All Chapters of The return of her หนังสือรักฉบับปรับปรุง: Chapter 21 - Chapter 30

 มันคือแผน คำเตือน  บทนี้มีการบรรยายฉาก 18+ ไทเธย์ยังคร่อมอยู่บนร่างของพีพี ใบหน้าร้อนผ่าวห่างกันไม่ถึงคืบ แววตาฉายแววของคำถามที่เกิดขึ้นในหัวของเขา ที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่มันหมายถึงเรื่องอะไร“ทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ มันแค่เรื่องโกหก”“ผมไม่เข้าใจ?” ความสงสัยยังไม่คลาย“พี่กับพี่รุจแค่วางแผนลองใจนายเท่านั้น” เธอเม้มปากแน่น พลางหลับตาปริบ ๆ สื่อให้เห็นถึงความร้ายตาใส“เรื่องที่พี่จะไปนอนค้างบ้านพี่รุจด้วยมั้ย?”“อืม” เธอพยักหน้าหงึก ๆ“ที่ทำเป็นไม่สนใจผม แค่แผน?”“ใช่”“...” ไทเธย์ไม่พูดอะไรต่อ นอกจากมองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่รู้โกรธหรือยังไงกันแน่“จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?”

 บ้านพี่มีห้องว่าง คำเตือน บทนี้มีการบรรยายฉาก 18+ “พี่กลับรึยัง” ชายหนุ่มนอนพลางคุยโทรศัพท์ไปด้วย ก่อนจะหลับตานอน ก็ไม่วายโทรไปเช็กว่าแฟนสาวกลับถึงบ้านรึยัง(ยังเลย เธอจะนอนแล้วเหรอ?) เขายกหน้าจอขึ้นเพื่อดูเวลา “นี่มันจะเที่ยงคืนแล้ว ยังไม่ถึงบ้านอีกเหรอพี่” ถ้อยคำฟังดูเป็นห่วงเป็นใยเธอ(ที่จริงต้องลงไลฟ์ห้าทุ่ม แต่วันนี้สายนิดหน่อย พี่ทำยอดแตกเจ็ดหลักเลยนะวันนี้) เสียงของเธอฟังดูหอบเหนื่อยราวกับคนกำลังเดินไปคุยไป“พี่กำลังเข้าบ้านหรือเดินไปเอารถ”(ไม่ใช่ทั้งสอง พี่อยู่หน้าห้องเธอ) …สายถูกตัดไปก๊อก ก๊อก ก๊อก เป็นเสียงประตูห้องดังขึ้นมาแทน ไทเธย์ลุกพรวดขึ้นอย่างไวว่องแอ๊ดดดด...เปิดประตูออกไป ก็ปรากฏสาวสวยในชุดเดรสสีพีชกระโปรงสั้นเหนือเข่า“ฮึ ๆ” ยืนยิ้มปนขำเล็ก ๆ ให้กับเขา

 ผู้บุกรุก เมื่อบ้านถูกบุกรุกพีพีจึงจำยอมให้คนพาลทั้งสองเข้ามาเป็นแขกไม่รับเชิญ พวกเขาเดินสำรวจภายในบ้านราวกับเป็นบ้านตัวเอง ส่วนสาวเจ้าของบ้านได้แต่นั่งตัวสั่นเทาบนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น กลอกลูกตาตามร่างสูงที่เดินวนดูนั่นดูนี่เหมือนโจรกำลังมองหาของมีค่า อีกคนก็เอาแต่ยืนเฝ้าเธอไม่วางตา“บ้านก็ไม่ใช่เล็ก ๆ แต่ทำไมไม่มีของมีค่าเลย ทอง เงินสด เพชรแหวนนาฬิกาหรูมีมั้ย” ชายที่เป็นพี่ใหญ่ถาม“ไม่มี” เธอตอบเสียงแข็ง เรื่องอะไรจะเก็บไว้ที่บ้าน ยิ่งอยู่ตัวคนเดียวด้วยแล้วยิ่งไม่ประมาท ของเหล่านั้นฝากไว้ที่ธนาคารหมดแล้ว มีค่าที่สุดตอนนี้คงเป็นรถยนต์หรูกับสมาร์ตโฟนและชีวิตเธอนั่นแหละ “อยู่ธนาคารหมดแล้ว ใครจะโง่เก็บไว้ให้โจรปล้นบ้าน”“ว้า...อดเลยสิคะแบบนี้” เขาทำหน้าเซ็งแต่นัยน์ตากลับจ้องมายังคนตัวเล็ก “งั้น...สิ่งที่น่าจะพอขัดดอกได้ในตอนนี้เห็นทีจะเป็น...” สายตาที่ดูหื่นกระหายเลื่อนมองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า“อย่าแม้แต่จะคิด&rdquo

 ผมจะทำตามสัญญา “พ่อกับแม่พี่อยู่ห้องข้าง ๆ นี้เองนะ” เขาเกริ่นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ เกรงใจพ่อเบิ้มกับแม่พุ่ม แค่ได้มานอนอยู่ในห้องเดียวกับลูกสาวของพวกท่านหน้าก็หนาพอแล้ว ถ้าให้ทำเกินกว่านั้น เขาก็แอบกังวลใจ“ก็ไม่ได้ขอให้ทำมากกว่าจูบซะหน่อย แผลยังไม่หายดีเลย” เธอเอ่ยเสียงเบา ๆ แฝงความงอนเล็กน้อย“นี่ถ้าแผลหายดีพี่คงไม่ปล่อยผมไว้ใช่มั้ย?” เขาถามกลับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“ไม่รู้แล้วแต่อารมณ์” เธอพยักพเยิดคิ้วน้อย ๆ อย่างท้าทายเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบออกไปว่า “นอนกันเถอะ” พูดจบก็ล้มหัวลงที่เดิม ปิดเปลือกตาหลับลงไปดื้อ ๆ แต่ริมฝีปากยังคงลอบยิ้ม คล้ายบอกว่าไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่เธอร้องขอเลยสักนิดเมื่อถูกขัดใจฝ่ายหญิงจึงยกฝ่ามือฟาดลงที่แขนของเขาแรง ๆ หนึ่งที แฝงด้วยอาการฮึดฮัด ก่อนจะข่มตาหลับด้วยความไม่พอใจไทเธย์ลืมตามองหญิงสาวข้างกายอย่างเอ็นดู เห็นคนที่ดูโตกว่าแสดงท่าทีเหมือนเด็กน้อยเขาก็รู้ส

 จีบสาวแต่ได้เพื่อน สามสัปดาห์ผ่านไป“ไงจ๊ะเพื่อนสาว แผลหายดีรึยัง” เจนจิเอ่ยถามเพื่อน วันนี้เธอกับแก้วตาแวะมาเยี่ยมพีพีที่บ้าน“ดีขึ้นมากแล้วแก ขอบใจนะที่มาเยี่ยม”“ดีแล้ว ได้ยินแบบนี้แก้วตากับเจนจิก็สบายใจขึ้นเยอะเลย” แก้วตาที่นั่งข้าง ๆ พีพีเอ่ย“แหม...ก็มีผู้มาคอยดูแลเช้าเย็นดึกจะไม่ให้ดีวันดีคืนได้ยังไงกันละแก้ว” เจนจิแซว“แน่นอนสิเธย์เขาดูแลฉันดีมากเลยนะพวกแก ดีจนฉันอยากขอเขาแต่งงานด้วยเลยอะ” พูดแล้วก็ทำท่าเพ้อฝันหวาน จนเพื่อนหมั่นไส้รีบเบรกหัวทิ่ม“หยุดมโนจ้ะเพื่อน ดูกันไปยาว ๆ ก่อน อย่าพึ่งด่วนตัดสินใจขนาดนั้น อาจเป็นช่วงโปรโมชั่นก็ได้”“ฉันกับเธย์ไม่ใช่คนพึ่งรู้จักกันนะแก เธย์คนที่แสนดีนี่แหละตัวจริงเสียงจริง” พีพียังยกยอแฟนหนุ่มไม่เลิก ดูครั้งนี้เธอจะหลงเขาโงหัวไม่ขึ้นเสียแล้ว“จ้า...หมั่นไส้จริง ๆ” เจนจิถึงกับยกธงขาว