Todos os capítulos de เมียลับอุ้มรัก : Capítulo 11 - Capítulo 20

“ยะ...อย่าทำแบบนี้คุณธร อ่า...อื้อ” ร่างเล็กของสาวน้อยไร้เดียงสาพยายามบิดเอวเล็กส่ายถอยหนี มือทั้งสองก็พยายามดุนดันไหล่เขาไม่ให้เขาซุกหน้าลงหาความเป็นเพศสาวของตนเอง “อ่า...หอมเหลือเกิน เธอฉ่ำแฉะมากดา เธอแฉะมากตอนนี้ อ่า...อืม”เขาตวัดลากลิ้นถูไถไปตามร่องกลีบสวาทอวบอูม มือใหญ่ทั้งสองดันต้นขาทั้งสองที่พยายามเบียดเข้าหากัน แต่ติดที่เขาแทรกตัวอยู่กลางหว่างขาจึงทำไม่ได้ตามใจต้องการ เขาแยกเรียวขาเล็กออกกว้างแล้วตวัดละเลียปลายลิ้นอุ่นร้อนไปกับน้ำหวานฉ่ำแฉะที่ไหลอาบเยิ้มออกมาจากปากลำธารสวาทของเจ้าหล่อน “อ่า...อื้อ คุณธร ยะ...อย่า พอได้แล้ว ดาร้อน อ่ะ...อื้อ”ความร้อนรุ่มในท้องน้อยเพิ่มทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ และเหมือนมีเกลียวคลื่นพายุลูกใหญ่กำลังตีวนหมุนเวียนในท้องเธอก็มิปาน เหงื่อไคลผุดซึมขึ้นตามร่างเปลือยเปล่า เรี่ยวแรงที่มีก็เริ่มถดถอยลงเรื่อยๆ จนอ่อนแรงไม่อาจต่อต้านได้เมื่อปลายลิ้นสากอุ่นร้อนระรัวแตะลิ้นกับความเป็นสาว สองมือน้อยที่เคยผลักไสเปลี่ยนมาเป็นกำเกร็งแน่นข้างลำตัวพร้อมแอ่นยกเด้งเอวเล็กขึ้นหาปลายลิ้นที่ระรัวทรมานเม็ดเกสรกลางลำตัวของตัวเอง แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำแ

“โอว์...ดีเหลือเกิน เธอตอดรัดแน่นมากเด็กดีของฉัน อ่า...เสียว อื้อ...ฉันไม่คิดว่ามันจะเกินเลยมาถึงตรงนี้ อ่า...เสียว อ่า...ไม่ไหวแล้ว เธอตอดรัดฉันแรงมากดา อ่า...อูว์”พั่บ! พั่บ! พั่บ!อลิลดาปล่อยน้ำตาออกทางหางตาตัวเองเมื่อรู้สึกเจ็บร้าวในอกและเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำกับลูกของผู้มีพระคุณในตอนนี้ เธอไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้ รักเขาจริง แต่ไม่ต้องการให้เกิดเรื่องแบบนี้ เขามีคู่หมั้น มีคนที่คู่ควรอยู่แล้ว แล้วทำไมพระผู้เป็นเจ้าถึงได้กลั่นแกล้งเธอแบบนี้กัน“อ่ะ...อ่อย” หล่อนไหวเด้งแอ่นเด้งรับด้วยจังหวะไร้เดียงสา แต่มันก็ทำให้ชนาธรณ์สุขปริ่มในอกแบบไม่เคยได้รับจากการมีเซ็กซ์มาก่อน แต่กับเด็กสาวใต้ร่างที่เขากำลังเคลื่อนไหวบดเร่าเอวซอยถี่ในตอนนี้ มันให้ความรู้สึกดีและอบอุ่นในใจแปลกๆ จนเขาเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้“อ่า...ไม่ไหวแล้ว ฉันจะถึงแล้วดา อ่า...พร้อมกันนะ อ่า...อืม”พั่บ! พั่บ! พั่บเอวสอบเร่งเร้า สองมือกดขยุ้มขยำสองเต้าก็เปลี่ยนมาตวัดยกร่างเล็กขึ้นหาตัวเอง ร่างน้อยเคลื่อนไหวกระเด็นกระดอนไปตามแรงกระแทกที่ดุดันรุนแรงขึ้นของเขา และในที่สุดหล่อนก็สั่นเกร็งพร้อมตวัดแขนทั้งสองโอบกอดร่างของเขา

นางกับน้อยเห็นน้องสาวที่ตัวเองเห็นมาแต่เด็กยังไม่ตื่นนอนและด้วยความเป็นห่วง เพราะตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้วจึงพากันเดินมาเคาะประตูห้องนอนเล็กของอลิลดาด้วยกลัวว่าหญิงสาวจะเจ็บป่วยเป็นไข้ ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “น้องดาจ๊ะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ” นางร้องตะโกนถามคนข้างในพร้อมกับเคาะประตูด้วย ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ด้านเจ้าของห้องพอได้นอนหลับเต็มอิ่ม จะว่าแบบนั้นก็ไม่ได้ แต่ยังคงอ่อนเพลียอยู่ เธอขยับตัวปรือตาขึ้นพร้อมกับปรับสายตาให้ชินกับแสงในตอนกลางวันและแสงไฟในห้องนอนที่กำลังสว่างไสว เมื่อมองเต็มตาแล้วก็มองหาคนตัวโต ก็ได้แต่บอกกับตัวเองว่า “เขาไปแล้ว” ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “น้องดาได้ยินพี่นางกับพี่น้อยไหมจ๊ะ”เสียงเคาะประตูและเสียงเรียกหน้าห้องยังคงดังอยู่ เธอจึงรีบขยับตัวจะลุกขึ้น แต่ก็ต้องสูดปากเจ็บหว่างขาแล้วตะโกนตอบพี่สาวทั้งสองหน้าห้องแทนเมื่อรู้ว่าลุกไม่ไหวในตอนนี้ “ดาได้ยินค่ะพี่นาง พี่น้อย พอดีเมื่อคืนดาอ่านหนังสือดึกเลยทำให้ตื่นสาย จนไม่ได้ไปช่วยงานพี่น้อยและพี่นาง ขอโทษด้วยนะคะ” เธอตะโกนบอกทั้งสอง “ไม่เป็นไรจ้ะ พี

เมื่อรถของคู่หมั้นสาวแล่นออกไปพ้นรั้วบ้าน เขาก็เดินไปยังห้องครัวที่สองพี่น้องอย่างนางและน้อยกำลังช่วยกันล้างถ้วยจานชามทำความสะอาดครัวอยู่ “คุณธรต้องการอะไรรึเปล่าคะ” นางที่หันมาเห็นเอ่ยถามนายหนุ่ม “ไม่มีอะไรครับพี่นาง เอ่อ...ทำไมดายังไม่กลับอีกครับวันนี้ เนี่ยดึกแล้วนะครับ” “อ๋อ...น้องดาบอกจะค้างที่หอพักของเพื่อนค่ะวันนี้ เพราะต้องติวหนังสือกับเพื่อนค่ะ” “เหรอ แล้วทำไมไม่บอกผมว่าจะค้างกับเพื่อน ใช้ไม่ได้เลย งั้นผมไม่กวนแล้วครับ” พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินจากไปจากครัวตรงไปยังบันไดบ้านเพื่อจะเดินขึ้นห้องนอนส่วนตัวเพื่อหยิบโทรศัพท์โทรหาอลิลดา ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! เสียงสั่นเตือนของโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายดังขึ้น ทำให้คนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนอนของเพื่อนเดินมาล้วงค้นหาเจ้าของเสียงสั่นเตือน พอเห็นชื่อกับเบอร์โทรที่โชว์หน้าจอก็เบ้ปากเล็กน้อย แต่ก็กดรับสาย “สวัสดีค่ะคุณธร” “ทำไมพูดห่างเหินกับผัวแบบนั้น อยู่ไหน?” กระแสเสียงแข็งกระด้างส่งกลับมาทันทีที่เธอกดรับสาย “ใครโทรมาเหรอดา” แพงที่เพิ่งเดินกลับมาจากเอาผ้า

บรรยากาศในรถเงียบน่ากลัวเหลือเกิน อลิลดาได้แต่นั่งตัวลีบบนเบาะนั่ง ไม่กล้าขยับตัวและหายใจแรงด้วยกลัวว่าชนาธรณ์จะทำอะไรตนในรถ เพราะตอนนี้เขากำลังโกรธ เธอรับรู้ได้จากแรงหายใจที่ดังฮึดฮัดของเขาในตอนนี้ แล้วก็เหมือนมีเสียงสวรรค์มาโปรดเมื่อเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าเธอสั่นดังขึ้นตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!“รับสิ”“คะ...ค่ะ” เธอรีบค้นกระเป๋าหาโทรศัพท์ออกมารับสายทันทีเมื่อเขาอนุญาตแล้ว“ฮัลโหลแม่นิด”เธอรับสายพร้อมกรอกเสียงดีใจส่งไปในสายทันที และคำเรียกที่เธอเรียกทำให้เขามีรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อคนที่โทรมาหาคือแม่ของเธอ“หนูเรียนเสร็จแล้วใช่ไหมลูก”“ค่ะแม่นิด หนูกำลังกลับ”“อือ...อย่าลืมกินข้าวกินปลานะลูก”“ค่ะ แล้วคุณย่าเป็นยังไงมั่งคะ”“ก็นอนติดเตียงเหมือนเดิมนั่นแหละ อีกสองอาทิตย์หมอจะให้ทำกายภาพบำบัดแล้ว”“หนูสอบเสร็จจะไปดูแลคุณย่านะคะ”“จ้า ตั้งใจสอบนะลูก แม่รักและคิดถึงลูกนะดา”“หนูก็รักและคิดถึงแม่นิดกับพ่อเข้ม อาขม และคุณย่านะคะ” พูดจบปลายสายก็ตัดวางไป“เธอจะกลับต่างจังหวัดเหรอหลังสอบ แล้วฉันล่ะ”แม้ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรบ้าง แต่ก็พอจับใจความจากคำโต้ตอบกลับของหล่อน“ค่ะ”“แล้วฉันล่ะ เธอจะทิ้