Kwon Ji Yong เคยแต่งเพลงเป็น OST ให้หนังเรื่องใด?

แฟนเพลงหลายคนคงรู้ว่า Kwon Ji-yong ถูกจดจำมากที่สุดในฐานะ G-Dragon แต่การปรากฏตัวบนจอภาพยนตร์จริงจังของเขาไม่ได้บ่อยนักและมักมาในรูปแบบที่ไม่ใช่การรับบทนำแบบยาวๆ ผมมองว่าเส้นทางการปรากฏตัวของเขาบนจอมีความหลากหลายแต่เน้นไปที่งานที่เกี่ยวกับดนตรีหรือการบันทึกการแสดง มากกว่าจะเป็นซีรีส์ละครทีวี คอนเสิร์ตและสารคดีเกี่ยวกับวง Big Bang ถือว่าเป็นพื้นที่ที่เขาแสดงให้เห็นความเป็นศิลปินบนจอได้ชัดเจน หนึ่งในผลงานที่ชัดเจนคือสารคดีคอนเสิร์ต 'Big Bang Made' ซึ่งฉายเป็นภาพยนตร์และบันทึกเบื้องหลังการทัวร์ของวง ทำให้ผู้ชมได้เห็นมุมมองของเขาในบริบทที่เป็นภาพยนตร์ ถึงแม้มันจะไม่ใช่การแสดงแบบตีความบท แต่ก็เป็นการปรากฏตัวสำคัญที่คนทั่วไปจะนึกถึงเมื่อพูดถึงการขึ้นจอของเขา นอกจากคอนเสิร์ตและสารคดีแล้ว การปรากฏตัวของเขามักมาในรูปแบบแค่มิโกหรือการปรากฏตัวพิเศษในมิวสิกวิดีโอ งานแฟชั่นฟิล์มสั้น ๆ หรือการเป็นแขกรับเชิญในรายการวาไรตี้ที่มีการตัดต่อเป็นตอนพิเศษก็ทำให้ภาพของเขาปรากฏในสื่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ได้บ้าง แต่โดยรวมเขาเลือกให้ความสำคัญกับงานเพลง การออกแบบ และแบรนด์ตัวเองมากกว่าเส้นทางการแสดงละครติดต่อกันหลายนัด ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะทรัพยากรด้านเวลาและภาพลักษณ์มีความสำคัญต่อการเป็นไอคอนทางดนตรี พูดสั้นๆ แบบไม่ใช่สรุปย่อ: ถาตอบตรงๆ ว่าเขาเคยขึ้นจอใช่ แต่ส่วนใหญ่เป็นคอนเสิร์ต-สารคดี-การปรากฏตัวพิเศษ มากกว่าการรับบทนำในภาพยนตร์หรือซีรีส์ยาว ๆ คนที่ติดตามจะสนุกกับมุมแสดงออกของเขาในงานดนตรีบนจอมากกว่าการแสดงละครแบบดั้งเดิม ซึ่งก็ทำให้แต่ละครั้งที่เขาปรากฏตัวมีความพิเศษและถูกพูดถึงเสมอ

ในฐานะแฟนที่ตามดูผลงานของ Kwon Ji Yong มาตั้งแต่ยุคแรกๆ ผมมองว่า MV ที่มียอดวิวสูงสุดและโดดเด่นที่สุดมักจะเป็น 'Crooked' — เพลงนี้กลายเป็นหนึ่งในตัวแทนของงานเดี่ยวของเขาอย่างชัดเจน เพราะจับจังหวะพังก์ป๊อปได้โดนใจทั้งแฟนเก่าและคนดูทั่วไป ผมจำได้ว่าช่วงที่ 'Crooked' ปล่อยออกมา มันเข้าถึงคนได้ง่ายด้วยเมโลดี้ติดหู คอนเซ็ปต์ตรงไปตรงมา และคัทซีนที่เล่าอารมณ์ของการทนความเจ็บปวดแบบขมๆ ได้อย่างมีเสน่ห์ ทำให้คนแชร์กันเยอะ ยิ่งเวลาคอนเทนต์เต้นและแฟนเมดิโอเกิดขึ้น ยอดวิวพุ่งอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นมิวสิกวิดีโอของเขาที่คนเข้าถึงมากที่สุดในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งต่างๆ เทียบกับผลงานเก่าอย่าง 'Heartbreaker' ที่เคยเป็นกระแสในสมัยก่อน 'Crooked' มีความเป็นไวรัลที่ยั่งยืนกว่าและโตขึ้นตามช่องทางออนไลน์ใหม่ๆ มุมมองของผมคือเรื่องยอดวิวไม่ได้วัดแค่ความดังตอนแรกเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับการที่ผลงานสามารถยืนหยัดและถูกค้นพบซ้ำได้เรื่อยๆ เพลงอย่าง 'One of a Kind' หรือ 'Crayon' ก็มีบทบาทสำคัญในการสร้างฐานแฟนและภาพลักษณ์ แต่ 'Crooked' ทำหน้าที่เชื่อมคนดูรุ่นต่างๆ ให้มาพบกันได้มากกว่า นี่คือเหตุผลที่ผมมองว่า MV นี้ขึ้นแท่นสูงสุดในแง่การเข้าถึง แม้ว่ายอดจะเปลี่ยนแปลงตามเวลา แต่ความรู้สึกของเพลงและพลังของภาพยนตร์สั้นในตัวมันยังคงตราตรึงอยู่จนถึงวันนี้

ความทรงจำการเห็นงานคอลแลบของ 'Kwon Ji Yong' ทำให้ตื่นเต้นทุกครั้ง เพราะผมชอบมองว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยึดติดกับกรอบเดียวกันเลย ฉันจำได้เสมอว่าเขาไม่ได้ร่วมงานกับศิลปินต่างชาติแค่ในแง่การทำเพลงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการขึ้นเวทีร่วมกันและโปรเจกต์แฟชั่นด้วย ตัวอย่างที่คนพูดถึงกันบ่อยคือการมีปฏิสัมพันธ์กับคนในวงการฮิปฮอปและโปรดิวเซอร์ต่างประเทศ รวมถึงการปรากฏตัวร่วมกับนักดนตรีเมืองนอกในงานเทศกาลหรือโชว์พิเศษ งานพวกนี้มักเป็นการแลกเปลี่ยนพลังระหว่างสไตล์เคป๊อปกับแนวตะวันตก ทำให้เสียงและการแสดงของเขามีสีสันมากขึ้น เมื่อมองจากมุมแฟน การร่วมงานกับศิลปินต่างชาติโดยเฉพาะโปรดิวเซอร์หรือนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์ ช่วยขยายขอบเขตงานของเขา ข้อดีคือได้เห็นวิธีคิดการทำเพลงที่ต่างออกไปและบางทีก็มีซาวด์ที่คนฟังทั่วไปคาดไม่ถึง นี่แหละที่ทำให้ติดตามงานของเขาได้ไม่มีเบื่อ — ความตั้งใจในการทดลองสิ่งใหม่ ๆ ของเขายังคงเป็นสิ่งที่ดึงดูดผมเสมอ

แฟนเพลงจีดราก้อนน่าจะคุ้นกับความหลากหลายทางดนตรีที่เขาแสดงให้เห็นในผลงานเดี่ยว เพราะตั้งแต่ก้าวแรกของเส้นทางเดี่ยวก็มีเพลงหลายเพลงที่กลายเป็นไอคอนของยุค K‑pop ไปเลย เช่น 'Heartbreaker' ที่เปิดตัวแบบเต็มพลังในปี 2009 และเป็นเพลงที่คนมักเอ่ยถึงเมื่อพูดถึงตัวตนดิบๆ ผสมป็อปกับฮิปฮอปอย่างลงตัว เพลงนี้ไม่เพียงทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินเดี่ยว แต่ยังโชว์สกิลการเขียนและคาแรคเตอร์ที่ชัดเจนทั้งในด้านเสียงและภาพลักษณ์ сценการแสดงสดของเพลงนี้ยังคงตราตรึงแฟนๆ หลายรุ่น งานต่อมาที่ไม่ควรพลาดคือผลงานราวช่วงปี 2012–2013 ที่รวมถึง 'One of a Kind', 'Crayon', และ 'That XX' ซึ่งแสดงให้เห็นอีกมิติของเขา—จากการเป็นแร็ปเปอร์คูลๆ ไปสู่การเล่าเรื่องที่มีอารมณ์และความอ่อนแอแฝงอยู่ 'One of a Kind' ให้ฟีลภูมิใจในเอกลักษณ์ตัวเอง ส่วน 'Crayon' ระเบิดพลังความบ้าบิ่นทั้งเสียงและภาพ ในขณะที่ 'That XX' เป็นบัลลาดที่ถ่ายทอดแง่มุมเปราะบางของการจบความสัมพันธ์ได้กินใจมาก ความหลากหลายแบบนี้ทำให้ผลงานเดี่ยวของเขาไม่เคยน่าเบื่อและมักจะมีเพลงสำหรับแต่ละอารมณ์ของแฟนเพลง ผลงานในยุคหลังอย่างเพลงจากอัลบั้มที่มีทิศทางทดลองมากขึ้น เช่น งานที่เน้นการผสมเสียงอิเล็กทรอนิกส์ ฮิปฮอป และร็อก ก็เป็นสิ่งที่ผมชอบ เพราะมันแสดงให้เห็นความกล้าทดลองของศิลปินที่ไม่ยึดติดกับสูตรสำเร็จ ตัวอย่างเช่นเพลงที่มีความดุดันอย่าง 'Crooked' ซึ่งจับพลังพังค์และร็อกมาผสมกับท่อนฮุคที่ร้องติดหู จนกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่แฟนคอนเสิร์ตร้องตามได้ทั้งสเตเดียม ในทางกลับกัน 'Untitled, 2014' เป็นตัวอย่างความเรียบง่ายแต่ทรงพลัง—เปียโนกับเสียงร้องเปล่าๆ ที่ทำให้ทุกคำมีความหมายและซึมลึกกว่าเพลงที่มีโปรดักชันหนาแน่น มุมที่ผมคิดว่าน่าสนใจคือนอกจากจะเป็นศิลปินที่เขียนและโปรดิวซ์เพลงเองได้แล้ว เขายังเป็นคนที่สร้างภาพลักษณ์และเทรนด์ให้วงการแฟชันกับเวทีได้อีกด้วย ผลงานเดี่ยวจึงไม่ใช่แค่เพลง แต่เป็นชุดความคิดและเรื่องราวที่เขาเล่าในแต่ละคอนเซ็ปต์ สำหรับใครที่อยากเริ่มต้น ลองฟังชุด 'Heartbreaker', เลือกเพลงแรงๆ อย่าง 'Crayon' แล้วผ่อนลงมาที่ 'Untitled, 2014' จะได้เห็นภาพการเติบโตของเขาชัดขึ้น เพลงเหล่านี้ยังคงทำให้ผมตื่นเต้นและคิดถึงพัฒนาการของศิลปินคนนี้ทุกครั้งที่ฟัง

ภาพเปรตสูงโปร่งตามตำนานที่เล่ากันในวัดมักฝังตัวอยู่ในความทรงจำของคนกรุงเทพและนักเล่าเรื่องแบบผมเสมอ เมื่อมองย้อนไป ผมเห็นว่าภาพเปรตวัดสุทัศน์ไม่ได้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฉบับพล็อตตรงๆ มากนัก แต่กลับแทรกเป็นเส้นใยของบรรยากาศและสัญลักษณ์ในหนังผีไทยหลายเรื่อง ตัวอย่างที่ชัดคือฉากที่ใช้วัดเก่า รูปปั้นสูงผอม และภาพเงาโปร่งยามแสงสลัว ซึ่งผมเคยเห็นความคล้ายคลึงนี้ในหนังรวมเรื่องสยองอย่าง '4bia' ที่จัดฉากให้ความน่ากลัวมาจากความเชื่อท้องถิ่นและภาพลักษณ์ของสิ่งผิดธรรมชาติที่คล้ายเปรต ทั้งการเน้นความหิวโหย ความแห้งแล้งของร่าง และการถูกคุมขังทางกรรม นอกจากหนัง รวมแล้ว เกมอินดี้ไทยต่างๆ ก็นำองค์ประกอบเหล่านี้ไปปรับใช้ โดยไม่ต้องเรียกชื่อว่าเปรตวัดสุทัศน์ตรงๆ ฉากในวัดที่มีองค์ประกอบศาสนา เครื่องบูชา และองค์ประกอบของความผิดบาปทางศีลธรรมมักทำให้ผู้เล่นนึกถึงตำนานเปรต ผมคิดว่านี่เป็นพลังของสัญลักษณ์พื้นบ้าน—มันปรากฏแบบเป็นอารมณ์ มากกว่าจะเป็นการอ้างอิงตัวละครรายชื่อเดียว เห็นแบบนี้แล้วรู้สึกว่าตำนานท้องถิ่นยังมีชีวิตและคอยป้อนแรงบันดาลใจให้คนทำงานสร้างสรรค์อยู่เรื่อยๆ

แฟนซีรีส์จีนหลายคนอาจรู้จักชื่อจาง จวินหนิงจากบทบาทการแสดงที่เด่นชัดมากกว่าการเป็นนักร้อง, ฉันมองว่าจุดเด่นของเธอคือการสื่ออารมณ์ผ่านการแสดงมากกว่าการออกผลงานเพลงเชิงพาณิชย์ เมื่อลองเช็กรายละเอียดของผลงาน จะพบว่าเธอไม่ใช่ศิลปินที่มี OST ประจำตัวจำนวนมากอย่างนักร้องสายละครคนอื่น ๆ แต่ก็มีการมีส่วนร่วมในงานเพลงบางรูปแบบ เช่น การร่วมบันทึกเสียงเป็นเพลงโปรโมตของโปรเจกต์ที่เธอร่วมแสดง หรือการให้เสียงพูดประกอบในซาวด์แทร็กซึ่งบางครั้งถูกนับเป็นเครดิตเพลง แม้ว่าส่วนใหญ่เพลงประกอบของผลงานที่เธอแสดงมักถูกร้องโดยศิลปินมืออาชีพก็ตาม สำหรับคนที่ชอบฟังเพลงประกอบจากซีรีส์ การได้ยินเสียงเธอแบบสั้น ๆ ในเพลงโปรโมตหรืออินเสิร์ตซองก็เป็นความรู้สึกพิเศษชนิดหนึ่ง — ฉันชอบเวลาที่ได้จับความอารมณ์จากน้ำเสียงแบบนั้น เพราะมันเชื่อมโยงกับภาพและบทบาทได้อย่างนุ่มนวลและไม่หวือหวา

ในฐานะแฟนเพลงที่ติดตามข่าวคราวของศิลปินเกาหลีหลากหลายรุ่น มักเห็นคำถามแบบนี้โผล่มาเสมอเกี่ยวกับว่า 'จู แจ ค ยอง' เคยมีส่วนร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์หรือซีรีส์ไหม และคำตอบสั้น ๆ ที่ฉันยืนยันได้คือ ไม่มีเครดิตวงกว้างที่ระบุว่าเขาเป็นเสียงร้องหลักในเพลงประกอบละครหรือซีรีส์หลัก ๆ ของวงการบันเทิงเกาหลี บันทึกสาธารณะและรายชื่อเพลงประกอบยอดนิยมของซีรีส์ดัง ๆ มักจะระบุชื่อศิลปินที่เป็นที่รู้จักชัดเจน เมื่อตรวจดูข้อมูลสาธารณะเกี่ยวกับงาน OST ที่เป็นที่กล่าวถึงทั่วไป จะไม่เห็นชื่อของเขาปรากฏในลิสต์หลัก ๆ นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีผลงานเพลงเลย แต่บ่อยครั้งผลงานที่เป็นซิงเกิลส่วนตัว เพลงอินดี้ งานร่วมกับศิลปินอื่น หรืองานสำหรับโปรเจกต์ขนาดเล็ก เช่น เว็บดราม่า ฟิล์มอินดี้ หรืองานละครเวที มักจะไม่เด่นเท่าเพลงประกอบละครจอแก้วที่มีผู้ฟังจำนวนมาก ฉันคิดว่าความคาดหวังของแฟน ๆ น่าสนใจตรงที่หลายคนอยากให้ศิลปินที่ชอบได้มีโอกาสร้อง OST ที่เข้าถึงคนจำนวนมาก หากมีผลงานแบบนั้นในอนาคตก็น่าสนับสนุน แต่ปัจจุบันข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะยังไม่ได้ยืนยันว่าเขาเคยเป็นนักร้องนำในเพลงประกอบเรื่องใหญ่ ๆ อย่างชัดเจน ซึ่งก็ทำให้การติดตามผลงานเดี่ยวหรือการร่วมงานพิเศษของเขาน่าติดตามกว่าที่เคยเป็นมา

แสงไฟบนเวทีและท่วงทำนองฮิปฮอปทำให้การฟังเพลงของ Kwon Ji Yong กลายเป็นบทพิสูจน์ว่าแรงบันดาลใจของเขามาจากหลากหลายแหล่งทั้งในและนอกประเทศ เริ่มจากไอคอนระดับโลกอย่าง Michael Jackson และ Prince ที่เห็นได้ชัดจากการแสดงที่เน้นการเต้น จังหวะที่คม และความรู้สึกของการเป็นศิลปินเพอร์ฟอร์มเมอร์เต็มตัว นอกจากนั้นวัฒนธรรมฮิปฮอปอเมริกันซึ่งรวบรวมทั้งแร็ป ผสมบีท และแฟชั่น มีบทบาทสำคัญในการหล่อหลอมสไตล์ของเขา นักดนตรีอย่าง Pharrell Williams, Kanye West และ André 3000 ถูกยกให้เป็นแรงบันดาลใจทางด้านการผลิตเพลงและการทดลองเสียง ที่ทำให้ผลงานของเขาไม่ยึดติดกับกรอบแบบใดแบบหนึ่ง ผลงานอย่าง 'One of a Kind' และ 'Crayon' แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานระหว่างฮิปฮอปกับป็อปและอิเล็กทรอนิกส์อย่างชัดเจน ความสัมพันธ์กับต้นตำรับในวงการเพลงเกาหลีเองก็สำคัญไม่แพ้กัน นักดนตรีอย่าง Seo Taiji มีส่วนกระตุ้นให้ศิลปินรุ่นหลังกล้าทดลองแนวดนตรีและสังคมที่แตกต่าง ส่วนผู้ผลิตและเพื่อนร่วมค่ายอย่าง Teddy Park และทีมงานที่ YG Entertainment ก็มีบทบาทเป็นพี่เลี้ยงทางเสียงเพลงและการโปรดิวซ์ ทำให้เขาได้เรียนรู้การจัดวางบีท การเขียนเพลง และการสร้างคาแรกเตอร์ศิลปินบนเวที สิ่งนี้เห็นได้ชัดเมื่อเปรียบเทียบระหว่างงานเดบิวต์ของเขากับผลงานโซโล่ที่มีการออกแบบเสียงและการจัดวางที่ละเอียดมากขึ้น ความหลากหลายของแรงบันดาลใจจึงไม่ใช่แค่เลียนแบบ ทว่าเป็นการนำองค์ประกอบมาปรุงแต่งให้กลายเป็นภาษาดนตรีของตัวเอง แฟชั่นและศิลปะก็เป็นอีกแหล่งที่เติมเต็มภาพลักษณ์ของเขาอย่างเห็นได้ชัด การแต่งตัวที่กล้าและครีเอทีฟทำให้หลายคนเชื่อมโยงเขากับดีไซเนอร์และไอคอนด้านแฟชั่นระดับโลก ทั้งแนวสตรีทและไฮแฟชั่นถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสื่อสารตัวตนบนเวทีและในมิวสิกวิดีโอ บางครั้งเพลงของเขาก็เล่าเรื่องผ่านภาพและคอสตูม ทำให้ภาพรวมของงานศิลปะนั้นครอบคลุมทั้งด้านเสียง ภาพ และการแสดง ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้มาจากการเปิดรับแนวคิดจากหลายแขนง ในฐานะแฟน ฉันมองเห็นความงดงามของการที่ Kwon Ji Yong รวบรวมแรงบันดาลใจจากศิลปินระดับตำนาน วัฒนธรรมฮิปฮอป และแฟชั่น มาปรับแต่งจนเกิดเป็นภาษาศิลปินที่ชัดเจนและหลากหลาย การฟังเพลงของเขาจึงเหมือนได้นั่งชมการทดลองศิลป์ที่มีทั้งความกล้าและความละเอียดอ่อน ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยิน

หลายคนคงตื่นเต้นกันมากกับข่าวเกี่ยวกับ 'Kwon Ji Yong' และไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่แฟนคลับเฝ้ารอมากที่สุด ผมยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนแฟนเพลงที่คอยสังเกตทุกโพสต์จากบัญชีอย่างเป็นทางการและเอเจนซี่ต่าง ๆ บ่อยๆ จนกลายเป็นกิจวัตรแล้ว แม้จะอยากให้มีประกาศทันที แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่มีการยืนยันวันทัวร์คอนเสิร์ตในไทยจากแหล่งทางการที่ชัดเจน สิ่งที่เป็นประโยชน์คือสัญญาณที่แฟนๆ มองหา: โพสต์ในโซเชียลมีเดียของเขา, ประกาศจากเอเจนซี่จัดคอนเสิร์ตไทย หรือหน้าเว็บไซต์ขายบัตรที่ขึ้นรายละเอียดแทยว่าจะมีการเปิดขายบัตรในอนาคตอันใกล้ การเตรียมตัวในฐานะแฟนทำให้ผมมีมุมมองว่าควรเตรียมทั้งเรื่องเวลาและงบประมาณ เพราะการประกาศคอนเสิร์ตของศิลปินระดับนี้มักมีระยะเวลาเตรียมตัวสั้นและบัตรหมดเร็ว นอกจากนั้นยังควรลงทะเบียนบัตรแฟนคลับหรือสมัครรับข่าวสารจากหน่วยงานจัดคอนเสิร์ตไทยหลายเจ้าเพื่อเพิ่มโอกาสในการได้บัตร ปิดท้ายด้วยความจริงใจ: ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือรอประกาศอย่างเป็นทางการและเก็บแรงไว้สำหรับวันนั้น หากมีการประกาศจริงก็คงจะเป็นช่วงเวลาที่หัวใจพองโตและต้องวางแผนละเอียดหน่อย

สไตล์ของเขาใน 'Crayon' ทำให้ภาพลักษณ์แบบเล่นใหญ่กลายเป็นนิยามหนึ่งของความเป็นศิลปินที่กล้าเสี่ยง ฉากในมิวสิควิดีโอนั้นสดใสและจัดจ้าน เหลือบสีที่ฉายออกมาทำให้เสื้อผ้าและอุปกรณ์เสริมทุกชิ้นดูเป็นตัวละครหนึ่งในเรื่องราว เสื้อผ้าที่ผสมพังก์กับแฟนซี เสื้อแจ็กเก็ตลายกราฟิก และทรงผมที่ถูกทำให้พังกว่าเดิม เสริมด้วยการแต่งหน้าหนาสีสันจัดจ้าน ทำให้ทั้งภาพรวมดูเหมือนแคตวอล์กบนสเตจที่ไม่แคร์กฎใดๆ พอได้ดูแบบละเอียด ฉันชอบวิธีที่เขาใช้แฟชั่นเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องมากกว่าจะใส่เพียงเพื่อตกแต่ง เท็กซ์เจอร์หลากหลายถูกจับคู่แบบไม่ผูกมัดกับเพศและสไตล์ ทำให้ลุคดูทั้งขบถและสนุกไปพร้อมกัน ผลงานชิ้นนี้ยังส่งอิทธิพลให้แฟนๆ ลองผสมสไตล์ที่ดูขัดแย้งจนเกิดความสดใหม่ และในมุมของแฟนรุ่นใหม่ มันเหมือนการอนุญาตให้กล้าแต่งตัวโดยไม่ต้องกลัวสายตาใคร นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันยก 'Crayon' เป็นหนึ่งในมิวสิควิดีโอที่แฟชั่นของเขาโดดเด่นที่สุด เพราะมันไม่ได้แค่สวย แต่มันประกาศตัวตนอย่างชัดเจน