All Chapters of The return of her หนังสือรักฉบับปรับปรุง: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำหากพูดถึงหนังสือเล่มเก่า คำว่า คนรักเก่าก็จะแวบขึ้นมาในทันทีทันใด ไม่ว่าจะเลิกรากันด้วยเหตุผลใด แต่การได้กลับมาเจอกันอีกครั้งทั้งที่ไม่อยากจะเจอ มันก็น่าคิดต่อไปว่า นี่เราใช้เวรใช้กรรมกับคนคนนี้ยังไม่หมดอีกเหรอหรือแฟนเก่าจะกลับมาเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นในอดีต อย่างไรก็ตาม หลายคนที่ผิดหวังกับความรักมักจะปิดหัวใจไม่ต้อนรับคนรักเก่าที่เคยทิ้งไป เพราะหากให้โอกาสกับคนเดิม สุดท้ายความรักก็มักจะปิดฉากลงด้วยปัญหาเดิม ๆ ซ้ำซาก ดั่งตอนจบในหนังสือเล่มโปรดที่เคยหยิบขึ้นมาอ่านครั้งแล้วครั้งเล่า... แต่อาจจะไม่ใช่เธอคนนี้….ทั้งสองยืนโอบกอดกันที่ริมทะเลในยามเย็น แสงอัสดงกำลังลาลับกระทบผืนน้ำระยิบระยับจับตา ชายหญิงมองทอดสายตาไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า“ผมรักคุณนะที่รัก...”“ฉันก็รักคุณค่ะ...”จบบริบูรณ์“เรื่องนี้ฉันอ่านสามรอบได้แล้วมั้ง แต่เนื้อเรื่องมันสนุกจนต้องหยิบมาอ่านเรื่อย ๆ นี่นา” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองก่อนจะปิดหนังสือและวางนวนิยายเล่มโปรดไว้เบาะด้านข้าง “เฮอ...ติดอะไรนักหนา” เธอบ่นพลางเอื้อมมือไปวางบนพวงมาลัยรถยนต์หรู เงยหน้ามองสัญญาณไฟที่ยังคงขึ้นสีแดง

นึกถึงความหลัง“ชิ คิดว่าเท่รึไง หรือคิดว่าฉันจะจีบ หยิ่งชะมัด” บ่นพึมพำกับตัวเองพลางเดินเท้าหนัก ๆ ขึ้นชั้นสองเข้ามาในห้องเตรียมตัวก่อนขึ้นไลฟ์สด“แกเป็นอะไรไอ้ต้าวพีพี” หญิงสาวที่นั่งรออยู่ในห้องอดสงสัยพฤติกรรมพูดคนเดียวของเพื่อนไม่ได้จึงเอ่ยถามเจนจิ เพื่อนสนิทของพีพี และเป็นเจ้าของบริษัท เจนจิออร่า บิวตี้ จำกัด เธอหน้าตาดีแต่เป็นคนปากไวไปหน่อย ด่าเก่ง ชอบปาร์ตี้ รักสนุก รักเพื่อนพ้อง บ้านรวย บริษัทแห่งนี้ก็มีพ่อแม่คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังวันนี้จ้างเพื่อนเลิฟมาไลฟ์สดขายสินค้าให้ แม้จะเป็นวันพักผ่อนของพีพีแต่คนสวยก็ยอมมาช่วยเพื่อนรักถึงสี่ชั่วโมง ก็เจนจิคือเพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างเธอมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง ยามสุขเธอก็ยินดียามทุกข์เธอก็คอยโอบกอดไม่ห่าง พีพีจึงยกให้เจนจิเป็นเพื่อนแท้“วันนี้ฉันโชคไม่ดีแก” พีพีเอ่ยพลางหย่อนก้นลงนั่งข้างเพื่อนรัก“เป็นอะไร?”“ก็ตอนขับรถมาที่นี่น่ะสิแก รถฉันโดนเฉี่ยวจนเป็นรอยถลอก”“จริงดิ! แล้วแกเป็นอะไรรึเปล่า” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เป็นห่วงเพื่อนรัก“ฉันโอเค”“โอเค แล้วแกหงุดหงิดเรื่อง?”“แค่รู้สึกไม่ถูกชะตากับคู่กรณีที่ชนรถฉัน ผู้ชายอะไรไม่อ่อนหวานเอาซ

ทำให้เกลียดนัยน์ตาคู่คมของเขาช่างยากจะคาดเดา มันเหมือนว่างเปล่าแต่ก็ยังมีเยื่อใยในแววตาเดียวกัน“พี่ไทขา...” สาวที่นอนนิ่งอยู่ ตอนนี้เริ่มขยับร่างกาย มือไม้ซุกซนลูบไล้ไปทั่วแผงอกแกร่งจนเกือบจะเลื่อนต่ำมาถึงสะดือ โชคดีที่มือหนาคว้าเอาไว้ทัน “ทำไมละคะพี่ไท หลินชอบพี่มากนะรู้มั้ย” หญิงสาวที่คิดว่านอนไม่ได้สติดีดตัวลุกขึ้นนั่ง โวยวายที่ถูกผู้ชายขัดใจ แม้ตาแทบจะลืมไม่ขึ้นอยู่แล้วก็ตาม“ใจเย็นนะครับคุณหนูคนสวย น้องชายพี่มันแค่หยอกเล่นครับ ผมว่าคุณหนูนอนลงดีกว่านะ ถึงบ้านเดี๋ยวผมจะปลุกนะครับ” รุจที่มองผ่านกระจกหลัง เห็นท่าไม่ดีจึงรีบแก้สถานการณ์ และเขาก็ทำสำเร็จ หญิงสาวยอมนอนหนุนตักเขาอีกครั้งพีพีเห็นทุกอย่าง ใจเธอแตกสลายอีกครั้ง ทั้งที่คิดว่าลืมเขาได้แล้ว ทำไมพอมาเจอว่าเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ในใจมันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอีก เธอเลิกมองไปที่เบาะหลัง นั่งบีบมือตัวเองแน่น พยายามเก็บความรู้สึกเจ็บปวดนี้เอาไว้ข้างใน“เขาก็แค่ผู้ชายเจ้าชู้คนหนึ่ง ก็คงเป็นอย่างที่เจนจิได้ข่าวมานั่นแหละ เลิกกับฉันเพราะแอบไปคบกับผู้หญิงคนอื่น ฮึ”“สารเลว” เธอแพ้เสียงในหัวเผลอสบถคำหยาบออกมา จนรุจหัน

คนมีเสน่ห์“ตื่นได้แล้ว” ไทเธย์ใช้ศอกสะกิดคนที่นั่งเบาะข้าง ๆ ให้ตื่นหลังจากรอให้คนพวกนั้นกลับกันหมด เขาก็พาเธอออกมา และขับรถมาส่งที่บ้านตามเส้นทางที่จีพีเอสนำทางมา หญิงสาวคงวิ่งจนหมดแรง ระหว่างทางที่นั่งรถมาจึงผล็อยหลับไป“ถึงแล้วเหรอ?” เธอสะลึมสะลือลืมตาตื่น“พี่ขับรถเข้าบ้านไปเองนะ” เขาเตรียมตัวจะลงจากรถ“แล้วนายจะกลับยังไง”“ผมโทรให้รุ่นน้องมารับแล้ว ไม่ต้องห่วง”“ใครห่วงนาย แค่ถามเฉย ๆ จะกลับยังไงก็เรื่องของนายสิ”“อุตส่าห์ช่วยแทนที่จะขอบคุณ”“ขอบคุณอะไร ฉันเกือบได้เป็นเมียคนพวกนั้นก็เพราะนายไม่ใช่รึไง”“งั้นผมคงต้องขอโทษพี่สินะ”“ถูก”“...” เขาเงียบ ไม่เอ่ยอะไรออกมา“ฮึ รู้อยู่แล้วล่ะว่านายไม่กล้าเอ่ยคำขอโทษหรอก ลงไปได้แล้ว” เธอชักสีหน้าไม่พอใจ“ขอโทษ” จู่ ๆ เขาก็พูดคำนี้“เรื่องไหน? เรื่องที่บอกเลิกฉันอย่างไม่ไยดี เรื่องที่นายจูบฉัน เรื่องที่พาฉันเกือบตายหรือ...” พีพีร่ายยาวจนเกือบจะหมดทุกเรื่องที่ค้างคาใจ ไทเธย์จึงพูดแทรกขึ้นมาก่อน“ทุกเรื่อง”พีพีได้ฟังคำตอบก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจและถามความจริงที่อยากรู้มากที่สุด“ถามจริง ๆ เถอะ นายยังรู้สึกดีกับพี่อยู่ใช่มั้ย?” เธ

ย่ำยีหัวใจก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“พี่เอาผ้าเช็ดตัวกับเสื้อมาให้เปลี่ยน” พีพียืนรอเขาเปิดประตูอยู่หน้าห้องน้ำแกร็ก...ทันใดนั้นเสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น ก่อนประตูจะถูกเปิดออกมาจากคนข้างในคุณพระ! ขาวจั๊วะ แน่นปึก งานดีไม่ไหวพีพีอ้าปากค้าง สายตาเพ่งตรงไปที่ซิกแพคของเขาอย่างห้ามสายตาไม่ได้ ไม่พอตายังหลุบมองไปใต้สะดือ ถึงตรงนี้น้ำลายแทบจะหก“งับปากพี่ด้วย” ชายหนุ่มเอื้อมมือมาแตะปลายคางของเธอขึ้นกลัวว่าน้ำลายของสาวจะไหลออกมาจริง ๆ“อะไรล่ะ นี่เสื้อกับผ้าเช็ดตัว” เธอยื่นให้เขาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ก่อนจะเดินงุดหนี เล่นถอดเสื้อโชว์เนื้อหนังกันซึ่งหน้าแบบนี้ ใครมันจะไม่อยากมอง“ตอนคบกัน ทำไมฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลยนะ เราเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไมใจเต้นแรงจัง มีคนเข้ามาตีกลองสะบัดชัยในนี้เหรอ?”เธอนึกในใจพลางยกมือวางทาบที่หน้าอกข้างซ้าย ใบหน้าร้อนผ่าว พร้อมฉีกยิ้มเชิงเคอะเขิน“ยิ้มอะไร” หลังจากเปลี่ยนเสื้อเสร็จ ชายหนุ่มเดินออกมาเห็นเธอกำลังยืนเขินตัวบิดในห้องนั่งเล่น พีพีรีบหุบยิ้มแทบไม่ทัน“ปะ...เปล่า”“ทะลึ่งเหมือนกันนะพี่อะ” แต่ชายหนุ่มรู้ทัน“ทะลึ่งอะไร”“มองตาไม่กะพริบขนาดนั้นจะอะไรล่ะ”“...” พีพีไม่