FAZER LOGIN‘นี่เราทำชีวิตเด็กนี่พังเหรอ เราทำชีวิตของเธอพังเหรอ’ เขาได้แต่พึมพำถามตัวเองในใจแล้วมองคนที่นอนร้องไห้ก่อนหน้าตอนนี้ใช้แขนทั้งสองเท้ายันตัวเองลุกขึ้นนั่งแล้ว แต่ยังคงร้องไห้อยู่ฮือๆๆๆ“ได้โปรด...อึก! ปล่อยดาไปเถอะนะคะ อย่าทำให้ชีวิตดาพังไปมากกว่านี้เลย อึก! ฮือๆๆ อนาคตดามันแย่มากแล้วตอนนี้ มันมืดแปดด้านไปหมดแล้ว แค่รู้ว่าตัวเองท้องก็แย่พอแล้ว อึก! ฮือๆ อย่ารั้งดาไว้เลยนะคะ ปล่อยดาไปเถอะ” เธอขอร้องเขาพร้อมยกมือขึ้นจะก้มกราบเขา แต่มือใหญ่รับมือที่จะถึงพื้นไว้ได้ทัน“ทำบ้าอะไรของเธอน่ะดา อย่าทำแบบนี้ ถึงเธอจะก้มกราบฉันยังไง ฉันก็ปล่อยเธอไปไม่ได้รู้ไหม เธอเป็นแม่ของลูกฉันนะดา และฉัน...ฉันเองก็ต้องการเธอ” เขาหยุดนิ่งไป ก่อนจะพูดย้ำในท้ายประโยคให้เธอได้ยินได้ชัดเจน“คนเห็นแก่ตัว! อึก!”เธอดึงมือที่มือใหญ่รับไว้มาเช็ดน้ำตาตัวเองแล้วก็ขยับตัวถอยห่างเขาออกไปอีกเมื่อตอนนี้เขาเริ่มขยับเข้ามาหาตนอีกครั้ง“ใช่! ฉันมันเห็นแก่ตัว เพราะฉัน...” คนปากหนักนิ่
“แน่ใจว่าไม่ใช่ของฉัน หรือต้องให้ฉันทำตรงนี้ เธอจะได้จำได้ว่าฉันเป็นผัวเธอและเป็นพ่อของลูกเธอเด็กน้อย” ว้าย! มือใหญ่ผลักร่างเล็กให้ล้มลงไปกับพื้นพร้อมตัวเขาเคลื่อนตัวไปคร่อมทับกักร่างเธอไว้กับพื้นกระเบื้องเย็นๆ “อย่ามาทำแบบนี้นะคุณธร นี่มันกลางบ้าน”เธอดิ้นและดันเขาที่คร่อมทับตัวเองออกห่าง แต่เขาก็ตัวใหญ่หนักเหลือเกิน เรี่ยวแรงที่มีผลักดันเขาก็เหมือนกับผลักกำแพง เพราะมันไม่ไหวติงตามแรงผลักเลยสักนิด “ถ้าฉันจะทำ เธอก็ห้ามฉันไม่ได้หรอกดา เธอก็รู้จักฉันนี่ว่าฉันอยากได้ต้องได้ ฉันไม่สนใจหรอกนะว่านอกบ้านมีใครอยู่ เพราะฉันจะเอากับเมียตัวเองไม่ได้เอากับเมียชาวบ้าน” “
“คุยกันเองแล้วกันพ่อธร ยัยดา” คุณนายชม้อยเห็นว่าตอนนี้ตัวเองไม่ควรอยู่ตรงนี้ ควรจะออกจากตรงนี้ให้ทั้งสองได้พูดคุยตกลงกัน นางจึงลุกขึ้นพร้อมกับหันไปส่งสายตาคำสั่งให้นิดา เข้ม และขมให้ลุกเดินตามตนเองออกไป เมื่อเหลือกันสองคน ชนาธรณ์ก็เคลื่อนตัวเข้าไปหาคนตัวเล็กข้างๆ ที่ขยับถอยห่างออกไปพร้อมตวัดแขนกางกว้างออกเกี่ยวเอวเล็กแล้วรั้งร่างเล็กของอลิลดาเข้ามาหาตน แล้วแขนอีกข้างก็ตวัดกอดเธอแน่นไม่ยอมให้ดิ้นหนีไปไหนได้ “อือ...ปล่อยดานะคุณธร ปล่อยดา จะมาทำแบบนี้กับดาไม่ได้นะ ตอนนี้ทุกคนอยู่ข้างนอก คู่หมั้นคุณธรก็อยู่”สาวน้อยดิ้นขัดขืนไม่ยอมให้เขากอด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อแขนของเขารัดเธอแน่นเหลือเกิน “ทำไมจะไม่ได้ ตอนนี้ทุกคนรู้หมดแล้วว่าเธอเป็นเมียฉัน เธอเป็นเมียฉันและกำลังมีลูกให้ฉันอีก แล้วทำไมจะกอดไม่ได้” &
ชนาธรณ์หันมามองคนที่นั่งข้างตน ตอนนี้อลิลดาหยุดร้องไห้แล้ว แต่ยังมีเสียงสะอื้นดังออกมาให้ได้ยิน ก่อนที่จะหันมาแหงนเงยหน้าสบตากับคนเป็นแม่ แล้วมองไปทางแม่และพ่อของอลิลดาและอาของสาวเจ้าก่อนจะเม้มปากแน่น เพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้จะพูดจะตอบยังไง จะเริ่มยังไงดีตอนนี้ ที่สำคัญเขาเองก็ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วรู้สึกยังไงกับสาวน้อยข้างกายด้วย “ว่ายังไงพ่อธร ลูกในท้องของยัยดาคือหลานแม่ใช่ไหม และนี่ใช่ไหมที่ทำให้หล่อนไม่กล้าบอกว่าท้องกับใคร ใครคือพ่อของลูก”ท้ายประโยคนางถามอลิลดาที่เอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตาใคร “ผมไม่ปฏิเสธว่าเด็กในท้องคือลูกผม” เขาตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงทุ้มห้าว “เนี่ยแหละที่แม่อยากได้ยิน แล้วลูกจะทำยังไงต่อพ่อธร ทำยัยดาท้องแล้วลูกจะทำยังไง จะรับผิดชอบยังไง ส่วนเรื่องของเรากับหนูแป้งตัดไปได้เลย เพราะมันจบลงแล้ว มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้วตอนนี้
“เฮ้! อย่ามาทำแบบนี้กับดานะพี่ พี่ผิด พี่ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับเด็กมัน อีกอย่างดากำลังอุ้มท้องหลานผมและก็ลูกพี่ด้วย” เขาปกป้องหญิงสาวที่ตนเองเอ็นดูเหมือนน้องสาว “พี่ธร นี่มันอะไรกัน พี่ทำเด็กนี่ท้องเหรอคะ”ศศิญาภรณ์เดินมากระชากแขนคู่หมั้นหนุ่มให้หันมาตอบคำถามตัวเองพร้อมกับมองไปยังคนที่ยืนก้มหน้าร้องไห้ด้วยสายตาเกลียดชังเต็มอก หล่อนไม่เคยชอบหน้าเด็กรับใช้สาวคนนี้ และยิ่งตอนนี้ยิ่งไม่ชอบ ยิ่งเกลียด “บอกแป้งมาพี่ธร เด็กนั่นท้องกับพี่ได้ยังไง” หล่อนคาดคั้นเอาคำตอบ “พูดสิพี่ พูดให้ทุกคนรู้สิว่าพี่ทำอะไรกับดา ระหว่างพี่กับดามันเกิดอะไรขึ้น และเด็กในท้องก็คือลูกพี่ไม่ใช่ลูกใครที่ไหน พูดสิพี่ธร” เป็นเสียงเข้มของชนาธิปเองที่ดังขึ้นอีกครั้ง “พะ...พอเถอะคุณธิป อึก! ฮือ!”อลิล
คุณนายชม้อยที่เข้าเยี่ยมคนที่แก่กว่าตนเองและให้กำลังใจกันเสร็จก็เดินออกมาจากห้องเพื่อจะไปดูสวนผักหลังบ้านตามคำเชิญชวนของน้องสาวเข้ม คนที่แก่แต่อายุเดินมองสำรวจบ้านหลังน้อยที่จัดสรรพื้นที่ของบ้านได้ดี แถมยังตกแต่งน่ารักอีก ดูแล้วอบอุ่นดีไม่ใช่น้อย “เอ้า! พ่อธิปดึงลากยัยดามาทำไม แล้วยัยดาร้องไห้ทำไมฮึ” นางถามทันทีเมื่อเดินออกมาเห็นลูกชายคนเล็กเดินเข้ามาหาพร้อมดึงลากอลิลดามาด้วย “ไปคุยกันหน้าบ้านหรือห้องรับแขกที่เรานั่งก่อนหน้านี้ดีกว่าครับ” เขาบอกทุกคนพร้อมกับเดินนำทุกคนไปโดยยังคงจับข้อมือเล็กของอลิลดาดึงลากให้เดินตามตนเองไป “พ่อธิปมีอะไรกับยัยดา ทำไมทำหน้าซีเรียสขนาดนั้นนะ” นางพึมพำกับตัวเองแล้วเดินตามลูกชายไป ส่วนนิดา เข้มและขมเองก็เดินตามไปด้วยเช่นกัน เพราะอยากรู้เหมือนกันว่าชนาธิปมีเรื่องอะไรจะพูด&nbs







