นางในวรรณคดีที่สวยที่สุด

อวิ๋นซูถูกคู่หมั้นของเธอทรยศอย่างน่าเศร้า จึงต้องแต่งงานสายฟ้าแลบ ทุกคนต่างหัวเราะเยาะเธอ เพราะเธอได้ปล่อยคุณชายใหญ่เฮ่อที่สูงศักดิ์ แต่กลับไปแต่งงานกับชายหนุ่มที่แร้นแค้น อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มที่แร้นแค้นนี้ก็กลายเป็นมหาเศรษฐีลึกลับที่กลับมาลงทุนในจีน และเขาก็เป็นอารองของคู่หมั้นเธอ! อวิ๋นซูที่ถูกหลอกก็ได้แต่ตะโกนปาวๆ ว่าจะขอหย่า แต่ชายคนนั้นกลับผลักเธอเข้ากับกำแพงโดยไม่กะพริบตา "นั่นไม่ใช่ผมสักหน่อย เขาไปทำศัลยกรรมหน้าเหมือนกับผมต่างหาก" อวิ๋นซูมองดูใบหน้าหล่อเหลาของสามีเธอ และเชื่อทันที"หน้าตาเหมือนกับตระกูลเฮ่อ ช่างอับโชคจริงๆ" วันรุ่งขึ้น ทุกคนต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าคุณชายใหญ่ตระกูลเฮ่อได้ถูกไล่ออกจากตระกูลอย่างสิ้นไร้ไม้ตอก ในขณะที่ชายหนุ่มเศรษฐีสวมหน้ากากเพื่อปกปิดใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาเอาไว้

เบญญา หรือ เบล นางร้ายกลางแถวอย่างเธอ โดนนางเอกแถวหน้าของประเทศกลั่นแกล้ง เธอต้องทำอย่างไร นอนร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด....ฝันไปเถอะ นั่นไม่ใช่วิถีนางร้ายอย่างเธอ เจออย่างนี้ อีนางเอกแสนดีอย่าคิดว่าจะอยู่ร่วมโลกกันได้ อะไรที่มันอยากได้แต่ไม่เคยได้ เธอนี่แหละจะแย่งมันมาอมไว้...เอ๊ย! แย่งมาเก็บไว้ ภาส สัตวแพทย์หนุ่มเรียนหมอหมาเพื่อให้พ่อแม่เลิกบ่น เจ้าของผับ บาร์ คลับ ทั่วกรุงเทพฯ งานอดิเรกเปิดคลินิกรักษาสัตว์ งานหลัก เที่ยวผับ แดกเหล้า เคล้านารี ชีวิตโคตรดี รานี หรือ นีนี่ นางเอกแสนดี ผู้มีรักมั่นคงกับภาสตั้งแต่แรกพบ นางเอกแสนสวย กับ มาเฟียหนุ่มหล่อ กิ่งทองใบหยกอย่างนั้นเหรอ แม่จะหักทั้งกิ่งทองและกระทืบใบหยกให้จมดิน รักแท้หรือจะสู้ชุดแดง

[ทำไร่ + ถูกเนรเทศ + เชี่ยวชาญทั้งแพทย์และยาพิษ + มิติพิเศษ + นิยายสุดมัน + นางเอกเก่ง + โรแมนติกหวานซึ้ง] เมื่อตื่นขึ้นมาก็ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ ถูกบังคับให้แต่งงานแทนคนอื่น และกำลังจะถูกเนรเทศ ไม่เป็นไร นางมีมิติพิเศษที่เก็บเสบียงได้ไม่จำกัด! บิดาใจร้ายจะตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกหรือ? เก็บหนังสือตัดขาดไว้ให้ดี อย่ามาร้องขออ้อนวอนทีหลังล่ะ! ต่อไปจะต้องมีชีวิตที่แสนรัดทดหรือ? ไม่ต้องรีบร้อน เราก็ขนสมบัติของพ่อบัดซบไปให้หมดก่อนแล้วค่อยไปก็ยังไม่สาย! ตระกูลสามีโดนหมายยึดทรัพย์สินหรือ? ไม่ต้องกลัว เราก็ขนทรัพย์สินของบ้านสามีออกมาให้หมดก่อน ปล่อยให้ฮ่องเต้สุนัขได้เจอแต่ความว่างเปล่า! แม้แต่ทรัพย์สมบัติในคลังหลวงของฮ่องเต้ก็ขนไปให้หมด เงินสักแดงก็อย่าได้เหลือทิ้งไว้! ถูกลอบสังหารระหว่างถูกเนรเทศหรือ? นางมีเข็มเงินอาบยาพิษอยู่ในมือ หากพวกเจ้ามาก็อย่าหวังว่าจะรอดกลับไปได้! มีมิติร้านค้าสมัยใหม่อยู่ในมือ พวกข้าจะเดินเฉิดฉายไปยังแดนเนรเทศอย่างไม่หวาดหวั่น ดินแดนเนรเทศที่ยากจนถึงขนาดที่นกยังไม่ยอมถ่ายมูลทิ้งไว้ พวกข้าจะสร้างเมืองหลวงใหม่ให้เจริญรุ่งเรืองเอง! ว่าไงนะ ฮ่องเต้สุนัขส่งทหารมาบุกเมืองหรือ? สู้กลับไป! นางจะชำระบัญชีทั้งเก่าและใหม่ให้หมด จนฮ่องเต้สุนัขไม่มีแม้แต่กางเกงในเหลือให้ใส่เลย!

ได้โอกาสจากนรกมาเกิดใหม่เป็นนางร้าย ข้าย่อมต้องร้ายให้ถึงแก่น!ส่วนบทคนดีอะไรนั่นข้าขอยกให้นางเอกเขาไป รวมถึงพระเอกมากรักก็ด้วย เพราะนางร้ายเช่นข้าต้องคู่กับตัวร้ายที่รักมั่นคงเท่านั้นพระเอกข้าขอลาขาด!

เดิมทีเซียวอี้เซียนต้องแต่งงานกับจ้าวเฉิง แต่ใครจะรู้ว่าวันแต่งงานเขากลับยกขบวนไปรับหลิวเย่วคุณหนูตระกูลหลิวแทน ทำให้เรื่องนี้เป็นที่ขบขันของทั้งเมือง เซียวอี้เซียนตัดสินใจจบชีวิตตนเองทั้งๆที่สวมชุดเจ้าสาว จนกระทั่งวิญญาณอีกดวง ได้มาสิงสถิตแทน เซียวอี้หลานป่วยด้วยมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้ายเธอต้องจากครอบครัวไปในวัยเพียง27ปี หยางเทียนหลงอมยิ้มทันที ชินอ๋องและพระชายาถึงกับมองหน้ากัน ปกติบุตรชายเย็นชายิ่งนัก ตั้งแต่ได้พบกับดรุณีน้อยตรงหน้า รอยยิ้มของเขาก็ได้เห็นง่ายขึ้น หยางเทียนหลงทักทายคนที่ยืนหน้างอตรงหน้า "เจ้ารอพี่นานหรือไม่ เซี่ยนเซี่ยนคนดีของพี่" คนตัวเล็กทักทายเขาตามมารยาท "อี้เซียนถวายพระพรหนิงอ๋องเพคะ เราเพิ่งเจอกันเมื่อวานที่ตลาดมิใช่หรือเพคะ" ("ตาแก่...แอบมาบ้านเจ๊ทุกวันแหม่ทำมาเป็นพี่อย่างนั้นพี่อย่างนี้ เดี๋ยวแม่ก็โบกด้วยพัดในมือเลยนี่") ("คนงาม..เจ้ามองข้าแบบนี้เสน่หาในตัวข้ามากหรือ ก็รู้ว่าข้านั้นหน้าตาหล่อเหลา แต่ไม่คิดว่าจะทำเจ้าเสียอาการเช่นนี้") คนหนึ่งกำลังคิดในใจอยากจับเขาทุ่มลงพื้นแล้วขึ้นคร่อมข่วนหน้าตายั่วยวนชวนอวัยวะเบื้องล่างนั้นให้เป็นรอย ส่วนอีกคนก็หลงคิดว่าดรุณีน้อยตรงหน้าหลงเสน่ห์อันหล่อเหลาตนเองจนตะลึง

กู้เฉิงเหยียนกำลังจะแต่งงานกับรักแรก เจียงหร่านที่อยู่กับเขามาเจ็ดปีกลับไม่ตีโพยตีพาย แล้วยังช่วยจัดงานแต่งให้พวกเขาอย่างยิ่งใหญ่ด้วย วันที่เขาจัดพิธีมงคลสมรส เจียงหร่านก็สวมชุดเจ้าสาวเช่นกัน บนถนนอันกว้างใหญ่ รถแต่งงานสองคันแล่นสวนกัน ตอนที่เจ้าสาวทั้งสองแลกช่อดอกไม้กัน กู้เฉิงเหยียนได้ยินเสียงเจียงหร่านบอกว่า “ขอให้มีความสุขนะ!” กู้เฉิงเหยียนไล่ตามอยู่ไกลหลายสิบกิโลเมตร ถึงได้ตามรถแต่งงานของเจียงหร่านทัน เขาดึงเจียงหร่านเอาไว้แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น “เจียงหร่าน เธอเป็นของฉัน” ผู้ชายคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถแต่งงานแล้วดึงเจียงหร่านเข้าไปกอด “ถ้าเธอเป็นของคุณ แล้วผมล่ะเป็นใคร?”