เกิดใหม่ชาตินี้ฉันจะเป็นเจ้าตระกูล แปลไทย

เกิดใหม่อีกครั้งแต่กลับโดนวิญญาณบรรพบุรุษร่างเดิมตามตอแย สั่งให้รีบหาสามีและมีลูกโดยด่วน เหอะ คิดว่าคนอย่างเขาอยากมีนักรึยังไง ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้วท่านตา ข้าอยากมีสามีจนตัวสั่น/เอามือทัดผมมองหาผู้ชาย

ในวันที่จวนแม่ทัพตั้งโลงศพ สามีของข้ากลับประกาศว่าจะควบแต่งภรรยาสามเรือนเพื่อสืบทอดทายาท ใครจะคาดคิด พี่สะใภ้ใหญ่จะเอาหัวชนใส่เสาทันที ส่วนพี่สะใภ้รองก็เตรียมผูกคอตายตาม ทั้งคู่ต่างประณามว่าเขาเหยียบย่ำความบริสุทธิ์และศักดิ์ศรีของแม่ม่ายภรรยาวีรบุรุษ คนทั้งจวนคุกเข่าลงไปเป็นแถบ ต่างอ้อนวอนขอให้พวกนางช่วยสืบทอดทายาทให้แก่พี่ชายผู้ล่วงลับทั้งสองคน ข้าคิดว่าเรื่องนี้ช่างเหลวไหลสิ้นดี จึงพุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วคว่ำโต๊ะเซ่นไหว้อย่างแรง ข้าชี้นิ้วด่ากราดใส่หน้าสามีว่าเป็นพวกหน้าซื่อใจคดและเดรัจฉานในคราบคน ทั้งยังด่าพวกพี่สะใภ้ว่าทำเป็นรักนวลสงวนตัวทว่าเนื้อแท้คือหญิงแพศยา พร้อมกับด่าคนอื่น ๆ เสียจนไม่มีชิ้นดี ข้าไม่อาจกลืนกล้ำความอัปยศนี้ลงไปได้ จึงลากพวกนางขึ้นโรงขึ้นศาล ฟ้องร้องข้อหาลักลอบสมสู่ในระหว่างไว้ทุกข์ ทว่าพวกนางกลับแว้งกัด ใส่ร้ายว่าข้าขี้อิจฉา ต้อนหญิงม่ายผู้ซื่อสัตย์และภักดีให้ต้องจบชีวิต ตระกูลฝ่ายมารดาของข้าถูกผู้ตรวจการราชการฎีกาฟ้องร้อง จนท่านพ่อต้องถูกปลดจากตำแหน่งและเนรเทศกลับบ้านเกิด ส่วนข้าถูกหนังสือหย่าขาดขับไล่ออกจากจวนแม่ทัพ และต้องสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยวในศาลเจ้าร้าง หลังจากตายไปข้าถึงได้รู้ว่า ที่แท้พวกเขาร่วมมือกันตั้งนานแล้ว เพื่อหวังจะฮุบมรดกตระกูลเดิมของข้า การประกาศควบแต่งสามเรือนต่อผู้คน เป็นเพียงกลอุบายบีบให้ข้าลงมือ เพื่อที่สามีจะได้หย่าขาดจากข้าได้อย่างชอบธรรม เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ข้ากลับย้อนเวลากลับมาในวันประกาศควบแต่งเรือนนั้น ใบหน้าสวยของพี่สะใภ้ใหญ่แดงก่ำ "สามีของข้าเพิ่งจากไปได้ไม่นาน น้องสามกลับคิดจะให้พวกเราทำเรื่องเหลวไหลไร้ยางอายเช่นนี้!" พี่สะใภ้รองเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "พวกเราเป็นหญิงม่าย ยอมตายเสียดีกว่าที่จะยอมให้ชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของบรรพชนต้องมัวหมอง!" ข้านั่งนิ่งอยู่บนตั่งประธาน ค่อย ๆ จิบชารสเลิศ และเฝ้ามองพวกนางเล่นละครฉากใหญ่ให้จบอย่างเงียบเชียบ ชาตินี้ ข้าจะทำให้พวกนางสมปรารถนาเอง

ในงานรวมญาติ แม่เอาภาพผู้ชายสองสามคนมาให้ฉันดู ถามฉันว่าอยากแต่งงานกับคนไหน ชาตินี้ฉันจะไม่เลือกกู้เป่ยเฉินอีกแล้ว แต่เอาภาพใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้แม่ ในภาพคือกู้ถิงโจว น้าชายคนเล็กของกู้เป่ยเฉิน แล้วก็เป็นผู้กุมอำนาจในตระกูลกู้ด้วย ใบหน้าแม่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะฉันตามจีบกู้เป่ยเฉินมานานหลายปี แต่สิ่งที่แม่ไม่รู้ก็คือหลังจากฉันแต่งงานกับกู้เป่ยเฉินเมื่อชาติที่แล้ว กู้เป่ยเฉินแทบไม่กลับบ้านเลย ฉันนึกว่าเขางานยุ่งกับงาน ทุกครั้งที่โดนถาม เขาจะบอกว่าเป็นความผิดของตัวเองตลอด จนกระทั่งวันครบรอบแต่งงานปีที่ 20 ฉันเผลอทำกล่องที่เขาเก็บไว้ในตู้ที่ล็อกมาตลอดตกแตก ฉันถึงรู้ว่าคนที่เขารักมาตลอดคือน้องสาวของฉัน สาเหตุที่เขาไม่กลับบ้าน เพราะไม่อยากเห็นหน้าฉันนี่เอง ทว่าในวันแต่งงาน ตอนฉันยื่นแหวนเพชรให้กู้ถิงโจว กู้เป่ยเฉินกลับสติแตก

วันที่พี่สาวแย่งว่าที่สามีของข้าไป ข้าไม่คิดจะห้ามปรามพวกเขาสักนิด ตรงกันข้ามเลยล่ะ ข้าผลักสาวใช้ที่กำลังเฝ้าอยู่ออกแล้วรีบวิ่งออกไปหาท่านพ่อ “ยกงานแต่งให้พี่สาวเถอะเจ้าค่ะ ลูกอยากแต่งกับท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ!” บิดาของข้าทำหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง แม้อ๋องผู้สำเร็จราชการจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จในราชสำนัก ทว่ากลับมีปัญหาเรื่องทายาท อีกทั้งยังอารมณ์แปรปรวนเอาแน่เอานอนไม่ได้ แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าข้ามีร่างกายที่เหมาะกับการตั้งครรภ์มาก! น่าเศร้าที่เมื่อชาติก่อน พี่สาวและแม่เลี้ยงวางแผนใส่ร้ายว่าข้าเสียพรหมจรรย์ก่อนแต่งงาน เพราะว่าข้าตั้งครรภ์ง่ายและมีรูปร่างอวบอิ่มเย้ายวนใจ ขณะที่คู่หมั้นรังเกียจเดียดฉันท์ข้า พี่สาวก็ฉวยโอกาสแต่งงานแทน วันที่แต่งงานออกจากจวน พี่สาวก็ยังไม่วางใจอยู่ดี นางส่งข้าไปที่หอนางโลมในฐานะบ่าวรับใช้ชั้นต่ำ สั่งให้แม่เล้าทุบตีทารุณกรรมข้าจนตาย ขณะที่นางใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคู่หมั้นของข้า มีลูกหลานสืบทอดตระกูล หลังจากย้อนเวลากลับมา ข้าจะไม่ยอมให้ชะตากรรมซ้ำรอยอีก แย่งคู่หมั้นของข้าไปแล้วอย่างไรเล่า? นางแย่งร่างกายที่เหมาะกับการตั้งครรภ์ของข้าไปไม่ได้หรอก!

วันแรกของการเกิดใหม่ ฉันเดินตรงเข้าไปในห้องของเผยหานเซียวผู้เป็นเจ้าพ่อมาเฟีย แล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าออก นั่นก็เพราะในชาติที่แล้ว ฉันกับเผยจื่อโม่ลูกชายของเขา เป็นคู่แต่งงานไร้รักที่โด่งดังในแวดวงมาเฟียแห่งนิวยอร์ก เผยจื่อโม่คิดว่าฉันเป็นตัวการสำคัญที่ทำลายความรักระหว่างเขากับรักแรก และจงใจเดินเข้าไปในห้องของเขาตอนที่เขาโดนยาปลุกเซ็กส์ ดังนั้นตลอดแปดปีหลังแต่งงาน เขาจึงเมาหัวราน้ำอยู่ข้างนอกทุกคืนไม่ยอมกลับบ้าน แม้กระทั่งตอนที่ฉันคลอดลูกยากจนเจียนตาย เขาก็ไม่เคยเอ่ยถามไถ่เลยสักคำ จนกระทั่งพายุเฮอร์ริเคนพัดถล่ม นิวยอร์กได้รับผลกระทบจากคลื่นพายุซัดฝั่งจนเขื่อนกั้นท่าเรือพังทลาย เรือที่จะใช้อพยพเหลือที่นั่งเพียงที่เดียว ทุกคนต่างก็คิดว่าเขาจะเก็บโอกาสรอดชีวิตนี้ไว้ให้ตัวเอง แต่เผยจื่อโม่กลับผลักฉันขึ้นเรือไปอย่างแรง “เธอไปซะ!” “ไป๋จิ้งชิว ฉันยกโอกาสรอดชีวิตนี้ให้เธอ… ชาติหน้าฉันไม่ต้องการให้เธอมาช่วย ฉันแค่อยากอยู่กับเว่ยหย่าซวน” วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็ถูกม้วนกลืนหายลงไปในผืนน้ำทะเลอันมืดมิด ส่วนฉัน หลังจากได้รับความช่วยเหลือก็ถูกแก๊งศัตรูฟันจนตาย เขาไม่รู้เลยว่า ในคืนนั้นคนที่โดนยาไม่ได้มีแค่เขา แต่ยังมีพ่อของเขาด้วย… เจ้าพ่อมาเฟียเผยหานเซียว ฉันก้าวเท้าเข้าไปในห้อง ตอนนั้นยาปลุกเซ็กส์เพิ่งจะออกฤทธิ์ เจ้าพ่อตระกูลเผยกำลังอดกลั้นอารมณ์ไว้อย่างยากลำบาก ครั้งนี้ ฉันเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เจ้าพ่อคะ ฉันมาช่วยถอนฤทธิ์ยาให้ค่ะ”

**นิยายติดท้อปในเด็กดี รับประกันความสนุก** เกิดใหม่ทั้งทีกลับต้องคอยทำชั่วเพื่อเอาตัวรอด แถมชีวิตยังดวงตกขั้นสุด ที่ดันไปผูกบุพเพวาสนากับท่านอ๋องที่ขึ้นชื่อว่าโหดร้าย ที่ตามล่านางอย่างเอาเป็นเอาตาย !! ผู้อื่นเกิดใหม่ล้วนงดงาม แต่ข้าอัปลักษณ์  อยากจะได้สกิลดีๆมาช่วยชีวิตที่แสนอาภัพ ก็ดันได้ระบบหน้าเลือดที่เอาแต่ขายของ แถมราคาที่ต้องจ่าย  ก็คือการทำชั่วให้มากที่สุด !  แล้วข้าที่ มดไม่เคยบี้ ขี้ไม่เคยจับ  ก่อนหลับยังต้องสวดมนต์  จะกลายเป็นคนชั่วได้ยังไง ! *""******"* สาวนักสู้ชีวิตที่ไม่มีอะไรจะทำร้ายนางได้  ทุกวิกฤต…นางจะหาโอกาส ทุกคำเหยียบย่ำ…นางจะใช้เป็นพลังผลักดัน  เกิดมาต้องไม่ยอมแพ้  ขอแค่มีชีวิต…ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงได้ ด้วยสองมือเล็กๆที่สุดจะดันทุรัง !!