All Chapters of Wild Night With Kuya Zac: Chapter 1 - Chapter 9

"Wait, mister...!" pilit kong sambit kahit hirap na hirap na akong magsalita.Ipinatong ko ang dalawang palad sa dibdib niya at buong lakas siyang itinulak palayo. Pero ni hindi man lang siya natinag."Please, no... I have a boy...!"Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang bigla niyang sakupin ang mga labi ko sa isang halik. Pakiramdam ko, sinadya niyang putulin ang bawat salitang gusto kong sabihin. Alam niya sigurong tatanggi ako. Alam niyang ayaw ko. Pero paano ko pa magagawang umayaw ngayong hinahalikan niya ako nang ganito?He kissed me harder, almost aggressively. Para bang sa bawat pagdampi ng mga labi niya, unti-unting nawawala ang kakayahan kong mag-isip nang maayos.Ilan na rin ang mga lalaking nakahalikan ko, pero bakit sa halik ng estrangherong ito ako tuluyang nahumaling? Bakit sa kabila ng kagustuhan kong lumayo, parang may kung anong puwersang patuloy na humihila sa akin palapit sa kanya?Nakakadarang ang bawat galaw ng mga labi at dila niyang gumagalugad sa loob ng

TWO WEEKS LATER"Wow!" sambit ko habang namamangha akong inililibot ang paningin sa loob ng isang sikat na five-star hotel. Kasama ko ang boyfriend kong si Andrew. First time kong makapasok sa isang hotel na dati-rati ay nadaraanan ko lang tuwing papasok ako sa school.Narito kami ngayon dahil may interview ako sa HR manager. Tinulungan kasi ako ni Andrew na makapasok bilang part-time employee rito. Stepdad niya ang may-ari ng hotel na ito, ang Vercelli Grand Hotel.Sinabihan si Andrew ng stepdad niya na pumunta raw ako ngayong araw para makausap ang HR manager tungkol sa employment ko. Nakakatuwa lang isipin na mismong may-ari ng hotel ang nag approve sa application ko kahit part-l time lang ang ina-applyan ko at nag-aaral pa ako.Hospitality Management ang course ko, at graduating na ako ngayong taon. Ilang buwan na lang at matatapos ko na rin ang pag-aaral ko. Pero habang papalapit ang graduation, mas dumarami rin ang gastusin, kaya gusto kong makatulong sa mga magulang ko.Nang ma

Kinagabihan, matapos maghugas ng mga pinggan, nilibot ko muna ang bahay para siguraduhing nakasara at naka-lock ang lahat ng pinto at bintana. Mag-aalas-diyes na rin ng gabi nang tingnan ko ang oras sa cellphone ko.Namamahinga na ang mga magulang ko dahil maaga pa silang gigising bukas para muling magbukas ng talyer. May maliit na talyer ang Papa ko, at iyon ang pinagkukunan namin ng pang-araw-araw na gastusin. Mula sa pagkain, bayarin sa bahay, hanggang sa tuition fee ko, lahat ay pinagsisikapan niyang tustusan.Malaking tulong din na half scholar ako sa university dahil nababawasan kahit papaano ang gastusin sa pag-aaral ko. Pero kahit may scholarship ako, hindi pa rin maiiwasan ang iba pang bayarin sa school. May high school pa akong kapatid na kahit nag-aaral sa public school ay nangangailangan din ng pera para sa mga proyekto at iba pang gastusin.Ipinangako ko pa sa sarili kong ako ang magpapaaral sa kaniya kapag nag-college na siya next year. Ayokong maranasan niyang mahirapan

Malayo pa lang ang kotse ay nagtaas na ako ng kamay para senyasan ang driver na huminto. Bumagal ang takbo nito hanggang sa tuluyan itong huminto sa harap ko.Natuwa naman ako nang hindi niya ako dedmahin.Agad akong lumapit sa passenger side ng kotse. Napansin kong sports car ang sinasakyan niya. Kasali rin kaya siya sa car racing kanina?Binuksan ko ang pinto at agad na tumambad sa paningin ko ang isang lalaking nakangiti sa akin."Hey!"Ngumiti siya nang malapad. Ang gaan sa pakiramdam ng ngiti niya at hindi ko alam kung bakit. Dahil tuloy doon kaya parang biglang nawala ang takot na nararamdaman ko kanina.Pero nang mapansin ko ang ilang lata ng whiskey sa tabi niya at sa sahig ng kotse, bigla akong nagdalawang-isip na sumakay.Mukhang nakainom na ang lalaking ito."I'm not drunk yet, if that's what you're thinking!" sabi niya nang mapansin siguro ang pag-aalinlangan ko.His deep, husky voice sent a strange sensation through me. Hindi ko alam kung bakit ganoon ang epekto sa akin n

ONE WEEK LATERTiningnan ko ang sarili ko sa harap ng malaking salamin sa CR ng Vercelli Grand Hotel matapos isuot ang uniform na ibinigay sa akin.Saktong-sakto sa katawan ko ang long-sleeved suit at skirt na kulay wine red. Napangiti ako habang inaayos ang suot ko.Ang ganda!Hindi ko maiwasang kiligin sa sarili ko. Sa wakas, isa na talaga akong empleyado ng hotel na ito!Apat na oras lang ang duty ko mula Monday hanggang Saturday. Mula 8:00 AM hanggang 1:00 PM ang klase ko sa school, at 3:00 PM hanggang 7:00 PM naman ang pasok ko rito sa hotel.Alam kong hindi magiging madali ang pagsabayin ang pag-aaral at trabaho, pero kakayanin ko. Para ito sa pangarap ko at, higit sa lahat, para sa mga magulang ko.Simple lang ang buhay namin. Kahit sinasabi nilang kaya naman nilang tustusan ang pag-aaral ko at ayaw nila akong mahirapan sa pagtatrabaho, alam kong marami pa rin kaming gastusin sa bahay. Lalo na ngayong fourth year college na ako. Hindi rin biro ang mga bayarin sa school, kaya gu