หนังสัตว์มหัศจรรย์

แฟนหนังแฟนวรรณกรรมแนวเวทมนตร์คนหนึ่งจะบอกเลยว่า 'Fantastic Beasts and Where to Find Them' เปิดเรื่องด้วยการพาเราไปพบกับ นิวท์ สคามันเดอร์ นักสัตววิทยามนตร์สุดขี้อายที่ถือกระเป๋าวิเศษเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ เดินทางมาถึงนิวยอร์กในปี 1926 ด้วยภารกิจที่ดูเรียบง่ายคือตรวจสอบและปกป้องสายพันธุ์ต่างๆ แต่เมื่อเหล่าสัตว์จากกระเป๋าหลุดออกมา เหตุการณ์เล็กๆ ก็ขยายกลายเป็นวุ่นวายใหญ่โต กลุ่มตัวละครที่เข้ามาพัวพันมีทั้ง เจค็อบ โควอลสกี ช่างอบขนมปังชาวมักเกิ้ลผู้ซื่อสัตย์ ผู้กลายเป็นมิตรแท้ของนิวท์ รวมถึง ทิน่า โกลด์สไตน์ อดีตอาวร์และควีนี น้องสาวผู้มีความสามารถพิเศษด้านจิตที่ช่วยเติมมุมอารมณ์ให้เรื่องราวไม่ได้เป็นแค่มายากลเพียงอย่างเดียว

โครงเรื่องหลักเดินตามการตามล่าสัตว์ที่หลุดจากกระเป๋าไปยังมุมต่างๆ ของเมือง ขณะเดียวกันก็เปิดเผยปมใหญ่ของสังคมเวทมนตร์ในอเมริกายุคนั้น—ความหวาดระแวงต่อสัตว์และเวทมนตร์ การล่าแม่มดของกลุ่มสุดโต่ง และปฏิกิริยาขององค์กรอย่าง MACUSA ที่พยายามควบคุมสถานการณ์ เหตุการณ์สำคัญในภาพยนตร์รวมถึงการตรวจพบว่าเด็กน้อยคนหนึ่งชื่อ ครีเดนซ์ เบร์โบน เป็น 'ออบสคูรัล' ซึ่งเป็นการสะสมความโกรธและความเก็บกดที่กลายเป็นพลังทำลายล้าง และการเปิดเผยตัวตนที่ซับซ้อนของตัวละครอย่าง เพอร์ซิวัล เกรฟส์ ที่แท้จริงแล้วเชื่อมโยงกับเงามืดใหญ่กว่าเรื่องเล็กๆ ของสัตว์ แทนที่จะเป็นศัตรูตัวเปล่าๆ การแทรกแซงและจิตวิทยาของกลุ่มหัวรุนแรงทำให้เรื่องคลี่คลายไปสู่ระดับที่มีความขัดแย้งทางการเมืองและจิตใจมากขึ้น

ภาพยนตร์ไม่เพียงแต่เล่าเหตุการณ์ตามลำดับ แต่ยังสร้างบรรยากาศของความมหัศจรรย์ผ่านการออกแบบสัตว์ที่น่ารักและมีบุคลิกชัดเจน ตั้งแต่ นิฟเฟิลที่ขี้ขโมย ไปจนถึงธันเดอร์เบิร์ดที่สง่าราศี ฉากคอมบิเนชั่นระหว่างจังหวะตลกอบอุ่นของเจค็อบกับความเงียบขรึมของนิวท์ทำให้เรื่องบาลานซ์ได้ดี และแง่มุมที่มืดกว่าของเรื่องทำให้รู้สึกว่าโลกเวทมนตร์ไม่ได้มีเพียงสีชมพู สุดท้ายการเชื่อมโยงกับโลกของ 'Harry Potter' เปิดประตูให้แฟนๆ เห็นความสัมพันธ์เชิงประวัติศาสตร์และตัวละครที่มีอิทธิพลต่ออนาคตของโลกเวทมนตร์

โดยรวมแล้วภาพยนตร์ภาคแรกของชุดนี้เป็นการแนะนำตัวละครและโลกใหม่อย่างมีเสน่ห์ เส้นเรื่องเน้นที่การยอมรับความแตกต่าง ความรับผิดชอบต่อสิ่งมีชีวิต และบาดแผลทางสังคมที่ยังรักษาไม่หาย มุมมองส่วนตัวคือชอบวิธีที่หนังจับความละมุนของสัตว์มหัศจรรย์มาผสมกับโทนเรื่องที่จริงจัง ทำให้ทั้งหัวใจพองโตและคิดตามไปกับปัญหาทางศีลธรรมของตัวละคร เหลือความอยากดูต่อว่าความลับที่ถูกเปิดขึ้นจะพาไปสู่บทต่อไปอย่างไร

เริ่มเลยว่าซีรีส์ 'Fantastic Beasts' แต่ละภาคมีครีเจอร์เด็ด ๆ เยอะจนจำแทบไม่หมด — และฉันชอบวิธีที่แต่ละตัวถูกใช้เพื่อเดินเรื่องมากกว่าการเป็นแค่สัตว์ประดับ

ในภาคแรก (เมืองนิวยอร์ก) สิ่งที่เด่นสุดคือ 'นีฟเฟลอร์' เจ้าหนูขโมยเหรียญที่ตลกและสร้างปัญหาให้จาโคบจนฮาไปทั้งเรื่อง มี 'บาวทรักเคิล' (Pickett) ที่จิกไม้เล็ก ๆ แต่กลับมีบทอ่อนโยนสุดๆ แล้วก็มี 'ธันเดอร์เบิร์ด' (Frank) สัตว์ปีกจากอเมริกาที่ทำให้เกิดพายุและมีความลับเกี่ยวกับอดีตของมัน

อีกตัวที่ฉันชอบคือ 'สวูปปิ้งอีวิล' ซึ่งรูปทรงแปลกเหมือนผีเสื้อยักษ์และถูกนำมาใช้เป็นอุปกรณ์ลบความทรงจำได้อย่างครีเอทีฟ ภาคแรกยังพาเราเห็นสิ่งที่ไม่ได้เป็นแค่สัตว์แต่เป็นปรากฏการณ์ เช่น 'ออบสเคอรัส' ที่ผูกกับเด็กผู้ถูกกดทับทางเวทมนตร์ — มันทำหน้าที่เป็นตัวขับเคลื่อนดราม่าของเรื่องได้ดีมาก

บอกตรง ๆ ว่าตอนแรกที่ผมเห็นเครดิตบนจอแล้วสะดุดใจเพราะชื่อคนเขียนบทคือ J.K. Rowling — นั่นแหละคำตอบสั้น ๆ แต่เต็มไปด้วยรายละเอียดที่น่าสนใจ หนังชุด 'Fantastic Beasts' ถูกถอดรหัสมาจากแนวคิดและงานเขียนของเธอโดยตรง แม้ต้นฉบับจะเป็นหนังสือเล่มเล็กที่ออกในปี 2001 ซึ่งถูกนำเสนอในรูปแบบตำราในโลกเวทมนตร์ชื่อ 'Fantastic Beasts and Where to Find Them' และในโลกจริงผู้แต่งที่แท้จริงก็คือ J.K. Rowling แต่ในเนื้อเรื่องของจักรวาลเวทมนตร์มันถูกลงชื่อว่าผู้เขียนคือ Newt Scamander ตัวละครนักสะสมสัตว์วิเศษ

การนำงานสั้น ๆ แบบตำราไปขยายเป็นภาพยนตร์ยาวทำให้ Rowling ต้องสร้างองค์ประกอบใหม่ ๆ ขึ้นมา — ตัวละคร เหตุการณ์ และเส้นเรื่องที่ไม่เคยมีในหนังสือต้นฉบับมาก่อน นั่นคือเหตุผลที่บทภาพยนตร์ของเรื่องนี้ถูกเขียนโดยเธอเอง ซึ่งต่างจากหนังสือเดิมที่เป็นเพียงคอลเล็กชันข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์วิเศษ การที่ผู้เขียนต้นฉบับมาเขียนบทเองทำให้โทนเรื่องยังคงอิงกับโลกเวทมนตร์ของ 'Harry Potter' แต่มุมมองและเนื้อหากลับแตกต่าง — มีการขยายปมการเมืองของโลกเวทมนตร์ และวางตัวละครใหม่อย่าง Newt Scamander, Jacob Kowalski หรือ Gellert Grindelwald ให้มีบทบาทเชื่อมโยงกับเรื่องราวใหญ่ขึ้น

ในฐานะแฟน ผมชอบความกล้าที่ Rowling ใช้ในการเปลี่ยนแปลงงานเล็ก ๆ เป็นจักรวาลภาพยนตร์ที่ซับซ้อน แต่ก็ยอมรับว่าการขยายโลกและเติมรายละเอียดใหม่บางครั้งทำให้จังหวะเรื่องต่างไปจากสัมผัสดั้งเดิมของหนังสือตำรา ถ้าใครอยากรู้แหล่งที่มาจริง ๆ ให้ดูเครดิตของภาพยนตร์และหมายเหตุของหนังสือ — ทั้งสองชี้ชัดว่าแนวคิดเริ่มต้นมาจากงานของ J.K. Rowling และบทภาพยนตร์เองก็เป็นผลงานของเธอด้วย จบด้วยความชอบส่วนตัวว่า แม้จะต่างออกไปจากต้นฉบับ แต่การได้เห็นจินตนาการของ Rowling ขยายตัวบนจอก็เป็นประสบการณ์ที่น่าสนุกและชวนคิดอยู่ดี

เชื่อเถอะว่าตอนดูฉากที่นิเฟลอร์โผล่ออกมาจากกระเป๋า ฉันยิ้มไม่หุบเลย—เจ้าตัวขโมยเหรียญตัวนั้นเป็นหนึ่งในภาพจำที่ชัดที่สุดจาก 'สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่' สำหรับฉัน สิ่งมีชีวิตที่เด่น ๆ ในหนังชุดนี้คือ Niffler, Bowtruckle (Pickett), Thunderbird (Frank), Demiguise และ Erumpent

ฉันชอบ Niffler เพราะมันเติมความฮาและสร้างปัญหาสไตล์น่ารักได้ทุกครั้ง ดูแล้วก็อดเอ็นดูไม่ไหว ส่วน Bowtruckle เล็กจิ๋วแต่วิธีที่มันยึดติดกับอาวุธหรือคนที่มันชอบทำให้ฉันนึกถึงความสัมพันธ์แบบเงียบ ๆ ระหว่างตัวละครกับสัตว์ ในทางกลับกัน Thunderbird อย่าง Frank ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ได้เห็นพลังของมันทำให้โลกในหนังมีมิติขึ้นมาก

การเจอ Demiguise ที่สามารถพรางตัวได้ก็ทำให้ฉันชอบความลึกลับของจักรวาลนี้ ส่วน Erumpent ที่มีพละกำลังมหาศาลแต่ก็ไม่ได้เป็นตัวร้ายโดยปริยาย แค่เข้าใจผิดก็เกิดเรื่องแล้ว มุมมองของฉันคือหนังไม่ได้หยุดที่การโชว์สัตว์ให้ตื่นตาเท่านั้น แต่มันบอกด้วยว่าสัตว์แต่ละตัวมีบุคลิกและบทบาททางอารมณ์ต่อผู้คนรอบตัว ซึ่งนั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมฉากเหล่านั้นยังคงติดตาแม้เวลาจะผ่านไป

ชิ้นโปรดในคอลเลคชั่นที่อยากแนะนำคือตุ๊กตา 'Niffler' ขนาดใหญ่ที่ทำรายละเอียดมาแน่นทั้งขนและดวงตา เพราะมันจับได้ทั้งความน่ารักแอบซนเหมือนในหนังและเป็นชิ้นที่ยืนโชว์เด่นในชั้นได้เลย

ของที่เพิ่มมูลค่าได้ดีสำหรับคนอยากเริ่มสะสมจริงจังก็คือหนังสือแบบฉบับสะสมของ 'Fantastic Beasts and Where to Find Them' ฉบับพิมพ์พิเศษที่มีภาพประกอบและโน้ตเสริมจากนักวาด รวมถึงฉบับที่มาพร้อมเคสหรือกล่องแบบรวบรวม ชอบหยิบมา翻ดูตอนบ่าย ๆ เพราะรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนได้สำรวจโลกเวทมนตร์อีกครั้ง

นอกจากนั้นยังมีเรพลิก้าของฮาร์ดแวร์ในเรื่องที่น่าสนใจ เช่น เหรียญทองหรือโปสเตอร์จำกัดจำนวน ฉันมักเลือกชิ้นที่ผลิตจำนวนจำกัดเพราะตลาดรองมักให้ความสำคัญ ชิ้นหนึ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือกล่องใส่ของที่ออกแบบเหมือนกระเป๋าของ Newt—เก็บฝุ่นยากแต่พอวางแล้วดูเท่มาก เหมาะทั้งกับการโชว์และเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับคนที่อยากเปลี่ยนคอลเลคชั่นจากของชิ้นเล็กเป็นชิ้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

ของสะสมจากหนังหมีที่ฉันมักจะชอบเก็บไว้คือของที่สัมผัสดีและรู้สึกว่ามีเอกลักษณ์ ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาพลัชที่ตัดเย็บแน่นหนา เสื้อยืดสกรีนลายละเอียด หรือพินเคลือบเมทัลเลตลิมิเต็ดเอดิชัน

สำหรับคนที่ชอบสไตล์คลาสสิก ให้มองหาตุ๊กตาหรือฟิกเกอร์จาก 'Paddington' รุ่นลิขสิทธิ์แท้ที่มักจะออกเวอร์ชันพิเศษเพื่อฉลองภาพยนตร์หรือครบรอบ โดยของพวกนี้มักมีแท็กและป้ายรับรองจากเจ้าของลิขสิทธิ์ หาซื้อได้จากร้านออนไลน์ของภาพยนตร์ บูธในงานแฟนมีตติ้ง หรือตามร้านหนังสือใหญ่กับร้านของสะสมที่นำเข้าอย่างเป็นทางการ

ถ้าชอบคาแร็กเตอร์แบบน่ารักร่วมสมัย พวกพินลิมิเต็ดหรือเสื้อยืดจาก 'We Bare Bears' คือของที่ใส่เล่นได้จริงๆ และหาได้ตามร้านค้าของ Cartoon Network, ร้านขายของพ็อปคัลเจอร์ หรือเว็บช็อปที่รับรองลิขสิทธิ์ ส่วนใครชอบงานภาพวาดหรือสกรีนอาร์ต ให้มองหาพรินท์ลายจาก 'Brother Bear' ที่ออกเป็นซีรีส์พิเศษ บ่อยครั้งจะมีขายตามงานอีเวนต์ศิลปะหรือร้านออนไลน์ที่เป็นตัวแทนของศิลปินที่ได้รับอนุญาต

ถ้าจะสรุปแนวทางในการช็อป ฉันจะแยกเป็น 1) ของใช้ประจำวันที่ทนทาน—เสื้อ หมอน มักหาง่าย 2) ของสะสมลิมิเต็ด—พิน สแตทจ์ ฟิกเกอร์ ต้องติดตามข่าวปล่อยจากร้านอย่างเป็นทางการ 3) งานศิลป์และพรินท์—หาได้จากศิลปินที่ได้รับอนุญาต โดยรวมแล้ว ให้ตรวจสอบป้ายลิขสิทธิ์ อ่านรายละเอียดสินค้าก่อนสั่ง แล้วถ้าชอบจริงๆ ลองติดตามร้านที่รับประกันของแท้ในไทยหรือร้านอินเตอร์ที่ส่งมาถึงบ้าน รับรองว่าของที่อยู่ในมือจะทั้งคุ้มค่าและมีความหมายดีๆ เก็บไว้ดูหรือให้เป็นของขวัญก็ลงตัว

แนะนำให้เริ่มจากการดู 'สัตว์มหัศจรรย์' ตามลำดับออกฉายมาก่อนเลย — นี่คือวิธีที่ฉันมักจะแนะให้เพื่อนใหม่ที่อยากจะเริ่มเข้าโลกนี้แบบค่อย ๆ ซึมซับตัวละครและการเปิดเผยเรื่องราว

ภาพยนตร์ภาคแรกเป็นการปูพื้นที่ดีมาก: เมื่อลงไปกับตัวละครนักธรรมชาติวิทยานิสัยขี้อายและการตั้งฉากที่นิวยอร์กยุค 1920 เจอการแนะนำสัตว์วิเศษหลายชนิดและเห็นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนธรรมดาในฉากอย่างร้านขนมของยาค็อบ ซึ่งทำให้โลกเวทมนตร์ดูเป็นมิตรและเต็มไปด้วยความน่ารักในช่วงแรก

ต่อด้วยภาคสองแล้วภาคสามตามลำดับการออกฉาย เพราะแต่ละภาคค่อย ๆ คลายเงื่อนปมตัวละครและขยายขอบเขตของการต่อสู้ทางการเมืองในโลกนี้ ดูแบบนี้แล้วฉันรู้สึกว่าการพัฒนาอารมณ์จากฉากเบาสู่เรื่องเข้มข้นมันได้รสชาติมากกว่า เหมาะกับคนที่อยากเห็นวิวัฒนาการของตัวละครหลักและเห็นว่าเหตุการณ์ในภาคหลังเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอย่างไร

ในฐานะแฟนของโลกเวทมนตร์ ผมมักชอบเปรียบเทียบระหว่างเวอร์ชันหนังกับต้นฉบับเพื่อเข้าใจว่าทำไมทั้งสองแบบถึงให้ความรู้สึกต่างกันมาก แม้ชื่อ 'Fantastic Beasts and Where to Find Them' จะเริ่มจากหนังสือเรียนในจักรวาลของ 'Harry Potter' ที่เป็นแค่รายการคำอธิบายสัตว์วิเศษสั้น ๆ และมุ่งเน้นข้อมูลเชิงพฤกษศาสตร์ของสิ่งมีชีวิต แต่ฉบับภาพยนตร์ที่เขียนบทโดย J.K. Rowling กลับเป็นงานเล่าเรื่องแบบเต็มรูปแบบที่ขยายเรื่องราวและตัวละครใหม่ ๆ จนกลายเป็นนิยายภาพยนตร์มากกว่าจะเป็นการดัดแปลงตรงตามหนังสือเล่มเดิม ความแตกต่างชัดเจนตั้งแต่รูปแบบการเล่า—หนังสือเดิมเหมือนสารานุกรม ส่วนหนังเป็นการสร้างโลกและโครงเรื่องที่ซับซ้อนขึ้น เช่น การใส่ฉากการเมืองของ MACUSA เรื่องราวของ Grindelwald และเส้นทางชีวิตของ Newt, Tina, Queenie และ Jacob ซึ่งแทบไม่มีในต้นฉบับเดิม การปรับเปลี่ยนตัวละครกับพล็อตเป็นอีกเรื่องที่ทำให้ทั้งสองเวอร์ชันออกมาไม่เหมือนกัน หนังขยายบทบาทของตัวละครบางตัวให้มีมิติทางอารมณ์และความสัมพันธ์มากขึ้น เช่นความสัมพันธ์พี่น้องของ Leta ความเจ็บปวดของ Credence และความเปราะบางของ Newt ที่กลายเป็นฮีโร่เชิงคนธรรมดา ในขณะที่หนังสือต้นฉบับไม่ได้ลงรายละเอียดพวกนี้เลย ฉันรู้สึกว่าหนังเลือกสร้างความขัดแย้งระหว่างโลกพ่อมดกับชาวโลก (No-Maj) ในแบบที่มีการสื่อสารประเด็นเชิงสังคมและการเลือกปฏิบัติ ซึ่งเพิ่มน้ำหนักให้เรื่องราว แต่ก็ทำให้มีการดัดแปลงหรือเพิ่มองค์ประกอบที่บางครั้งขัดกับข้อมูลปลีกย่อยจากจักรวาลเดิม ทำให้แฟนบางคนรู้สึกว่ามีการเติมเรื่องมากเกินไปหรือมีความไม่สอดคล้องบางจุดในไทม์ไลน์และลายละเอียดของเวทมนตร์ มิติเชิงภาพและการออกแบบสัตว์ก็เป็นตัวเปลี่ยนเกม หนังนำเสนอสิ่งมีชีวิตในรูปแบบภาพเคลื่อนไหวและเอฟเฟกต์ที่ทำให้เรารู้สึกเชื่อมโยงทางสายตากับสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น ขณะที่หนังสือเน้นคำอธิบาย ทำให้จินตนาการขึ้นกับผู้อ่านมากกว่า ฉันชอบที่หนังให้รายละเอียดการใช้เวทมนตร์และฉากของโลกยุค 1920s มหานครนิวยอร์ก มีทั้งบรรยากาศและการแต่งกายที่จับต้องได้ แต่การเน้นภาพและแอ็คชันก็มีข้อเสียตรงที่บางช่วงการเล่าเรื่องจะรวบรัดเร็วหรือสร้างปมใหม่ขึ้นมาเพื่อขับเคลื่อนภาคต่อ ทำให้บางโค้งของพล็อตรู้สึกไม่เรียบร้อยเหมือนงานเขียนที่มีเวลาแตกประเด็นมากกว่า สรุปแล้วผมชอบทั้งสองเวอร์ชันในแบบของมัน หนังให้ความบันเทิงแบบภาพและการเล่าเรื่องที่ยาวต่อเนื่อง พร้อมขยายโลกให้กว้างขึ้น ขณะที่ต้นฉบับดั้งเดิมมีเสน่ห์ตรงความเป็นเอกสารอ้างอิงและความเรียบง่าย การดูหนังควบคู่กับการอ่านต้นฉบับทำให้เห็นมุมมองที่ต่างกันและช่วยให้ชื่นชมทั้งความคิดสร้างสรรค์ด้านการออกแบบสัตว์และการเติมเรื่องราวใหม่ ๆ ถึงจะมีความไม่ลงรอยกันบ้าง แต่ก็ยังปลุกความตื่นเต้นของการค้นพบโลกเวทมนตร์ให้ผมได้อย่างเต็มที่

เคยสงสัยไหมว่าบางสายพันธุ์ในนิยายรู้สึกเหมือนมีชีววิทยาของตัวเองและวิวัฒนาการแบบเป็นระบบ? ผมชอบมองสัตว์มหัศจรรย์แบบนั้นเป็นระบบนิเวศเล็กๆ ที่ผู้เขียนสร้างขึ้น และในกรณีของ 'Fantastic Beasts' มันชัดเจน—สิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดมีนิสัย เงื่อนไขการอยู่รอด และปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ

ผมชอบคิดว่าภายในโลกสมมติ ผู้เขียนมักเริ่มจากกฎพื้นฐาน: แหล่งอาหาร วงจรชีวิต และการปรับตัวทางเวทมนตร์ จากนั้นจึงเติมรายละเอียดเช่นพฤติกรรมการล่า พื้นที่อยู่อาศัย หรือแม้แต่ความสัมพันธ์แบบกีดกันทางวัฒนธรรม ระหว่างอ่านไดเล็กซ์ของนิวท์ สคามันเดอร์ ในหัวของฉันจะเกิดภาพฟิลด์ไกด์ที่สมบูรณ์—มีทั้งการจำแนก การบันทึกเสียงร้อง และบันทึกการจับคู่พันธุ์ ทำให้สัตว์เหล่านั้นไม่ใช่แค่หน้าตาน่าตื่นตา แต่รู้สึกมีชีวิต

สุดท้าย ขณะที่อ่านฉันมักถามตัวเองว่า ถ้าสัตว์ชนิดนั้นมีจริง เราจะจัดการกับมันอย่างไร และนั่นทำให้เรื่องราวมีมิติขึ้นมากกว่าการแค่โชว์ความประหลาดใจของจินตนาการ