Saan Dapat Mag Paalam Ang Author Sa Epilogue Ng Libro?

Sabi nga sa kanta, ❝Kay gandang pagmasdan ang iyong mga mata, kumikinang- kinang at di ko maintindihan.❞ Yun pa lang, ramdam ko kung gaano kita gustong makita'ng lagi. Dahil sa segundong madampian ang labi ko ng mga labi mo, sa mga oras na masilayan kong nakatingin ka rin sa'kin, yung saya na ipinaparamdam mo, abot langit. Yung tipong hindi ko maipaliwanag. ❝At sa paglisan ng araw, akala'y di ka mahal. At ang nadarama'y di magtatagal. Malay ko bang hindi mapapagal. Iibigin kita kahit gaano pa katagal.❞ Mahal, para sa'yo yan dahil sa magpakailan man, ikaw at ikaw lang ang alam ng puso ko na ibigin. Ngayon, bukas, at hanngang sa araw na ang ating mga paa'y magpantay, ikaw at ikaw lang aking mahal. It was Veronica's letter to her present lover, Miko Diaz. Both were in love, have set their future together, and plans to hold hands until eternity. But one night, the moment she opens her eyes, she found herself in the strange world where Lance (her ex-lover is still alive) In that place, he is her husband and they have kids together. Drowned in many unanswered questions, will she find her way out or she will continue to live in the world of which her past love belongs.

Tatlong buwan bago ang siya umalis, nagsumite siya ng request para sa paglipat ng trabaho. Isang buwan bago ang umalis, ipinadala niya kay Paolo Dela Vega ang annulment papers. Tatlong araw bago sila tuluyang maghiwalay, inayos niya ang lahat ng kanyang gamit at tahimik na umalis sa bahay na minsan nilang pinagsaluhan. … Anim na taon na minahal ni Alyanna si Paolo Dela Vega. Ngunit nang makita niya itong kasama ang babaeng hindi nito makalimutan at isang batang tumatawag dito ng “Daddy,” saka lamang siya natauhan. Paulit-ulit niyang tiniis ang sakit at pagpaparaya para sa mag-ina, na para bang siya pa ang kabit na dapat magtago at mahiya. Kaya piniling tapusin ni Yanna ang kasal nila ni Paolo at ibigay rito ang kalayaang makasama ang babaeng tunay nitong mahal. Pero nang tuluyan siyang mawala sa buhay ng CEO, saka naman ito nabaliw. Akala ni Yanna, sa wakas ay mapapangasawa na ni Paolo Dela Vega ang babaeng pinakamamahal nito. Hindi niya inasahan na ang makapangyarihang lalaking iyon ay haharap sa media nang namumula ang mga mata at nagmamakaawa sa kaniya— “I did not cheat. I have no illegitimate child. Iisa lang ang asawa ko…at iniwan niya ako. Her name is Alyanna Merced Dela Vega, and I miss her so much.”

Dalawang buwan ng mamatay ako, napagtanto ng mga magulang ko na nakalimutan nila akong iuwi mula sa lakad nila. Naiinis na sumimangot at sumigaw ang ama ko. “Dapat siyang maglakad mag-isa mismo. Kailangan ba niya talaga itong palakihin?” Ang kapatid ko, na mayabang, ay binuksan ang chat namin at nagpadala ng emoji, kasama ng message. [Mamatay ka na dyan. Sa ganitong paraan. Kami ni Scarlet ang maghahati sa pamana ni Lola.] Wala siyang natanggap na sagot. Habang malamig ang ekspresyon, nagsalita ang nanay ko, “Sabihin mo sa kanya na kapag nagpakita siya sa kaarawan ng lola niya sa tamang oras, hahayaan ko na ang pagtulak niya kay Scarlet sa tubig.” Hindi sila naniniwala na hindi ako nakaalis ng gubat. Matapos maghukay ng malalim, nakita nila sawakas ang mga buto ko.

“Chloe, noong bata ka pa, nag-arrange ng kasal ang pamilya natin para sayo. Ngayong nakakabawi ka na mula sa sakit mo, ayos lang ba sayo na bumalik sa Kingston City at magpakasal?" “Kung ayaw mo pa rin, kakausapin ko ang tatay mo at ikakansela namin ang engagement." Sa madilim na silid, tanging katahimikan lang ang naririnig ni Chloe. Habang iniisip ng tao sa kabilang linya na hindi niya siya makukumbinsi, bigla siyang nagsalita. “Ayos lang sa’kin na bumalik at magpakasal." Ang nanay niya, si Felicia, ay napahinto, malinaw na nagulat siya. “A… Ayos lang sayo?” Kalmado ang tono ni Chloe. "Oo, pero kailangan ko pa ng kainting panahon para asikasuhin ang lahat sa Marina City. Uuwi ako sa loob ng dalawang linggo. Mom, pakiusap simulan niyo na ang paghahanda para sa kasal.” Pagkatapos ng ilan pang salita, ibinaba ni Chloe ang tawag.

Dalawang lihim ang bumabalot sa kasal ni Diana Morales. Una, hindi siya kailanman tinanggap ng pamilya Santos bilang bahagi ng kanilang angkan. Hindi alam ni Erik na bago pa man sila ikasal, nilinlang siya ng kanyang pamilya upang pumirma sa isang kasunduang magtatapos ang kanilang pagsasama pagkalipas ng pitong taon. Ikalawa, may anak silang babae na lihim na isinilang ni Diana. Sa loob ng pitong taon, buong puso niyang minahal si Erik. Umasa siyang balang araw ay mamahalin din siya nito pabalik. Ngunit tatlong buwan bago matapos ang kanilang kasunduan, may natuklasan siyang katotohanang gumiba sa lahat ng kanyang pag-asa. May iba palang babae sa puso ni Erik. At ang babaeng iyon ay walang iba kundi ang fiancee ng nakababata nitong pinsan. Sa isang iglap, nawalan ng saysay ang pitong taon ng kanyang pagmamahal at sakripisyo. Dahil sa matinding sakit at pagkadismaya, nagpasya si Diana na huwag nang ipaalam kay Erik ang tungkol sa kanilang anak. Iniwan niya ang lalaki at piniling palakihin ang bata nang mag-isa. Para sa kanya, si Erik ay isa na lamang estrangherong nagbigay ng kalahati ng dugo ng kanyang anak. Lumipas ang mga taon. Ang babaeng minsang minata at binalewala ay muling sumikat sa larangan ng medisina at naging pinakabatang tumanggap ng isang prestihiyosong parangal sa medisina. Doon lamang napagtanto ni Erik na matagal na pala siyang kinalimutan ng babaeng akala niya'y laging mananatili sa kanyang tabi. Nang mabunyag sa publiko ang pagkakaroon nila ng anak, hinarang niya si Diana sa harap ng maraming tao. Puno ng galit at pagsisisi ang kanyang tinig. "Palalakihin mo ang anak natin nang hindi ako nakikilala? Diana, gusto mo ba akong mamatay sa sama ng loob?" Ngumiti lamang si Diana habang hawak ang kamay ng kanyang anak. Pagkatapos ay malamig niyang sinabi, "Mr. Santos, listen carefully. Ang apelyido ng anak ko ay Gonzales, hindi Santos."

Pagkalipas ng apat na taong pagkukulong sa maliit na mundo niya, ipinasya ni Amber na piliting kalimutan ang mapait na karanasan sa buhay at makipagsapalaran sa Maynila para muling bumangon at tuparin ang kaniyang mga pangarap para sa kaniyang pamilya. Pero ang hindi niya napaghandaan sa kaniyang pagbangon ay ang muling pagsasanga ng kanilang landas ng lalaking pilit na niyang kinakalimutan. Sa muli nilang pagkikita ng dating kasintahan ay mapapatunayan niyang mahal pa rin niya ito sa kabila ng pagdaan ng mga taon. Muling nagmahal ang puso niya para sa lalaking ang nararamdaman sa kaniya ay pagkasuklam. At wala itong ginawa kun'di ang sariwain ang sugat na nag-iwan sa kaniya ng napakalalim na peklat. Darating pa nga ba ang pagkakataon na malalaman nila ang tunay na dahilan kung bakit sila nagkahiwalay noon, o pinagtagpo lang silang muli para tukdukan ang kanilang relasyon na sinubok ng panahon?