ดูหนัง Mad Max

คนปกติไม่มีทางประโคมแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเดินตากฝนแน่นอน เธอน่าจะป่วยอยู่หน่อยๆ.. คุณหนูสติฟั่นเฟือนเผยรอยยิ้มราวกับโจ๊กเกอร์สาว เธอถอนหายใจ เลียริมฝีปากบางๆ นอนหงายแผ่ราบลงบนหลังคารถหรูของแอชตัน กายบางเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดฝน เธอพลิกตัวทันควัน นอนตะแคงแอ่นสะโพกจนเห็นสัดส่วนชัดเจน สายตาอันตรายและรอยยิ้มที่แสนยั่วยวน “Sex with me” “….” “นอนกับฉันสักครั้งสิ” เพราะเธอคือคุณหนูที่สติฟั่นเฟือน.. ทายาทจิวเวลรี่ชื่อดัง หลังจากบริษัทล้มละลาย พ่อก็วางเเผนให้เธอกับแม่ลาลับไปจากโลกนี้แบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่กลับเป็นเธอ ที่รอดมาเพียงลำพัง ภาพที่เห็นว่าพ่อพยายามปลิดชีวิตทั้งเธอและแม่นั้นจำไม่ลืมเป็นภาพจำที่แสนจะหดหู่ เธอได้รับแผลทางใจตั้งแต่นาทีนั้นเป็นต้นมา จากคุณหนูที่ใช้ชีวิตอู่ฟู่ประหนึ่งเจ้าหญิงกลายเป็นหญิงสาวสติฟั่นเฟือน เป็นคนบ้าที่แสนจะเอาแต่ใจในสายตาของทุกคน

หลังฟื้นขึ้นจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เพลย์บอยนักท่องราตรีผู้อื้อฉาวระดับประเทศอย่างเขาก็เลยต้องมานั่งเซ็ง นั่งเบื่อ และหมดอาลัยตายอยากอยู่กับบ้าน มิหนำซ้ำพยาบาลพิเศษแต่ละคนที่ทางบ้านหามาดูแลก็ไม่มีอะไรที่มันเจริญตาเจริญใจเอาเสียเลย แต่แล้วเขาก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อโชคชะตาบันดาลให้เจ้าแว่นที่เป็นต้นเหตุของทุกเรื่องเดินเข้ามา ‘สมัครงาน’ ด้วยตัวเอง! กาโตะ เด็กจบใหม่แค่อยากได้งานทำ กลับกลายเป็นภาระใหญ่หลวงให้สูญสิ้นอิสรภาพ ด้วยเงื่อนไขทำงานใกล้ชิดนายหนุ่มโรคจิต ผู้ต้องการดูดดื่มน้ำกามทุกค่ำคืน เขาจึงถลำตัวลิ้มรสเซ็กซ์อันตราย แต่แทนที่จะจบ แต่มันกลับเป็นจุดเริ่มต้นตัณหาต้องห้าม คุณชายพีรเทพ คือผู้มีอำนาจเงินไร้ขีดจำกัด เขาคือนายเหนือหัว เพียงวินาทีแรกที่เจ้าเด็กแว่นมาสมัครงาน เขาก็ต้องการ อยากจะเห็นใบหน้าใสซื่อของเจ้านั่นบิดเบี้ยวด้วยแรงใคร่ร้อนแรง ***คำเตือน*** นิยายเรื่องนี้เป็นนิยาย PWP สำนวนดิบเถื่อน ❌ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ❌มีฉาก 3P ❌เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

แนะนำตัวละครหลักของเรื่อง สายฟ้า พัชรกานต์กุล|เขาเป็นหนึ่งในแอมบาสเดอร์ของมหาลัย ผู้หญิงต่างพยายามทำทุกวิถีทางเพียงเพื่ออยากจะขึ้นเตียงกับเขาซักครั้ง แต่คนอย่างสายฟ้า พัชรกานต์กุล ถ้าไม่เด็ดจริงไม่มีทางได้ขึ้นเตียงกับเขาเด็ดขาด พอใจ พีรดา วรกุล|สาวน้อยต่างจังหวัดเข้ามาเรียนในเมืองใหญ่ แต่ใครจะรู้ว่าเธอคือทายาทอสังหารายใหญ่ของเมืองไทย

【โปรดปรานอนุจนทำลายภรรยาหลวง + ไล่ตามภรรยาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน+ กระจกแตกไม่หวนคืน + แอบรัก + นิยายสายสะใจ】 ชาติก่อน เซิ่งจือหว่านยอมลดตัวลงไปแต่งงานเพื่อความรัก นางควักสินเดิมของตนออกมาจุนเจือครอบครัวสามี ทั้งเขียนตำราพิชัยสงครามช่วยเขารับศึก และร่างบทความกลยุทธ์ส่งเสริมให้ซื่อจื่อได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ใครต่อใครต่างพากันยกย่องว่า ฉีซื่อจื่อเป็นบุรุษผู้มีความสามารถล้ำเลิศ ส่วนองค์หญิงที่รู้จักแต่ความรักอย่างนางได้แต่งงานกับเขา นับว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่แท้ๆ! แต่เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง เซิ่งจือหว่านก็ตัดสินใจทันทีว่าคนคลั่งรักน่ะ ใครอยากเป็นก็เชิญ! สามีจะรับอนุหรือ? นางก็จะไปหาบุรุษใหม่มาดามใจบ้าง! แม่สามีต้องการให้นางเลี้ยงอนุและลูกอนุหรือ? นางเลยไปพาเมียน้อยของพ่อสามีที่กำลังตั้งท้องมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทนเสีย! รวมถึงพี่สาวน้องสาวและน้องชายของสามีพวกนั้นด้วย กินของนาง ใช้เงินของนาง ในเมื่อไม่รู้จักบุญคุณ ก็จงคายทุกอย่างที่เอาไปคืนมาให้หมด! ＊ ฉีซูเซี่ยนไม่คิดเลยว่าเซิ่งจือหว่านจะใจแคบถึงเพียงนี้! ก็แค่รับอนุเข้ามาคนเดียว แม้อีกฝ่ายจะตั้งท้องลูกของเขา แต่ก็ไม่มีทางข้ามหน้าข้ามตานางที่เป็นภรรยาหลวงไปได้หรอก แล้วเหตุใด เรื่องถึงได้บานปลายจนถึงขั้นต้องหย่าขาดกันล่ะ? สตรีที่หย่าขาดจากสามี จะยังมีบุรุษดี ๆ คนใดมารับได้อีก? เขาจะคอยดูวันที่นางเสียใจในภายหลัง! ＊ ซางสิงอวี้อันธพาลตัวพ่อแห่งเมืองหลวง มีความลับอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะเหยียบไว้ให้มิดจนกว่าจะเข้าโลง จนกระทั่งวันนั้น วันที่นางโน้มกายลงมาใกล้ เขาจึงได้รู้ว่า ต่อให้ต้องตายตอนนี้ก็คุ้มค่าแล้ว!

เมื่อเพื่อนสนิทในวัยเด็กของสามีติดอยู่ในช่องลิฟต์นานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงระเบิดโทสะอย่างรุนแรง แล้วจับฉันยัดใส่กระเป๋าเดินทาง ก่อนจะรูดซิปล็อกอย่างแน่นหนา “ความทรมานที่เอินเอินต้องเผชิญ เธอจะต้องชดใช้เป็นสองเท่า” ฉันนั่งขดตัว หายใจลำบาก น้ำตาไหลพรากพลางยอมรับผิด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำตำหนิที่เย็นชาจากสามี “รับโทษเสียให้สาสม พอเรียนรู้บทเรียนนี้แล้ว เธอจะได้รู้จักเชื่อฟัง” เขาเอากระเป๋าเดินทางที่มีฉันอยู่ข้างในไปล็อกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า ฉันกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ดิ้นรนอย่างหนัก เลือดค่อย ๆ ไหลซึมออกจากกระเป๋า จนเปียกชุ่มทั่วพื้น ห้าวันต่อมา เขาเกิดใจอ่อนขึ้นมาชั่วครู่ จึงตัดสินใจยุติการลงโทษ “ลงโทษเล็กน้อยเพื่อเตือนใจ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันได้เน่าเปื่อยจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

อยากก็แค่โทรมา ค่าโรงแรมหารกันคนละครึ่ง ******** "เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ไม่ต้องคุยกันอีก" "อืม" เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม "ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน" ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร "เลิกกันแล้ว" ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ "ของขาด" ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง "อืม" เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน "ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ" ************** #ไม่มีนอกกาย