All Chapters of สตรีมเมอร์ปากแจ๋วกับแครี่ท็อปเซิร์ฟ: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 11แสงแดดยามเช้าวันจันทร์สาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างบานทึบของห้องทำงานผู้บริหารสโมสรทีมไฮดรา ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับเต็มไปด้วยความมืดมัวและกลิ่นอายของความอาฆาตมาดร้าย ก๊อตในชุดสูทสีถ่านไม้ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงาน สายตาคมกริบจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ของแปลนที่กำลังแสดงผลกราฟความนิยมบนโลกโซเชียลด้วยรอยยิ้มเหยียดหยัน“ปล่อยคลิปออกไปหรือยังแปลน”ก๊อตเอ่ยถามเสียงเรียบเย็น แปลนที่นั่งไขว่ห้างอยู่หน้าจอรีบยกยิ้มมุมปากแล้วหมุนหน้าจอโน้ตบุ๊กให้เจ้านายดูด้วยความภาคภูมิใจ“ปล่อยออกไปตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้วครับพี่ก๊อต ตอนนี้พวกแอ็กเคานต์ม้าที่ผมจ้างไว้สามสิบกว่าบัญชีช่วยกันปั่นแท็กสตรีมเมอร์หน้าเงินจนพุ่งติดเทรนด์อันดับสองแล้วครับ ผมให้คนตัดเอาประโยคที่ไอ้แต๊งค์มันแกล้งด่าคนดูขำๆ ตอนไลฟ์วันพุธ มาชนกับเสียงตอนมันอ้อนขอของขวัญจากไอดีทีวายซีโร่ ฟังเผินๆ เหมือนมันกำลังด่ากราดแฟนคลับที่เปย์น้อยว่าไร้ค่าและตั้งใจสูบเงินจากสุลต่านกระเป๋าหนักแค่คนเดียวเลยครับ”“ดีมาก แล้วมึงก็อย่าลืมทำหน้าที่รุ่นพี่ผู้แสนดีของวงการด้วยล่ะ”ก๊อตแค่นหัวเราะในลำคอ แปลนหัวเราะหึๆ แล้วกดใช้แอ็กเคานต์หลักของตัวเองที่มีผู้ติด

แต๊งค์มองหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความขอโทษและคำชมเชยด้วยความโล่งอก ก่อนจะหันไปยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนและหันไปสบตากับไทป์ที่นั่งมองเขาอยู่ด้วยสายตาอบอุ่นความประทับใจยังไม่จบลงเพียงเท่านั้น ในวันอังคารช่วงบ่าย เพื่อเป็นการตอกย้ำความจริงใจและปิดปากพวกขี้อิจฉาอย่างถาวร ไทป์ได้ใช้ไอดีทีวายซีโร่โพสต์ภาพใบเสร็จรับเงินการบริจาคทุนทรัพย์จำนวนสองแสนบาทถ้วน เข้าสู่มูลนิธิทุนการศึกษาเยาวชนผู้ยากไร้ ในนามของช่องแทงก์แซ่บและแฟนคลับทุกคน โดยระบุว่าเป็นยอดเงินจากการรวมรายได้ค่าของขวัญในไลฟ์สดที่แต๊งค์ตั้งใจแบ่งไว้ทำบุญตั้งแต่สัปดาห์ก่อนสมทบเข้ากับเงินของทีวายซีโร่ภาพใบเสร็จทำบุญก้อนโตนั้นยิ่งส่งให้ภาพลักษณ์ของแต๊งค์และสุลต่านประจำช่องกลายเป็นขวัญใจมหาชน ช่องแทงก์แซ่บมียอดผู้ติดตามใหม่พุ่งทะลุห้าแสนคนภายในวันเดียว!ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำวันอังคาร หลังจากที่ไทป์ขับรถพอร์ชพานาเมร่าสีเขม่าควันพาแต๊งค์และบุ๊คไปเลี้ยงฉลองความสำเร็จมื้อเย็นแล้วขับมาส่งที่หน้าหอพักสยามเพลส เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นบริเวณลานจอดรถหน้าหอพักเต็มไปด้วยรถกระบะของช่างประปาและเสียงสว่านเจาะปูนที่ดังสนั่นหวั่นไหว ผู้ด

“อร่อยก็กินเยอะๆ นะครับ แก้มจะได้ป่องๆ เหมือนเดิม... อ๊ะ ซอสเปื้อนมุมปากแล้วครับ”พูดจบไทป์ก็เอื้อมมือข้ามโต๊ะมาใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือของตัวเองปาดคราบซอสที่เลอะอยู่มุมปากอิ่มของแต๊งค์ออกให้อย่างแผ่วเบา ก่อนที่ผู้บริหารหนุ่มจะดึงมือกลับไปแล้วยกปลายนิ้วหัวแม่มือของตัวเองที่เปื้อนซอสขึ้นแตะริมฝีปาก ดูดเลียคราบซอสนั้นเข้าปากตัวเองหน้าตาเฉยพร้อมจ้องตาแต๊งค์ไม่กะพริบ!“พะ... พี่ไทป์! ทำไมไม่เช็ดกับกระดาษทิชชูล่ะครับ!”แต๊งค์สำลักอากาศจนหน้าเห่อร้อนลามไปถึงใบหู รีบลุกขึ้นยกจานชามไปล้างที่อ่างล้างจานด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว ก่อนจะรีบขอตัววิ่งแจ้นไปประจำที่โต๊ะคอมพิวเตอร์สตรีมมิ่งเพื่อเตรียมเปิดไลฟ์สดช่วงค่ำทันทีความหวานละมุนของการใช้ชีวิตร่วมกันดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงคืนวันพฤหัสบดี เวลาสามทุ่มครึ่ง ขณะที่ไทป์เพิ่งเคลียร์เอกสารงานในห้องทำงานเสร็จและขอตัวเดินขึ้นบันไดไปอาบน้ำที่ห้องนอนใหญ่ชั้นบน แต๊งค์ก็นั่งเปิดกล้องไลฟ์สดพูดคุยกับแฟนคลับอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ในโถงรับแขกชั้นล่างอย่างสนุกสนาน“ใช่ครับทุกคน เสาร์นี้เจอกันที่ฮอลล์แข่งขันรอบรองชนะเลิศได้เลยนะ พี่แต๊งค์ซ้อมพากย์คอแทบแตกแล้วเนี่ย... อะไ

บทที่ 13ค่ำคืนวันศุกร์ก่อนวันงานแข่งขันโชว์แมตช์รอบรองชนะเลิศเดินทางมาถึงท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบภายในห้องดูเพล็กซ์ชั้นบนสุดของเดอะคราวน์เรสซิเดนซ์ เวลาล่วงเลยเข้าสู่ห้าทุ่มเศษ หลังจากที่แต๊งค์ปิดไลฟ์สดรอบค่ำและเดินขึ้นบันไดมาอาบน้ำสระผมที่ห้องน้ำชั้นสองจนตัวหอมฟุ้ง สตรีมเมอร์หนุ่มก็ต้องยืนเกาศีรษะแกรกๆ อยู่หน้าเครื่องซักอบผ้าอัจฉริยะ เมื่อพบว่าเสื้อยืดลำลองที่เขานำมาซักอบไว้ยังเหลือเวลาทำงานอีกตั้งครึ่งชั่วโมง“อ้าว เสื้อยืดยังไม่แห้งเลยแฮะ แล้วจะใส่อะไรออกไปซ้อมดูแมปกับพี่ไทป์ล่ะเนี่ย~”แต๊งค์บ่นพึมพำขณะสวมเพียงกางเกงขาสั้นผ้ายืดตัวจิ๋วใส่นอนเพียงตัวเดียว จังหวะนั้นเองไทป์ก็เลื่อนเปิดประตูห้องแต่งตัวเดินเข้ามาหาพอดี ผู้บริหารหนุ่มในชุดเสื้อยืดคอกลมและกางเกงวอร์มขายาวมองแผ่นอกเนียนใสของคนตัวเล็กแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปเปิดตู้เสื้อผ้าของตัวเองแล้วหยิบเสื้อเชิ้ตผ้าคอตตอนเนื้อนุ่มสีเขม่าควันตัวหนึ่งส่งให้“เสื้อยังอบไม่เสร็จก็ใส่เสื้อเชิ้ตของผมไปก่อนสิครับแต๊งค์ เนื้อผ้ามันนิ่มใส่สบาย ไม่ระคายผิวหรอกครับ เดี๋ยวผมไปเปิดไฟล์รีเพลย์รอในห้องเกมมิ่งนะครับ”“อ้อ ขอบคุณครับพี่ไทป์ เดี๋ยวผมใส่เ

“อ๊ะ~ อ๊าาา... พี่ไทป์!”แต๊งค์หวีดร้องเสียงหลง สะโพกกลมกลึงเด้งลอยขึ้นจากเบาะเก้าอี้เกมมิ่งโดยอัตโนมัติเมื่อความร้อนผ่าวและสัมผัสนุ่มหยุ่นของโพรงปากและลิ้นร้อนโอบรัดส่วนอ่อนไหวของเขาไว้อย่างแนบแน่นไทป์ขยับศีรษะขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบก่อนจะค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้น ปลายลิ้นสากระคายตวัดพันรอบส่วนหัวหยักและไล้เลียตามแนวเส้นเลือดอย่างเชี่ยวชาญ สลับกับการดูดดึงแก้มตอบที่สร้างแรงสูญญากาศบีบรัดจนแต๊งค์เสียวซ่านไปถึงไขสันหลัง สองมือเล็กจิกทึ้งเส้นผมและบ่าแกร่งของไทป์แน่นเพื่อระบายความเสียวที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด“อื้อออ~ พี่ไทป์ครับ เสียวจังเลย อา... ปากพี่อุ่นมากเลยครับ อ๊ะ~”ยิ่งได้ยินเสียงครางหวานปนหอบกระเส่าของคนบนเก้าอี้เกมมิ่ง ไทป์ก็ยิ่งปรนเปรอด้วยริมฝีปากและเรียวลิ้นอย่างดุดันและลึกซึ้งขึ้น มือแกร่งข้างหนึ่งบีบเคล้นสะโพกมนให้แอ่นรับสัมผัส ขณะที่ปลายลิ้นร้อนตวัดโลมเลียสลับกับดูดดึงด้วยแรงดูดสุญญากาศจนแก้มตอบ ส่งผลให้ร่างโปร่งบนเก้าอี้เกมมิ่งบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างรวดเร็วในขณะที่ริมฝีปากยังคงดูดกลืนและตวัดลิ้นปรนเปรอแก่นกายด้านหน้าอย่างไม่ลดละ ไทป์ก็เลื่อน