ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล

ิผังห่วงโซ่อาหารอาณาจักรเสี่ยเข้โคตรเห้ ลิลลี่ = บนสุด เสี่ยเข้ =เจ้าของอาณาจักรเห้ พี่โดม =ลูกอีช่างขัด สารวัตรดาวเรือง=คนหล่อแต่เป็นเมีย ปลาซิว=...ลูกอ๊อดเล็กจิ๋ว   ..นิยายวายpwpไม่มีอะไรมากแค่พาทัวร์รอบบ่อจระเข้ให้เสียวเล่น..เสียวโดนแดก

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง

ตอนนี้ภายในห้องนอนดังระงมไปด้วยเสียงจากริมฝีปากนุ่มของชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวลูก ก้มลงบดริมฝีปากครอบรัดแท่งลำคัดแข็งของผู้ชายวัยคราวพ่ออย่างหื่นกระหายเมามัน “อ๊า… ซี้ดดดดด… ” เสียงลุงครามครางออกมา… ยิ่งทำให้มายน์ได้ โดนขนาดนี้ไม่เสียวก็เกินไป ไม่งั้นลุงครามก็คงไม่ขยับก้นกระเด้าเสยขึ้นมาเป็นจังหวะด้วยความลืมตัวทั้งที่ตายังหลับพริ้ม “อ๊า… ซี้ดดดดด… ” เสียงลุงครามครางยาว ก่อนที่แกจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความเสียวที่กำลังจู่โจมเข้าใส่ลำเนื้อร้อนผ่าว “ฮะ… เฮ้ย… ” ลุงครามร้องอุทานเสียงดัง… ด้วยอารมณ์ตกใจมายน์รีบคลายริมฝีปากจากลำเนื้อที่ก้มหน้าก้มตาดูดอย่างเมามันมาครู่ใหญ่ๆ ค่อยๆ กระถดกายห่างออกมาด้วยท่าทางกลัวๆ คิดว่าจะต้องโดนลุงครามถีบโครมกระเด็นตกลงจากเตียงอย่างแน่นอน “ไอ้หนู… นี่เอ็งทำอะไรวะ… ” ลุงครามตกใจ

เพราะปีศาจแห่งกามาฝากเชื้อร้ายในกายเธอ เธอจึงจึงกลายเป็นนักล่าผู้ขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งห่วงโซ่สวาท สาวน้อยลูกเศรษฐีผู้เบื่อหน่ายชีวิตหรูหราแอบหนีจากงานแต่งงาน แต่กลับถูกจับเป็นตัวประกันบนเรือโจรสลัด เธอค้นพบว่ากัปตันหนุ่มรูปงามแต่โหดเหี้ยมนั้นแท้จริงแล้วมีที่มาไม่ธรรมดาแต่ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรมและต้องหลบหนี ทั้งสองต่างหลงใหลในความแตกต่างและความลึกลับของกันและกัน แต่ต้องเผชิญกับอันตรายจากการไล่ล่าของทั้งกองทัพเรือหลวงและโจรสลัดคู่แข่ง พวกเขาจะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์และอยู่ร่วมกันได้หรือไม่ ท่ามกลางคลื่นลมและไฟปรารถนาที่โหมกระหน่ำ

“อ๊า… แน่นปากแลยครับ… ” คินน์รับความใหญ่เอาเข้ามาจุกๆ… ก่อนจะคายหัวเอ็นออกมาเพียงชั่วครู่เพื่อหายใจ แล้วก้มลงดูดอีกครั้ง รับเอาเข้ามาครึ่งลำก็ถึงคอหอย ลุงแดงกระเด้าซอยดังซ่วบๆ “อ๊ากกก… อูยยย… โคตรเสียว… ” ลุงแดงครางไม่หยุด… เอามือข้างหนึ่งโอบต้นคอของคินน์ มืออีกข้างที่เหลือเอื้อมลงมาไล้ลูบเนินอกขาวเนียน บีบเคล้นเต้าเนื้อชูชันขึ้นมาคล้ายรูปทรงขนมเทียนน้อยๆ เอวขยับส่ายลอยร่อน อัดท่อนเอ็นป้อนใส่ปากของหนุ่มน้อยอย่างดุดันแล้วบีบเคล้นหัวนมไปด้วยจนคินน์แสดงอาการเสียวออกมา คินน์ตั้งหน้าตั้งตาจัดการกับชะโดตัวใหญ่ของลุงแดงอย่างเอร็ดอร่อย ปาดลิ้นบดนาบลงมาตลอดลำจนสุดตอโคนอวบหนาแล้วอ้าปากกว้าง ดูดก้อนไข่หดเกร็งเหมือนลูกเงาะสีน้ำตาลเชื่อมติดอยู่ใต้ตอโคนอวบหนา “อู้วววว… อ๊าคคค… ” ลุงแดงเสียวไข่… มือโอบขยุ้มท้ายทอยของคินน์ โก่งเอวกระเด้า มืออีกข้างเอื้อมลงมาบีบขยำก้นกลมกลึงงอนสวย “อู้วววว… ก้นนิ่มน่ากระแทกมากไอ้หนู” ลุงแดงแสดงท่าทางอยากว่าสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในรูสวรรค์ของหนุ่มน้อย

นางแค่อยากหนีไปหาคู่หมั้นแม่ทัพ ไหนเลยจะคิดว่าคู่หมั้นของนางช่างซื่อบื้อจับนางกลับมาจนต้องหนีอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นางกลับพบกับอ๋องโหด หมอเจ้าเล่ห์และโจรบ้ากาม พวกเขาทั้งสี่คนต่างเข้ามาพัวพันกับนางอย่างไม่อาจดิ้นหลุด ข้าแค่อยากจะหนีให้พ้น พวกเจ้าทั้งสี่คนอย่าได้เอาแต่รังแกข้าได้หรือไม่