ชีวินไม่ต้องมารัก

“เฮ้ย !”“อะไร ตกใจหมด”นั่งกันอยู่ดี ๆ ชีวีอุทานขึ้นเสียงดัง ทั้งที่ก่อนหน้ามันนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างอารมณ์ดีจนแฝดพี่อย่างชีวินต้องถามออกไป เพราะตอนนี้พวกเรานั่งในห้องสำหรับทำโพรเจกต์จบชีวิน ชีวี แฝดประจำกลุ่มแก๊งหนุ่มหล่อวิศวะไฟฟ้าปีสี่ที่สาว ๆ ตั้งให้ ใครต่อใครต่างบอกทั้งสองคนเหมือนกันสมกับเป็นแฝด แต่จริง ๆ ไม่ใช่แค่คล้ายเท่านั้น อาจเพราะหน้านิ่งเหมือนกัน ชีวียิ้มง่ายกว่าแฝดพี่เยอะ ชีวินเองเขายิ้มบ้างแต่นานทีจะมีให้เห็น“ดูในแชตกลุ่มดิ”ชีวีรีบบอกเพื่อนซึ่งพวกเขานั่งรวมกลุ่มกันอยู่สี่คน เพราะอีกสองคนยังไม่โผล่หัวมาให้เห็น จนสายป่านนี้ทั้งที่นัดกันไว้ก่อนหน้าว่าจะมาทำงานในสาขา สาเหตุที่ยังไม่มาคงเป็นข้อความของธารส่งมาให้ในแชตกลุ่มตอนนี้“อ้าวเฮ้ย ! ตายไหมนั่น” ตามมาด้วยเสียงอุทานอย่างตกใจของเฮียบาร์เมื่อเปิดอ่านข้อความที่ธารส่งมาเฮียบาร์ ชายหนุ่มขี้เล่นอีกคนในกลุ่ม หล่อรวย ตัวสูงใหญ่ ทั้งเท่และดูดิบเถื่อนไปในตัวเพราะเขามีลายสักหัวงูที่อกข้างซ้าย แขนข้างเดียวกันยังมีผีเสื้อกลางคืนสวยงามสักไว้ด้วยเพื่อเรียกแขกสาว ๆ เข้าร้านบรั่น-แบรนด์-บาร์ ร้านผับกึ่งบาร์สำหรับนั่งชิลและจัดเลี้ยง ตั

‘กูไปเอง’ธารตอบกลับทันที คนหวงของที่ไม่ใช่รถแต่เป็นของที่จะไปรับ ธารรีบลุกขึ้นยืน บอกจะไปเองแล้วออกจากห้องไปเลย ไม่ได้มองเห็นมุมปากพิทย์กับชีวินเลยสักนิดที่ยกยิ้มขึ้นอย่างรู้ทันเพื่อน ไอ้ปากไม่ตรงกับใจ แข็งกว่าทุกส่วนบนตัวมันคงเป็นปากนี่แหละดูอาการยอดตองอยู่นานทั้งถามไถ่จนรู้แจ้ง เพื่อนบอกรถกระบะคันใหญ่สี่ประตูขับชนตรงยูเทิร์นทางกลับบ้านพัก คนเจ็บบอกไม่เห็นจริง ๆ ทั้งที่ดูดีแล้วพอรถล้มลงและก่อนหมดสติไป เหมือนคนชนเขาจะเป็นผู้หญิง รับรู้แค่นั้นภาพก็ตัด ตอนนี้ยังไม่มีใครติดต่อมา น่าจะพรุ่งนี้ ที่เจ็บกว่าตัวเห็นจะเป็นใจเพราะบิกไบก์คันใหญ่ลูกชายสุดรักของมันเจ็บหนักพังยับเอาการระหว่างนั่งเฝ้ายอดตอง รอธารไปรับยอดเตยมา โทรศัพท์ชีวินดันมีสายเรียกเข้า เขายกขึ้นมาดูถึงได้รู้ว่าเป็นใครที่โทร.“ครับ”“วินลูก... ตาวีอยู่ด้วยไหม”“ครับ”“งั้นดีเลย แม่มีธุระต้องไปต่างจังหวัดวันหยุด ลูก ๆ ว่างไหมไปกับแม่นะ”“วันไหนครับ”“วันนี้เลย รีบกลับมานะแม่รอ รักลูกทั้งสองจ้ะ”ปลายสายพูดแค่นั้นก็ตัดจบไปเลย เหมือนกลัวถูกปฏิเสธจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทั้งสองคนถ้าคุยนาน พวกเขามันเป็นพวกคุยนานแล้วยุไม่ขึ้นต้องตัดจบ

ขอแค่ลูกพูดออกมา หญิงวัยกลางคนคิดไปต่าง ๆ นานา รวมถึงตอนนี้เรื่องสาวน้อยที่จับจองไว้ให้ลูกชายคนโตคือชีวินกลับมาแล้ว“ครับ”ชีวินตอบไปแค่นั้นเขาไม่ได้รู้สึกอะไร อยากรับปากให้แม่สบายใจในเมื่อท่านบอกไม่ได้บังคับเขายังพอมีโอกาส ส่วนน้องที่แม่พูดถึงเธอเองก็คงไม่นึกพิศวาสเขาเท่าไรหรอก เพราะเราไม่เคยเจอกันเลยตั้งแต่วันนั้นเกือบยี่สิบปีเมื่อหลายปีก่อนหน้า“ชีวิน ชีวี เร็วลูกเดี๋ยวรถติด”เวียงพิงค์พูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ มือสองข้างจับแขนลูกชายวัยสามย่างเข้า สี่ขวบทั้งสองคน กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากตัวบ้านพาขึ้นรถ“แม่จะรีบไปไหนฮะ” เด็กแก้มตุ่ยถามแม่ทันทีที่นั่งลงได้ มือเล็กข้างหนึ่งถือถุงขนมห่อใหญ่ อีกมือจับขนมชิ้นโตใส่ปากหยักทรงสวยชมพูระเรื่อ แถมมีเศษขนมติดเต็มไปหมด“ไปดูว่าที่เจ้าสาวพี่เขาไงครับลูก” ผู้เป็นแม่บอกอย่างยินดี ใบหน้ามีรอยยิ้มอยู่เสมอ ทั้งยกมือเช็ดขนมออกจากปากให้ลูกชายคนเล็ก ทั้งก้มหอมแก้มนิ่ม ๆ ฟอดใหญ่ซ้ายขวาอย่างมันเขี้ยวส่วนลูกชายอีกคนเขานั่งนิ่งติดกระจกรถ ยกมือเท้าคางมองออกไปด้านนอก“วินลูก”พอได้ยินแม่เรียกเจ้าของชื่อลดมือลง ยกมุมปากยิ้มขึ้นเพียงนิด เวียงพิงค์ถึงได้โน้มตัวไ

“วิวาห์ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ อันตรายมาก ขับแบบนี้อยากตายมากใช่ไหม”“โอ๊ย... มามี้ขาเจ็บนะ”“อย่ามาพูดดี”วันนาตั้งสติได้รีบเดินมาบิดแขนเล็กขาวผ่องจนขึ้นแดงเป็นรอยนิ้วมือ หญิงสาวก้าวขาลงจากรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างได้รีบสวมกอดผู้เป็นแม่ไว้ ไม่ให้ตบตีบิดหยิกตัวเธอเอง“ลูกแค่รีบมาตามที่แม่บอกแค่นั้นเองค่ะ”ก็แม่เธอเองไม่ใช่หรือไงบอกให้เธอรีบมาที่บ้าน เพราะจะมีแขกคนสำคัญ“ลูกสะใภ้แม่เหรอครับ”ชีวีกระซิบเสียงแผ่วถามแม่ทันที บอกตรง ๆ เธอสวยและน่ารักแต่เห็นแค่ไม่กี่วินาที ทำไมดูต่างกันกับพี่เขาเหลือเกิน“โอ๊ย” เป็นชีวีที่ร้องขึ้นบ้าง เพราะโดนแม่บีบแขนไม่เบานักเพื่อปรามลูกชายตัวดีปากเปราะ“อะ... เอ่อ วัน วันไม่มีใครเป็นอะไรอย่าบ่นเลยนะ”ชีวินชีวีมองหน้าผู้เป็นแม่ที่พูดออกไปด้วยรอยยิ้มแข็ง ๆ เจอแบบนี้เข้าไปคงตกใจไม่น้อย ใครล่ะเป็นคนพูดซะดิบดีว่า ‘น้องน่ารักเรียบร้อยมากนะ ทั้งอ่อนหวาน แบบบางน่าทะนุถนอมสุด ๆ’“เวียง ตาวินตาวี อาต้องขอโทษด้วยนะที่ทำให้ตกใจ”“ป้าเวียงสวัสดีค่ะ คิดถึงมาก ๆ เลย สบายดีนะคะ ฟอด~”

“อิหล่าวิวาห์อีกแล้วติสู ลูกสาววันนาเป็นหมู่เจ้าสาวอีกแล้ว รอบนี้รอบที่ 4 แล้วเด้อ เขาว่าเป็นหมู่เจ้าสาวเกิน 3 เทือ บ่ได้ผัวคัก ๆ” (หนูวิวาห์อีกแล้วเหรอ ลูกสาววันนาเป็นเพื่อนเจ้าสาวอีกแล้ว รอบนี้รอบที่ 4 แล้วนะ เขาบอกว่าเป็นเพื่อนเจ้าสาวเกิน 3 ครั้งจะไม่ได้สามีนี่)ยายคนหนึ่งนั่งไม่ใกล้ไม่ไกลหรี่ตามองจ้องใบหน้าสาวน้อยลูกครึ่ง วันนาผู้เป็นแม่พาลูกสาวกลับจากต่างประเทศมาอยู่ที่ต่างจังหวัดได้ไม่นาน แต่วิวาห์เข้าพิธีสู่ขวัญเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้กับงานแต่งงานคนในหมู่บ้าน ทั้งหมู่บ้านใกล้เคียงไปแล้ว รวมงานนี้เป็นครั้งที่สี่คนโบราณถือ ถ้าเป็นเพื่อนเจ้าสาวเกินสามครั้ง อาจจะไม่ได้แต่งงานมีสามี แต่นั่นก็เป็นเพียงคำพูดบอกต่อกันมาเท่านั้นส่วนวิวาห์สาวน้อยที่เป็นหัวข้อสนทนาทำเพียงฉีกยิ้มกว้าง เธอไม่ได้พูดอะไร เพราะการไม่มีสามีคือสิ่งที่เธอต้องการ ยิ่งตอนนี้ว่าที่สามีเธอยังมานั่งอยู่ในงานด้วย พอหันมาเห็นหน้าชีวินที่คิ้วเขาขมวดเป็นปมอยู่ ใบหน้ารูปไข่ยิ่งฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมส่งไปให้เห็นแบบนั้นคนพี่ยังทำแบบเดิมคือถอนหายใจแล้วเมินหน้าไปทางอื่น ไม่รู้ว่าเขาต้องถอนหายใจกับเธ