Friendship With Benefits

เมื่อโชคชะตา (และหนี้สิน) ถีบให้ ‘พุฒิตา ซูเชฟสาวสายมูเลี้ยงแมว’ ต้องกลายมาเป็น แม่บ้านจำเป็น ของ ‘ราเชนทร์ นักกฎหมายสุดเนี้ยบสายซึน’ งานนี้ไม่ใช่แค่บ้านต้องสะอาด อาหารต้องเลิศรส แต่หัวใจก็ดันสั่นสะเทือนจนเก็บอาการไม่อยู่! จากแม่บ้านมือใหม่ผู้ชอบดูดวงเปิดไพ่อยู่เป็นนิจ ดวงตกต้องมาปะทะกับนายจ้างที่ขยันบ่นใส่เธอยับ แต่ไหงไป ๆ มา ๆ เขากลับคอยเฝ้าหน้าจอนั่งดูแม่บ้านตัวเองทั้งวันซะงั้น!? จากศัตรูที่ไม่มีวันลงรอย สู่คู่กัดที่ต้องใช้ชีวิตใต้ชายคาเดียวกัน เรื่องราวชุลมุนวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น ทั้งฮา ทั้งหวาน และทั้งเขิน เพราะบ้านหลังนี้…ไม่ได้สะอาดแค่พื้น แต่สะเทือนมาถึงหัวใจ!

"ลึกซึ้งทางกาย แต่ไม่ได้รู้สึกอะไรทางใจ" คนพูดอาจไม่คิดอะไร ส่วนคนฟังเจ็บจุกไปทั้งใจ น้ำตาตกในแต่ทำได้เพียงแค่ยิ้มให้และรับฟัง ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร เพราะเรา 'เป็นเพื่อนกัน' ธามเน้นย้ำและพูดกับฉันซ้ำๆ เสมอมา..

เหนือ ณ น่านฟ้า เอกธรากุล นานะ นราวดี ธนานุกูลเวช นานะ หญิงสาวบอบบางที่มีปัญหาครอบครัว แม้จะมีเงินมากมายแต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่ามีความสุข เธอจึงตามหาความรักที่เติมเต็มความอ้างว้างของเธอ จนได้มาพบกับเหนือผู้ชายอบอุ่น สมบูรณ์แบบที่เป็นที่หมายตาของหญิงสาวในคณะ นานะเข้าใจมาตลอดว่าเหนือไม่ต้องการมีแฟนเพราะเขาบอกเธอตลอดเวลาที่คบกันก่อนหน้านี้ว่า การมีแฟนคือหายนะอันยิ่งใหญ่ของเขา เขาอยากมีความสัมพันธ์ทางกายที่ไม่ต้องผูกมัดอะไร ประจวบกับคืนวันเลี้ยงส่งรุ่นพี่ หญิงสาวดื่มจนขาดสติเรื่องราวจึงจบลงบนเตียงกับเขา.. ผู้ชายที่บอกเธอมาตลอดว่าไม่อยากมีแฟน หญิงสาวจึงพยายามบอกตัวเองว่าเรื่องของเขากับเธอ แค่ Friend with benefit "มีแฟนคือหายนะ..แต่ถ้าเป็นแฟนเธอนะ หายนะ..ก็หวานเจี๊ยบ"

....ความสัมพันธ์ที่ควรจบลงเพียงชั่วข้ามคืน กลับถูกสานต่อด้วยแรงราคะร้อนแรง ต่อให้คิดว่าตัวเองแน่สักเพียงไหน สุดท้ายการเอาใจลงไปเล่นกับความสัมพันธ์แบบนี้ล้วนต้องเจ็บทุกฝ่าย.... "เป็นเชี้ยไรของมึงวะ!" อาโปกุมไหล่ข้างที่ถูกผลักกระแทกประตูด้วยความเจ็บก่อนจะตะโกนใส่คนทำอย่างหงุดหงิด "มึงตั้งใจจะหนีกู?" ฮิลล์ชี้นิ้วไปที่อีกฝ่ายขบกรามถามอีกฝ่ายเสียงเข้ม "กูจะหนีมึงทำไม เราเป็นอะไรกันกูถึงต้องหนี" อาโปเห็นอีกฝ่ายโมโหก็อดยั่วอารมณ์ไม่ได้ ชอบทำให้กูเจ็บตัวดีนักไอ้ห่านี่ "ก็เป็นคนที่เอากันเวลาเงี่ยนไง!" คำตอบที่พ่นออกมาจากใบหน้าหล่อเหลานั่นทำให้เขาจุกเหมือนโดนหมัดน็อก "ถ้างั้นมึงขาดที่ระบายอย่างกูไปมันจะเป็นไร ทำไมต้องโมโห" สีหน้าที่ชะงักไปยิ้มเยาะเล็กน้อยก่อนตอกกลับอีกฝ่าย "อ้อ...ไม่ได้โมโหหรอก แต่คนของกูมีอะไรปิดบังกู กู! ไม่! ชอบ!" ฮิลล์ไม่พูดเปล่า เขาเดินเข้าประชิดตัวอาโปพร้อมทั้งยื่นมือไปบีบกรามของอีกฝ่ายแล้วพูดใส่หน้านั้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ ราวกับต้องการใช้คำพูดตนเองเป็นใบมีดกรีดทรมานเหยื่อย่างช้าๆ

ในความสัมพันธ์แบบ FWB คนเอาใจเข้าไปเล่นก็ไม่ต่างจากการแบหัวใจให้อีกคนใช้เท้าเขี่ยเล่น เพลงตะวันจึงเลือกถอยออกมา ผ่านไปหลายปี เธอเจอเขาในงานเลี้ยงรุ่นและเขากำลังเดินเข้ามาทัก!!

เธอคือรักที่ลมพัดมาข่วงเวลาแค่เพียงสั้นๆ อีกไม่นานก็ต้องเลิกกัน กับความรักที่ไม่มีวันจะได้ครอบครอง เมื่อคน 3 คนต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก คนหนึ่งแต่งงานเพื่อความมั่งคั่งและต้องการลืมความรักเก่าที่เจ็บปวด อีกคนจำใจแต่งงานเพื่อรักษาสถานภาพทางการเงินของครอบครัวให้มั่นคง และอีกคนแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้เพราะสูญเสียความทรงจำไป จึงเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความวุ่นวาย สุดท้ายใครกันจะได้ติดปีกโบยบินไปกับคนที่ตนเองรัก