คนไม่เคยผิด Ep 1

"ฉันปล่อยแน่ แต่เป็นน้ำฉันนะที่จะปล่อยเข้าไปในตัวเธอ" ความแค้นก่อให้เกิดไฟกองใหญ่สุมอยู่ในใจของเขา พ่อของเธอหลอกพี่สาวของเขาให้รักแล้วตีจากไปมีครอบครัวใหม่ ทำให้พี่สาวของเขาต้องตรอมใจตาย แค้นนี้ต้องได้รับการชำระ และคนที่ต้องเจอเหมือนพี่สาวเขา ก็คือเธอที่เป็นลูกสาวสุดที่รักของผู้ชายสารเลวคนนั้น คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีการดำเนินเรื่องช่วงต้นเรื่องมีเนื้อหารุนแรง กักขังหน่วงเหนี่ยวบังคับขืนใจ นักเขียนแต่งขึ้นมาเพื่อเป็นอรรถรสไม่ได้สนับสนุนการกระทำการรุนแรงลักษณะนี้ นักอ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ไม่ควรเลียนแบบพฤติกรรมตัวละครนะคะ ซีรีส์ชุดคนเถื่อน 1. ดวงใจคนเถื่อน (ภูผา + วิรัศยา) 2. เด็กเลี้ยงคนเถื่อน (เควิน + วิลาสินี) 3. เด็กแสบของคนเถื่อน (วายุ + แป้งร่ำ) 4. เมียพลาดของคนเถื่อน (แฟรงค์ + วาวี)

[นางเอกเก่งมาก พระเอกคลั่งรักมาก] ชาติก่อนเกิดมาไร้ซึ่งครอบครัว แต่ชาตินี้เมื่อมีครอบครัวแล้ว พวกเจ้าก็อย่าได้หวังจะมาแตะต้องครอบครัวของข้า!

เธอต้องมาชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ ต้องอยู่ใต้อำนาจของเขาจนกว่าเขาจะสมใจ จำยอมเพราะสัญญาที่เธอไม่สามารถหลุดพ้นได้

ฉันถูกสามีของฉันฆาตกรรม โชคชะตาทียังไม่ใจร้าย ทำให้ฉันย้อนเวลามาเกิดใหม่ก่อนที่เรื่องเลวระยำที่เขาทำไว้จะแตก อา... ฉันคนเดิมไม่มีอีกแล้ว และต่อไปนี้พวกมันทุกคนที่ทำร้ายฉันจะต้องได้ชดใช้กรรมของ มันอย่างสาสม ไม่มีหญิงโง่คนนั้นอีกแล้ว!

"เป็นน้องก็ไม่ได้... เป็นคนรักก็ไม่เคยเป็น... งั้นเป็น 'คนแปลกหน้า' ให้กันเลยแล้วกัน!" 'อนาวิน' นักศึกษาบริหารปี 3 ผู้ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา โดยเฉพาะเธอ กาฝากอย่าง 'เอิงเอย' เขาทำดีเพื่อหลอกล่อ... เขาใช้ความอ่อนโยนเป็นกับดัก... สุดท้ายก็ขยี้หัวใจเธอด้วยคำว่า "ไม่เคยรักผู้หญิงโง่ๆ แบบเธอ" ความใจร้ายของ 'Bad Guy' ในวันนั้น กำลังจะทำให้เขาต้องกระวนกระวายใจในวันที่เธอเดินจากไป... ตลอดกาล

คำโปรย เพราะเกิดมาจน…เธอจึงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะ ‘จดจำ’ และเพราะเกิดมารวย…เขาจึงไม่เคยยอมรับว่า ‘ลืมไม่ได้’ เด็กสาวลูกแม่บ้านที่เติบโตในเงาของคฤหาสน์ใหญ่ แอบรักลูกชายเจ้าของบ้านอย่างเงียบงัน คืนหนึ่ง…ความผิดพลาดที่ไม่ควรเกิด ทำให้คนสองโลกมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง… แต่รุ่งเช้า...เธอคือคนต่ำต้อยที่ต้องถอยออกมา ส่วนเขา...คือทายาทมหาเศรษฐีที่ไม่มีวันเลือกเธอ สามปีผ่านไป... เธอกลับมาในฐานะ ‘พนักงานใหม่’ ของบริษัทเขา พร้อมสถานะคนรักของชายอื่น และสายตาเย็นชาเหมือนไม่เคยมีอดีตร่วมกัน ทว่าเขา…กลับจำทุกสัมผัสได้ไม่เคยลืม “เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า” เขาถาม “ไม่ค่ะ เจ้านาย” เธอยิ้มสุภาพ “ฉันไม่เคยรู้จักคุณ” ทั้งที่ความจริง...เธอคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่เคยลืม