My Boss เจ้านายคะเราไม่เคยรู้จักกัน(Nc20+)

ณ คฤหาสน์หลังใหญ่ตระกูลเตชะวงศ์วรากุล...โถงรับแขกของคฤหาสน์หลังใหญ่เงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงเข็มนาฬิกาโบราณกระทบกันเบาๆ แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านม่านโปร่งสีงาช้างบนโซฟาหนังสีเข้มกลางห้อง…ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งนั่งเอนกายอย่างสบาย ท่วงท่าของเขาผ่อนคลายแต่สง่างาม กล้ามเนื้อช่วงต้นขาและหน้าท้องแน่นตึงจนผ้ากางเกงสแลคสีดำเข้ารูปแนบลำตัวอย่างพอดี เผยสัดส่วนได้รูปเสื้อเชิ้ตสีขาวแบรนด์หรูถูกปลดกระดุมช่วงอกออกหลายเม็ด ผ้าเนื้อดีแย้มออกเป็นแผง เผยผิวขาวสะอาดและแผงอกกว้างที่ไล่ลงสู่แนวซิกซ์แพ็กคมชัด เส้นกล้ามเนื้อทอดตัวเป็นเงานุ่มตามแรงแสงที่ตกกระทบ ลำคอได้รูปและกระดูกไหปลาร้าคมชัด ยิ่งขับให้บุคลิกของเขาดูทั้งแข็งแรงและเย้ายวนในคราวเดียวปลายนิ้วยาวเรียวของเขาเขี่ยหน้าจอสมาร์ทโฟนเล่นอย่างไร้จุดหมาย แสงจากจอส่องสะท้อนดวงตาคมเข้มที่ก้มมองลงอย่างครุ่นคิด เส้นผมสีดำสนิทถูกจัดทรงอย่างตั้งใจแต่ยังคงความเป็นธรรมชาติ เพิ่มความหล่อเหลาราวกับเทพบุตรที่หลุดมาจากเทพนิยาย“วันนี้ไม่เข้าบริษัทเหรอลูก”‘คุณหญิงแพรพรรณ’ เอ่ยถามบุตรคนกลาง ซึ่งเวลาปกติ ลูกชายคนนี้ จะต้องไปเรียนรู้งานกับพี่ชายที่บริษัทแล้ว“ธีร์พึ่งก

“ทำค่ะ แต่หนูบอกทิชาแล้วค่ะ ว่าไม่ควรมาคบกับหนู”ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นเหมือนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างไว้ เสียงหัวใจในอกเต้นแรงจนเธอได้ยินชัดในหูตัวเอง มือเล็กกำชายเสื้อยืดสีขาวแน่นจนผ้าย่นยับ“งั้น ฉันจะบอกเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะ ว่าให้เธอเลิกคบกับน้องสาวฉันไปซะ...อย่าให้ฉันต้องมาเตือนเธอแบบนี้อีก”“ทำไมคะ? ทำไมหนูจะคบกับทิชาไม่ได้ เพราะว่าหนูจน หรือเป็นเพราะหนูเป็นลูกของแม่บ้านงั้นเหรอคะ?”คำถามหลุดออกจากริมฝีปากบางเร็วกว่าที่คิด ราวกับความอัดอั้นที่ถูกกดทับมานานพุ่งทะลุขึ้นมาในวินาทีเดียว“...”แต่ทันทีที่พูดจบ หัวใจเธอก็เต้นแรงจนเจ็บหน่วงในอก มือที่เคยกำชายเสื้อแน่นกลับสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่ดวงตากลมใสกลับไม่หลบหนีเหมือนทุกครั้ง เธอจ้องเขาตรงๆ เป็นครั้งแรกด้วยแววตาที่ทั้งสั่นไหวและดื้อดึง“คำถามนี้ เธอไม่น่าถามฉันด้วยซ้ำ ฉันคิดว่า เธอน่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ว่าทำไม เธอถึงคบกับน้องสาวฉันไม่ได้...”“เราแค่เป็นเพื่อนกัน...ก็ไม่ได้เหรอคะ?”เด็กสาวเม้มปากแน่นหลังถามจบ ลมหายใจสั่นเครือจนไหล่บางกระเพื่อมเบาๆ ความกล้าทั้งหมดที่รวบรวมขึ้นมา ดูเหมือนจะหมดลงในประโยคเดียว เหลือเพียงหัวใจที่เต้

“แกคิดว่าฉัน จะช่วยอะไรแกได้ทิชา ลำพังตอนนี้ แค่แกจะคบกับฉันเป็นเพื่อนก็ยังไม่ได้เลย” “เรื่องความเป็นเพื่อนของเราสองคน พับเก็บไปก่อน ตอนนี้ แม่ฉันเชื่อว่า ฉันเลิกคบกับแกไปแล้ว ฉันเก็บตัวอยู่ในบ้านมาหลายวันแล้วด้วย” “อืม...แล้วแผนของแกจะทำยังไง” “ฉันจะไปคุยกับยัยพิตต้าตรงๆ เลยดีมั้ยจูน” “คุยว่าไงล่ะ” “ก็อ้างว่า ถ้าไม่เลิกยุ่งกับพี่ธีร์ ฉันจะแฉนางกับโรเตอร์ไง” “ถ้าแฉเรื่องโรเตอร์ มันจะไม่เข้าแกอีกเหรอทิชา” “เออ นั่นดิ ลืมเลย แล้วยังไงดีล่ะ...?” “ยัยพิตต้าร้ายจะตาย แกคิดเหรอ ว่านางจะไม่เอาเรื่องที่แกโกรธ ที่โดนนางแย่งโรเตอร์ไปบอกแม่ของแกน่ะ” “อืม...นั่นสิ ก็อาจเป็นไปได้นะ ยัยนี่ร้ายสุดๆ ฉันแอบดูนางที่มากับแม่นางวันนั้นนะ...หมั่นไส้มาก *เฟคสุดๆ แต่งตัวแต่งหน้าแต่งตาเหมือนคุณหนูเรียบร้อยมาเชียว ฉันนี่อยากจะกระชากหน้ากากของนางออกจริงๆ” “อืม...นางอยู่เป็น” “ใช่! อยู่เป็นสุดๆ ทำเป็นพูดจาเรียบร้อยน่ารัก แม่ฉันนะ ชอบมาก! รีบโทรหาพี่ธีร์ให้มาเจอใหญ่เลย...แต่ขอโทษ! พี่ธีร์ติดงาน ฮ่า ฮ่า ส

“อ่ะ...งั้น คืนนี้ แกช่วยฉันหน่อยได้มั้ย ฉันจ้างแกวันละหมื่นไปเลย โอเคมั้ย”“ตั้งหมื่นเลยเหรอ? เยอะไปมั้ง”“ไม่เยอะหรอกน่า แกรับไปเถอะ จะคิดอะไรมากมาย ถึงแกจะบอกว่าช่วยฉันฟรีๆ ฉันก็ให้เงินแกอยู่ดี…นะ...แกรับงานนี้ ไปกับฉันหน่อย”“อืม...แล้วแกจะให้ฉันทำอะไรบ้างล่ะ”“อย่างแรก เดี๋ยวฉันพาแกไปซื้อเสื้อผ้าก่อน”“ทำไมอ่ะ เสื้อผ้าธรรมดานี่เข้าไปในคลับไม่ได้เหรอ?”“แกคิดว่าในคลับ เขาจะใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์กันมั้ยล่ะ มันต้องชุดสวยๆ โป้ๆ ยั่วๆ จะได้กลมกลืนไง แต่งหน้าเข้มๆ หน่อยให้พี่ธีร์จำฉันกับแกไม่ได้ด้วยไง”“พี่ธีร์ของแกจำฉันไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ว่าพี่ธีร์จะจำแกไม่ได้ ฉันว่ามันเกินไปมั้ยทิชา พี่ชายจะจำน้องสาวตัวเองไม่ได้เลยหรือไง แกจะบ้าเหรอ”“ก็นี่ไง ฉันถึงเอาแกไปช่วย แยกพี่ธีร์ออกจากยัยพิตต้า ฉันจะจัดการยัยพิตต้าเอง ส่วนแก พาพี่ธีร์ออกไปก่อน”“เอาจริงๆ นะทิชา...ฉันจะพาพี่ธีร์ออกไปยังไง แล้วพี่ธีร์ของแกจะเชื่อฉันมั้ย”“คืองี้นะจูน...มีสองทางคือ หนึ่ง ถ้าพี่ธีร์โดนยาก่อน โดยที่ฉันเข้าไปไม่ทัน เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาถ้าแกจะพาพี่ธีร์ออกไป เพราะคนที่โดนยา ร่างกายจะอ่อนแรง มึนงง ฉันจะจ้างคนช

30 นาทีต่อมา...ห้องวีไอพี...“นี่เพื่อนพิตต้าค่ะพี่ธีร์”อภิรตาแนะนำเพื่อนชายของเธอ ที่เธอจ้างมาเพื่อวันนี้โดยเฉพาะ ก่อนหน้านั้น เธอกับเพื่อนคนนี้ ก็เคยกินกันมาก่อนแล้ว“สวัสดีครับคุณธีร์”‘ธนาธิป’ เอื้อมมือออกไปเพื่อแสดงความยินดีกับชายคนใหม่ของอดีตแฟนสาวของเขา และเขาคนนี้ ก็คือเหยื่อคนใหม่ของเธอ“ครับ...”ธีร์ธวัชส่งมือของตัวเองออกไปทักทายเช่นกัน เขาไม่รู้ว่าค่ำคืนนี้ มันจะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่ ความเบื่อหน่ายที่เกิดขึ้น ทำให้ธีร์ธวัชแทบทนไม่ไหว เขาเบื่อที่ต้อง*ปั้นหน้าอยู่อย่างนี้“ผมขอดื่มเพื่อเลี้ยงต้อนรับคุณธีร์ด้วยนะครับ แล้วก็ ขอแสดงความยินดีกับคุณธีร์และพิตต้าด้วยนะครับ มีข่าวดีเมื่อไหร่ ก็อย่าลืมเชิญผมไปร่วมด้วยนะครับ”“ครับ...อืม...แต่คงไม่ใช่เร็วๆ นี้แน่นอนครับ ผมกับพิตต้า เรายังต้องใช้เวลาอีกนาน ในการศึกษาดูใจกันครับ...บางที ผมก็ยังไม่รู้เลยครับ ว่าพิตต้าใช้ชีวิตแบบไหน ยังไง ชอบอะไร หรือไม่ชอบอะไร อย่างน้อยก็อีกสักประมาณสองปีครับ ผมยังไม่รีบครับ”“อ่อ...เหรอครับ”ธนาธิปเหลือบมองอดีตคู่ขาของเขาทันที ที่ตอนนี้หน้าของเธอซีดลงกะทันหัน ‘คิดจะจับผู้ชายคนนี้ ไม่ง่ายเลยนะพิตต้า’“ใช่