Alamin Ang Kasaysayan Kung Kailan Ang Friendship Day Sa Mundo.

Minsan naiisip ko na ang pagkakaibigan ay merong sariling globe-trotting history—may mga petsa at kuwento na tumutukoy kung paano ito lumaganap sa iba't ibang lugar. Sa madaling sabi: may ilang pinagmulan. May mga komersyal na pagtatangkang gawing espesyal ang isang araw para sa mga kaibigan noong unang bahagi ng ika-20 siglo sa Amerika, pero isang makabuluhang hakbang ang ginawa ni Dr. Ramón Artemio Bracho ng Paraguay noong 1958 nang itatag niya ang World Friendship Crusade at itaguyod ang Hulyo 30 bilang araw ng pagkakaibigan. Mula sa grassroots movement na iyon, kumalat ang ideya at kalaunan ay tinanggap ng mas malawak na publiko.

Noong 2011, sinusuportahan ng United Nations ang konsepto nang aprubahan nila ang International Day of Friendship na ipinagdiriwang tuwing Hulyo 30—isang panawagan para sa diyalogo at pagkakaunawaan. Pero iba-iba pa rin ang praktis: sa Argentina, halimbawa, malaki ang selebrasyon tuwing Hulyo 20; sa India at sa maraming kabataan, mas nauuso ang unang Linggo ng Agosto at ang pagpapalitan ng friendship bands at online shoutouts. Sa aki-aking karanasan, masaya ang halo ng lokal na tradisyon at global na pagkilala—ang petsa man ay nag-iiba, ang dahilan para mag-celebrate ay laging pareho: magpaabot ng pasasalamat at pagmamahal sa mga kaibigan.

Heto isang maliit na time-travel trip na gusto kong i-share: ang konsepto ng pagdiriwang ng pagkakaibigan ay kumalat at nag-iba-iba sa buong mundo mula pa noon, at ang timeline nito nakakatuwa dahil halong lokal na inisyatiba at internasyonal na pagkilala.

Noong mga unang dekada ng ika-20 siglo, may mga pagtatangkang gawing espesyal ang isang araw para sa mga kaibigan, at sa Estados Unidos may mga kuwento tungkol sa mga negosyo ng greeting card — gaya ng mga nagtataguyod ng pagbibigay ng cards — na nagpopromote ng ideya ng 'Friendship Day' sa komersyal na paraan. Ngunit ang pinaka-malakas na modernong pinagbabatayan ng pandaigdigang pagdiriwang ay nagsimula sa Latin America: noong 1958, ang Paraguayan na si Dr. Ramón Artemio Bracho ang nagtatag ng tinawag niyang World Friendship Crusade bilang isang civic movement upang itaguyod ang pagkakaibigan sa pagitan ng mga bansa at kultura. Mula roon, sinimulan nilang ipagdiwang ang pagkakaibigan tuwing Hulyo 30, at unti-unti itong tumagos sa iba't ibang bahagi ng mundo bilang 'Friendship Day' o 'World Friendship Day'.

Lumipas ang panahon at dumating ang opisyal na hakbang ng internasyonal na pagkilala: noong 2011, inaprubahan ng United Nations General Assembly ang resolusyon na naglalayong itaguyod ang International Day of Friendship na ipinapahayag tuwing Hulyo 30. Ang resolusyong iyon ay naghikayat sa mga bansa at organisasyon na gumamit ng araw na iyon para itaguyod ang pagkakaunawaan, pag-uusap, at pagkakaisa sa pagitan ng mga tao. Gayunpaman, mahalagang tandaan na maraming bansa ang may sariling lokal na petsa o kaugalian—halimbawa, sa Argentina mahalagang bahagi ng kultura ang pagdiriwang ng 'Día del Amigo' tuwing Hulyo 20, na may kakaibang pinagmulan na konektado sa pag-alaala sa makasaysayang kaganapan ng paglapag sa buwan. Sa ibang lugar tulad ng India, mas kilala ang unang Linggo ng Agosto bilang Friendship Day, at dito naglaganap ang mga tradisyon tulad ng pagpapalitan ng friendship bands at mga text o social media shoutouts.

Sa personal, nakikita ko na ang pag-usbong ng social media at mass media ang nagpalakas ng global na pagdiriwang—mas mabilis kumalat ang mga trend (tulad ng friendship bands o online tributes) at nagkaroon ng mas maraming paraan para ipakita ang pagpapahalaga sa kaibigan. Pero ang ugat ng araw na ito ay halo ng grassroots na inisyatiba (tulad ng kay Dr. Bracho), lokal na kultura, at kalaunan ng internasyonal na pagkilala sa pamamagitan ng UN. Para sa akin, ang pinakamaganda ay hindi ang petsa kundi ang intensyon: kahit simpleng mensahe lang, pantay ang dating sa tunay na diwa ng pagkakaibigan.