บ้านล่องลอย

‘เพราะความรักมีอยู่จริง หัวใจจึงโบยบินกลับมา’ ‘บ้านสีรุ้ง’ ร้านชาดอกไม้ ท่ามกลางหุบเขา จากที่หนีไปสุดหล้า แต่วันนี้เธอกลับมาเพื่อกอบเก็บความทรงจำที่เหลืออยู่ สานฝันบนเส้นทางที่พ่อแม่ขีดไว้ เรียนรู้การอยู่เพื่อผู้อื่น ซึมซับความสุขที่เกิดจากการให้ เพราะสุขนั้นคือยั่งยืน ‘หฤหรรษ์’ เชื่อมาตลอดว่าความรักมีอยู่จริง แต่เธอกลับไม่เชื่อว่าตัวเองจะได้รักนั้นจากใคร เพราะตั้งแต่เกิด ชีวิตเหมือนต้องคำสาป เธอจึง ‘รักไม่ยุ่งมุ่งแต่งาน’ ทุ่มเททุกอย่างเพื่อพลิกฟื้นไร่ชาของครอบครัว แต่เมื่อความรักที่ชื่อว่า ‘พฤกษ์’ เยี่ยมหน้ามาทักทาย เธอจะหนีใจตัวเองพ้นได้อย่างไร เมื่อเขาเดินหน้าท้าชนเธอไม่เลิก เขาแสนดี ใส่ใจ และเข้าใจทุกอย่างที่เป็นเธอ ทว่า... เหรียญมีสองด้านเสมอ และมนุษย์ก็มีสิ่งที่ต้องปกปิด ‘ความลับ’ เป็นเหมือนจุดด่างในชีวิตที่หฤหรรษ์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่ความรักไม่มีความลับ หฤหรรษ์จะทำอย่างไรจึงจะรักษาความรักไว้ได้ เช่นเดียวกับพฤกษ์ เมื่อสิ่งที่เรียกว่า ‘รัก’ อาจไม่ใช่

"บ้านหลังนี้ไม่ได้ให้เช่า...แต่มันเลือกคนที่จะอยู่" "ในบ้านนี้...สิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูทุกบาน อาจไม่ใช่สิ่งที่คุณคิด"

หลังจากที่ย่าปลายฝันเสียก็ได้ทิ้งจดหมายไว้ให้ปลายฝันแต่งงานกับลูกแม่เลี้ยงในไร่แห่งหนึ่ง เมื่อทั้งสองคนได้แต่งงานกัน ปลายฝันก็รู้ว่าลูกของแม่เลี้ยงที่ชื่อตะวันนั้นมีแฟนอยู่แล้ว แต่เพราะตะวันต้องการเงินของตัวเองที่แม่เลี้ยงเก็บไว้จึงต้องยอมแต่งงานกับปลายฝัน แต่ไม่เป็นไร เพราะป้ายฝันก็ไม่คิดที่จะอยู่ที่นี่ไปตลอด ปลายฝันตั้งใจทำงานซึ่งเขาให้ปลายฝันทำงานบ้านกับทำงานในไร่แล้วก็มีค่าตอบแทนให้ปลายฝันดีใจมาก แต่เพราะตัวเขาเองนั้นมาในตำแหน่งภรรยาของเจ้าของไร่จึงทำให้คนของแฟนพ่อเลี้ยงนั้นเกิดความไม่พอใจกันแกล้ง แถมคนงานในไร่ที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวก็ชอบพ่อเลี้ยงจึงกันแกล้งเข้าไปกันใหญ่ ใส่ร้ายเธอแต่สุดท้ายด้วยความนิ่งของเธอผู้หญิงคนนั้นก็ต้องออกจากไร่ไป ความเอ็นดูของเธอที่ผู้เป็นแม่สามีมีให้ก็ไม่เคยที่จะเสื่อมคลาย เพราะขนาดไหนที่เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายจากเพื่อนของเธอ แม่เลี้ยงก็เป็นคนให้คนช่วย แต่ก็ไปมีอะไรกับพ่อเลี้ยงตะวันจนได้ ด้วยความกลัวเธอจึงหนีออกมาโดยไม่รู้ว่าเขารู้ตัวแล้วว่าเป็นเธอ หลังจากคืนนั้นเขาก็ติดใจในรถของเธอ นานๆเขาก็หาแผนที่จากเข้าหาเธอตลอดจนช่วงปีใหม่ก็ได้จัดการเธอและทำให้เตียงนอนนั้นยับยู่ยี่ จนแม่บ้านของโรงแรมนำไปพูดจึงทำให้เธอเสียหายเจ้าของโรงแรมก็คือพี่ชายของพ่อเลี้ยงตะวันจึงต้องยกโรงแรมนั้นให้ปลายฝัน ทำให้เป็นเรื่องกันใหญ่โต ครั้นเมื่อเพื่อนของเธอท้องเธอจึงต้องไปจัดการเรื่องที่อยู่ให้แต่พอไปร่ำลาพ่อเลี้ยงเพื่อที่จะไปหาเพื่อน พ่อเลี้ยงก็เกิดหวงขึ้นมา และแอบตามไปจนเจอกับแฟนของตัวเองและรู้ความลับว่าเขามีสามีอยู่แล้ว จึงทำให้ตะวันหนีกลับไร่ไปก่อน พอทำใจได้ทั้งสองก็หันมาดูใจกัน

"ขุน" เด็กหนุ่มผู้โอบอ้อมอารีต้องจากบ้านเกิดไปสู่เมืองใหญ่พร้อมบาดแผลในใจ ทิ้ง "เดือน" เด็กหญิงตัวน้อยผู้มอบคำสัญญาในวัยเด็กไว้เบื้องหลัง เวลาเจ็ดปีที่พรากจากทำให้เดือนเติบโตเป็นหญิงสาวที่เข้มแข็ง งดงาม และสุขุมภายใต้การดูแลของ "ลินดา" เจ้าของไร่ดอกไม้และ "ข้าวหอม" ขณะที่ขุนต้องเผชิญความยากลำบากและใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในกรุงเทพฯเมื่อโชคชะตานำพาทั้งคู่ให้กลับมาพบกันอีกครั้ง การกลับมาของขุนในฐานะบัณฑิตผู้ประสบความสำเร็จ พร้อมกับของขวัญชิ้นใหญ่จาก "พี่เข้ม" พี่ชายผู้พยายามชดเชยสิ่งผิดพลาดในอดีต ทำให้ความฝันที่จะสร้าง 'บ้านไร่ในฝัน' ที่เคยริบหรี่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แต่การเปลี่ยนแปลงในตัวของเดือนที่นิ่งขึ้น สง่างามขึ้น และเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มมากมาย ก็ทำให้ขุนต้องเผชิญกับความรู้สึกที่ไม่คาดคิดภายใต้แสงดาว ณ ผืนดินแห่งความฝันที่กำลังจะก่อร่างสร้างตัว หัวใจที่เก็บงำความรู้สึกมานานได้เปิดเผย การเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้งทั้งกายและใจ กลายเป็นพันธสัญญาแห่งรักที่งดงามที่สุด… บทสรุปของรักแท้ที่ผ่านบททดสอบของกาลเวลา ระยะทางความเจ็บปวด เพื่อค้นพบ 'บ้าน' ที่แท้จริง

โลมาเป็นสัตว์​น้ำจืดและน้ำเค็ม มักจะอาศัยอยู่ในทะเลและความน่ารักสดใสขี้เล่นของมัน ทำให้ผู้คนที่พบเจอกลับต้องหลงอยู่เรื่อย แม้กระทั่ง ทะเล สิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นให้เป็นที่พักพิงอาศัยแก่สัตว์​น้ำ​แต่สำหรับทะเลแห่งนี้ไม่ว่าจะมีสัตว์​น้ำชนิดไหนอาศัยอยู่ก็ตาม เขาจะโอบกอดและปกป้องสิ่งเดียวเท่านั้น คือ.... โลมา เรื่องราวความรักของรุ่นพี่วิศวะปี 3 ชายหนุ่มผู้มีชื่อว่าทะเล เขาตกหลุมพรางรัก รุ่นน้องสถาปัตย์ ปี 1 อย่างน้องโลมา ตั้งแต่แรกพบ จึงทำให้เกิดที่มาของคำว่า ทะเลแอบชอบน้องโลมามา 3 ปี พอรู้ว่าน้องจะบินไปเที่ยวญี่ปุ่นคนเดียว พี่ทะเลคนนี้มีหรือจะยอมปล่อย! ก็บินตามน้องไปเลยสิ ญี่ปุ่นมันก็แค่ปากซอยครับ แอบชอบ 3 ปี ตามจีบ 3 วัน ทะเลได้น้องมาเป็นแฟน คนพี่จีบยังไงเอ่ยถึงจีบน้องติดเร็วขนาดนี้.....

อวิ๋นฝูหลิงเดินทางข้ามมิติแล้ว ทันทีที่ลืมตา ไม่เพียงกลายเป็นแม่คนโดยที่ไม่ต้องเจ็บปวด มีลูกชายอายุสามปีครึ่งหนึ่งคน ยังต้องเผชิญหน้ากับอันตรายของภัยน้ำท่วมอีก จึงได้แต่หอบข้าวหอบของหนีภัย ไม่มีกินไม่มีดื่มหรือ? ไม่กลัว พี่สาวมีเสบียงเต็มมิติ! อันธพาลเจ้าถิ่นหาเรื่องหรือ? ไม่กลัว เข็มเดียวก็ทำให้เขาไปพบยมบาลได้! มีทักษะการแพทย์อยู่ในมือ ทั่วหล้าก็เป็นของข้า แค่ช่วยชายรูปงามผู้หนึ่งเอาไว้ เหตุใดเขาจึงติดนางจนสลัดอย่างไรก็ไม่หลุดเสียแล้ว “ฮูหยิน พวกเรามีลูกคนที่สองกันเถอะ!”