All Chapters of สตรีมเมอร์ปากแจ๋วกับแครี่ท็อปเซิร์ฟ: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 7ช่วงเที่ยงวันอังคารหลังจบคลาสเรียนวิชาการสร้างสรรค์คอนเทนต์ดิจิทัล นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนวปัญญา ต่างพากันทยอยเดินลงมาจากอาคารเรียนด้วยความคึกคักแต๊งค์และบุ๊คเดินหอบแฟ้มเอกสารคู่กันลงมาที่ลานม้าหินอ่อนใต้อาคารเรียน ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ก้าวไปถึงร้านอาหารตามสั่งประจำคณะ สายตาของทั้งคู่ก็ต้องสะดุดเข้ากับกลุ่มนักศึกษาจำนวนมากที่กำลังยืนมุงซุบซิบและชี้ชวนกันมองไปยังริมถนนหน้าตึกคณะตรงจุดจอดรถชั่วคราว รถยนต์ยุโรปสีถ่านไม้คันหรูคุ้นตาจอดเด่นเป็นสง่าอยู่ริมฟุตพาท และที่ข้างประตูรถคันนั้น ไทป์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเขม่าควันพับแขนขึ้นถึงข้อศอก สวมแว่นกันแดดทรงสวย กำลังยืนพิงรถถือถุงกระดาษจากร้านอาหารญี่ปุ่นระดับพรีเมียมรออยู่ด้วยตัวเอง รัศมีความหล่อเหลาและภูมิฐานของผู้บริหารหนุ่มดึงดูดสายตานักศึกษาที่เดินผ่านไปมาจนเหลียวหลังมองกันคอแทบเคล็ด“เชี่ยไอ้แต๊งค์... นั่นคุณไทป์มารอมึงถึงหน้าตึกคณะนิเทศเลยเหรอวะเนี่ย!” บุ๊คกระทุ้งศอกใส่สีข้างเพื่อนรักเบาๆ พร้อมฉีกยิ้มล้อเลียนสุดขีด “ไหนมึงบอกกูว่าเขาแค่เอ็นดูในฐานะพาร์ตเนอร์ไงวะ ผู้บริหารระดับพันล้านที่ไหนเขาจะหิ้วข้าวกล่องมายืนตากแดด

เวลาสองทุ่มครึ่ง เมื่อแต๊งค์เดินกลับขึ้นมาถึงชั้นห้องพักในหอพักสยามเพลสหลังจากบุ๊คขอตัวแวะไปทำรายงานกลุ่มที่หอเพื่อน เขาก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นไทป์ในชุดเชิ้ตทำงานสีถ่านไม้ยืนกอดอกพิงผนังหน้าประตูห้องของเขาอยู่ด้วยแววตาคมกริบและสีหน้าจริงจัง“พะ... พี่ไทป์! มาทำไมดึกๆ ครับเนี่ย” แต๊งค์แกล้งตีหน้านิ่ง ไขกุญแจเปิดประตูห้องแล้วเดินหนีเข้าไปวางกระเป๋าที่โต๊ะคอมพิวเตอร์โดยไม่ยอมหันมาสบตาไทป์เดินตามเข้ามาในห้อง วางถุงเก็บความเย็นลงบนโต๊ะอาหาร แล้วก้าวเท้าเข้าไปหาร่างโปร่งที่กำลังยืนหันหลังจัดของอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ ชายหนุ่มสอดสองแขนแกร่งรวบเอวสอบของแต๊งค์จากด้านหลัง ดึงรั้งร่างนุ่มเข้ามากอดแนบชิดกับแผงอกกว้างแล้ววางคางเกยลงบนไหล่เล็กอย่างออดอ้อน“อ๊ะ! พี่ไทป์ ปล่อยก่อนครับ เดี๋ยวผมจะจัดโต๊ะ”“ไม่ปล่อยครับ จนกว่าแต๊งค์จะดูอันนี้ก่อน”ไทป์ใช้มือข้างหนึ่งยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองมาตรงหน้าแต๊งค์ บนหน้าจอนั้นคือประกาศอย่างเป็นทางการจากฝ่ายกฎหมายของเครือโครนอส เทค ที่ชี้แจงต่อสาธารณชนว่าภาพที่ก๊อตโพสต์เป็นเพียงภาพงานเลี้ยงสมาคมเมื่อห้าปีก่อน ซึ่งไทป์ไม่ได้มีความสนิทสนมส่วนตัวหรือมีแ

“ขอบคุณมากครับพี่ไทป์! ได้อาวุธลับของท่านประธานมาช่วยแบบนี้ ผมชนะขาดลอยแน่นอนครับ!”ทางฝั่งแปลนที่ยืนมองอยู่จากโต๊ะตรงข้ามถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดเมื่อเห็นไทป์เอาเมาส์ตัวใหม่มาเปลี่ยนให้แต๊งค์ต่อหน้าต่อตา และเมื่อเสียงสัญญาณเริ่มการแข่งขันมินิเกมดังขึ้น ความพ่ายแพ้ที่แปลนเคยวางแผนไว้ให้แต๊งค์ก็ย้อนศรกลับมาหาเจ้าตัวเต็มๆแต๊งค์ที่ได้ใช้เมาส์ความแม่นยำสูงของไทป์ บังคับตัวละครเคลื่อนไหวหลบหลีกและสาดกระสุนประสานงานกับไปป์ได้อย่างคมกริบไร้เทียมทาน ในขณะที่แปลนซึ่งมัวแต่หงุดหงิดและลนลานที่แผนสลับเมาส์ล้มเหลวไม่เป็นท่า เผลอสะบัดเมาส์ของตัวเองแรงเกินไปจนสายเมาส์ไปเกี่ยวกับแก้วน้ำบนโต๊ะ เมาส์รวนกระตุกพาตัวละครของแปลนวิ่งพุ่งหลาวตกเหวตายเองกลางแผนที่โดยที่แต๊งค์ยังไม่ต้องยิงซ้ำเลยสักนัด!“ฮ่าๆๆ! คุณแปลนกระโดดร่มลงเหวไปสำรวจแร่ธาตุใต้ดินซะแล้วครับท่านผู้ชม!” แต๊งค์พากย์แซวออกไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงร่าเริง เรียกเสียงหัวเราะครืนใหญ่จากทั้งทีมงานในสตูดิโอและผู้ชมทางบ้านนับหมื่นคนผลการแข่งขันจบลงด้วยชัยชนะอันงดงามของทีมแต๊งค์และไปป์ และตามกติกาเหล็กของรายการเรียลลิตี้ ผู้แพ้อย่างแปลนไม่สามาร

แต๊งค์คิดว่าป่านนี้ผู้บริหารใหญ่อย่างไทป์คงจะเข้านอนไปแล้ว แต่ผ่านไปยังไม่ถึงสิบวินาที ข้อความก็ขึ้นสถานะว่าอ่านแล้ว พร้อมกับที่หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นด้วยสายเรียกเข้าแบบวิดีโอคอลทันที!“ฮะ... เฮ้ย! วิดีโอคอลมาเลยเหรอ~”แต๊งค์สะดุ้งตัวโยน รีบยกมือขึ้นจัดทรงผมสีเมเปิลของตัวเองลวกๆ สองสามทีแล้วจัดหมอนใบโตมารองอก นอนคว่ำอยู่บนเตียงก่อนจะกดปุ่มรับสายวิดีโอคอลด้วยหัวใจที่เต้นตึกตักภาพที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์คือห้องทำงานที่ตกแต่งด้วยโทนสีถ่านไม้และไม้สักอันคุ้นตา ไทป์ที่เพิ่งเคลียร์เอกสารกับฟอสเสร็จหมาดๆ อยู่ในชุดเสื้อยืดลำลองสีถ่านไม้คอกลมที่ดูสบายตากว่าชุดสูทตอนกลางวัน สันจมูกโด่งมีแว่นกรองแสงกรอบบางสวมทับอยู่ ขับให้ใบหน้าหล่อคมคายดูอบอุ่นและละมุนตาอย่างบอกไม่ถูก(ทำไมดึกป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีกล่ะครับ ส่งสติกเกอร์กลิ้งไปกลิ้งมามาให้ผม แปลว่านอนไม่หลับเหรอครับ)น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ส่งผ่านมาตามสายพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนทำเอาแต๊งค์เผลอเม้มปากแก้เขิน“ครับพี่ไทป์... พอดีผมเพิ่งปิดไลฟ์ไปเมื่อตอนห้าทุ่ม แล้วพอนอนลงบนเตียงมันก็ตาสว่างนอนไม่หลับน่ะครับ ก็เลยกะว่าจะลุกขึ้นมาอ่านสคริปต์พากย์ของส

บทที่ 10คืนวันศุกร์เวลาสองทุ่มตรง ห้องจัดเลี้ยงรับรองชั้นบนของอาคารโครนอสทาวเวอร์สว่างไสวไปด้วยแสงไฟระยิบระยับจากแชนเดอเลียร์คริสตัล งานเลี้ยงสังสรรค์ประจำฤดูกาลของสมาคมอีสปอร์ตและเหล่าผู้ประกอบการชั้นนำถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราสมเกียรติทันทีที่บานประตูห้องจัดเลี้ยงเปิดออก สายตาของแขกเหรื่อในงานต่างพากันหันไปจับจ้องเป็นตาเดียว เมื่อไทป์ในชุดสูทสากลสีถ่านไม้ก้าวเดินเข้ามาเคียงข้างแต๊งค์ที่สวมชุดสูทกึ่งลำลองสีดอกเลาสั่งตัดพิเศษ ซึ่งขับเน้นให้รูปร่างโปร่งเพรียวดูสง่างามและส่งให้ผิวพรรณผ่องเนียนดูโดดเด่นสะดุดตา โดยมีฟอส ไปป์ เนส และบุ๊ค เดินตามเข้ามาสมทบเป็นขบวน“วันนี้มึงแต่งชุดที่คุณไทป์ส่งมาให้แล้วหล่อออร่าพุ่งกระจายเลยว่ะไอ้แต๊งค์” บุ๊คกระซิบชมเพื่อนรักขณะเดินถือกล้องเก็บภาพบรรยากาศ“แน่นอนสิครับ ก็คนเลือกชุดให้เขาตาถึงขนาดนี้นี่นา” ไปป์ยิ้มกริ่มพยักพเยิดไปทางท่านประธานหนุ่มที่เดินขนาบข้างแต๊งค์ไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียวทว่าท่ามกลางสายตาชื่นชมของคนในงาน ก๊อตและแปลนที่ยืนถือแก้วเครื่องดื่มอยู่กับกลุ่มนักลงทุนฝั่งค่ายไฮดรากลับจ้องมองภาพความเหมาะสมกันของไทป์และแต๊งค์ด้วยความริษยาตาร้อนผ่าว“ด