LOGINเมื่อ 17 ปีก่อน โลกได้เปลี่ยนไปตลอดกาล ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร ไม่มีสัญญาณเตือน ไม่มีคำพยากรณ์ ไม่มีใครคาดคิดว่า วันหนึ่งท้องฟ้าจะถูกฉีกออกเหมือนกระดาษ สิ่งที่ปรากฏขึ้นบนโลกถูกเรียกว่า "Gate of Void" ประตูสีดำขนาดมหึมาที่ลอยอยู่เหนือเมืองหลวง มันไม่ได้ปล่อยแสงออกมา แต่มันดูดกลืนทุกอย่าง แสง เสียง เวลา และแม้แต่ความทรงจำ หลังจากวันนั้น โลกไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป สัตว์ประหลาดจากอีกโลกเริ่มปรากฏตัว เมืองหลายร้อยแห่งหายไปในคืนเดียว ผู้คนที่เข้าใกล้ประตูมากเกินไปถูกเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีใครเรียกได้ว่าเป็นมนุษย์อีก มนุษย์เรียกพวกมันว่า Void Creature สิ่งมีชีวิตจากความว่างเปล่า โลกใหม่ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ผู้ที่ต่อต้าน Void และผู้ที่ต้องการใช้พลังของมัน มนุษย์ค้นพบว่า หลังจากสัมผัสกับพลัง Void บางคนสามารถควบคุมพลังเหนือธรรมชาติได้ พวกเขาถูกเรียกว่า Children of Void เด็กแห่งความว่างเปล่า แต่พลังนั้นไม่ได้เป็นของขวัญ มันคือคำสาป เพราะทุกครั้งที่ใช้พลัง Void บางสิ่งในตัวพวกเขาจะถูกกัดกิน ความทรงจำ ความรู้สึก หรือแม้แต่ตัวตน
View Moreโลกใบนี้เคยเป็นสถานที่ที่มนุษย์เรียกว่า “บ้าน”
จนกระทั่งวันที่ท้องฟ้าถูกฉีกออก เมื่อ 17 ปีก่อน เหตุการณ์ที่ไม่มีใครสามารถอธิบายได้เกิดขึ้น ประตูสีดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า มันไม่ได้เปิดออกเหมือนประตูทั่วไป แต่มันเหมือนรอยแผลที่ถูกกรีดลงบนโลก ผู้คนเรียกมันว่า... Gate of Void หลังจากวันนั้น โลกก็เปลี่ยนไป เมืองหลายแห่งหายไปจากแผนที่ ผู้คนนับล้านสูญหาย และสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยมีใครพบมาก่อนเริ่มออกมาจากอีกฝั่งของประตู พวกมันถูกเรียกว่า Void Creature สิ่งมีชีวิตจากความว่างเปล่า มนุษย์ที่รอดชีวิตพยายามต่อสู้ พวกเขาค้นพบว่าบางคนสามารถควบคุมพลังที่หลงเหลือจาก Void ได้ คนเหล่านั้นถูกเรียกว่า ผู้ใช้ Void แต่ท่ามกลางผู้คนที่ได้รับพลัง... ยังมีเด็กคนหนึ่งที่แตกต่างออกไป เด็กที่ไม่มีแม้แต่เงาของตัวเอง ไคยืนอยู่หน้ากระจก เด็กหนุ่มอายุ 17 ปี มองภาพสะท้อนของตัวเองอย่างเงียบ ๆ ผมสีดำ ดวงตาสีเข้ม ใบหน้าธรรมดาเหมือนเด็กทั่วไป ไม่มีอะไรผิดปกติ ยกเว้นอย่างเดียว ใต้เท้าของเขา... ไม่มีเงา ไคยกมือขึ้น เงาของมือควรจะปรากฏบนพื้น แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนแสงทุกอย่างรอบตัวเขาปฏิเสธที่จะสร้างเงาให้ "ยังเหมือนเดิม..." เขาพูดเบา ๆ 17 ปีที่ผ่านมา เขาเคยชินกับมันแล้ว ตั้งแต่เด็ก ไคถูกเรียกว่า "เด็กไร้เงา" บางคนบอกว่าเขาเป็นตัวนำหายนะ บางคนบอกว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ บางคนถึงกับเชื่อว่าเขาเป็นสิ่งที่หลุดออกมาจาก Void แต่ไม่มีใครรู้ความจริง แม้แต่ตัวเขาเอง ในโรงเรียน เสียงพูดคุยดังไปทั่วห้อง วันนี้เป็นวันที่นักเรียนอายุ 17 ปีต้องเข้ารับการตรวจพลัง Void อย่างเป็นทางการ ทุกคนต่างตื่นเต้น เพราะผลตรวจอาจเปลี่ยนชีวิตของพวกเขา "นายคิดว่าจะได้พลังอะไร?" เพื่อนคนหนึ่งถามไค ไคยักไหล่ "ไม่รู้" "ลืมไป นายคงไม่มีอะไรอยู่แล้วนี่" คำพูดนั้นไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่มันก็เป็นความจริง ไคไม่เคยตรวจพบพลัง Void เมื่อถึงเวลาตรวจ นักเรียนแต่ละคนวางมือลงบนเครื่องวัดพลัง แสงสีต่าง ๆ ปรากฏขึ้น ไฟสีแดง น้ำแข็ง สายฟ้า เงา พลังเหล่านี้คือสิ่งที่มนุษย์ใช้ต่อสู้กับ Void จนกระทั่งถึงคิวของไค เขาวางมือลง เครื่องเงียบ ไม่มีแสง ไม่มีเสียง หน้าจอขึ้นข้อความเดียว ERROR เจ้าหน้าที่มองไคด้วยสีหน้าตกใจ "เป็นไปไม่ได้..." ไคถาม "เกิดอะไรขึ้นครับ?" เจ้าหน้าที่ไม่ตอบ เขาเพียงมองลงไปที่พื้น ตรงจุดที่ไคยืนอยู่ ไม่มีเงา คืนนั้น ไคกลับบ้านด้วยความรู้สึกสับสน เขาเปิดประตูห้อง แต่ทันทีที่เข้าไป... เขาพบว่ามีบางอย่างวางอยู่บนโต๊ะ กล่องสีดำใบหนึ่ง ไม่มีชื่อผู้ส่ง ไม่มีที่มา แต่บนฝากล่องมีข้อความเขียนไว้ สำหรับเด็กที่ไม่มีเงา หัวใจของไคเริ่มเต้นแรง เขาค่อย ๆ เปิดกล่อง ข้างใน... มีบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน และเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากภายใน "ในที่สุด..." "เจ้าก็กลับมา" ไคหยุดนิ่ง เพราะเสียงนั้น... เรียกชื่อเขา "ไค"เสียงหัวเราะยังคงดังก้องอยู่เหนือท้องฟ้า ตัวอักษรสีทองนับล้านตัวแตกสลายเป็นละอองแสง รอยแยกสีขาวค่อย ๆ ถูกความมืดกลืนกิน แสงอาทิตย์หายไป ท้องฟ้าทั้งผืนกลายเป็นสีดำสนิท สมาชิกสภาผู้เขียนทั้งสามคนเงยหน้ามองพร้อมกัน ชายคนกลางกำหนังสือสีขาวแน่น ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด "เป็นไปไม่ได้..." "ผนึกยังไม่ควรแตก" เสียงนั้นหัวเราะอีกครั้ง "ผนึก..." "ไม่มีวันขังข้าไว้ได้ตลอดกาล" ทันใดนั้น มือขนาดมหึมาที่สร้างจากความมืดยื่นออกมาจากรอยแยก มันไม่ใช่มือของมนุษย์ นิ้วทั้งห้านิ้วประกอบด้วยตัวอักษรสีดำที่บิดเบี้ยว เพียงแค่ปรากฏตัว พื้นดินทั่วโลกก็สั่นสะเทือน ผู้ถือคัมภีร์หลายคนทรุดลงกับพื้น พลังในคัมภีร์เริ่มคลุ้มคลั่ง แม้แต่คัมภีร์แห่งจุดกำเนิดของไคก็เปิดออกเอง หน้ากระดาษพลิกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดที่หน้าหนึ่ง ข้อความปรากฏขึ้นเอง "คำเตือนระดับสูงสุด" "ผู้ลบเรื่องราวกำลังตื่น" Zero รีบอ่านข้อมูล ใบหน้าของเขาซีดลง "ถ้าผู้ลบเรื่องราวตื่นเต็มที่..." "ทุกเรื่องราวจะถูกลบ" ครอว์ลดดาบลงทันที แม้แต่ Black Raven ก็หยุดต่อสู้ เพราะศัตรูที่แท้จริง... ไม่ใช่กันเ
รอยแยกสีขาวบนท้องฟ้าขยายตัวออกอย่างช้า ๆ เมฆทั้งหมดถูกผลักออกจากกัน แสงสีเงินส่องลงมายังสนามรบ ทั้งฝ่าย Children of Void และ Black Raven ต่างหยุดการต่อสู้โดยไม่ได้นัดหมาย ไม่ใช่เพราะคำสั่ง แต่เพราะร่างกายของทุกคนไม่สามารถขยับได้ แรงกดดันมหาศาลปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด บุคคลสามคนในชุดคลุมสีขาวค่อย ๆ ลอยลงสู่พื้น ใบหน้าของพวกเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากเรียบไร้อารมณ์ แต่ละคนถือหนังสือสีขาวเล่มหนึ่ง หนังสือไม่มีชื่อ ไม่มีลวดลาย แต่เพียงแค่เปิดออก ตัวอักษรสีทองนับไม่ถ้วนก็ลอยเต็มท้องฟ้า นักเขียนก้าวออกมาข้างหน้า เป็นครั้งแรกที่เขาคุกเข่าลงต่อหน้าผู้ใด "ขอคารวะ..." "สภาผู้เขียน" เรนเบิกตากว้าง "นักเขียน...คุกเข่า?" Zero พูดเบา ๆ "ถ้าเขาเป็นผู้เขียนเรื่องราว..." "งั้นคนพวกนี้..." ชายคนกลางของสภาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ "พวกเราคือผู้ตรวจสอบ" "ผู้รักษาสมดุลของเรื่องราว" "และผู้ตัดสินนักเขียน" ไคกำดาบแน่น "พวกคุณคือคนสร้างโลกนี้หรือ?" ชายคนเดิมส่ายหน้า "ไม่" "พวกเราสร้างกฎ" "ส่วนนักเขียน..." "คือผู้สร้างเรื่อง" ทันใดนั้น หนังสือสีขาวของชายคนกลางเปิดออกเอง ตัวอ
ฝูงอีกาสีดำบินปกคลุมท้องฟ้าจนแสงอาทิตย์มืดลง ลมหนาวพัดผ่านฐานบัญชาการของ Children of Void ทุกคนเข้าสู่ตำแหน่งรบ ผู้ถือคัมภีร์รุ่นใหม่ต่างจับอาวุธแน่น แม้หลายคนจะยังควบคุมพลังของตัวเองไม่ได้ ชายสวมหน้ากากอีกาก้าวลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา เขาถอดหน้ากากออกช้า ๆ เผยให้เห็นชายวัยประมาณสามสิบปี ดวงตาสีแดงเข้ม บนหน้าผากมีรอยสลักเป็นรูปปีกอีกา เขายิ้มบาง ๆ "ข้าชื่อ..." "ครอว์ (Crow)" "ผู้นำของ Black Raven" ไคชักดาบ Asterion ออกมา "นายไล่ล่าผู้ถือคัมภีร์ไปเพื่ออะไร" ครอว์มองไคด้วยสายตาเย็นชา ก่อนยกคัมภีร์ทั้งสามเล่มที่สะพายไว้ "เพื่อปกป้องโลก" ทุกคนชะงัก เรนขมวดคิ้ว "ปกป้อง?" ครอว์พยักหน้า "ยิ่งมีผู้ถือคัมภีร์มากเท่าไร" "ผู้ลบเรื่องราวก็ยิ่งตื่นเร็วขึ้น" "ถ้ากำจัดผู้ถือคัมภีร์ให้หมด..." "โลกก็จะรอด" Zero รีบเปิดคัมภีร์แห่งจุดกำเนิด ตัวอักษรหลายหน้าปรากฏขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ข้อความหนึ่ง 'จำนวนผู้ถือคัมภีร์มีผลต่อการคลายผนึก' Zero เงียบไป "เขา..." "พูดความจริง" บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที แม้แต่ไคเองก็ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเช่นนี้ ครอว์กางแขนออก "เห็นหรือยัง"
เจ็ดวันหลังจากผู้ถือคัมภีร์รุ่นใหม่เริ่มปรากฏตัว โลกเข้าสู่ความโกลาหลอย่างรวดเร็ว เมืองหลายแห่งถูกแบ่งออกเป็นเขตอิทธิพลของผู้ถือคัมภีร์ บางคนตั้งตนเป็นผู้พิทักษ์ คอยปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาดและพลังที่ควบคุมไม่ได้ ขณะที่อีกหลายคนใช้พลังสร้างกองกำลังของตนเอง ยึดครองเมืองและทรัพยากร รัฐบาลของหลายอาณาจักรเริ่มสูญเสียอำนาจ ผู้คนต่างหวาดกลัวว่าโลกกำลังเข้าสู่ยุคที่ "ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด" ภายในฐานบัญชาการแห่งใหม่ของกลุ่ม Children of Void ซึ่งสร้างขึ้นจากซากป้อมปราการร้างกลางหุบเขา ไคกำลังประชุมกับเรน, Zero, โนอาห์ และเอล บนโต๊ะหินมีแผนที่ขนาดใหญ่ จุดแสงสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าห้าสิบจุด Zero รายงานข้อมูล "ภายในสัปดาห์เดียว..." "เราพบผู้ถือคัมภีร์แล้ว 53 คน" "และมีอย่างน้อย 18 คน ที่ใช้พลังโจมตีผู้บริสุทธิ์" เรนกำหมัดแน่น "ถ้าปล่อยไว้แบบนี้..." "สงครามจะยิ่งขยาย" โนอาห์พยักหน้า "ที่น่ากังวลกว่านั้น..." "มีคนกำลังตามล่าผู้ถือคัมภีร์คนใหม่" ไคเงยหน้าขึ้น "อัลเทียร์?" โนอาห์ส่ายหน้า "ไม่ใช่" "มีอีกกลุ่มหนึ่ง" เขาวางตราสัญลักษณ์สีดำรูปอีกาดวงตาแดงลงบนโต๊ะ "พวก






reviews