เพลงที่ฉุดความสนใจที่สุดใน 'two time forsaken' คือ 'Requiem for the Clock' เพราะมันไม่ใช่แค่ทำนองที่ติดหู แต่เป็นการออกแบบซาวด์ที่ทำให้เวลาเองกลายเป็นตัวละครหนึ่ง เราโดนดึงเข้ากับจังหวะติ๊กต็อกของเปียโนที่ทำหน้าที่เหมือนเม็ดนาฬิกา ขณะที่เครื่องสายต่ำค่อยๆ ไล่พาให้ความคับข้องใจพอกพูน มันเหมาะกับฉากเปิดเผยความจริงของเรื่องซึ่งใช้ภาพนิ่งสลับกับแฟลชแบ็ก
รามี่ได้รับรางวัลสำคัญสองรางวัลจากบทนี้ คือรางวัล Primetime Emmy Award สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในซีรีส์ดราม่า (Outstanding Lead Actor in a Drama Series) และรางวัล Golden Globe สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมของซีรีส์ดราม่า (Best Actor – Television Series Drama) ทั้งสองรางวัลมาจากการแสดงที่ลึกและละเอียดของเขาในการถ่ายทอดความซับซ้อนทางจิตใจของตัวละคร ตัวฉันชอบวิธีที่รามี่จับความเปราะบางกับความร้ายกาจของ 'Elliot Alderson' ไว้ด้วยกัน ทำให้คนดูเชื่อและเอาใจช่วยแม้ว่าตัวละครจะทำผิดพลาดบ่อยครั้ง
เสียงเปียโนแผ่วที่โผล่มาตอนคัทซีนเปิดเกมยังติดอยู่ในหัวมากที่สุด — ในแง่ของความติดหูแบบเรียบง่ายแต่ฝังลึก แทร็ก 'Lament of the Twin Moons' คือของโปรดที่ฉันหยิบมาฟังซ้ำได้เรื่อยๆ