Made In Abyss ภาค 2 มีเพลงประกอบไหม?

เพลงประกอบของ 'Made in Abyss: Retsujitsu no Ougonkyou' ภาค 2 เป็นงานซาวด์สเคปที่ผมตั้งใจฟังตั้งแต่โน้ตแรก — ทั้งฉากสงบและฉากตึงเครียดถูกถ่ายทอดด้วยความละเอียดอ่อนโดย Kevin Penkin ผู้ทำดนตรีภาพยนตร์นี้ให้มีลมหายใจที่ต่างจากอนิเมะทั่ว ๆ ไป รายละเอียดโดยรวมที่ผมชอบคือ OST ของภาคนี้เน้นการผสมผสานระหว่างเมโลดี้เปียโน เสียงซินธ์ที่ให้บรรยากาศลึกลับ และเครื่องเคาะที่เพิ่มจังหวะดุดันเมื่อถึงฉากแอ็กชัน ผลที่ได้คือชุดเพลงแบ็กกราวด์ที่มีธีมเด่น ๆ เช่น ธีมของตัวละคร (มักเป็นเวอร์ชันเปียโนหรือออร์เคสตรา) ธีมเมืองทองคำที่ให้ความรู้สึกกว้างใหญ่ และมู้ดเพลงสำหรับการสำรวจชั้นลึก ๆ ของเหว ส่วนเพลงเปิด-ปิดและไตเติลซองมักจะถูกระบุชัดเจนในเครดิตของซีรีส์ แต่ภาพรวมที่ผมได้ยินคือมีทั้งเพลงของศิลปินขับร้องซึ่งถูกใช้เป็น OP/ED และชุด score ที่วางจำหน่ายในอัลบั้ม OST แยกต่างหาก — ถ้าชอบบรรยากาศแบบ atmospheric + melodic ของ Penkin ภาคนี้จะตอบโจทย์แน่นอน

บอกตรงๆว่าสำหรับคนที่ติดตาม 'Made in Abyss' มาตั้งแต่ต้น มันคงน่าตื่นเต้นที่จะรู้ว่าเพลงประกอบภาคต่อจะเป็นใครและจะให้บรรยากาศแบบไหนกับโลกใต้ผืนผ้าใบนี้ สำหรับคำตอบที่ชัดเจน: เพลงประกอบของภาคหลักทั้งหมดจนถึงตอนนี้เป็นผลงานของ Kevin Penkin และมีแนวโน้มสูงที่เขาจะกลับมารับหน้าที่เหมือนเดิม เพราะสไตล์ดนตรีของเขาผูกพันกับโทนเรื่องอย่างแนบแน่น เสียงบรรเลงที่คละเคล้ากับโครัสและซินธ์เล็กน้อยทำให้ความลึกลับกับความโหดร้ายของ 'ก้นเหว' ถูกถ่ายทอดได้ลึกซึ้ง ในมุมความรู้สึกส่วนตัว ผมชอบที่ Penkin ไม่ได้ใช้ธีมเดียวซ้ำๆ เขาสามารถทำให้ฉากสงบกลายเป็นน่ากลัวได้ด้วยเมโลดี้อันเรียบง่าย และในทางกลับกันก็ทำให้ช่วงพีคทางอารมณ์ระเบิดออกมาอย่างทรงพลัง ถาเป็นฐานเดียวกันนี้ถูกใช้ในภาคสามจริง มั่นใจได้เลยว่าจะได้ฟังงานเพลงที่ต่อยอดทั้งอารมณ์และโลกทัศน์ของซีรีส์อย่างคุ้มค่า

เพลงประกอบของ 'Made in Abyss' เป็นงานที่ผสมความงามกับความหลอนเข้าด้วยกันจนแทบแยกไม่ออก ผมชอบบรรยากาศที่คีตกวีสร้างขึ้น — มันทั้งอบอุ่นและแฝงด้วยความเศร้าลึก เสียงประสาน ระนาดเบา ๆ กับซินธีไซเซอร์ที่บิดล้อค ทำให้ฉากใต้บาดาลหรือชั้นลึกของช่องว่างมีมิติขึ้นแบบที่ภาพอย่างเดียวไม่พอ คนที่แต่งเพลงให้กับ 'Made in Abyss' คือ Kevin Penkin และผลงานของเขามีทั้งอัลบั้มสำหรับซีรีส์และสำหรับภาพยนตร์แยกต่างหาก หากอยากได้เพลงนี้สามารถสตรีมบนแพลตฟอร์มยอดนิยมเช่น Spotify, Apple Music, YouTube Music หรือซื้อไฟล์ดิจิทัลผ่าน iTunes/Apple Store และถ้าชอบของจับต้องได้ก็มี CD วางจำหน่ายที่ร้านอินเตอร์เน็ตอย่าง CDJapan หรือร้านขายแผ่นทั่วไปในญี่ปุ่น มันเป็นงานที่ฟังทีไรก็เหมือนย้อนกลับไปดูซีนเดิมอีกครั้ง จบด้วยความประทับใจตรงที่ดนตรียังเล่าความหมายของเรื่องให้ลึกลงกว่าคำพูด

ความตื่นเต้นยังคงอยู่เมื่อทีมหลักจาก 'made in abyss' กลับมาทำภาคสอง แต่รายละเอียดบางอย่างก็เปลี่ยนไปจนรู้สึกได้ด้วยใจนักดูที่เข้มแข็งอย่างเรา โทนกว้างๆ คือสตูดิโอหลักและแกนสำคัญยังคงยึดโยงกับงานเดิมอยู่มาก — รูปแบบการออกแบบตัวละคร น้ำหนักของภาพ และการใส่ใจฉากหลังยังทำให้นึกถึงภาคแรกได้ชัดเจน แต่จะมีการเปลี่ยนแปลงในระดับการผลิตที่ทำให้ภาพรวมแตกต่าง เช่น ทีมอนิเมชั่นรับตอนบางตอนเป็นงานออร์ซอร์ส ซึ่งส่งผลให้การเคลื่อนไหวในฉากแอ็กชันหรือฉากอารมณ์บางช่วงมีความคมกริบขึ้นในบางตอน ขณะเดียวกันการจัดสีและแสงในฉากเมืองหรือพื้นที่แปลกใหม่ของภาคสองก็ถูกปรับโทนให้ดูต่างไปจากฉากในชั้นบนของเหว ทำให้บรรยากาศของแต่ละพื้นที่โดดเด่นมากขึ้น การกลับมาของนักพากย์เดิมและการรักษามาตรฐานงานดนตรีช่วยยึดอารมณ์ให้ต่อเนื่อง แต่การเปลี่ยนตัวในตำแหน่งผู้กำกับตอนหรือหัวหน้าทีมอนิเมชั่นในบางเอพิโซดก็ชัดเจนว่ามีผลต่อจังหวะเล่าเรื่อง ความต่อเนื่องของการตัดต่อ ฉากชวนสยองหรือซีนซึ้งบางฉากจึงได้รับการตีความใหม่ๆ บ้างตามคนทำที่ดูแลตอนนั้น สุดท้ายแล้วการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ไม่ได้ทำให้ภาคสองกลายเป็นสิ่งอื่นไปโดยสิ้นเชิง แต่กลับเติมมิติใหม่ให้กับจักรวาลของ 'made in abyss' จนทำให้การกลับมาครั้งนี้น่าจดจำแบบคนรักงานที่โตขึ้นอีกขั้น

เสียงดนตรีของ 'Made in Abyss' เดอะมูฟวี่ ทำหน้าที่มากกว่าแค่เคียงข้างภาพ — มันฉายความรู้สึกที่คำพูดบอกไม่ได้และดึงให้ฉันจมลึกลงไปในห้วงลึกของเรื่องราว ผลงานของเควิน เพงกิน (Kevin Penkin) ใช้องค์ประกอบเสียงที่หลากหลาย ตั้งแต่เปียโนโปร่งๆ ไปจนถึงซินธ์ที่แผ่วบาง และเสียงเครื่องสายที่ค่อยๆ ก่อตัวเป็นพรมเสียงในฉากการสำรวจ ทำให้ฉากที่ครั้งแรกดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความงาม กลายเป็นสิ่งที่มีความหมายลึกซึ้งกว่าแค่ภาพ มักมีการใช้เมโลดี้ซ้ำๆ เป็นลายเซ็นสำหรับตัวละคร ทำให้เราเชื่อมโยงอารมณ์กับพวกเขาได้ทันทีโดยไม่ต้องมีบทพูดมากนัก ในหลายฉากดนตรีเปิดช่องว่างให้ความเงียบทำงานร่วมกัน — เมื่อเสียงลดระดับลงจนแทบเงียบ เสียงหายใจของตัวละครหรือเสียงน้ำหยดกลับหนักแน่นขึ้นและทำให้ผู้ชมรู้สึกอึดอัดหรือคาดหวังบางอย่าง ฉากที่ฉันชอบคือตอนลงลึกของหนัง เมื่อภาพสวยงามและน่าหลงใหลถูกตัดสลับด้วยภาพความเสี่ยง ดนตรีเปลี่ยนจากท่วงทำนองอ่อนหวานเป็นคอร์ดที่ไม่กลมกลืน และมีแอมเบียนซ์ต่ำๆ ที่ทำให้ตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง เทคนิคนี้ทำให้ความรู้สึก 'ไม่ปลอดภัย' แทรกซึมเข้าไปในความงามได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ใช่แค่สร้างความตื่นเต้นเท่านั้น แต่ยังทำให้เราเอาใจช่วยตัวละครและรู้สึกถึงน้ำหนักของการตัดสินใจแต่ละอย่างด้วย ดนตรียังทำหน้าที่บอกเล่าอดีตหรือความทรงจำผ่านธีมซ้ำๆ — ประกอบกับภาพถ่ายหรือฉากนิ่ง มันยกประสบการณ์ทางอารมณ์ให้สูงขึ้นโดยไม่อาศัยบทบรรยายมากมาย ท้ายที่สุดแล้ว ดนตรีใน 'Made in Abyss' เดอะมูฟวี่ ทำให้โลกใต้ผิวภาพยนตร์มีลมหายใจ มีทั้งความอ่อนโยนที่ทำให้ใจละลายและความโหดร้ายที่ทำให้ใจสั่น การฟังสกอร์ของหนังตอนดูครั้งแรกทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้เดินอยู่บนขอบเหว — ทั้งงดงามและน่ากลัวไปพร้อมกัน

นึกภาพการได้ยิน OST 'พิษเบ๊ บ 2' ครั้งแรกแล้วใจเต้นแรง—ฉันเก็บความทรงจำนั้นไว้เหมือนแผ่นเสียงเก่า ๆ ที่ยังอบอวลกลิ่นของการเปิดครั้งแรก เพลงประกอบชุดนี้ถูกปล่อยเป็นสตรีมมิงดิจิทัลในวันที่ 12 มีนาคม 2024 และอัลบั้มเต็มแบบกายภาพตามมาในวันที่ 26 มีนาคม 2024 ซึ่งทำให้บรรดาแฟนเพลงที่อยากได้ปกและเนื้อหาพิเศษดีใจมาก ฉันชอบที่มันปล่อยสองรอบแบบนี้ เพราะเวอร์ชันดิจิทัลตอบโจทย์การฟังทันที ส่วนเวอร์ชันกายภาพมีการมิกซ์ละเอียดกว่าและมีแทร็กบอนัสที่ไม่ได้ลงสตรีม ใครชอบความละเอียดของซาวด์แทร็กจะรู้สึกคล้ายกับการฟัง 'Your Name' ตอนที่ได้ยินแต่ละช็อตดนตรีช่วยยกอารมณ์ ฉันมักเปิดแทร็กเปิดก่อน แล้วค่อยไล่ฟังแทร็กบีลากับธีมหลักซ้ำ ๆ — เป็นรูปแบบการฟังที่ทำให้รายละเอียดเล็ก ๆ ในซาวด์โดดเด่นขึ้นและยังคงคิดถึงฉากต่าง ๆ ที่เพลงเชื่อมโยงไว้ในเรื่อง

เพลงประกอบของซีซันสองมักจะเป็นการต่อยอดจากงานเพลงที่คุ้นเคย แต่ก็เสริมชิ้นใหม่ๆ เพื่อรับกับโทนเรื่องที่เข้มขึ้น ในมุมของคนฟังเพลงที่ติดตามมานาน ผมเห็นว่าองค์ประกอบหลักยังคงมาจากฝีมือของคนทำเพลงชุดเดิมที่มีชื่อเสียงอย่างโปรดิวเซอร์และคอมโพเซอร์ที่เคยมีส่วนใน 'ดาบพิฆาตอสูร' มาก่อน แต่สิ่งที่น่าสนใจคือการนำธีมจาก 'Demon Slayer: Mugen Train' กลับมาใช้เป็นโมทีฟอ้างอิงในบางฉาก เพื่อสร้างความต่อเนื่องทางอารมณ์ให้กับตัวละครบางตัว ตอนที่ดนตรีสลับระหว่างบรรเลงเต็มวงกับซินธิไซเซอร์จางๆ มันทำให้ฉากนิ่งๆ อ่านอารมณ์ได้ชัดขึ้น อีกจุดที่ผมชอบคือการเติมสีกับเครื่องดนตรีพื้นบ้านและเครื่องสายหนักๆ ในฉากดวล ช่วยผลักความดราม่าให้กระแทกใจมากขึ้น ท้ายที่สุดแล้ว เพลงประกอบชุดที่จะได้ยินในซีซันสองผสมผสานระหว่างธีมเดิมที่คุ้นเคยกับชิ้นใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อชูคาแรคเตอร์ฝ่ายร้ายและการต่อสู้ใหญ่ ถ้าฟังดีๆ จะได้ยินการเล่นซ้ำของเมโลดี้เดิมในสเกลที่ต่างออกไป ซึ่งทำให้เรื่องราวเชื่อมกันได้อย่างมีรสชาติและไม่ทิ้งความทรงจำจากภาคก่อน

ลึกเข้าไปในความมืดของ 'Made in Abyss' ภาค 2 หรือ 'The Golden City of the Scorching Sun' นี่คือซีซั่นที่หลายคนรอคอย มันมีทั้งหมด 12 ตอนด้วยกัน ซึ่งแบ่งออกเป็นโครงเรื่องที่ต่อเนื่องและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ทุกตอนเต็มไปด้วยความลึกลับและการสำรวจที่ท้าทาย สิ่งที่ทำให้ภาคนี้แตกต่างคือการขยายโลกและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร โดยเฉพาะ Riko และ Reg ที่ต้องเผชิญกับความจริงอันโหดร้ายในชั้นที่ 6 ของ Abyss แต่ละตอนค่อยๆ เผยปมใหม่ๆ ทำให้ผู้ดูติดงอมแงมจนไม่อยากห่างจากจอ

มีผลงานหลายชิ้นที่ใช้ชื่อเดียวกัน จึงอยากให้ชัดเจนว่าที่ถามหมายถึง 'นาจา' เวอร์ชันไหน — ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ซีรีส์ออนไลน์ หรือโปรเจกต์เพลง/เกม เพราะแต่ละเวอร์ชันอาจมีผู้แต่งเพลงและทรีค (track list) ต่างกัน เราเป็นคนที่ชอบสังเกตพื้นหลังดนตรีในฉากมากกว่าชื่อเรื่องเสมอ เพราะเพลงประกอบมักเป็นตัวเล่าเรื่องที่เงียบ แต่ทรงพลัง การระบุเวอร์ชันจะทำให้เราบอกชื่อผู้แต่งเพลงอย่างชัดเจน และไล่ชื่อเพลงประกอบที่อยู่ในภาค 2 ได้ เช่น เพลงธีมหลัก เพลงในฉากไคลแมกซ์ และเพลงบรรเลงที่มักใช้ซ้ำในซีรีส์ ถ้าคุณบอกว่าหมายถึง 'นาจา' แบบใด เราจะสรุปรายชื่อเพลง (เช่น เพลงเปิด เพลงปิด และเพลงประกอบฉากสำคัญ) พร้อมระบุคนร้องหรือวงดนตรีในแต่ละชิ้น และบอกว่าชิ้นไหนใช้ในฉากไหนแบบคร่าว ๆ เพื่อให้ภาพชัดขึ้น ไม่ใช่แค่รายชื่อเพลงเปล่า ๆ แต่เป็นการเชื่อมเพลงกับโมเมนต์ของเรื่อง ที่ทำให้คนดูจดจำฉากนั้น ๆ ได้ดีขึ้น

เพลงประกอบของ 'พิษเบ๊บ 2' ถูกออกแบบมาให้สะท้อนโลกเลเยอร์ของเรื่อง ทั้งความรุนแรง ความเศร้า และโมเมนต์อ่อนหวานระหว่างตัวละคร จึงได้ผสมผสานซินธ์ป็อปกับเครื่องสายและกีตาร์ไฟฟ้าอย่างลงตัว ทำให้แต่ละชิ้นเพลงมีทั้งบรรยากาศเข้มข้นและจังหวะที่ติดหู เพลงในอัลบั้มหลักมีทั้งหมดประมาณ 15–16 แทร็ค โดยแบ่งเป็นธีมหลัก ธีมตัวละคร และฉากไคลแม็กซ์ ซึ่งหลายเพลงถูกปรับเวอร์ชันให้ยาวขึ้นสำหรับอัลบั้มเมื่อเทียบกับเวอร์ชันในเกม/ซีรีส์ รายชื่อเพลงหลักที่ปรากฏในอัลบั้มมักรวมถึงชื่อที่เด่น ๆ ดังนี้: 'Main Theme - Toxic Babe' (ธีมหลักที่คอยย้อนกลับมาตลอดเรื่องในหลายเวอร์ชัน), 'Love & Venom' (ธีมความสัมพันธ์ที่มีทั้งหวานและเจ็บ), 'Neon Alley' (บรรยากาศเมืองกลางคืน ซินธ์หนักๆ มีเบสตุ้บๆ), 'Babe's Lullaby' (เมโลดี้ซับซ้อนเบา ๆ สำหรับฉากซึ้ง), 'Chasing Shadows' (เพลงไล่ล่าให้ความรู้สึกดึงดันและเคร่งเครียด), 'Battle Pulse' (แทร็กแอ็กชันจังหวะเร็วเน้นกลองไฟฟ้า), 'Interlude: Rain' (อินโทร/อินเตอร์ลูดสั้น ๆ สำหรับการเปลี่ยนอารมณ์), 'Memory of You' (เปียโนโซโล่ที่สะเทือนใจ), 'Toxic Kiss' (ธีมที่ใช้ในฉากสื่อสัมพันธ์อันซับซ้อน), 'Red Night' (บรรยากาศดาร์ก ผสมเสียงสังเคราะห์และเครื่องสาย), 'Aftermath' (เพลงปลายเรื่องที่โอบอุ้มความเหงาและการสะสาง), และปิดท้ายด้วย 'Epilogue: Dawn' หรือมักเรียกในอัลบั้มว่า 'Credits' ซึ่งเป็นเวอร์ชันยาวที่รวมมื้อสายเมโลดี้จากเพลงอื่น ๆ หลายแทร็คมีเวอร์ชันสั้นย่อยที่ใช้ในซีรีส์/เกม เช่น เวอร์ชันสำหรับเปิดฉากหรือเวอร์ชันสำหรับคัตซีนสั้น ๆ ที่ตัดทอนบางส่วนออก แต่พออยู่ในอัลบั้มจะได้ฟังธีมเต็ม ๆ ที่เรียงลำดับเรื่องราวทางดนตรีอย่างชัดเจน อีกอย่างที่ชอบคือการเล่นโทนสีเสียงของคอมโพสเซอร์ที่ทำให้เพลงบางชิ้นฟังคล้ายเพลงป็อปในขณะเดียวกันก็ยังคงเป็นซาวด์แทร็กที่เล่าเรื่องได้ เช่น 'Love & Venom' ฟังครั้งแรกเหมือนเพลงรักปกติ แต่ใส่คอร์ดผิดแผกที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ ซึ่งเข้ากับตัวละครและพล็อตได้ดี สรุปความรู้สึกส่วนตัวก็คือเพลงประกอบของ 'พิษเบ๊บ 2' เป็นหนึ่งในพอยต์ที่ทำให้ผมอินกับเรื่องได้มากขึ้น พอฟังรวม ๆ แล้วยิ่งเห็นภาพฉากต่าง ๆ ชัดขึ้น เพลงบางแทร็คเหมาะแก่การฟังยามค่ำเมื่ออยากนั่งทบทวนอารมณ์ของตัวละคร หรือจะเปิดตอนทำงานเพื่อได้บีตที่ไม่รบกวนสมาธิก็เข้าท่า นับว่าเป็นซาวด์แทร็กที่ทั้งติดหูและบอกเล่าเรื่องราวได้อย่างละเอียดอ่อนเลยทีเดียว