนังสือรักฉบับปรับปรุง: Capítulo 11 - Capítulo 20

ยังรักกันไหม“ที่แท้คุณมอสก็เป็นแค่แฟนเก่าของน้องพีพีนี่เอง” รุจจงใจพูดเหน็บแนมเขา“ใช่ค่ะ แค่แฟนเก่า ตอนนี้ไม่เหลือเยื่อใยอะไรทั้งนั้น แม้แต่คำว่าพี่น้อง เพื่อนของเจนก็ไม่รับ จะบอกว่าแค่คนรู้จักก็ยังไม่อยากจะพูดเลยนะคะ” เจนจิเสริมคำพูดแรง ๆ ออกไปอีก มอสถึงกับแอบกัดฟันกรอด แววตาดูไม่ค่อยปลื้มนักที่โดนหยามต่อหน้ารุจ“จะพูดยังไงก็ได้ครับ แต่พี่ยืนยันว่าพี่ยังรักพีพีอยู่” เขาพร่ำคำว่ารักออกมาบ่อยจนเธอเอือมระอากับคำคำนี้ พีพีจึงทำเป็นเมินต่อเขาแล้วหันมาสนใจรุจแทน“พี่รุจตั้งใจมาซื้อรถใหม่โดยเฉพาะเหรอคะ?”“วันนี้เป็นวันเกิดพี่ เลยอยากซื้ออะไรเป็นของขวัญให้ตัวเองน่ะ อ้อ เย็นนี้พี่จะจัดงานเลี้ยงฉลองเล็ก ๆ กัน สามสาวว่างมั้ยคะ พอจะไปเป็นสีสันภายในงานให้พี่ได้มั้ยเอ่ย” เขาถือโอกาสชวนพวกเธอ“ไม่เป็น...” พีพีจะรีบปฏิเสธ แต่ไม่ทันจบประโยค เจนจิรีบตอบก่อนว่า“ยินดีมากค่ะ พวกเราว่างพอดีเลย ไปสิคะ พีพีกับพี่รุจจะได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น” เธอคิดจะใช้รุจกำจัดมอสให้พ้นจากเพื่อนรัก แม้จะดูออกว่ารุจก็เจ้าชู้ แต่ขอยืมมือเขาก่อน คิดว่ารุจไม่น่าจะใช่คนดื้อด้านอะไร“แก...ฉันว่า...” พีพีลำบากใจ ไม่ใช่เพราะรุ

 เหนือพีพียังมีหลิน สองวันต่อมา@ ATR CAR CARE“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามาใช้บริการอะไรครับ?” พนักงานหนุ่มผิวเข้มหน้าคมคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายพีพีหลังจากที่เธอลงจากรถหรูของตัวเอง“ล้างรถค่ะ”“อ๋อครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ เชิญคุณลูกค้าเข้าไปนั่งรอในห้องรับแขกก่อนนะครับ” เขาชี้ไปที่ห้องห้องหนึ่งภายในตึกสูงสามชั้น“ค่ะ” พีพีมองตามปลายนิ้วหันมาพยักหน้าตอบ สายตากวาดมองหาใครบางคน ไม่เห็นแม้เงาจึงตัดสินใจถาม “เอ่อ...โทษนะคะ ไทเธย์มาทำงานรึเปล่าคะ”“พี่ไทลาครับ เห็นว่าไม่สบาย” เขาตอบเธอก่อนจะขึ้นไปขับรถลูกค้าเข้าไปล้าง“คลาดกันอีกละ” ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวังเธอเปิดประตูเข้ามาภายในห้องรับรองแขกของร้าน ชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นคนหน้าตาคุ้น ๆ นั่งอยู่ในห้อง “ผู้หญิงคนนี้อีกแล้วเหรอ? มาอ่อยเธย์

 ชวนให้นึกถึงวันวาน “เลิกนึกถึงอดีตได้แล้ว” กำลังจะเคลิ้มกลับโดนเขาตอกกลับหน้าหงายอีกแล้ว“ทำไมจะนึกไม่ได้เรื่องราวก็ออกจะดี” เธอไม่แคร์เขาซะอย่าง ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก“คิดบ้างมั้ยว่าถ้าผมไม่ผ่านมาป่านนี้พี่จะเป็นยังไง” เขาเปลี่ยนเรื่องคุยหันมาดุเธอพีพีฉุกคิดเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อครู่ก็นึกหวาดกลัวขนลุกขึ้นมาทันที ถ้าเขาเดินผ่านมาช้ากว่านี้ ผู้ชายคนนั้นคงทำมิดีมิร้ายเธอไปแล้ว“ขอบใจนะที่ช่วย ไม่คิดว่าแถวนี้จะเถื่อนขนาดนี้” เอ่ยน้ำเสียงสำนึกผิด เธอแอบใจแป้วเล็กน้อย“ทีหลังไม่ต้องมานะ”“แล้วไปหาที่ร้านได้มั้ย?”“ถ้าจะไปล้างรถก็เชิญ แต่ถ้าไปหาผม ไม่ต้อง” เขายื่นคำขาดว่าไม่อยากเจอเธออีก“ใจร้ายจัง แต่ก็ช่างเถอะ พี่ไม่สนคำพูดนายหรอกนะ” เธอดื้อตาใส ยังยืนกรานว่าจะเข้าหาเขาให้ได้ “กินไม่ลงเหรอ? คงเพราะไม่สบาย ลิ้น

 ลองเล่นบทร้าย พีพีมองตามร่างสูงที่พึ่งกระโดดลงจากเตียงไป ทำอย่างกับคนรังเกียจกัน“นายเป็นอะไร?” ถามขณะที่ยังนอนอยู่“คิดว่าแค่นี้พี่ก็น่าจะพอใจแล้ว” คำตอบนี้ทำพีพีดีดกายลุกนั่งทันที“หมายความว่าไง?” คิ้วย่นเข้าหากัน รู้สึกไม่ค่อยดีกับคำพูดของเขา“ก็ตอบแทนที่พี่ดูแลผมทั้งคืน แค่นี้ก็น่าจะสาสมแล้วล่ะ” พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับว่าไม่ได้รู้สึกอะไรขณะที่จูบกับเธอเมื่อครู่นี้“นายดูถูกพี่เกินไปมั้ยเธย์” เธอเสียใจจนอยากจะร้องไห้ออกมา นึกว่าเขาทำเพราะรู้สีกดี แม้คิดว่าเขาแค่แสร้งพูดแต่หัวใจมันก็เจ็บปวดอยู่ดี“กลับไปได้แล้ว และพี่ไม่ต้องมาที่นี่อีกนะ” หันมาทำเสียงเข้มใส่คนที่ยังนั่งอยู่บนเตียง ก่อนจะเดินไปหาเสื้อมาใส่“เฮอ...ได้” ถอนหายใจอย่างคนเหนื่อยหน่ายและท้อถึงขีดสุด ลุกออกจากเตียงของเขาแล้วเดินไปเผชิญหน้ากับคนตัวสูงกว่า “ถ้าทำดีแล้วไม่ได้ดีก็จะไม่ทำมันแล้ว

 สายตามันหลอกกันไม่ได้  @ คาราโอเกะหรูแห่งหนึ่ง“ทำไมลูกน้องพี่มันยังไม่มากันอีก” รุจบ่นอุบอิบหลังจากพลิกข้อมือขึ้นมาดูหน้าปัดของนาฬิกาแบรนด์หรูที่รัดอยู่ที่ข้อมือ แสดงสีหน้าหงุดหงิดเมื่อเห็นเข็มสั้นเดินมาถึงเลขเก้า ซึ่งเขากำชับแล้วว่าต้องมาให้ถึงร้านก่อนสองทุ่มครึ่ง แต่นี่เลยเวลานัดไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นหัวใครโผล่มาสักคน“พวกเขาไม่มารึเปล่าคะพี่รุจ?” พีพีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แอบกังวลใจ คิดว่าคงไม่ใช่แผนล่อเธอมาทำอะไรหรอกนะ เธอแอบเขยิบตัวออกจากเขาเล็กน้อยหลังจากขับรถพาเธอออกมาจากร้าน รุจก็พาพีพีไปทานข้าวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นเจ้าดังร้านหนึ่ง เพราะก่อนหน้านี้ไม่ได้กินอะไรเลย ระหว่างทานข้าวก็คุยเรื่องแผนกันไป เธอเองก็เชื่อสนิทใจแล้วว่ารุจจะช่วยเธอจริง ทานข้าวเสร็จก็แยกย้ายกันไปมาเจอกันอีกทีสองทุ่มครึ่งที่นี่ พีพีขับรถมาเองและเธอยังมาเป็นคนแรก เข้ามาในร้านพนักงานก็เชิญเข้าห้องวีไอพี แอบตงิดใจเล็กน้อยว่านี่อาจจะเป็นแผนซ้อนแผนของรุจรึเปล่า