เกาะรัตนโกสินทร์

เท่าไหร่..ถ้าคืนนี้ คุณจะไปกับฉัน ******************* "ถ้าบอกว่าติดใจล่ะ คุณจะรับเลี้ยงดูผมเป็นรายเดือนไหม" คนรูปหล่อตรงหน้าใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาร้อนแรงมองเธอจนใบหน้าเห่อร้อนวูบวาบไปหมด แต่สาวมั่นกลับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยปิดบังอาการประหม่า "เสียใจค่ะ ฉันไม่นิยมเลี้ยงเด็ก" "ถ้างั้นผมเลี้ยงคุณแทนก็ได้ มาอยู่กับผมไหม" ทั้งสายตาและน้ำเสียงของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ ภาพความวาบหวามระหว่างเธอกับเขาฉายชัดเข้ามาในสมองเป็นฉากๆ บ้าจริง แค่มีอะไรกับเขาเพียงคืนเดียว ผู้ชายบ้าๆ นี่กลับมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเธอขนาดนี้เชียวหรือ "ฉันไม่ใช่เด็กโฮสต์แบบคุณนะ จะรับเลี้ยงฉันในฐานะอะไร" "ก็เมียไงครับ เมียของผม" คำโปรย : เท่าไหร่..ถ้าคืนนี้ คุณจะไปกับฉัน..

แก่นของนิยายเรื่องนี้คือ “รักต่างวัย” เน้นความรักของคู่รักที่มีวัยแตกต่างกันมาก ทว่าโชคชะตาก็เล่นตลกเหลือเกิน ที่ลิขิตให้สองชีวิตต่างวัยต้องมาพานพบประสพสวาท ดำเนินเรื่องราวของคู่รักต่างวัยสุดฟิน โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน... และหญ้าอ่อนก็ร้อนรักสุดๆ

“อ๊อย… อูย… ” ลูกแก้วร้องคราง ยอมรับว่าเริ่มเสียวซ่านมีอารมณ์ ตอนที่มือสากราวกระดาษทรายบีบขยำเคล้นคลึงสองเต้าอวบใหญ่ของหล่อนอย่างแรง มันคลายริมฝีปากที่ประกบดูดกันแน่นเพื่อจูบไซ้ซอกคอลงมาถึงหัวนม ใบหน้าหื่นเหี้ยมกดลงมาซุกไซ้หว่างอก เสาะหาหัวนมในความมืด พอเจอก็จ้วงปากกะซวกดูดดังซ่วบๆ เลียสลับไปมาอย่างตะกละตะกลามจนเจ้าของเต้านมหวามไหว เสียวจนหัวนมแข็งโด่ “ปล่อย… อย่านะ ปล่อยนะ… แกเป็นใคร… ” ลูกแก้วร้องห้าม ขณะเรียวลิ้นสากๆ ของมันยังบดขยี้อยู่ที่เม็ดหัวนมสลับไปมาทั้งสองข้าง จากนั้นหัวใจของหล่อนก็หล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อชุดนอนลายลูกไม้สีชมพูบางๆ กำลังโดนล้วง มือใหญ่ของผู้บุกรุกไล้ลูบขึ้นมาตามหน้าขาหนีบแน่น พยายามบีบขยำหนอกเนินสวาท เบียดอัดกันแน่นอยู่ที่ซอกขา มันดันต้นขาด้านในของหล่อนให้แบะอ้า ค่อยๆ หงายฝ่ามือ ใช้นิ้วหัวแม่มือแหวกพูเนื้อออกเป็นสองกลีบแล้วกระแทกนิ้วกลางเข้าใส่รูสวาทเสียงดังพลั่ก “อ๊าย… อูย… ” ลูกแก้วสะดุ้งเฮือก นิ้วของมันฝังเข้ามาสุดโคน แต่ละเปลาะปมของข้อเอ็นปูดโปนที่เสียดครูดเข้ามาระหว่างสองกลีบทำเอาหญิงสาวเสียวจนร้องคราง รู้สึกเสียวซ่านตรงหว่างขาและหัวนม

อี้หมิง พยายามเอาชนะชะตาชีวิตในยุคที่เธอทะลุมิติมา ด้วยวิชาความรู้ของโลกยุคปัจจุบันเธอก่อร่างสร้างตัวในยุค จีนโบราณจนมีฐานะอู้ฟู่ร่ำรวย สร้างงาน สร้างอาชีพคนเร่ร่อน จนที่เล่าขานไปทั่วทั้งแคว้น

จ้าวเหลียนเฟยที่กำลังขับรถกลับไปฉลองปีใหม่กับครอบครัว ใครจะรู้ว่าเธอจะไปไม่ถึงเพราะเธอถูกรถบรรทุกเฉี่ยวจนรถของเธอพลิกคว่ำคว่ำ กระทั่งวิญญาณเธอได้เข้ามาอยู่ในร่างของจ้าวเฟยเฟยสตรีร้ายกาจที่ต้องเลี้ยงดูลูกติดสามีฝาแฝดสองคน และร่างใหม่ก็เป็นที่รังเกียจของคนทั้งหมู่บ้าน เฮ้อ...แล้วให้มาอยู่ในร่างของคนที่ทั้งหมู่บ้านรังเกียจเนี่ยนะ พระเจ้าให้ตายไปเลยได้ไหมวะ แม่งเอ๊ย จ้าวเหลียนเฟยเอ่ยกับเด็กทั้งสองตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "เอ่อ...แม่หนูขอน้ำกินหน่อยสิได้ไหม" "ท่านแม่ปีศาจหิวหรือ..รอเดี๋ยวนะเจ้าคะ" เฉินหยุนผิงเอ่ยกับแม่เลี้ยงก่อนจะเดินเตาะแตะๆไปเอาชามใส่น้ำ ส่วนเฉินโม่หวายจับแขนน้องสาวเอาไว้ไม่ให้ไป จ้าวเหลียนเฟยจึงกำลังจะลุกไปหยิบเอง อยู่ๆก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปกลางลานบ้าน เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นผู้ชายหน้าตาอัปลักษณ์หนวดเครารุงรัง เขาคือเฉินมู่หยางบิดาของเด็กทั้งสองและสามีของร่างนี้ จ้าวเหลียนเฟยกลอกตามมองบนทันที หึ ใครอยากอยู่กับเข้ากันไม่ดูสภาพตัวเอง บ้านก็สกปรกเหลือเกิน "มีสิทธิ์อะไรมาใช้ลูกข้านังสตรีแพศยา หิวก็คลานไปหากินเอง"

ซูเม่ย แพทย์สาวกึ่งนักฆ่าสาวจากโลกอนาคตหวนคืนสู่ชะตากรรมในอดีตหลอมรวมดวงจิตเข้ากับจ้าวซูเม่ย หญิงสาวที่ถูกชะตากรรมเล่นงานจนต้องตกตาย ทิ้งน้องฝาแฝดชายหญิงวัยเพียง 5 หนาวให้เผชิญกับความเลวร้ายจากคนในครอบครัว บิดามารดาที่หายสาบสูญไม่รู้ชะตากรรม แต่เมื่อจ้าวซูเม่ยคนใหม่ปรากฏตัวพวกที่ทำร้ายคนที่นางรักมันต้องชดใช้ และชีวิตต่อจากนี้ไปนางจะกำหนดมันเอง มิติวิเศษที่ได้รับนางจะใช้มันอย่างคุ้มค่า แต่เดี๋ยวก่อนนะ…… ‘บัดซบเอ้ยยยยย ฉันท้องเหรอเนี่ย’