All Chapters of สตรีมเมอร์ปากแจ๋วกับแครี่ท็อปเซิร์ฟ: Chapter 61 - Chapter 70

ไม่รอให้ไทป์ต้องเอ่ยคำขอโทษใดๆ อีกต่อไป แต๊งค์วางสมุดบันทึกลงข้างตัวแล้วพุ่งตัวลงจากฟูกนอน โผเข้ากอดรอบลำคอแกร่งของไทป์ไว้แน่นจนแทบจมหายเข้าไปในอกกว้าง!“ฮึก... พี่ไทป์คนบ้า! คนซื่อบื้อที่สุดในโลกเลย! -*-”แต๊งค์ซบหน้าสะอื้นไห้กับไหล่กว้างของคนพี่ด้วยความรักและความตื้นตันใจที่ท่วมท้นจนล้นอก ไทป์รีบตวัดวงแขนกอดรัดร่างนุ่มนิ่มของแฟนเด็กไว้แน่น ซุกหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มหอมกรุ่นด้วยความโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอกแต๊งค์ผละใบหน้าเปื้อนน้ำตาออกมา แล้วจับมือทั้งสองข้างของไทป์หงายขึ้น ก้มลงกดจูบแผ่วเบาลงบนรอยพองสีระเรื่อกลางฝ่ามือแกร่งซ้ำๆ ด้วยความสงสารจับใจ“เจ็บมากไหมครับเนี่ย... มือที่ใช้เซ็นงานพันล้านต้องมาขึ้นรอยพองเพราะนั่งกวนขนมหน้าเตาถ่านง้อเค้าตั้งหลายชั่วโมง เค้าไม่โกรธพี่ไทป์แล้วครับ เค้าเข้าใจเจตนาและความรักของพี่ไทป์ทุกอย่างแล้ว เค้ารักพี่ไทป์นะครับ... รักคุณทีวายซีโร่ด้วย รักที่สุดในโลกเลยครับ!”“พี่ก็รักเบ๊บครับ รักแต๊งค์คนเดียวมาตั้งแต่วันแรก และจะรักตลอดไปครับ”ไทป์ประคองใบหน้าหวานของแต๊งค์ขึ้นมาแล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างดูดดื่มและโหยหา รสจูบที่ผสมผสานความเค็มปร่าของหยด

บทที่ 22เช้าวันพุธที่ศูนย์ฝึกซ้อมของสโมสรโวเท็กซ์ อีสปอร์ต บรรยากาศที่เคยตึงเครียดตลอดช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาพลันสว่างสดใสขึ้นทันตาเห็น เมื่อบานประตูโถงทางเดินหลักเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของไทป์และแต๊งค์ที่เดินประสานมือกันเข้ามาอย่างเปิดเผย ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและความมั่นใจเกินร้อย“ไอ้แต๊งค์! พี่ไทป์! กลับมาแล้วเหรอ!”บุ๊คที่กำลังนั่งเช็กตารางงานอยู่กับฟอส เนส และไปป์ รีบกระโดดลุกขึ้นวิ่งเข้ามาหาเพื่อนรักทันที ขณะที่ฟอสเดินเข้ามาตบไหล่ไทป์เบาๆ ด้วยความโล่งอก โดยมีไปป์ยิ้มกว้างเดินตามเข้ามาสมทบ“พวกผมเกือบจะจัดทัพขับรถตามไปเชียงคานช่วยคุณไทป์ง้อน้องแต๊งค์อยู่แล้วเชียวครับ! ดูจากรอยยิ้มหวานหยดย้อยของทั้งคู่แบบนี้ แสดงว่าเคลียร์ใจกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ”“เรียบร้อยดีทุกอย่างแล้วล่ะไปป์ ขอบใจฟอสกับพวกนายทุกคนมากนะที่ช่วยดูแลงานทางนี้ให้ระหว่างที่ผมไม่อยู่”ไทป์ตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ขณะที่แต๊งค์ยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนในทีมอย่างนอบน้อม“ผมต้องขอโทษพี่ฟอส พี่ไปป์ พี่เนส แล้วก็ไอ้บุ๊คด้วยนะครับที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง ตอนนี้ผมพร้อมลุยงานต่อเต็มที่แล้วครับ และคืนนี้ผมก

บทที่ 23เสียงเพลงเปิดตัวทัวร์นาเมนต์แวลอร์ฟรอนต์ชิงแชมป์ประเทศไทยดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วฮอลล์แข่งขันสยามสเตเดียมในบ่ายวันเสาร์ แสงเลเซอร์หลากสีสันสาดส่องตัดกับความมืดเหนืออัฒจันทร์ที่เนืองแน่นไปด้วยผู้ชมเรือนหมื่นคน ขณะที่ยอดผู้ชมการถ่ายทอดสดออนไลน์พุ่งทะลุหนึ่งล้านคนตั้งแต่เริ่มเปิดรายการก่อนที่การแข่งขันคู่ชิงชนะเลิศหลักจะเริ่มขึ้น ไฮไลต์แรกที่เรียกเสียงฮือฮาจากคนทั้งสนามก็คือแมตช์โชว์พิเศษสามต่อสามระหว่างตัวแทนสโมสรโวเท็กซ์ อีสปอร์ต ซึ่งนำทัพโดย ไทป์ แต๊งค์ และไปป์ ปะทะกับตัวแทนสโมสรไฮดรา ที่นำโดย ก๊อต แปลน และผู้เล่นสำรองอีกหนึ่งคนภายในบูธกระจกเก็บเสียงฝั่งทีมโวเท็กซ์ แต๊งค์สวมหูฟังตัดเสียงรบกวนแล้วปรับก้านไมโครโฟนให้เข้าที่ ก่อนที่ไทป์ซึ่งนั่งอยู่เก้าอี้ข้างๆ จะเอื้อมฝ่ามือแกร่งมากอบกุมทับลงบนหลังมือเรียวที่วางอยู่บนเมาส์แล้วบีบกระชับเบาๆ“พร้อมไหมครับซัพพอร์ตของพี่”ไทป์เอ่ยถามผ่านระบบสื่อสารภายในทีมด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต๊งค์หันไปส่งยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจให้คนรัก“พร้อมยิ่งกว่าพร้อมอีกครับแครี่ท็อปเซิร์ฟ วันนี้เค้าจะปูพรมล่อเสือออกจากถ้ำให้พี่ไทป์ยิงปิดบัญชีให้ดูเลยครับ!”“จั

บทที่ 24หลังจากเรื่องการทุจริตของทีมไฮดราถูกกวาดล้างออกไปจากเวทีจนสะอาดหมดจด บรรยากาศภายในฮอลล์แข่งขันสยามสเตเดียมยามเย็นต่อเนื่องเข้าสู่ช่วงค่ำ ก็กลับมาร้อนระอุไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ เมื่อการแข่งขันแวลอร์ฟรอนต์รอบชิงชนะเลิศระดับประเทศคู่หลักกำลังจะระเบิดศึกขึ้นบนแท่นโต๊ะพากย์หลักที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือขอบเวที แต๊งค์ในชุดสูทสั่งตัดทรงเข้ารูปที่ประดับด้วยเข็มกลัดรูปโล่คริสตัลบนปกเสื้อ ยืนเคียงข้างอยู่กับเนสด้วยบุคลิกที่สง่างามและเปี่ยมล้นไปด้วยพลังเมื่อไฟสัญญาณถ่ายทอดสดสว่างขึ้น แต๊งค์และเนสก็เริ่มต้นทำหน้าที่ผู้บรรยายการแข่งขันคู่ชิงชนะเลิศทันที!“สวัสดีผู้ชมในฮอลล์สยามสเตเดียมทั้งหนึ่งหมื่นห้าพันท่าน และผู้ชมทางบ้านกว่าหนึ่งล้านห้าแสนไอดีครับ! ขอต้อนรับเข้าสู่ศึกการตัดสินแชมป์ประเทศไทยคู่หยุดโลก ระหว่างสโมสรโวเท็กซ์ อีสปอร์ต ที่นำทัพโดยกัปตันไปป์ ปะทะกับแชมป์เก่าเมื่อสองปีก่อนครับผม!”น้ำเสียงของแต๊งค์ที่เปล่งออกไมโครโฟนมีความกังวาน คมชัด และเต็มไปด้วยจังหวะจะโคนที่ดึงดูดความสนใจของผู้ฟังได้ตั้งแต่วินาทีแรกตลอดการแข่งขันทั้งห้าเกมสุดเดือด แต๊งค์และเนสสลับกันรับส่งบทพากย์ได้อย่

บทที่ 25 ENDทันทีที่ไทป์กดล็อกบานประตูห้องรับรองวีไอพีส่วนตัวด้านหลังฮอลล์สยามสเตเดียม ความอึกทึกครึกโครมของงานเลี้ยงฉลองภายนอกก็เงียบเสียงลงทันที เหลือเพียงความสงบและจังหวะลมหายใจอุ่นร้อนของคนสองคนที่ยืนสบตากันท่ามกลางแสงไฟสลัวแต๊งค์วางช่อดอกไม้ช่อใหญ่ลงบนโต๊ะรับรอง ก่อนจะเป็นฝ่ายก้าวเข้าไปหาคนพี่ เขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วตวัดวงแขนเรียวคล้องรอบลำคอแกร่งของไทป์ ดวงตาสีลูกจันทน์ช้อนมองใบหน้าหล่อเหลาของประธานหนุ่มด้วยความรักที่เปี่ยมล้นหัวใจ“เมื่อกี้บนเวที... พี่ไทป์พูดออกไมค์ต่อหน้าคนตั้งเป็นหมื่นแถมไลฟ์สดไปทั่วประเทศแบบนั้น ไม่กลัวเสียภาพลักษณ์ท่านประธานผู้สุขุมเยือกเย็นหรือไงครับที่รัก”“ภาพลักษณ์อะไรนั่นพี่ไม่สนหรอกครับ พี่อยากให้คนทั้งโลกได้รู้ชัดๆ ไปเลยว่า สตรีมเมอร์ปากแจ๋วที่เก่งที่สุดคนนี้เป็นความภูมิใจและเป็นเจ้าของหัวใจของพี่เพียงคนเดียว”ไทป์รวบเอวคอดของแต๊งค์เข้ามาแนบชิดจนไร้ช่องว่าง แต๊งค์ยิ้มหวานหยดย้อยแล้วโน้มคอคนพี่ลงมารับจูบที่ริมฝีปากหยักได้รูปด้วยตัวเอง“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยนะครับพี่ไทป์... นี่คือรางวัลขอบคุณจากซัพพอร์ตส่วนตัวครับ”ริมฝีปากนุ่มหยุ่นที่บดเบียดเข้ามาอ