ภารกิจพิชิตใจสามีในโลกสัตว์วิเศษพร้อมพลังระดับเทพ

“เดี๋ยวนะ! สามคนเลยเหรอ คนบ้าอะไรมีสามีตั้งสามคน” เจียงลี่จูตะโกนออกมาเสียงดังจนภูติจิ๋วสะดุ้ง เซินหลินมองค้อนเธอก่อนจะพูดต่ออย่างไม่สนใจท่าทางแตกตื่นของเจียงลี่จูอีก “บอกแล้วไงว่านี่คือโลกของสัตว์วิเศษ อ้อ! ฉันมีของขวัญต้อนรับมาให้เธอสุ่มหนึ่งอย่างด้วยนะ” เซินหลินตัวน้อยดึงไข่เรืองแสงลูกเล็กๆออกมาจากช่องมิติของตัวเอง มีสีแดง สีเขียว และสีขาว ที่แต่ละลูกออร่าส่องสว่างจนแสบตาลอยอยู่ตรงหน้าเจียงลี่จู เธอหรี่ตามองแล้วพึมพำออกมาอย่างไม่เข้าใจ “ของขวัญแบบสุ่มเหรอ” “เลือกสิ เธออาจจะโชคดีได้รางวัลที่เยี่ยมมากก็ได้นะ” “มีตั๋วกลับบ้านให้ฉันมั้ยล่ะ” เจียงลี่จูถามอย่างสิ้นหวัง เพราะรู้ดีว่าคงไม่มีของแบบนั้นให้เธอแน่ “บอกแล้วไงว่าเธอต้องทำภารกิจ เลือกสิฉันจะต้องรีบไปทำหน้าที่อย่างอื่นต่ออีกนะ” “สีเขียวละกัน” “ยินดีด้วยนะลี่จู! เธอได้รับพลังการรักษาระดับสูงล่ะ” ภูติจิ๋วแสดงความยินดีก่อนจะส่งมอบพลังนั้นเข้าไปในตัวของเจียงลี่จูที่ทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก เธอมองแสงสีเขียวที่หายวับไปตรงกลางอกแล้วถามออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “แล้วไง ฉันจะเอาไปทำอะไรในโลกที่ไม่รู้จักแบบนี้ได้ล่ะ” “มันมีประโยช

“หูเหรอ!!!”เจียงลี่จูตกใจก่อนจะรีบเอามือไปจับบนหัวแล้วคลำหาใบหูทันที ก่อนจะสัมผัสได้ถึงใบหูที่ยาวและนุ่มนิ่มเป็นเอกลักษณ์จนไม่ต้องถามก็รู้ว่าเธอคือตัวอะไร กระต่ายแน่ๆ กระต่ายที่เป็นสัตว์อ่อนแอที่สุดกับสามีนักล่าที่แสนดุร้ายเนี่ยนะ…บ้าไปแล้ว“เรื่องจริงเหรอเนี่ย…”เธอพึมพำออกมาอย่างรับไม่ได้ ก่อนหน้านี้มัวแต่ตกใจจนลืมสังเกตตัวเองไปซะสนิท ถึงได้ไม่รู้ตัวเลยว่ามีหูและหางกระต่ายงอกออกมาจากตัวไม่ต่างจากคนอื่นด้วย ตอนนี้ชัดแล้วว่าเธอทะลุมิติเข้ามาในการ์ตูนที่อ่านจริงๆ แถมยังได้เป็นตัวละครที่เธอไม่ชอบที่สุดเลยด้วย นั่นก็คือลี่จู นางร้ายที่มีชื่อเหมือนเธอแม้จะไม่มีชื่อสกุลก็ตาม และมีสามีสัตว์วิเศษสุดหล่อถึงสามคน แต่น่าเสียดายที่ลี่จูในเรื่องนิสัยเสียสุดๆและชอบบังคับสามีให้ทำตามใจจนพวกเขาพากันเกลียด จนกระทั่งมีนางเอกหลงเข้ามาในเผ่าและคอยช่วยเหลือทั้งสามคนบ่อยๆจนเกิดเป็นความรักขึ้น ลี่จูที่ริษยานางเอกเลยวางแผนกำจัดเธอจนถูกสามีทั้งสามคนสังหารซะเอง เรียกว่าตายเพราะความสามารถล้วนๆเลย แล้วแบบนี้เธอจะรอดกลับไปได้จริงมั้ยเนี่ย…“แล้ว ทะ ทำไมไม่พากลับบ้านล่ะ จะพามาที่นี่ทำไม”“เจ้าชอบให้พามาทำที่นี่

“อ๊าาา จะ เจ็บ!”เจียงลี่จูหวีดร้องลั่นน้ำตาคลอ สองมือจิกลงบนเนื้ออีกคนจนเลือดซิบ เฟยหลงจับสองมือเล็กออกมารวบไว้เหนือหัวของเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงพูดกับคนใต้ร่างด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ยังเสแสร้งไม่พอหรือ ทั้งลืมว่าส่วนนั้นของข้าไม่ได้มีแค่หนึ่งเดียวเหมือนคนอื่น ไหนจะร้องว่าเจ็บทั้งที่เจ้าเคยขอให้ใส่เข้าไปทั้งหมดทุกครั้งเวลาทำกับข้า แต่ตอนนี้กลับทำราวกับไม่เคยมาก่อน…แปลกใหม่เสียจริงนะ”“ว่าไงนะ…”เจียงลี่จูเบิกตากว้าง ตกใจกับสิ่งที่อีกคนพูดและไม่อยากเชื่อว่าเจ้าของร่างเดิมจะชอบอะไรแบบนี้ ช่างมีรสนิยมที่น่ากลัวซะจริงๆ ขนาดเข้ามาแค่อันเดียวเธอยังแทบรับไม่ไหวเลย เจอทีเดียวสองอันแบบนี้คงได้สิ้นชีพจริงๆแน่…“ทำเช่นนี้แล้ว เจ้าจะพอใจมากขึ้นงั้นหรือ”“ไม่…ไม่ใช่นะ!”เจียงลี่จูรีบส่ายหัวปฏิเสธหน้าตาตื่น ขณะที่เฟยหลงมองดูท่าทีอ้อนวอนปนหวาดกลัวของเธอแล้วถูกกระตุ้นขึ้นมาจนต้องกัดฟันแน่น เขารั้งตัวเธอขึ้นมาอุ้มเข้าเอวโดยที่ส่วนล่างยังคงเชื่อมต่อกันไม่หลุด เจียงลี่จูเอาขารัดเอวเขาไว้และกอดคออีกคนแน่นเพราะกลัวตกลงไปในน้ำอีก “แต่ก็นับว่าไม่เลว เพราะเจ้าทำให้ข้าหายเบื่อได้จริงๆ”เฟยหลงบอกพลางกระตุกยิ้ม จ

“ตายจริง เลือดเขายังไหลไม่หยุดเลย!”“ทำยังไงกันดี บาดแผลลึกขนาดนั้นจะรักษาได้จริงรึ!”“เขายังหายใจอยู่หรือไม่!” เสียงเอะอะโวยวายของผู้คนด้านนอก ทำให้เจียงลี่จูต้องรีบออกมาดูด้วยความสนใจ เพราะถ้าคนที่บาดเจ็บคือสามีอีกคนของเธอจริงๆ นี่ก็เป็นโอกาสดีที่เธอจะใช้พลังช่วยรักษาเขา ได้ทั้งช่วยคนและยังเพิ่มคะแนนความดีให้เธออีกด้วย แต่จะคว้าโอกาสนั้นมาได้หรือเปล่าก็ต้องดูกันอีกที“ท่านผู้เฒ่าเจียงล่ะ!” หวังเหว่ยรีบถามเมื่อช่วยกันวางจางหมิ่นลงบนแคร่ไม้หน้าบ้านแล้ว คนในเผ่าที่วิ่งตามกันมาต่างก็พากันยืนห้อมล้อมและมองคนเจ็บด้วยความเป็นห่วง “ข้ารออยู่นี่แล้ว พวกเจ้าถอยห่างจากเขาก่อนเถอะ ให้ข้าดูอาการเขาหน่อย”ชายชราที่มีผมและเครายาวสีขาวโพลนก้าวออกมา เขาคือผู้เฒ่าเจียงที่ชำนาญเรื่องยาสมุนไพรและเป็นผู้อาวุโสที่สุดในเผ่า ร่างเดิมของเขาคือเต่าทะเลที่ตัวใหญ่และอายุยืน มีไม้เท้าคู่กายที่คอยช่วยพยุงตัวเวลาเดินไม่ให้ล้มลงไปเพราะร่างกายที่เสื่อมลงตามเวลา เมื่อทุกคนรีบถอยออกมาจากคนเจ็บเพื่อเปิดทางให้ท่านผู้เฒ่าเข้าไปดูใกล้ๆ เจียงลี่จูถึงได้มองเห็นว่าจางหมิ่นที่พวกเขาไปแบกกลับมามีสภาพน่ากลัวเพียงใด ไม่ต่า

“ใช่ๆ รูปร่างหน้าตาเช่นนั้นจะเป็นคนอื่นไปได้อย่างไร” เสียงของทุกคนยังถกเถียงกันไปมาไม่หยุด เพราะความสามารถที่น่าตกใจของเจียงลี่จูที่พวกเขาไม่เคยเห็นและพลังวิเศษที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในโลกนี้ ทำเอาเจียงลี่จูได้แต่ลุ้นระทึกกลัวจะถูกจับได้ว่าไม่ใช่ลี่จูที่พวกเขาเคยรู้จัก และเริ่มกังวลว่าจะตอบถึงที่มาของพลังนี้ยังไง เธอเอาแต่อยากช่วยคนจนลืมไปเลยว่าพลังแบบนี้ใช่ว่าทุกคนจะมีได้ จนกระทั่งเสียงของใครคนนึงดังขึ้นเจียงลี่จูถึงเริ่มเห็นทางออกขึ้นมาอีกครั้ง “ในที่สุดสวรรค์ก็ส่งผู้มีบุญมาช่วยเผ่าเราแล้วสินะ ดีจริงๆ” ผู้เฒ่าเจียงยิ้มและพึมพำออกมาเบาๆด้วยความดีใจ ขณะที่หวังเหว่ยก็มองเจียงลี่จูด้วยความตกตะลึงจนไม่รับรู้อะไรรอบตัวสักนิด ถ้าหากคนอื่นตกใจเขาก็ยิ่งตกใจมากกว่า ทั้งที่อยู่กับเธอมานานแต่กลับไม่เคยรู้เลยว่าภรรยาตัวเองมีพลังวิเศษเช่นนี้ด้วย “เขาเริ่มขยับตัวแล้วดูสิ!!” เสียงตะโกนนั้นทำให้ทุกคนพากันหันไปสนใจคนเจ็บอีกครั้ง จางหมิ่นขยับมือทีละนิดก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของทุกคนที่อยู่รอบๆ “จางหมิ่นลืมตาแล้ว เขาไม่ตายแล้ว!” “ดีจริงๆ จางหมิ่นของพวกเรารอดแล้ว” “ไม่เป็