วินนี่สตางค์

เธอไม่ใช่เด็กสาววัยใสอีกแล้ว เธอมีลูกสาวตัวน้อยที่มีเธอเป็นโลกทั้งใบ และพอใจก็เป็นโลกทั้งใบของเธอ เรามีกันและกันเท่านั้น ส่วนคุณวิน คงเป็นแค่ชายในฝัน ที่เธอไม่อาจเอื้อมจะไปเคียงข้างเขา

ในแวดวงตระกูลผู้ดีมีธรรมเนียมที่รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ย คู่สมรสที่แต่งงานเพื่อผลประโยชน์สามารถต่างคนต่างใช้ชีวิตของตนเองได้ แต่ของที่ซื้อให้มือที่สามจะต้องซื้อให้คนในบ้านอีกหนึ่งชิ้นเสมอ เจียงอวี่หมิงเป็นคนที่เคร่งครัดในกฎ ดังนั้นต่อให้ภายหลังตระกูลเสิ่นล้มละลาย เขาก็ยังยืนกรานปฏิบัติตามกติกานั้นเป็นอย่างดี เขามอบความเคารพที่เสิ่นชิงหยวนสมควรได้รับอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง บัตรของเด็กเสี่ยมีเงินใช้จ่ายเดือนละห้าแสน บัตรของเสิ่นชิงหยวนก็ต้องมีเงินห้าสิบล้านโอนเข้าอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีวันขาด เขาเพิ่งจะมอบเครื่องประดับมูลค่าหนึ่งล้านให้กับเด็กเสี่ยนั่น เขาก็ไม่ลืมที่จะไปงานประมูลทุ่มเงินมหาศาลเพื่อส่งแหวนโบราณมรกตเขียวมูลค่าห้าร้อยล้านมาให้เสิ่นชิงหยวน เหล่าคุณนายตระกูลใหญ่ที่ชินตากับผู้ชายเจ้าสำราญ แม้จะถอนหายใจให้กับความรักที่อื้อฉาวสะเทือนทั้งเมืองของเสิ่นชิงหยวนกับเจียงอวี่หมิง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะพากันเตือนเธอ ให้รู้จักพอ รู้จักพอเหรอ? เสิ่นชิงหยวนรู้จักพออยู่แล้ว ดังนั้นเธอจึงเอ่ยปาก ในวันที่เจียงอวี่หมิงประกาศมอบบ้านชานเมืองที่แทบไร้ค่าให้กับเด็กเสี่ยอย่างเปิดเผย ขณะที่เธอรับโฉนดวิลล่า “นอร์ทชอร์หมายเลขหนึ่ง” จากมือเขา ก็เลยถามเขาอย่างสบาย ๆ ว่า “จู่ ๆ ก็รู้สึกเบื่อขึ้นมานิดหน่อย เราหย่ากันดีไหม” ......

คุณนายคนสวยผู้เพียบพร้อมของบ้านชลวิษณุราษ ผู้ที่สร้างตำนานซินเดอเรลล่าตัวจริง ที่พบรักกับนายตำรวจใหญ่มหาเศรษฐี พลิกชีวิตจากสาวเด็กกำพร้ายากจน มาเป็นคุณนายคนสวยผู้เลอค่าและเพียบพร้อม ทว่า... เธอซ่อนไว้ด้วยความลับ เธอซ่อนเขาไว้... ผู้ชายดิบเถื่อน ผู้ที่ปลุกความเสน่หาในกายเธอ "ผมไม่อยากทำอะไรรุนแรงกับคุณ คุณนาย สิ่งเดียวที่ผม อยากจะทำรุนแรงกับคุณ คือกระแทกไอ้จ้อนของผมเข้าไปในหอยอวบๆ สวยๆ ของคุณนาย กระแทกมันขยี้มันให้มันแน่นในร่องนั่นผมชอบที่ได้เข้าไปในตัวคุณนาย.." ขวัญนรีหายใจหอบกับคำพูดแสนดิบเถื่อนนั่น เธอร้อนวาบวูบไปด้วยตัณหาไม่...เธอไม่ควรรู้สึกแบบนี้ มืออีกข้างของเขาเลื่อนลงไปยังบัวงามลูบผ่านมัน เขารับรู้ว่ายอดอดของเธอกำลังแข็งเป็นใต เขางับหูเธอเบาๆ ทำให้ขวัญนรีสะดุ้ง ขนอ่อนของเธอลุกเกรียวไปทั่วร่าง "ผมรู้ว่าคุณนายก็ชอบ...ใช่ไหม...ท่านคงจะเติมให้คุณนายไม่เต็มเท่าผมหรอกผมไม่อยากได้เงินล้านของ คุณนาย ผมอยากได้แค่ตัวคุณนาย อยากกระแทก" "อะ นะ นายภาค มะ ไม่" "ให้ผมได้เอาคุณนายได้ทำให้คุณนายมีความสุข"

“ทำไมไม่ปลุกผม จะกลับทำไมไม่บอก โน้ตก็ไม่ทิ้งไว้ให้แล้วทำไมไม่เอาเงินไปด้วยทั้งที่ผมก็วางไว้ให้บนกระเป๋าคุณแล้ว” ภคิณเอ่ยเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ทว่าคนฟังนั้นเรากับถูกจู่โจมเข้าอย่างจัง ดวงหน้าสวยที่ตกแต่งเอาไว้อย่างบางเบา กลับแดงระเรื่อขึ้น อาย… หรือโกรธกันแน่นะอารมณ์นี้ นับพรเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ หัวใจเธออยู่ไม่สงบเท่าไหร่นัก ก็ให้ตายสิ ผู้ชายคนแรก คนเดียว วันไนท์สแตนด์ของเธออยู่ ๆ ก็มาอยู่ตรงหน้า แถมเป็นหนึ่งในคนของบริษัทที่ดูแล้วท่าทางจะตำแหน่งสูง ดูจากที่พนักงานของบริษัทที่ปฏิบัติต่อเขา นี่เขาคงจะไม่คิดมาจ่ายค่าตัวกันตรงนี้หรอกนะ

อยู่ดีๆ เขากลับมี "คู่หมั้น" เพราะแม่กับเพื่อนแม่อยากเป็นทองแผ่นเดียวกันจน "เวรกรรม" นั้นมาตกที่เขา ส่วนเวรกรรมที่พี่ว่าเธอทั้ง "ดื้อรั้นก๋ากั่นและรับมือยาก" แต่เขาคิดว่าเขารับมือได "ทำตัวเหมือนเมีย" "สักหน่อยก็เป็นนี่คะ" "เธอชอบพี่?" ชีวินนั่งที่โต๊ะทานข้าวสายตาเขาคอยมองเธอที่เดินวนไปวนมาอยู่ตลอด "ต้องชอบด้วยเหรอคะ อยู่กันไปก็รักกันเอง" "พี่ไม่คิดแบบนั้น...ถ้าอยู่กันไปแล้วเราไม่รักกัน?" "พี่วินคิดว่าจะไม่มีวันรักวาห์ได้เหรอคะ" กลับกลายมาเป็นชีวินที่นิ่งเงียบไปก่อนจะพูดขึ้น "ไม่รู้นั่นมันเรื่องในอนาคตพี่ไม่อยากให้เราทั้งคู่ต้องเสียเวลา" "อ๋องั้นบอกคุณป้ากลับมามี๊ของวาห์สิคะว่าเราจะถอนหมั้นกัน" วิวาห์หันมองเขาทั้งยิ้มให้ปกติ "พูดง่ายจังเลยนะ พี่คิดว่าเธอชอบพี่ซะอีกเห็นวิ่งเข้าใส่" "เห็นวาห์วิ่งเข้าใส่ ทำไมไม่วิ่งหนี ยังยืนนิ่งให้วิ่งเข้าหาละคะ" ทั้งสองคนมองหน้ากันแต่วิวาห์ยังเดินทำนั้นทำนี่ตลอด ชีวินคร้านจะพูดแล้วเขาไม่อยากตอบคำถามเธอ พระเอกธงเขียวที่จริงใจ ไร้ดราม่า

แฟนหนุ่มของฉันเป็นคุณชายแห่งวงการ มีทรัพย์สินมากกว่าแสนล้านบาท เพื่อทดสอบฉัน เขาไม่ซื้อของขวัญอะไรให้ฉันเลยตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา และไม่เคยออกเงินอะไรให้ฉันแม้แต่แดงเดียว แม้แต่การซื้อร่มที่ร้านสะดวกซื้อเพียงคันเดียว เขาก็ต้องให้ฉันหารด้วย ต่อจากนั้นมาแม่ป่วยหนัก ฉันไล่ยืมเงินเพื่อนรอบตัวมากมาย จนขาดอีกเพียง 1 หมื่นบาท ก็จะได้ค่าผ่าตัดให้กับแม่แล้ว แต่ไม่ว่าฉันจะอ้อนวอนขอร้องแฟนหนุ่มยังไง เขาก็ไม่ยอมให้ฉันยืมเงินเลย หลังจากที่ฉันจัดงานศพของคุณแม่เสร็จด้วยตัวคนเดียว แล้วกลับบ้านไปเพื่อเก็บของมากมาย กลับเจอลิสต์ของขวัญที่เขาซื้อให้กับน้องสาวข้างบ้าน เพชรนิลจินดา เครื่องประดับของเหล่าคุณหญิงคุณนายมากมาย หรือแม้แต่ไข่มุกมูลค่ากว่าร้อยล้าน... แถมยังเจอข้อความที่คุยกับเพื่อนพ้องของตัวเองอีก “พี่เผย ได้ยินว่าหลินจือสวี่คุกเข่าอ้อนวอนขอยืมเงิน 1 หมื่นจากพี่เลยเหรอ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า” เผยซูเฉินถอนหายใจอย่างติดตลก ก่อนจะได้ยินเสียงดังขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ “เนี่ยนเนี่ยนพูดถูก คนที่ยอมคุกเข่าเพื่อขอยืมเงินหมื่นเดียว ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลิศเลออะไรนักหรอก” “คบกันแค่ 7 ปีเอง เธอก็อยากจะเอาเงินของฉันใจจะขาดแล้ว” ที่แท้ การทดสอบ 7 ปีนี้ มันเป็นแค่การยุแยงจากน้องสาวข้างบ้านงั้นเหรอ แต่เอาเถอะ ถึงยังไง ฉันก็ตัดสินใจจะเลิกกับเขา ตั้งแต่วันที่แม่จากไปแล้ว