X Men มีกี่ภาค

ยุคทองของ 'X-Men' ช่างน่าจดจำและผมชอบย้อนดูทีละภาคเพื่อจับจังหวะการเปลี่ยนผ่านของหนังแฟรนไชส์นี้

ผมมองว่าเมื่อพูดถึงภาพรวมของจักรวาลหนังเวอร์ชัน 20th Century Fox จะนับรวมทั้งหนังทีมและสปินออฟได้ทั้งหมด 13 ภาค ได้แก่ 'X-Men' (2000), 'X2'/'X-Men 2' (2003), 'X-Men: The Last Stand' (2006), 'X-Men Origins: Wolverine' (2009), 'X-Men: First Class' (2011), 'The Wolverine' (2013), 'X-Men: Days of Future Past' (2014), 'X-Men: Apocalypse' (2016), 'Deadpool' (2016), 'Logan' (2017), 'Deadpool 2' (2018), 'Dark Phoenix' (2019), และ 'The New Mutants' (2020)

การเรียงตามปีฉายในบรรดาภาพยนตร์เหล่านี้ก็คือลำดับที่ผมเขียนไว้ข้างต้น สำหรับคนอยากดูตามวิวัฒนาการของโปรดักชันและทิศทางการเล่าเรื่อง นี่คือกรอบที่ชัดเจนที่สุด — ตั้งแต่หนังชุดต้นยุค 2000 ที่วางพื้นฐานตัวละคร จนถึงสไตล์มืดและเป็นผู้ใหญ่ของ 'Logan' ที่ปิดบทหนึ่งของแฟรนไชส์ได้อย่างทรงพลัง

แฟรนไชส์ 'X-Men' บนจอเงินมันมีความยุ่งเหยิงและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน—ฉันมองว่ามันเป็นทั้งชุดเรื่องราวที่ต่อเนื่องและการทดลองเล่าเรื่องของสตูดิโอ

เมื่อนับทั้งจักรวาลหลักที่เริ่มจากต้นฉบับและการรีบูต/สปินออฟที่ตามมา ผลที่ได้คือรวมทั้งหมด 13 ภาค ซึ่งรวมถึงภาพยนตร์ต้นฉบับอย่าง 'X-Men' และภาคต่อคลาสสิก 'X2' ด้วยเหตุผลที่ชัดเจนคือภาพยนตร์เหล่านี้ออกฉายเป็นผลงานยาวของเครือ Fox และมีความเชื่อมโยงกับตัวละครและไทม์ไลน์อื่นๆ โดยบางเรื่องทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นของเส้นเวลาใหม่ แต่อีกหลายเรื่องยังคงยึดโยงกับคอนติเนียที่ถูกสร้างมาก่อน ผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นชุดภาพยนตร์ 13 เรื่องที่มีทั้งต้นฉบับ รีบูต และสปินออฟที่ต่างรูปแบบกันไป ฝืนใจหรือไม่ก็ว่ากันไป แต่สำหรับฉัน จำนวนนี้ให้ความรู้สึกครบถ้วนสำหรับยุคของ X-Men ในโรงภาพยนตร์

แฟน ๆ รุ่นเก๋าอย่างฉันมักจะนับดูว่าแต่ละภาคของแฟรนไชส์ 'X-Men' เติมตัวละครใหม่อะไรเข้ามาบ้าง เพราะความสนุกของจักรวาลนี้คือการได้เห็นหน้าคนใหม่ ๆ ที่มาพลิกโฉมเรื่องราวและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเดิม

เริ่มจากภาคแรก 'X-Men' (2000) ที่แทบจะเป็นจุดเริ่มต้นให้คนส่วนใหญ่รู้จักตัวละครหลักในจักรวาลภาพยนตร์นี้ ได้แก่ Wolverine, Rogue, Cyclops, Jean Grey, Professor X, Magneto และ Storm ซึ่งทั้งหมดถือเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเวอร์ชันภาพยนตร์เหล่านี้ ต่อมา 'X2' (2003) เติมความหลากหลายด้วยการนำตัวละครสำคัญอย่าง Nightcrawler เข้ามา พร้อมฝั่งวายร้ายอย่าง William Stryker และตัวละครเสริมอย่าง Lady Deathstrike ที่ช่วยขยายโลกของมิวแทนท์ให้ลึกขึ้น

พอมาถึง 'X-Men: The Last Stand' (2006) มีการเพิ่มตัวละครที่แฟนคอมิกคุ้นเคยอย่าง Angel/Warren Worthington III และตัวละครพลังมหาศาลอย่าง Juggernaut ในบทบาทที่น่าจดจำ ภาคแยกที่เน้นต้นกำเนิดอย่าง 'X-Men Origins: Wolverine' (2009) ก็ใส่ตัวละครใหม่ที่เด่น ๆ อย่างเวอร์ชันแรกของ Deadpool (ต่างจากเวอร์ชันต่อมา) และขยายประวัติของ Victor Creed/Sabretooth กับ William Stryker เวอร์ชันเก่าให้ชัดขึ้น

การรีบูต/ขยายโลกครั้งใหญ่ใน 'X-Men: First Class' (2011) เปิดตัวกลุ่มตัวร้ายและตัวละครใหม่สำคัญอย่าง Sebastian Shaw, Emma Frost, Azazel รวมถึงเวอร์ชันหนุ่มของ Beast, Havok และ Banshee ซึ่งทำให้เส้นเวลาและบริบททางประวัติศาสตร์ของ X-Men แตกแขนงไปได้มาก ขณะที่ 'The Wolverine' (2013) เติมตัวละครจากฝั่งญี่ปุ่นอย่าง Yukio และ Mariko Yashida มาช่วยขยายมุมชีวิตและอารมณ์ของโลแกนอีกด้านหนึ่ง

การรวมจักรวาลใน 'X-Men: Days of Future Past' (2014) ทำให้ตัวละครที่ยังไม่เคยมีบทเด่นในหนังมาก่อนได้ฉายแสง เช่น Quicksilver เวอร์ชันที่คนจดจำได้ทันที ส่วน 'X-Men: Apocalypse' (2016) นำตัวร้ายระดับเทพอย่าง Apocalypse มาเป็นศูนย์กลาง และเพิ่มตัวละครที่แฟนคอมิกรู้จักเช่น Psylocke ในขณะที่ช่วงเดียวกัน 'Deadpool' (2016) เข้ามาเติมรสชาติแตกต่างด้วยตัวละครใหม่ ๆ อย่าง Negasonic Teenage Warhead, Weasel และเวอร์ชัน Colossus ที่โดดเด่นบนจอใหญ่

ท้ายที่สุด ภาคต่ออย่าง 'Logan' (2017) แนะนำ X-23/Laura ที่กลายเป็นหนึ่งในตัวละครทรงพลังบนจอ ส่วน 'Deadpool 2' (2018) เพิ่ม Cable และ Domino ไว้ในบัญชีตัวละครสำคัญ และ 'The New Mutants' (2020) ก็เป็นการนำกลุ่มมิวแทนท์หน้าใหม่อย่าง Dani Moonstar, Illyana Rasputin (Magik), Rahne Sinclair (Wolfsbane), Sam Guthrie (Cannonball) และ Roberto da Costa (Sunspot) มาสร้างโทนแตกต่างให้แฟรนไชส์

สรุปคือเกือบทุกภาคมีการเพิ่มตัวละครใหม่ที่มีบทบาทแตกต่างกันไปตามแนวทางของเรื่อง บางตัวกลายเป็นไอคอนหลักเหมือน Wolverine หรือ Deadpool บางตัวเป็นพลังเสริมที่ทำให้เรื่องมีมิติขึ้น ซึ่งทำให้การติดตามแต่ละภาคเป็นเหมือนการเปิดกล่องเซอร์ไพรส์สำหรับฉันอยู่เสมอ

แฟรนไชส์ 'X-Men' ของ Fox นับแบบรวมสปินออฟแล้วจะอยู่ที่ทั้งหมด 13 ภาค จาก 'X-Men' (2000) ไล่ไปจนถึง 'The New Mutants' (2020) — นี่คือมุมมองของคนที่ตามมาตั้งแต่ยุคแรกจนกระทั่งความเป็นหนังฮีโร่เปลี่ยนรูปแบบไป

ผมเติบโตมากับความรู้สึกว่าแต่ละภาคมีทิศทางไม่เหมือนกัน บางเรื่องเป็นทีมใหญ่ บางเรื่องเน้นตัวละครเดี่ยว แต่ถ้านับรวมทุกภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับจักรวาล X-Men แบบ Fox ทั้งหมด ก็ได้ตัวเลขนี้ การนับแบบนี้รวมทั้งสปินออฟอย่าง 'Deadpool' และหนังภาคแยกอย่าง 'Logan' ด้วย

ในมุมมองส่วนตัว ภาคที่มักถูกยกว่าดีที่สุดของแฟนสมัยก่อนคือ 'X2' — เหตุผลไม่ใช่แค่ฉากแอ็กชัน แต่เป็นการขยายมิติของตัวละครและประเด็นทางศีลธรรมที่แข็งแรงกว่าเดิม เหมือนหนังซุปเปอร์ฮีโร่อีกสเต็ปหนึ่งที่ยังคงจุดไฟให้แฟรนไชส์ไปต่อได้

การดูหนังชุด 'X-Men' ให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินทางผ่านยุคสมัยของฮีโร่และเทคโนโลยีการทำหนังไปพร้อมกัน

ผมชอบวิธีเรียงตามวันเวลาที่หนังฉาย เพราะจะได้เห็นวิวัฒนาการทั้งในด้านตัวละครและการเล่าเรื่อง เริ่มจาก 'X-Men' ซึ่งยังคงเสน่ห์ของการปูพื้นตัวละครและธีมความต่าง ความสัมพันธ์ระหว่างศาสตราจารย์และแม็กนีโตชัดเจน จากนั้นต่อด้วย 'X2' ที่ขยายปมสำคัญและทำฉากแอ็คชั่นได้ดุดันกว่าต้นฉบับ การดูสองเรื่องแรกตามด้วย 'X-Men: The Last Stand' ทำให้เห็นผลลัพธ์ของการตัดสินใจที่สะสมมาตลอดสามภาค

แทรกด้วย 'X-Men Origins: Wolverine' ระหว่างทางถ้าสนใจประวัติของตัวละครสำคัญอย่างวูล์ฟเวอรีน หนังเรื่องนี้ช่วยเติมช่องว่างบางอย่างของอดีต แต่ก็ต้องยอมรับว่าคุณภาพไม่สม่ำเสมอ การดูตามลำดับฉายยังได้เห็นการทดลองกับสไตล์หนังฮีโร่ เช่นฉากช็อตกล้องหรือเทคนิคเอฟเฟ็กต์ที่เปลี่ยนไปตามยุค สรุปคือ ถาต้องการความเพลิดเพลินแบบติดตามวิวัฒนาการของแฟรนไชส์ แนะนำเรียงตามวันฉายครบชุดก่อน แล้วค่อยขยับไปหาภาคแยกหรือภาครีบูตเพื่อเทียบความต่าง จะได้ทั้งความทรงจำและบริบทเชิงประวัติศาสตร์ที่ทำให้หนังแต่ละเรื่องมีความหมายมากขึ้น

แนะนำให้เริ่มจากหนัง 'X-Men' (2000) แบบฉบับฉบับเดิมก่อนเลย — นั่นคือประตูที่พาเราเข้าไปสู่โลกของตัวละครและความขัดกันที่เป็นหัวใจของซีรีส์นี้

ผมโตมากับความตื่นเต้นตอนดู 'X-Men' ครั้งแรก: การแนะนำโปรเฟสเซอร์ X, แม็กนีโต, โลแกน และกลุ่มอื่น ๆ ทำให้รู้สึกว่ามันคือจักรวาลที่มีมิติและคาแรกเตอร์ชัดเจน การดูตามลำดับฉาย (release order) อย่าง 'X-Men' → 'X2' → 'X-Men: The Last Stand' ให้ความต่อเนื่องของความสัมพันธ์และแรงกระทบทางอารมณ์ที่สร้างขึ้นทีละขั้น การเปิดตัวตัวละครใหม่ ๆ และการพัฒนาเรื่องระหว่างภาคในแบบฉบับฉายจะทำให้ความประหลาดใจและความตึงเครียดยังคงอยู่เหมือนตอนที่คนดูยุคนั้นได้สัมผัสจริง ๆ

การดูตามลำดับฉายยังช่วยให้เข้าใจวิวัฒนาการของธีมหลัก เช่นการแบ่งแยก ความหวัง และการเสียสละ รวมถึงเห็นว่าตัวละครอย่างโครอล (Wolverine) ถูกถ่ายทอดมาอย่างไรในแต่ละภาค แม้ว่าในภายหลังจะมีหนังแบบพรีเควลหรือรีเซ็ตเวลาที่พยายามเติมช่องว่างหรือปรับเปลี่ยนเส้นเรื่อง แต่ถ้าเริ่มจากต้นฉบับตามการฉาย จะเห็นรากของปมขัดแย้งและเหตุผลที่หลายตัวเลือกของตัวละครทำให้รู้สึกลึกซึ้งกว่า

ท้ายที่สุดผมจะแนะนำให้ดูผลงานสปินออฟเพิ่มเติมหลังจากดูต้นฉบับแล้ว เช่นหนังเกี่ยวกับตัวละครเดี่ยวที่ช่วยเติมพอร์ตเทรตของคนที่เราชอบ แต่ถาต้องการหลีกเลี่ยงความสับสนและอยากได้อารมณ์แบบดั้งเดิม ให้เริ่มจาก 'X-Men' (2000) แล้วไล่ 'X2' และ 'X-Men: The Last Stand' เป็นแกนหลักก่อน จากนั้นค่อยขยับไปดูเรื่องอื่น ๆ ที่เสริมมุมมอง — วิธีนี้จะทำให้คุณเข้าใจว่าทำไมตัวละครบางตัวถึงกลายเป็นสัญลักษณ์และทำไมฉากบางฉากถึงยังคงโดดเด่นในความทรงจำของแฟน ๆ มันเป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยโมเมนต์คลาสสิกและผมคิดว่าการเริ่มแบบนี้จะให้ฐานที่มั่นคงสำหรับการสำรวจจักรวาลต่อไป

เริ่มจาก 'X-Men: First Class' จะเป็นประตูที่สดใหม่และเข้าถึงง่ายสำหรับแฟนมังงะที่อยากเข้าใจแรงจูงใจของตัวละครก่อนลงลึกในจักรวาลที่ซับซ้อน

ฉันรู้สึกว่าหนังภาคนี้ให้โทนและภาพที่มีความเป็น origin story สูง เหมือนมังงะที่เปิดเรื่องด้วยวัยรุ่นค้นหาตัวตน ชั้นจะได้เห็นมิตรภาพเริ่มต้นระหว่าง Xavier กับ Magneto ฉากในยุค 60 ที่ทั้งโรแมนติกและตึงเครียดช่วยสร้างอารมณ์แบบที่เรียกความอยากรู้อยากเห็นได้ดี อีกอย่างคือสไตล์การเล่าเรื่องที่ค่อนข้างเป็นมิตรต่อนักดูใหม่ — ไม่ต้องมีความรู้ลึกก็จับจุดอารมณ์และแรงกดดันของตัวละครได้

หลังจากนั้นถ้าติดใจค่อยต่อด้วย 'X-Men: Days of Future Past' เพื่อเชื่อมเส้นเวลาไปสู่ไตรภาคดั้งเดิม แล้วค่อยย้อนกลับมาดู 'X-Men' (2000) และ 'X2' แบบที่เรื่องราวค่อยๆ เผยปมตามลำดับ การจัดแบบนี้ให้ทั้งความรู้สึกของการค้นพบและการต่อเนื่องทางเนื้อเรื่อง เหมาะกับคนที่ชอบจังหวะการเปิดตัวตัวละครแบบมังงะมากกว่าการโดดเข้าไปแบบกระโดดข้ามบท

เริ่มต้นด้วยหนังที่ทำให้ฉันเห็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักได้ชัดที่สุด: 'X-Men: First Class'.

การเล่าเรื่องแบบย้อนอดีตและบรรยากาศทศวรรษ 1960 ทำให้ฉากแรก ๆ ของหนังวางรากฐานความขัดแย้งระหว่าง Charles กับ Erik ได้อย่างเข้าใจง่าย ฉันรู้สึกว่าเห็นแรงจูงใจของตัวละครทั้งสองชัดขึ้น—ไม่ใช่แค่ดีหรือเลว แต่เป็นความเจ็บปวดและอุดมการณ์ที่ชนกัน การได้ดูฉากที่ทั้งสองพบกันครั้งแรกและค่อย ๆ สร้างพันธมิตรแล้วแตกสลาย มันช่วยให้การดูภาคอื่น ๆ ที่เกิดหลังจากนี้มีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น

นอกจากนี้การออกแบบตัวละครและโทนหนังยังบาลานซ์ระหว่างความเป็นหนังต้นกำเนิดกับองค์ประกอบสายลับแบบคูล ๆ ทำให้คนที่เพิ่งเข้ามาดูไม่รู้สึกหลุดจากยุคหรือข้อมูลโอเวอร์โหลด ถ้าอยากเข้าใจว่าทำไมความคิดของ Magneto ถึงมีเหตุผลสำหรับเขา และทำไม Xavier ถึงยึดมั่นในความฝัน วิธีเริ่มจากที่นี่จะช่วยให้เงื่อนปมทั้งหมดนิ่งและเห็นภาพกว้างได้ง่ายกว่า