Mag-log in“อ๊า… แน่นปากแลยครับ… ” คินน์รับความใหญ่เอาเข้ามาจุกๆ… ก่อนจะคายหัวเอ็นออกมาเพียงชั่วครู่เพื่อหายใจ แล้วก้มลงดูดอีกครั้ง รับเอาเข้ามาครึ่งลำก็ถึงคอหอย ลุงแดงกระเด้าซอยดังซ่วบๆ “อ๊ากกก… อูยยย… โคตรเสียว… ” ลุงแดงครางไม่หยุด… เอามือข้างหนึ่งโอบต้นคอของคินน์ มืออีกข้างที่เหลือเอื้อมลงมาไล้ลูบเนินอกขาวเนียน บีบเคล้นเต้าเนื้อชูชันขึ้นมาคล้ายรูปทรงขนมเทียนน้อยๆ เอวขยับส่ายลอยร่อน อัดท่อนเอ็นป้อนใส่ปากของหนุ่มน้อยอย่างดุดันแล้วบีบเคล้นหัวนมไปด้วยจนคินน์แสดงอาการเสียวออกมา คินน์ตั้งหน้าตั้งตาจัดการกับชะโดตัวใหญ่ของลุงแดงอย่างเอร็ดอร่อย ปาดลิ้นบดนาบลงมาตลอดลำจนสุดตอโคนอวบหนาแล้วอ้าปากกว้าง ดูดก้อนไข่หดเกร็งเหมือนลูกเงาะสีน้ำตาลเชื่อมติดอยู่ใต้ตอโคนอวบหนา “อู้วววว… อ๊าคคค… ” ลุงแดงเสียวไข่… มือโอบขยุ้มท้ายทอยของคินน์ โก่งเอวกระเด้า มืออีกข้างเอื้อมลงมาบีบขยำก้นกลมกลึงงอนสวย “อู้วววว… ก้นนิ่มน่ากระแทกมากไอ้หนู” ลุงแดงแสดงท่าทางอยากว่าสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในรูสวรรค์ของหนุ่มน้อย
view moreถามเสียงกระเส่า“หนูจะต้องเป็นปลาหมึก… แล้วลุงจะเอาชะโดของลุงเป็นเหยื่อตกหมึกดีไหม… ”ลุงแดงค่อยๆ ขยับเปลี่ยนท่าเอนหลังพิงถังน้ำสีฟ้าในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน“ดีครับ… ดี… ”คินน์รีบตอบ…นาทีนี้มีอะไรดีกว่านี้อีกแล้ว รีบเล่นไปตามเกมด้วยการทำตัวเป็นปลาหมึก ค่อยๆ กระเสือกกายเลื้อยส่ายลงมาคุกเข่าอยู่ระหว่างง่ามขาของลุงแดง“ไหนล่ะครับเหยื่อล่อปลาหมึก… ”ถามพร้อมกับตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก…คำพูดที่ได้ยิน ทำให้ลุงแดงกระตุกปมกางเกงเลที่ขมวดเอาไว้หลวมๆ ใต้สะดือที่เต็มไปด้วยเส้นขนดกดำ เพียงแค่นั้นชะโดตัวใหญ่มหึมาก็ดีดผึง ผงาดออกมาอวดความอลังการ“โอ๊วววว… ” สิ่งที่เผยออกมาทำเอาคินน์ตาค้าง…ตะลึงมองแก่นกายสีน้ำตาลมหึมา ตั้งลำขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ผงาดขึ้นมาเลยสะดือที่มีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายไปทั่ว “เป็นไงล่ะชะโดของลุง… ” ลุงแดงขยับเอว…แอ่นกายเพื่อจะอวดลำเนื้อที่ซุกซ่อนเอาไว้ คินน์ตาลุกวาว เอื้อมมือเข้ามาสัมผัสความใหญ่ยาวที่คิดว่าจะมีแค่เพียงในหนังโป๊ที่ชอบแอบเปิดดู นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะมีโอกาสได้มาเห็นในชีวิตจริง “ใหญ่มากครับลุง… ” คินน์สั่นไปหมด…
เมื่อถึงเวลาที่รอคอย ลุงแดงพาคินน์เดินมาที่หลังบ้าน ตรงไปยังเรือหาปลาที่จอดเอาไว้ประจำ เรือลำนี้ไม่ใหญ่เท่าไร แต่ก็กว้างขวางพอเพียงสำหรับคนสองคน ลุงแดงแก้เชือกที่ผู้เรือเอาไว้กับโคนต้นไม้ แลเห็นรากอากาศแทงขึ้นมามากมายใต้โคนต้นค่อยๆ ลอยลำลัดเลาะออกมาจากเวิ้งน้ำซึ่งเป็นที่จอดเรือประจำของชาวบ้าน“พร้อมนะคินน์… ”หัวเรือแหวกสายน้ำออกไปสู่เวิ้งทะเลมืดดำ แลเห็นเกลียวคลื่นม้วนตัวแยกออกเป็นสองทางระหว่างหัวเรือ แล่นไปท่ามกลางผืนน้ำกระเพื่อมเป็นคลื่นลอนสะท้อนวิบวับกับแสงจันทร์กระจ่าง“พร้อมแล้วครับ บรรยากาศดีนะครับลุง… ”คินน์สูดเอาความสดชื่นไว้เต็มปอด ได้กลิ่นอายความสดชื่นจากทะเลเมื่อสายลมพัดเข้ามาปะทะใบหน้า“ที่นี่มีบริการเรือตกหมึกเยอะไหมครับ… ”คินน์ชวนคุย…“ก็มีอยู่หลายราย… แย่ถ้าให้บริการพิเศษตัวต่อตัวแบบลุงก็มีคนเดียวครับ”ลุงแดงตอบ…คินน์ได้ยินแล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที แอบลุ้นอยู่ในใจว่า ‘บริการพิเศษ’ ที่ลุงแดงเปรยออกมานั้นคืออะไรนะ“อันที่จริงถ้ามาหลายคนเช่าเหมาลำก็ดี”ลุงแดงหมายถึงมากันเป็นหมู่คณะ ครู่ต่อมา… เมื่อเรือลอยลำมาจนถึงจุดหมาย ลุงแดงเปิดไฟสีเข
ด้วยริมฝีปากที่ผนึกแน่นเข้าหากัน ทั้งสองจูบปากแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มเร่าร้อนคินน์เอื้อมมือข้างหนึ่งลงมาไล้ลูบอาวุธประจำกายของลุงแดงที่กำลังดุนดันอยู่กับท้องของตน มืออีกข้างโอบท้ายทอยลุงแดง รั้งให้ร่างสูงใหญ่โน้มลงมาจูบปากก่อนจะสะดุ้ง…ต้องแยกออกจากกันเพราะเสียงขัดจังหวะของใครบางคนดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน“ไอ้แดง… กูเอาของที่มึงสั่งมาให้โว้ย… ”เป็นเสียงของลุง ‘เกรียง’ นั่นเอง ชายวัยสี่สิบเก้าปีผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำ ร่างกายกำยำ แกเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์เรือและซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ทุกวันนี้ลุงเกรียงเปิดร้านอยู่ในซอยหน้าทางเข้าหมู่บ้านชาวประมง แกขับรถมอเตอร์ไซค์เอาไฟไดหมึกมาส่งให้ลุงแดงตามที่สั่งเอาไว้“ขอบใจมาก… เท่าไรวะไอ้เกรียง… ”ลุงแดงรีบถามด้วยความตกใจ…หลังจากผละออกมาจากคินน์ที่เผลอเอามือโน้มคอรั้งเข้ามาจูบปากกันอย่างดูดดื่มลืมตัวเมื่อครู่ลุงเกรียงตะโกนตอบไปตามที่ลุงแดงถาม ใช้สรรพนามมึงกูบ่งบอกถึงความสนิทสนมคุ้นเคยกันมานาน พูดคุยกันอยู่ครู่สั้นๆ“กูไปก่อนนะโว้ย… ไม่อยากขัดจังหวะมึง”ลุงเกรียงกล่าว…เป็นเพราะว่าเห็นลุงแดงจูบกับคินน์เข้าพอดีตอนที่เดินเข้ามาเรียก“ขอบใจเพื่อน… ”
“ได้เวลาอาหารเย็นแล้วครับ… เดี๋ยวเรากินข้าวเย็นก่อนไปส่องหมึก… ” คำพูดของลุงแดงที่ได้ยิน…ทำเอาคินน์รู้สึกฉงนใจ เพราะว่าเมื่อแลไปรอบๆ ก็ไม่เห็นว่าจะมีอาหารวางเอาไว้ตรงไหน “งงละสิ… ตามลุงมา… เดี๋ยวจะรู้ว่าอาหารอยู่ไหน… ” ลุงแดงมองสีหน้าสงสัยของคินน์แล้วก้าวเดินนำออกมาจากบ้าน คินน์ก้าวตามมาแบบงงๆ ก่อนจะถึงบางอ้อเมื่อลุงแดงกล่าวว่า “ไปสะพานปลากันเถอะ เดี๋ยวซื้ออาหารมาทำกินกัน… ที่นั่นกุ้งหอยปูปลาเพียบเลย” ลุงแดงขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์…คินน์เข้าไปนั่งซ้อนท้าย รูสึกตื่นเต้นจนเหงื่อซึมออกมาที่อุ้งมือทั้งสองข้า เมื่อได้โอกาสนั่งซ้อนท้ายแนบชิดร่างกำยำของลุงแดงยิ่งในตอนที่รถเบรคคินน์เผลอกอด เผลอแนบใบหน้ากับแผ่นหลังกำยำไปด้วยริ้วรายกล้ามเนื้อเรียบตึง ผิวสีทองแดงคร้ามแดดยิ่งทำให้ลุงแดงคนนี้มีความเป็นชายชาตรีในทุกกระเบียดนิ้ว“สาเหตุที่ลุงไม่เตรียมอาหารไว้ก็เพราะว่าอยากให้แขกที่มาพักกับลุงมีกิจกรรมทำร่วมกัน… ”ลุงแดงกล่าวเมื่อรถมอเตอร์ไซค์วิ่งมาถึงสะพานปลาอันเป็นจุดหมาย แลเห็นร้านขายอาหารทะเลตั้งแผงเรียงรายอยู่ตลอดสองฟากสะพานซีเมนต์ทอดยาวไปใน





![กรงแค้นขังรัก [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





