Ano Ang Mga Tanyag Na Pagkukuwento Na Gumagamit Ng Kastila?

Sa pagdaan ng mga taon, di maikakaila na ang mga kwento ng mga Kastila ay may maliwanag na pahiwatig sa kanilang masining na paraan ng pagkukuwento. Isang halimbawa na agad na pumapasok sa isip ko ay ang mga akdang isinulat ni Miguel de Cervantes, partikular ang 'Don Quixote'. Ang kwentong ito ay tila isang masayang pagsasama ng katatawanan at drama, na puno ng mga simbolismong tila nagpapakita ng mas malalim na pag-iisip tungkol sa realidad at mga pangarap. Ang diwa ng pagiging isang ‘caballero’ sa isang mundo na puno ng kabiguan ay parang isang masiglang pagsasalarawan ng muling pagkabuhay ng pag-asa. Nakakatulong ang mga elemento ng tawanan at lungkot upang makabuo ng isang kwento na humihikbi at nagbibigay-inspirasyon sa mga mambabasa. Nakakatuwang isipin na kahit sa dekada ng modernong panitikan, ang mga paksa at tema na ito ay patuloy na naisusulat at na-uugnay sa mga tao sa iba’t ibang bahagi ng mundo.

Hindi matatawaran ang reputasyon ng mga manunulat na ito, mula kay Gabriel García Márquez na lumikha ng 'Isang Daang Taon ng Pag-iisa' na puno ng mahika at saloobin, hanggang kay Julio Cortázar na nagbigay buhay sa 'Hopscotch' na tila isang pagsasanay sa malikhaing pagkukuwento. Ang mga kwentong ito ay hindi mo lang nababasa kundi nararamdaman mo ang puso at kaluluwa ng bawat tauhan at ang lipunan na kanilang kinabibilangan. Tarik sa puso at damdamin, nakakabulaklak ang mga salin na nagsasalamin sa pagmamahal at kulturang nakaugat sa kanilang mga kwento.

Sa mga makabagong kwento naman, meron tayong mga sikat na serye tulad ng 'La Casa de Papel' o 'Money Heist' na patuloy na umaabot sa puso ng tao hindi lamang sa Espanya kundi maging sa buong mundo. Ang pagpapadama ng tensyon, pagkakaibigan, at mga pagsasakripisyo ay nagbibigay-buhay at bumubuo sa isang masiglang karanasan ng mga manonood at tagaraka. Sa bawat episode, mas lalo kang nadadala sa kwento, tila ba kasama mo ang mga tauhan sa kanilang mga paglalakbay at pagsubok. Sa huli, ang kaugalian ng pagkukuwento ng mga Kastila ay puno ng sining, damdamin, at impormasyon na patuloy na umaantig sa mga tao, anuman ang kanilang pinagmulan o wika.

Unang sumalubong sa akin ang kasaysayan ng mga akdang Espanyol na nagpapahayag ng kanilang mga kwento tulad ng sa 'Pablo Neruda' na talagang nagbigay ng isang makulay na ila ng pagmamahal at pakikialam. Maliban sa mga tula, sikat din ang mga nobelang isinulat sa Espanyol, lalo na ang 'Cien años de soledad' ni Gabriel García Márquez. Ang estilo ng kanyang pagsasalaysay ay tila isang magagarang pangarap sa isang mundo kung saan ang tila imposible ay nangyayari. Ang salin ng mahika at reyalidad sa kwentong ito ay hindi lang kaakit-akit kundi nagbibigay ng malalim na pag-unawa sa mga tao at kanilang pinagdaanan.

Masasabi ko ring isa sa mga paborito ko ay ang 'La sombra del viento' ni Carlos Ruiz Zafón, na talagang nagsalaysay ng isang kwento ukol sa mga libro, pag-ibig, at mga lihim. Ang pagkakatulad ng daloy ng nilalaman sa isang magandang librong puno ng kasaysayan at damdamin ay tila isang nakakaengganyang paglalakbay na hindi mo matutumbasan. Isa ito sa mga kwento na tumatak sa akin—hindi lamang dahil sa tema kundi dahil sa paraan ng pagkakasalaysay na parang ngumiti sa iyo ang bawat pahina na tila binabasa ang iyong mga iniisip. Kaya't di maikakaila na nakatulong sila sa paglawak ng pang-unawa sa kultura at paraan ng pamumuhay ng mga tao sa iba't ibang dako.

Alam nating hindi matatapos ang lahat ng ito sa isang pag-upo lamang. Patuloy lang ang aming pagsasalo ng mga kwentong ito kahit sa mga makabagong anyo, tulad ng mga web series at feature films, na umuusad sa bawat minuto. Para sa akin, ang mga kwentong ito ay parang sining na tuloy-tuloy na umuunlad, nagbibigay-liwanag at kasiyahan sa bawat isa sa atin.

Nakatutuwang isipin na ang ilan sa mga pinaka-maimpluwensyang kwento ay naipanganak mula sa mga lugar na puno ng tradisyon at sining. Halimbawa, obscuring ng 'Cien años de soledad' na hindi lang pumutok sa panitikan kundi kumakatawan sa puso ng isang buong henerasyon. Maging ang mga kwento mula sa mga babaeng manunulat tulad ng sa 'La casa de los espíritus' ni Isabel Allende ay nagbigay-diin sa mga karanasan ng kababaihan sa mundo ng mga kwento. Tila ba hinahanap pa rin natin ang mga kwentong Ito buwan-buwan, na lumalampas sa oras at espasyo, na may buhay pa rin.