Ano Ang Mga Sikat Na Pelikula Na May Temang Muling Pagbigyan?

Isang bagay na napakaganda sa mga pelikula ay ang kanilang kakayahang ipakita ang mga kwento ng pag-ibig na puno ng damdamin, saya, at minsan, sakit. Isa sa mga sikat na pelikula na talagang nakatayo pagdating sa tema ng pagbigay ay ang 'The Notebook'. Ang kwento nina Noah at Allie ay hindi lamang tungkol sa kanilang romansa kundi pati na rin sa mga sakripisyo na ginagawa ng bawat isa para sa kanilang pag-ibig. Bulag sila sa mga hadlang ng kanilang mundo, at sa huli, ang kanilang kwento ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na pag-ibig ay nag-uugat sa pagtanggap at pagbibigay sa isa't isa. Nakakabighani kung paano ang kanilang kwento ay nagpatuloy sa kabila ng mga pagsubok, parang isang magandang alaala na natatandaan natin magpakailanman. Isang iba pang pelikula na hindi dapat palampasin ay ang 'La La Land'. Ang timpla ng musika, sayaw, at romansa ay nagbibigay ng buhay sa kwento ng pag-abot sa mga pangarap. Makikita rito ang mga karakter na sina Mia at Sebastian, na sabik sa kanilang mga ambisyon ngunit nahaharap sa mga realidad ng buhay. Ang tanong kung hanggang saan sila handang dumaan at isakripisyo para sa kanilang pag-ibig, at kung minsan kailangan nating mabuhay ng may kaunting distansya upang makamit ang ating mga pangarap, ay isang napaka-interesanteng tema na tahimik na humihimok sa mga manonood na magmuni-muni sa sarili nilang mga relasyon. Ang pamagat na ito ay umaantig sa puso at nagpapakita na ang pag-ibig ay maaari ring mangahulugan ng pagbibigay ng espasyo. Walang alinlangan na ang 'Titanic' ay isa sa mga kwento ng pag-ibig na talagang sumikat sa buong mundo. Ang relasyon nina Jack at Rose ay hindi lamang isang masayang kwento ng pagkakakilala kundi isa ring kwento ng sakripisyo at pag-ibig sa kabila ng mahihirap na pagkakataon. Ang mga eksena sa barko, mula sa kanilang masayang pagsasama hanggang sa mga matinding sitwasyon ng pagsalakay, ay nagpapahayag ng mga damdaming nauugnay sa pagka-awa at kung paano pinili nilang ipaglaban ang kanilang nararamdaman sa gitna ng mga pagsubok at takot. Ang lahat ng ito ay magsisilbing alaala na ang pag-ibig ay tunay na pinapanday sa mga sakripisyo at sa mga moment na hindi mo inaasahan.

Tila napaka-unique ng temang 'perospero', at ang unang pumasok sa isip ko ay ang pelikulang 'Your Name' o 'Kimi no Na wa'. Ang kwento ng dalawang kabataan na nagpalitan ng mga katawan sa iba't ibang panahon at lugar ay puno ng mga dramatic twist at emosyonal na pagsasalamin. Ang mga eksena nila noong sila'y nagtatagpo ay puno ng mga subtle na pagka-intindi sa mga damdamin ng isa't isa—parang mga perospero na nagkakaakit. Ang visual na katangian ng magandang anime na ito ay talagang nagbibigay-diin sa tema, na parang pinipilit kang makaramdam ng mga damdamin na hindi mo akalaing mararanasan. Crazy, right? Kung ikaw ay tagahanga ng anime, talagang hindi mo dapat palampasin ito! Isang ibang klaseng movie naman ang 'Howl's Moving Castle' ni Hayao Miyazaki. Sa pelikulang ito, masasalamin ang pagmamahalan sa ilalim ng mahika at paglalakbay na puno ng mga desafio. Si Sophie, ang pangunahing tauhan, na isang kalahating-sibikong maysakit, ay kaliwa ng isang spell na nagbigay sa kanya ng ibang identidad. Ang kanyang pakikipagsapalaran at ang pagbabalik ng kanyang tunay na sarili ay pinapakita ang tema ng 'perospero' sa mga pagkausap nila ni Howl, na puno ng mga fulcrum moments na nagbabalik sa mga damdamin. Ang artistry ni Miyazaki sa pelikulang ito ay tunay na kahanga-hanga, at kaya maipapahayag ito bilang isang simbolo ng pakikipaglaban sa totoong pag-ibig. Sa mundo ng Hollywood, isang magandang halimbawa ay ang pelikulang 'The Shape of Water'. Isang tale ito ng pag-ibig sa hindi inaasahang pagkakataon. Sinasalamin nito ang tema ng pagkakaiba sa mga nilalang, kung saan ang isang silent janitor na si Elisa ay nakatagpo ng isang amphibious na nilalang. Ang kanilang pagmamahalan, sa gitna ng hindi pagkakaintindihan sa lipunan, ay nagpapakita ng mga nuances ng爱的. Napaka-perospero ng kanilang relasyon, na nagbibigay sa atin ng ideya na ang tunay na pag-ibig ay hindi nakasalalay sa hitsura kundi sa koneksyon ng mga damdamin. Ang visual at sinematograpiya ng pelikula ay tiyak na magdadala sa iyo sa isang napaka-eksperimental na katotohanan na tila kaya nating gawing kahulugan ang buhay sa pamamagitan ng ating sariling 'perospero'. Hindi mo dapat kalimutan ang 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind', kung saan ang tema ng pag-ibig at sakit ay makikita. Dito, ang mga tauhan ay lumalaban upang kalimutan ang mga alaala ng bawat isa, ngunit sa kabila ng lahat, may mga moment pa rin ng pagmamahal at koneksyon. Ang mga eksena ng kanilang 'perospero' ay nagpapakita ng kahalagahan ng karanasan—kahit na puno ito ng sakit. Ang pelikulang ito ay nagbibigay sa atin ng pagkakataong pag-isipan ang halaga ng ating mga alaala at alaala—paano may mga 'perospero' at pagbabago na nagdadala sa atin katotohanan at pag-unawa sa ating mga damdamin.

Sa mundo ng pelikula, ang tema ng 'Bakit di pagbigyang muli' ay tila lumalabas sa iba't ibang anyo, mula sa mga malungkot na kwento ng pag-ibig hanggang sa mga masalimuot na kwento ng pagkakaibigan. Isipin mo na lang ang mga eksenang puno ng emosyon kung saan ang mga tauhan ay nagtatalo dahil sa mga hindi pagkakaintindihan. Pumapasok ang tanong na 'Bakit di mo siya bigyang muli?' Avocado na lamang sa ngiti—sa mga pelikula tulad ng 'Blue Valentine', ang mga tauhan ay nagkaproblema sa kanilang relasyon, na hinaharap ang kanilang mga pagkukulang nang hindi muling nagkakaunawaan. Ipinapakita nito na ang kakulangan ng pag-uusap at pag-unawa ay nagiging dahilan kung bakit hindi nagkakaroon ng solusyon ang kanilang mga hidwaan. Karamihan sa mga kwentong ito ay nagpapalitaw ng mga emosyonal na saloobin na tunay na nakakapanabik, at kapag umabot na ito sa climax, nagiging masakit na tanawin kung paano ang mga tauhan ay nagkaiba sa kanilang mga desisyon at pananaw, subalit nawawalan ng pagkakataon na muling magbigay ng pag-asa. Take note din natin ang mga pelikula gaya ng 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' kung saan masusing tinalakay ang konsepto ng pagsisisi at ang hirap ng pagpapatawad, na isa ring anyo ng 'di pagbibigay muli.' Sa huli, kasuwato, lahat tayo ay dumadaan sa mga estado ng ating buhay na puno ng matitinding tanong at emosyon na nagpapaalala sa atin na minsan ang paglimos ng tao ay ang pinakasimpleng magagawa, subalit, maraming hadlang ang nagiging balakid. Ito ang mga kwento na tumatagos, hindi lang sa labas kundi sa puso natin.  Sa mga pelikulang ito, ang 'di pagbibigay muli' ay wagas na ipinakikita, at ang mga damdaming pinagdadaanan ng mga tauhan ay nagiging alaala na rin sa mga manonood. Sa bawat diminyo ng eksena, nararamdaman natin ang kanilang sakit at pagkasafe, tinitiis ang mga sugary moments na puwedeng magsimula ng mas magandang simula. Masasabi itong tumutukoy sa ating mga bumibisita sa mga alaala—inaasahang tatango tayo, saka muling makaranas ng mga alaala na puno ng hirap dahil sa angking kahalagahan ng pananakaw ng pagkakataon. Di na mauulit ang mga sandaling iyon, ngunit mananatili tayong may pag-asa sa pag-ibig at pagkakaibigan. Narito ang mga simbolismo sa kalikasan ng ating mga damdamin at pagkatao na binalikan natin na tatawirin sa lahat ng mga yan, madalas tayong natututo sa mga pagkukulang natin sa ating mga sarili. Ang pag-unawang ito ay tila bumabalik sa isang tinig ng mga salitang mahirap maiwasan, lumilikha ng mas malalim na koneksyon sa ating nakaraang mga karanasan.

Sino ang hindi mahuhumaling sa mga kwento ng mga pusa, shoujo, at ang lahat ng nasa pagitan? Ang temang andito ay tila sumasalamin sa mga karaniwang tensyon sa buhay ng mga tao, at talagang maraming magagandang pelikula ang tumatalakay dito. Isa sa mga paborito ko ay ang 'Your Name' o 'Kimi no Na wa'. Ang kwento ng dalawang kabataan na kumokonekta sa kabila ng mga hadlang at pagkakaiba ng mundo ay talagang parang kumakatawan sa mga pag-ibig natin na minsang naiwan sa likod ng oras. Ang mga visual nito ay napaka-kakaiba, na talagang nagpapaganda sa kabuuan ng naratibo. Nakakatuwa na kahit sa likod ng lahat ng panggugulo, ang bawat isa sa kanila ay natututo at tumutubo. Isa pang pelikulang tumatak sa aking isipan ay ang 'A Silent Voice' o 'Koe no Katachi'. Dito, nahuhulog tayo sa madilim na sulok ng bullying at pagkakasala. Ang paglalakbay ng pangunahing tauhan mula sa pagiging nagpapahirap hanggang sa pagtanggap ng kanyang mga pagkakamali ay talagang nagbibigay ng pagkakataon sa mga manonood na magmuni-muni. Hindi lang ito tungkol sa pagpapatawad kundi pati na rin sa paghahanap ng katotohanan sa sarili. Napaka-emosyonal at tunay na nakakaantig, kaya kung hindi mo pa ito napanood, tiyak na ikaw ay mawawalan ng oras! Sa huli, hindi natin dapat kalimutan ang mas magaan na talakayan, tulad ng sa 'The Cat Returns'. Sa kwentong ito, nakikita natin ang mga mahihirap na sitwasyon na kaya nating hanapan ng mga masaya at positibong pananaw. Ang mga pusa ay likha ng imahinasyon na nagbibigay kaginhawaan at saya, at tiyak na makikita mo ang mga aral kahit gaano ito kakatakot o nakakatuwa. Para sa akin, damang-dama talaga ang mga temang andito na nagbibigay ng pagkakataon para sa pagninilay-nilay at pag-unawa sa mas malalim na aspeto ng buhay.

Kapag pinag-uusapan ang muling pagbigyan sa mga nobela, isang napaka-interesanteng tema ito na talagang bumubulong sa ating mga damdamin at naisin. Ang tema ng pagtanggap at pagbawi ng mga pagkakamali ay isang pangunahing elemento. Sa mga kwento, madalas tayong nakikita ang mga tauhan na nahaharap sa kanilang mga nakaraang desisyon. Halimbawa, sa ‘Norwegian Wood’ ni Haruki Murakami, ang pangkaranasang pag-ibig at paglimos sa mga alaala ay nagiging dahilan para tayong mangarap at paglisan mula sa ating mga nakaraan. Sa kabila ng dami ng sakit, ang pag-unawa at pag-amin sa mga naganap ay isang hakbang patungo sa tunay na paggalang sa ating sarili at sa ating mga kapwa. Isang pangunahing tema rin ng muling pagbigyan ay ang posibilidad ng pagbabago o pag-unlad. Madalas, ang mga tauhan ay nagbibigay sa sarili nila ng pagkakataon na muling ayusin ang kanilang mga buhay. Sa akdang ‘The Fault in Our Stars’ nina John Green, ang muling pagbigyan ay nagiging simbolo ng pag-asa sa kabila ng masakit na katotohanan. Pinapakita nito na kahit gaano man kalalim ang sakit, ang pakikipaglaban at pagbuo muli ay laging posible. Ang pag-ibig, ang pag-unawa, at ang pagkakaisa ay nagiging daan upang ang mga tauhan ay making muling bumangon at magpatuloy sa buhay. Sa kabilang dako, ang mga tema rin ng pagbabanta at pagsisisi ay tumutok sa mga elemento ng muling pagbigyan. Madalas natin itong makikita sa mga nobela na may tema ng paghingi ng tawad. Sa ‘The Kite Runner’ ni Khaled Hosseini, ang pagsisisi at ang pakikipaglaban upang makuha ang dati nang nawala ay isang magandang halimbawa ng kung paano ang muling pagbigyan ay hindi lamang para sa mga tao sa paligid kundi para din sa sarili. Ipinapakita nito na ang proseso ng paghingi ng tawad, kahit gaano pa ito kahirap, ay isang magandang hakbang patungo sa kaalaman at pagpapabuti. Sa kabuuan, ang mga tema ng muling pagbigyan sa mga nobela ay nagbibigay-diin sa ating mga sinasagupang karanasan, mula sa pagtanggap ng mga kamalian hanggang sa pagbibigay ng pagkakataon sa ating sarili at iba. Ang mga kwentong ito ay nagpapaalala sa atin na sa kabila ng mga pagikiat at dalangin ng mga sugat ng nakaraan, laging nandiyan ang mga oportunidad na muling bumangon at lumaban para sa mas maganda at mas makulay na hinaharap.

Bumaba ako sa stoop ng aking paboritong café, may ilaw na kumikislap mula sa screen ng aking telepono. Sa mga pelikulang may temang namamatay, maraming halimbawa ang lumalabas sa isip ko, ngunit ang pinakamalakas na tumatak sa akin ay 'The Fault in Our Stars'. Ang kwento ni Hazel at Augustus ay tunay na nakakatakot, hindi lamang dahil sa kanilang mga sakit kundi dahil sa kung paano nila pinili ang buhay at pag-ibig sa kabila ng kanilang mga hamon. Ang bawat eksena ay puno ng damdamin—iba ang pakiramdam pagkabasa mo sa libro at pagkapanood sa pelikula. Sa mga sandaling iyon, nagisnan ko ang pagkakaibigan, pag-ibig, at pagkawala. Isa pang mas nakakasakit na sa puso ay 'A Walk to Remember'. Ang paglalakbay ni Jamie at Landon ay nagbibigay liwanag sa mahigpit na balot ng sakit at pag-asa. Nakakabuklat ng damdamin ang taos-pusong mensahe tungkol sa pag-ibig, at dahil dito, lagi kong naisinang artistang si Mandy Moore. May mga iba pang pelikula tulad ng 'Schindler's List' na sa kabila ng madilim na tema ay nagdadala ng diwa ng pagsasakripisyo at pag-ibig sa sariling bayan. Napakalalim ng mensahe ng pelikulang ito hinggil sa kasaysayan ng Holocaust at kung gaano kalalim ang pagkabigo sa pagkatao. Siya ring karakter ni Oskar Schindler, na ginampanan ni Liam Neeson, ay nagpapakita sa atin ng pagbabalik-loob ng puso sa kabila ng namumuong dilim sa mundo. Isa pa, hindi ko maiiwasan ang 'Coco'; kahit ang temang kamatayan ay presente, ang kulay at ligaya ng mga alaala ay nagbibigay ng aliw sa mga manonood. Ang mensahe ukol sa mga pamilyang nagmamahalan at mga alaala ay nag-iwan ng sakit na dulot ng pagmamahal at pagkawala. Sa kabila ng lahat, ang kagalakan ay palaging nag-uumapaw sa mga kwentong ito at nagbibigay-inspirasyon sa akin sa paghahanap ng pagkilala sa mga espesyal na tao sa ating mga buhay. Ang mga temang ito ay tila nag-iiwan ng yakap sa puso, kahit na tila masakit ang paglalakbay sa mga sa karanasang ito. Tulad din ng 'Dead Poets Society', na hindi lamang namamatay ang mga tauhan kundi ang mga pangarap at ideya. Ang sining ng pagbubuo ng mas mataas na ambisyon at pag-asa kahit sa likod ng mga luha ay nakasalalay sa kung paano natin itinatanghal ang mga emosyon sa buhay. Ang mga ito ay mga pelikulang dapat panoorin at isipin, hindi lamang sa kwento kundi sa mga damdaming naipahayag dito.

Sa kabila ng dami ng mga pelikula sa genre ng aksyon, talagang nagbibigay ng matinding karanasan ang mga may temang 'bala ng baril'. Isang halimbawa na laging sumisikat sa usapan ay ang 'John Wick'. Ang kwento ay umiikot sa isang dating hitman na nagbalik sa mundo ng karahasan matapos ang pagkamatay ng kanyang asawang si Helen at ang pagnanakaw sa kanyang aso. Seductive ang pagkakatawang ito ng kontrabando at masakit na alaala, at talagang nakakaakit ang mga choreographed na laban na puno ng martial arts at mga armas. Sa mga panonood ko, talagang naiintriga ako sa istilo ni Keanu Reeves sa pagkaka-portray niya sa karakter na ito; bawat expendable na bala ay tila kasing bigat ng kanyang emosyon. Makikita dito ang pagsasanib ng matinding aksyon at pagkabata sa isang lalaki na labis na pinagdaanan. Ang cinematography rin ay isang obra, sinisiguradong bawat eksena ay visually stunning. Isang iba pang kasiya-siyang halimbawa ay ang 'Drive', na may kasamang malalim na character study. Dito, nakilala ko ang isang stunt driver na lihim na nakikilahok sa mga krimen. Ang kanyang mundo ay puno ng mabibilis na sasakyan, matitinding chase, at, siyempre, ang dramtikong paglabas ng bala sa mga pangyayaring hindi siya handa. Kahit na ang pelikula ay hindi purong aksyon, ang mga eksenang puno ng tensyon at hindi nakakalimutan na soundtracks ay ginawa itong paborito sa mga tagahanga ng ganitong tema. Sa bandang huli, lagi ring lumalabas ang mga klasikong tulad ng 'The Matrix', kung saan ang mga bala ay hindi lang simbolo ng kaguluhan, kundi pati na rin ng pagsagot sa mga tanong kung ano ang tunay at kung ano ang hindi. Ang mga eksena dito ay naging iconic at bumuo ng isa pang level ng pag-unawa sa teknolohiya at realidad. Nakakatuwang isipin kung paano ang pagguhit ng linya sa pagitan ng virtual at tunay na mundo ay nakakataas din ng antas ng istorikal na pagkukuwento. Halos lahat ng mga esto, kalakip ng estetik na aspeto, ay nagdadala ng mga ideya kung paano natin naiintindihan ang ating mga paligid sa harap ng bangis at bala ng baril.

Kailangan talagang pag-usapan ang mga pelikulang nagpapaantig sa puso at nag-iwan ng mga matinding alaala sa isipan ng mga tagapanood. Isang halimbawa ay ang ‘The Pursuit of Happyness’, na nakatuon sa mga pagsubok ng isang ama na ginampanan ni Will Smith. Ang kanyang buhay ay puno ng mga pagsubok at sakripisyo, at sa kabila ng lahat ng kahirapan, hindi siya bumitaw sa kanyang pangarap para sa kanyang anak. Sa pagtatapos ng pelikula, hindi lamang sobrang saya ang nadarama, kundi damang-dama mo rin ang hirap at tagumpay ng karakter. May mga tagapanood na talaga namang napaiyak at naiwan sa kanila ang inspirasyon na huwag sumuko sa kahit anong laban sa buhay. Dagdag pa rito, ang ‘A Walk to Remember’ ay isa pang magandang halimbawa na puno ng alaala. Ang kwento ng pagmamahalan sa kabila ng mga pagsubok sa buhay sa pagitan ng dalawang kabataan ay talagang maantig. Ang journey nila ay hindi lamang tungkol sa pag-ibig kundi ang pagtanggap sa mga kahinaan at pagpapatuloy sa pag-asa. Ang huli, na eksena, kung saan ang pangunahing tauhan ay nag-aalay ng isang pagdiriwang ng buhay, ay nag-iwan sa akin ng isang hindi malilimutang pakiramdam ng pagkawala at pag-asa. Huwag nating kaligtaan ang ‘Titanic’. Ang kwento ni Jack at Rose ay hindi lamang isang kwento ng pag-ibig kundi isang alaala ng sakripisyo at pangarap. Sa mga huling sandali ng pelikula, ang emosyonal na pagbagsak at pag-ako sa mga pagpili nila ay talagang nakakaantig. Iilan sa mga tagapanood ang umiyak, habang dumadaloy ang mga luha kasabay ng kanilang pagmamasid sa saglit ng buhay at kamatayan. Hanggang ngayon, talagang naiisip ko pa rin ito. Isang pelikula rin na tuluyang nagmarka sa akin ay ang ‘Life is Beautiful'. Ang kakaibang timpla ng komedya at drama sa hindi magandang bahagi ng kasaysayan ay nagbigay-diin sa mensahe ng pag-asa at pagmamahal sa mga hindi kanais-nais na sitwasyon. Parang umalis ka sa sinehan na hindi lamang isang manonood kundi isang tao na may ibang pananaw sa buhay na puno ng pag-asa, kahit sa hirap.

Dahil sa likas na hilig ko sa mga kuwento tungkol sa mga tao na kinakaharap ang kanilang mga hamon sa buhay, palaging pumapasok sa isip ko ang ilang pelikula na tiyak na tumutukoy sa temang 'bahala ka sa buhay mo'. Isang halimbawa ay ang 'Into the Wild'. Ang kwento ay tungkol kay Christopher McCandless, isang kabataan na nagdesisyong umalis sa kanyang mas nakakasabik na buhay upang mabuhay nang nag-iisa sa kalikasan. Ang kanyang pagbibisikleta at paglalakbay ay puno ng mga makabuluhang karanasan, pero sa huli, nakuha ng pelikula ang tunay na diwa ng paglalakbay – hindi lang sa labas, kundi pati na rin sa loob ng kanyang sarili. Minsan parang sinasabi ng pelikula na kailangan nating maging tapat sa ating mga damdamin at piliin ang ating sariling landas, kahit na ang mga ito ay puno ng panganib at kawalang-katiyakan. Isang magandang halimbawa din ang 'The Pursuit of Happyness' na batay sa tunay na kwento ni Chris Gardner. Makikita dito ang walang kapantay na determinasyon at pagsisikap ng isang ama na gustong bigyan ng magandang buhay ang kanyang anak, sa kabila ng mga pagsubok. Ang kanyang kwento ay naglalaman ng mensahe na hindi sapat na tanggapin ang mga hadlang ng buhay; dapat tayong lumaban at gumawa ng paraan upang makamit ang ating mga pangarap. Sa mga mata ko, ito ay isang makapangyarihang paalala na ang ating buhay ay nasa ating mga kamay at dapat tayong maging mapanuri sa mga desisyon na ginagawa natin sa ating paglalakbay. Sa huli, isa sa mga paborito kong pelikula na may ganitong temang bahay ang 'Good Will Hunting'. Dito, makikita ang isang henyo na nakakulong sa kanyang nakaraan at hindi makagalaw, hangga’t sa bumangon siya at nagsimulang harapin ang mga isyu nito. Napakaganda ng pagbibigay diin ng pelikula na dapat tayong umisip ng malalim kung sino talaga tayo at ano ang gusto nating makamit sa buhay. Minsan, ang buhay ay hindi lang tungkol sa kung ano ang ipinatupad sa atin; kundi kung ano ang pinili nating maging.