คาเฟ่ องครักษ์

ความบังเอิญนำพาให้หัวใจสองดวงมาใกล้ชิด ท่ามกลางกลิ่นหอมหวานของขนมที่เชื่อมโยง... แต่ความรักที่เบ่งบานกลับต้องเผชิญหน้ากับกำแพงแห่งฐานะ และความไม่พอใจจากคนรอบข้าง

♡♡♡ ร้านขนมแห่งหนึ่งใจกลางเมืองอย่างกรุงเทพฯไม่รู้ว่าคิดได้ยังไงมาเปิดร้านขนมท่ามกลางแหล่งท่องเที่ยวอโคจรมีแต่ผับบาร์อะโกโก้ต่างชาติเดินกันให้รึ่ม สวัสดีครับผมชื่อเค้ก ธารธารา ชาล์ล อายุ22ปีเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีศิลปะการจัดการอาหารแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯเพราะชอบทานเบเกอรี่มาตั้งแต่เด็กเลยดูอวบๆ ไปหน่อยแต่พอโตขึ้นก็ยืดสูงตอนนี้สูง175หนัก60แล้ว ด้วยความที่พ่อเป็นฝรั่งด้วยมั้งแกเลยมาซื้อที่เล็กๆ ตรงนี้ไว้เห็นทีแรกตั้งใจจะเปิดบาร์เหล้าตามทำเลปกติที่มันสมควรจะเป็น แต่ลูกชายคนเดียวดันชอบทำเบเกอรี่ซะได้นี่นา

กลางหมู่บ้านเล็ก ๆ มีร้านอาหารชื่อ "ร้านอาหารและยา จันทร์หอม" ร้านที่เสิร์ฟทั้งมื้ออร่อยและยารักษา ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามา บ้างเพื่อดับความหิว บ้างเพื่อเยียวยาบาดแผลใจ

หลังลาออกจากงานในเมืองใหญ่ ถังเหยา เลือกกลับมาใช้ชีวิตเรียบง่ายใน "เหิงเตี้ยน" เมืองที่เต็มไปด้วยกองถ่ายละครและคนในวงการบันเทิง แต่เธอไม่ได้กลับมาเพื่อไล่ตามแสงไฟของใคร เธอเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทาง เสิร์ฟกับข้าวร้อน ๆ แบบบ้าน ๆ รสชาติเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง จนลูกค้าหลายคนต้องกลับมาเพราะ "คิดถึงรสมือแบบนี้" แม้ไม่มีป้ายร้าน ไม่มีโปรโมชั่น แต่คนก็แวะเวียนกันมาแน่นทุกวัน เพราะอาหารของถังเหยา รสชาติอร่อยจนลืมไม่ลง รวมถึงเขากู้จื่ออวี่ พระเอกหนุ่มสุดฮอตที่ชอบมาเงียบ ๆ แค่เพื่อได้กินข้าวฝีมือเธออีกสักมื้อ ไม่ใช่เพราะเทรนด์ ไม่ใช่เพราะแสงแฟลช แต่เพราะรสชาติที่ยิ่งกว่าติดใจ บางที...ความรักก็เริ่มจากคำว่า "กินดี" ก่อนจะกลายเป็น "อยู่ด้วยกันดีไหม" โดยไม่รู้ตัว "เปิดร้านในเมืองดารา แต่คนต่อคิวคือคนหิว ไม่ใช่คนตามเทรนด์" อยากรู้ว่าร้านนี้มีดีแค่กลิ่นกับข้าว หรือมีพระเอกแนบมาด้วย ต้องลองเปิดอ่านเอง #ความรักอุ่นกว่าข้าว #รสมือถังเหยา #ร้านเล็กในเหิ้งเตี้ยน

“อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู” เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ “ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ” “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ” เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม “โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ” “ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ” “เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ” “คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ” เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ “โตขึ้นก็จะรู้เองครับ” “ตอนนี้หนูก็โตแล้ว” เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ “ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่” คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” “คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี”

ย้อนมิติมาเปิดร้านชาไข่มุก คิดจะยึดที่ดินร้านชาของนางหรือ ผู้ใดจะยอมกัน แต่เขาทั้งหล่อทั้งมีตำแหน่งใหญ่โต หรือนางจะยอมให้เขายึดทั้งร้านทั้งตัวนางดี ไม่ใช่สิ นางต้องสร้างร้านชาให้เจริญรุ่งเรืองต่อไปต่างหาก สาวน้อยผู้ย้อนไปอยู่ในร่างของหลานสาวเจ้าของร้านชาชื่อดัง แต่กลับอยู่ในช่วงที่โดนข่มขู่เพื่อจะยึดที่ดินไปสร้างเป็นสำนักศึกษา หญิงสาวจึงไม่ยอมและตั้งใจจะเปิดร้านชาต่อไปโดยนำความรู้ที่มีมาพัฒนา ไม่คาดว่าจะพบกับเจ้ากรมการศึกษาผู้หล่อเหลามาดดี นางจึงเจรจาต่อรองจนได้เปิดร้านชาใหญ่โต สองหนุ่มสาวเริ่มต้นจากความไม่ลงรอย ความสัมพันธ์ค่อยคืบหน้าไปในทางที่ดี ขณะที่ร้านชาเจริญรุ่งเรือง เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามได้ใน ย้อนมิติมาเปิดร้านชาไข่มุก หมาล่าร้านข้ามิได้ใส่ยาเสน่ห์ โดย วันว่างว่างของหญิงใหญ่ นางเพียงอยากเปิดร้านหมาล่าเพื่อหาเงินทอง ไม่ได้อยากได้ชายหนุ่มมาหลงเสน่ห์นางสักหน่อย อยากกินของอร่อยก็เชิญกินแล้วจ่ายเงินมา แต่อย่าวุ่นวายกับนางได้หรือไม่ ยาเสน่ห์ใดกันพาพวกเขามาพัวพันเพียงนี้ นิยายแนวทำมาหากินสดใสน่ารักสองเรื่องซึ่งจะมีช่วงจบต่อเชื่อมกัน ฝากติดตามด้วยนะคะ