Short
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้

เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้

By:  ห้วงคำนึงCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
3.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในงานรวมญาติ แม่เอาภาพผู้ชายสองสามคนมาให้ฉันดู ถามฉันว่าอยากแต่งงานกับคนไหน ชาตินี้ฉันจะไม่เลือกกู้เป่ยเฉินอีกแล้ว แต่เอาภาพใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้แม่ ในภาพคือกู้ถิงโจว น้าชายคนเล็กของกู้เป่ยเฉิน แล้วก็เป็นผู้กุมอำนาจในตระกูลกู้ด้วย ใบหน้าแม่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะฉันตามจีบกู้เป่ยเฉินมานานหลายปี แต่สิ่งที่แม่ไม่รู้ก็คือหลังจากฉันแต่งงานกับกู้เป่ยเฉินเมื่อชาติที่แล้ว กู้เป่ยเฉินแทบไม่กลับบ้านเลย ฉันนึกว่าเขางานยุ่งกับงาน ทุกครั้งที่โดนถาม เขาจะบอกว่าเป็นความผิดของตัวเองตลอด จนกระทั่งวันครบรอบแต่งงานปีที่ 20 ฉันเผลอทำกล่องที่เขาเก็บไว้ในตู้ที่ล็อกมาตลอดตกแตก ฉันถึงรู้ว่าคนที่เขารักมาตลอดคือน้องสาวของฉัน สาเหตุที่เขาไม่กลับบ้าน เพราะไม่อยากเห็นหน้าฉันนี่เอง ทว่าในวันแต่งงาน ตอนฉันยื่นแหวนเพชรให้กู้ถิงโจว กู้เป่ยเฉินกลับสติแตก

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Nagising si Liliana sa kama nito nang marinig niyang tumunog ang phone niya at na aksidenteng na alarm pala niya ang phone niya kaya in-off na lang niya iyon at napatingin sa tabi niya at wala pa din ang Fiancee niyang si Gerald. Tiningnan niya ang oras at alas 2 na ng madaling araw.

Di na siya mapakali kaya tumayo na siya sa higaan dahil baka kung ano na ang nangyari kay Gerald.

Hinanap niya ito sa boung room nila at hindi niya ito nahagilap.

Dito na sila natulog sa hotel kung saan ginanap ang engagement party nila kagabi at nauna siyang natulog kanina dahil nalasing na din siya at naiwan si Gerald sa party. Pinabayaan na lang niya ito dahil naintindihan naman niya na sobrang saya nito kasama ang mga kaibigan niya pero ngayon hindi na normal na hindi niya ito kasama ngayon.

Tiningnan niya ang phone niya at tinawagan si Gerald pero naka-off ang phone nito kaya lumakad siya palabas nang may napansin siya sa harapang pintuan ng kwarto nila. Nakita niya ang pamilyar na sapatos at siya pa ang pumili nun para sa Fiancee nito.

"Baka sa kalasingan ay napunta siya sa maling kwarto. Hay, alam naman niya kung nasaan ang kwarto namin eh."

Lumapit siya doon at kinuha niya ang sapatos nito at sinigurado na sa Fiancee nito ang sapatos at nakita nga niya na yun nga ang size ng paa nito.

Binuksan niya ang pintuan at agad tumambad sa kanya ang pants na nasa sahig at dress na nasa sahig din. Agad din nitong nakilala na sa fiancee niya ang pants na yun at damit naman ay sa bestfriend niya.

Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso niya at kinakalma niya ang sarili niya nang may narinig siya.

"Bilisan mo pa, Gerald... uhh! Faster!" umuungol na ani ng isang babae na pamilyar sa kanya.

Napatakip siya sa bibig niya nang marinig niya ang boses ng Babae. Dahan dahan siyang lumakad at nakikita na niya ang bra at panty sa sahig pati na din ang boxer ni Gerald ay nakikita niya.

Habang papalapit siya ay mas lalong lumalakas ang ungol ng dalawang nagtatalik.

"Damn, ang sarap mo, Mirabelle! Ang sarap mo talagang tirahin! Hindi kagaya ng bestfriend mo na gusto pang gawin ang bagay na ito pag kasal na kami. Di ako makapag hintay!"

"Sabi ko naman sayo ay tawagin mo lang ako para makakatikim ka ng ganito parati.... ugh! Yan sige pa! Ilabas mo sa akin!"

"Damn! Mas masarap ka ding humalik kesa sa kanya."

Di niya aakalain na magagawa sa kanya ng Boyfriend niya ng Tatlong taon at ng bestfriend niya.

"Wala ka pa ding kupas. Kahit dalawang taon na kitang k********t ay napakasarap mo pa din!"

Doon na natigilan si Liliana sa narinig niya. Dahil matagal na pala siyang ginagago ng dalawang malapit sa kanya.

"Malapit na akong labasan!"

Malakas na sinipa ni Liliana ang pintuan at nagulat ang dalawa at doon niya nakita na naka cowboy style pa sila at nasa ibabaw ang bestfriend niya ng limang taon na si Mirabelle at nasa ilalim naman ang lalaking minahal niya na binigay na niya ang lahat sa kanya at nakita din niya na tinapos talaga nila ang ginagawa nila at inilabas lahat ni Gerald sa loob nito na kinanginig ng katawan nila.

Parang tinusok ng maraming karayom ang puso niya habang nakatingin sa kanila ngayon.

"Damn you two!"

Nanlalaki ang mga mata nila nang magising sila sa katotohanan.

"F*ck! Let me explain, Babe."

Lalapit sana si Gerald sa kanya pero napa atras naman siya.

"Wag na wag kang lalapit sa akin, Gerald!"

"Mali ka ng nakita. Nilasing lang ako ni Mirabelle! Totoo ang sinasabi ko."

"Wow ha, may lasing ba na Dalawang taon na kayong nagkantutan! Ha! Ano yun everyday lasing ha!"

Napatingin naman si Liliana sa Bestfriend niya na nakatakip sa katawan niya ang kumot sa higaan.

"Mirabelle, sa lahat ng tao ay ikaw ang pinagkakatiwalaan ko at parang kapatid na din ang turing ko sayo! Pero ikaw pa ang unang gumago sa akin!"

Natahimik naman si Mirabelle hanggang sa ngumiti ito na kinatigil niya.

"Wala akong magagawa kasi kailangan din niya ako eh. Pinupunan ko lang ang pagkukulang mo sa kanya. May mali ba doon? Nasarapan din kasi kaming dalawa."

"Maribelle, stop that," pigil sa kanya ni Gerald.

Pinigilan niyang maiyak sa nangyayari sa kanila ngayon at nananaig sa kanya ang galit sa kanila.

"Walang hiya ka!"

Agad niyang pinagsasampal ang mukha ni Mirabelle at nahihirapan naman si Mirabelle sa sitwasyon niya dahil naka takip pa siya sa katawan niya at agad sinabunutan nito si Maribelle na kinahulog ni Maribelle sa kama.

Agad naman siyang hinawakan ni Gerald.

"Damn you! Isa ka pa! Mga animal kayo! Wala kayong mga kwenta! Ang lalandi at ang kakati ninyong dalawa!"

"Tama na sabi eh!"

Isang iglap ay biglang tinulak ng malakas ni Gerald si Liliana na kinaupo nito sa sahig at nakita agad ni Liliana na grabe ang pag aalala ni Gerald kay Mirabelle.

Dahan dahan siyang tumayo at walang buhay silang tiningnan.

"Bakit mo ba ginawa yun! Walang kasalanan si Mirabelle."

"So... sinasabi mo na ikaw talaga ang nauna na lumapit sa kanila o nilandi ka ng babaeng yan!"

Natahimik naman siya. Hilaw na natawa siya habang nakatingin sa kanila.

"Let's cancel our engagement... or let's say wag na wag kayong dalawang magpapakita sa akin. Baka sa susunod hindi lang yan ang magagawa ko sa inyo!"

"W-What?! Hindi pwede yun!"

Di makapaniwala si Liliana na nakatingin kay Gerald.

"Kapal din ng mukha mo noh? Huling huli na ang ginagawa mo tapos ganito?!"

Lumapit siya kay Liliana at hinawakan niya ang magkabilang balikat nito.

"Pasalamat ka lang dahil kahit nerd ka ay pinagtiyagaan pa kita! Walang ibang lalaki ang papatol sayo at ako lang ang nag-iisang lalaking nakakagawa sayo nun!"

Nanlaki ang mga mata ni Liliana sa sinabi nito.

"Wag na wag mong ipapa cancel ang engagement natin lalo na ang kasal natin. You need me, right? Lalo na't gusto ng mga pumanaw mong magulang na makasal ka para makuha mo ang mana mo?"

Tinulak ni Liliana si Gerald at napaatras naman ito ng isang beses at malakas na sinampal nag mukha niya.

"All this time ang target mo ay ang mana ko at hindi ang pagmamahal ko!"

"You!"

Sasampalin sana niya si Liliana nang biglang may sumalo sa kamay niya at malakas siyang tinulak at agad naman siyang napatingin sa gilid niya at nakita niya ang isang hotel staff na lalaki dahil na din sa sout nito na tumulong sa kanya.

"Please, respect her."

"Sino ka naman! Isa ka lang namang hotel staff dito! Wag kang mangingialam sa awayan namin ng Fiancee ko!"

Napakamao si Liliana at napahawak siya sa laylayan ng damit ng lalaking estranghero.

Dahil natauhan siya baka kung ano ang gawin sa kanya ni Gerald dito kung aalis ito.

Nagulat si Liliana nung hawakan ng lalaki ang kamay niya at kinuha nito ang singsing sa daliri ni Liliana at tinapon sa mukha ni Gerald at kinuha niya ang isang singsing na nasa daliri nito at sinuot niya sa daliri ni Liliana na kinataka naman ni Liliana.

"Sabi niya walang ibang papatol sayo dahil nerd ka diba? So I will marry you at magiging loyal ako sayo hanggang sa huling hininga natin. Do you agree with that? Miss..."

Nanlaki naman ang mga mata ni Liliana sa sinabi nito.

"Liliana."

"My Liliana."

Ngumiti ito sa kanya at di naman matanggap ni Gerald ang nangyayari ngayon. At tiningnan lang siya ng estranghero mula ulo hanggang paa.

"Hindi mo deserve ang mga lalaking kagaya niya. Cheater pa at..."

Napatingin ang estranghero sa pagitan ng binti nito.

"... maliit pa."

Namula sa galit si Gerald at akmang susugod pero sinipa nito sa tiyan si Gerald at napaupo ito sa sahig.

"Let's go?"

Dahan dahan namang tumango si Liliana at nakikisabay na din sa nangyayari ngayon at umalis sila sa kwartong iyon habang hawak hawak ang kamay ng estrangherong lalaki.

******

LMCD22

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
วันต่อมาหลังจากข่าวการแต่งงานถูกปล่อยออกมาฉันบังเอิญเจอกู้เป่ยเฉินเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ กู้เป่ยเฉินเห็นฉันแล้วจงใจตะโกนเรียกเขาที่กำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่“เป่ยเฉิน คู่หมั้นนายมาแล้ว”ทันใดนั้น ทุกคนก็หันมาโฟกัสฉันกับเขาทันทีกู้เป่ยเฉินเลิกคิ้วขึ้น ปรายตามองฉันอย่างไม่สบอารมณ์“เสิ่นจิ่นเหยา ฉันยังไม่ทันได้คิดบัญชีกับเธอเลย เธอดันเป็นฝ่ายมาหาฉันถึงที่เลยเหรอ”“ให้ตระกูลเสิ่นแต่งงานกับตระกูลกู้โดยไม่ถามความเห็นฉันสักคำ! นี่เธอหน้าด้านถึงขนาดนี้เลยเหรอ?”ฉันได้ยินแล้วชะงักไปแย่แล้ว ฉันลืมไปเลยว่าน้าชายคนเล็กของกู้เป่ยเฉินก็แซ่กู้เหมือนกันแม้เตรียมใจมาแล้ว แต่สายตารังเกียจของเขาก็ยังทำให้ฉันตกใจจนเผลอกลั้นหายใจฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์“คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยไม่ใช่นาย”ยังไม่ทันสิ้นเสียง พวกเพื่อนที่พูดเมื่อกี้ก็หัวเราะจนน้ำตาไหลพวกเขาตบไหล่กู้เป่ยเฉิน“เป่ยเฉิน คู่หมั้นนายตลกชะมัด”“นายเตือนเธอหน่อยว่าอย่าแก้ตัวด้วยมุกเดิมๆ แบบนี้ คนอื่นรู้จะขำเอานะ”กู้เป่ยเฉินโดนล้อจนเสียหน้า สีหน้าดูโมโหยิ่งกว่าเดิม“เสิ่นจิ่นเหยา! เธอเลิกบ้าได้หรือยัง!”“วันๆ เ
Read more
บทที่ 2
พวกเขากอดกันกลมเหมือนตรงนี้มีแค่พวกเขาสองคน แถมตอนสุดท้ายยังจูบกันต่อหน้าทุกคนด้วยเขาโอบเอวบางของเธอไว้ ส่วนเธอก็ควงแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติพวกเขาดูเหมือนแฟนกันมากกว่าฉันอีกสีหน้าคนรอบ ๆ ดูอยากรู้อยากเห็นมาก แถมยังซุบซิบอยู่ข้างหูฉันอย่างสนุกปาก“ถ้าฉันเป็นเสิ่นจิ่นเหยาคงอายจนแทบมุดแผ่นดินหนี”“คู่หมั้นแอบคบกับน้องสาวของตัวเอง เธอยังมีหน้ามายืนอยู่ตรงนี้อีก”ฉันรู้ว่าพวกเขากำลังรออยู่ รอดูฉันเป็นตัวตลกพวกเขาอยากรู้ว่าฉันจะอาละวาดแบบไม่สนใจภาพลักษณ์ เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขาเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า ตอนนี้กู้เป่ยเฉินเองก็มองมาทางฉันเหมือนกันเมื่อเห็นว่าฉันนิ่งเฉย เขาก็แค่นเสียงเย็นชาด้วยท่าทางพอใจเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉันไม่ให้โอกาสเขาเปิดปากหันหลังแล้วเดินออกไปทันทีฉันโทรหาคนขับรถ ขณะที่กำลังจะออกจากที่นี่ ก็มีรถยนต์สีดำมาจอดข้างฉันกระจกรถเลื่อนลง คนที่อยู่ด้านในคือกู้เป่ยเฉิน“ขึ้นรถ”ฉันกำลังจะปฏิเสธ แต่สายตาเหลือบไปเห็นเสิ่นเจียวเจียวนั่งอยู่ข้างคนขับกู้เป่ยเฉินเห็นสายตาที่ฉันมองเธอ เขาขมวดคิ้วแล้วพูดออกมา“เบาะข้างคนขับไม่ใช่ที่ของเธอ”ฉันไม่ได้
Read more
บทที่ 3
ชาติที่แล้วแม้ว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ล้ำเส้นกับกู้เป่ยเฉินแต่ก็ไม่กล้าเปิดเผย ทำได้แค่แอบกินกันลับ ๆมิน่าล่ะเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน แต่คนรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนกันเกือบหมดเมื่อคิดถึงชาติที่แล้ว สายตาฉันเย็นชาโดยไม่รู้ตัวหลังจากฉันแต่งเข้าตระกูลกู้ ธุรกิจของกู้กรุ๊ปก็เฟื่องฟูอย่างต่อเนื่อง จนอยู่ในการจัดอันดับของนิตยสารด้านธุรกิจและการเงินอย่างฟอร์บส์ผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้ถูกใจฉันมาก บอกว่าฉันเป็นคนมีบุญบารมีแม้กู้เป่ยเฉินจะเย็นชากับฉันมาก แต่ความอบอุ่นจากผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้ทำให้ฉันมีความสุขมากจนกระทั่งฉันทำกล่องใบนั้นแตกภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นมาก็ถูกทำลายไปด้วยประตูห้องถูกคนผลักเข้ามา แม่บอกว่ากู้ถิงโจวจะกลับมาแล้วมือฉันชะงักไป แต่ไม่ได้พูดตอบเหมือนแม่อยากพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจแล้วเดินออกไปฉันไม่เชื่อหรอกว่าแม่ในชาติที่แล้วจะไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นแต่แม่กลับไม่เคยพูดถึงมันเลยแม้ผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้จะชอบฉัน แต่ก็ไม่ได้รักฉันขนาดนั้นไม่งั้นพวกเขาคงไม่ช่วยกู้เป่ยเฉินปิดบังเรื่องนี้มีแค่กู้ถิงโจว เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ต่างจ
Read more
บทที่ 4
โปรเจกต์โดนลบไปแล้ว ความอาลัยอาวรณ์สุดท้ายที่ฉันมีต่อกู้เป่ยเฉินก็หมดสิ้นลงแล้วเหมือนกันฉันถอนหายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก สะกดกลั้นความเจ็บปวดในใจคืนนี้ฉันจะได้เจอกู้ถิงโจวอย่างเป็นทางการฉันอดประหม่าไม่ได้ เพราะชาติที่แล้วเขาก็เป็นน้าชายฉันเหมือนกันฉันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดถึงไม่สามารถทำให้เขารักฉันได้ อย่างน้อยก็อย่าทำให้เขาเกลียดฉันก็พอฉันจัดการอารมณ์เรียบร้อย หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกรอบจนพอใจแล้วก็ออกจากบ้านเพิ่งมาถึงโรงจอดรถใต้ดิน ฉันก็ได้ยินเสียงหอบหายใจดังอย่างต่อเนื่องฉันหันไปมองตามเสียง รถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังสั่นไปมาฉันปรายตามองทะเบียนรถเหอะ รถของกู้เป่ยเฉินมองผ่านกระจกรถที่เลื่อนลงครึ่งหนึ่งเข้าไปในรถ เสิ่นเจียวเจียวกำลังตอบรับการกระทำของกู้เป่ยเฉินด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มกู้เป่ยเฉินขยับตัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แถมยังพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆแม้ฉันไม่สนใจเขาแล้ว แต่ภาพนี้ก็ทำให้ฉันอยากอ้วกอยู่ดีเสิ่นเจียวเจียวสังเกตเห็นฉัน เธอยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย กอดกู้เป่ยเฉินแล้วจูบอย่างเร่าร้อนเสียงครางและเสียงน้ำลายของเธอดังก้องอยู่ในตัวรถ
Read more
บทที่ 5
เขาดูเป็นผู้ใหญ่และสุขุมกว่าเมื่อก่อนคนตระกูลกู้เคารพเขามาก พากันลุกขึ้นไปต้อนรับเขากู้ถิงโจวกับป้ากู้สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ พวกเขาสองคนใช้ชีวิตมาด้วยกัน ดูแลกันและกันมาตลอดคุณย่ากู้เป็นคนรับพวกเขามาเลี้ยงพอโตขึ้น ป้ากู้แต่งงานกับลุงกู้ ส่วนกู้ถิงโจวไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศสองสามปีมานี้ตระกูลกู้ดูดีแค่เปลือกนอก ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากกู้ถิงโจว พวกเขาถึงมีทรัพย์สินและตั้งตัวได้อีกครั้งหลังจากแม่ของกู้เป่ยเฉินเสียชีวิต เพื่อไม่ให้กู้ถิงโจวห่างเหินกับตระกูลกู้ พวกเขาเชื่อฟังกู้ถิงโจวยิ่งกว่าเดิม ไม่กล้าขัดใจบ่อเงินบ่อทองอย่างเขาทุกคนมองไปทางเขา นัยน์ตาแฝงรอยยิ้มแต่ใบหน้าเขายังเย็นยะเยือกเหมือนเดิม มีแค่ตอนที่มองมาทางฉัน ถึงจะมีรอยยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อยเขาเดินมาตรงที่นั่งข้างฉัน ปรายตามองกู้เป่ยเฉินอย่างเย่อหยิ่งฉันทำตัวไม่ถูกเหมือนเด็กที่ทำผิด ขณะที่กำลังจะพูดอธิบายจู่ๆ กู้เป่ยเฉินลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวออกไปข้างนอกส่วนเขาก็นั่งลงตรงที่ว่างข้างๆ ฉันทันที“วันนี้เป็นวันรวมญาติ ทุกคนไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมาย ทานอาหารกันได้เลย”เขาพูดจบแล้วตักอาหารและแกะกุ้งให้ฉ
Read more
บทที่ 6
คนที่ไม่รู้อะไรเลยคือเขาต่างหากวินาทีต่อมาฉันสัมผัสถึงสายตาที่มองมาอย่างเคียดแค้นไม่ต้องดูฉันก็เดาได้ว่าใครขณะนั้นลุงกู้ยกแก้วเหล้าขึ้นมา เขายิ้มแล้วพูดว่า“ตระกูลกู้ของเรากำลังจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้”“งานรวมญาติวันนี้ หลักๆ คือมาคุยเรื่องงานแต่งของบ่าวสาว”ลุงกู้ยังพูดไม่ทันจบ กู้เป่ยเฉินก็พูดแทรกขึ้นมา“เรื่องนี้พ่อไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องจดทะเบียนสมรส...เราจดเรียบร้อยแล้ว”“ใช่ไหม จิ่นเหยา”เขาส่งสายตาให้ฉันตามน้ำไปกับเขาฉันจิบชาในแก้ว ไม่พูดอะไรสักคำ คำพูดเมื่อกี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขากับเสิ่นเจียวเจียว......จดทะเบียนสมรสกันแล้วเหรอ?!เมื่อเห็นว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ สีหน้าเขาขุ่นมัวเล็กน้อย ความโมโหในดวงตามากขึ้นกว่าเดิมมือถือดังอีกครั้ง กู้เป่ยเฉินส่งข้อความมาไม่หยุด“เสิ่นจิ่นเหยา เธอเป็นใบ้เหรอ? พูดสิ!”“จะเงียบทำไม! อย่ามาท้าทายความอดทนฉันนะ!”ฉันขมวดคิ้วเบาๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ฉันกดปุ่มบล็อกทันทีในที่สุดโลกก็สงบสักทีกู้เป่ยเฉินยังส่งข้อความอยู่ ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างรวดเร็วความโมโหในดวงตาถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง แต่เส้นเลือด
Read more
บทที่ 7
ฉันมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อใช้ชีวิตมาสองชาติ ฉันไม่เคยเข้าใจคนอย่างกู้เป่ยเฉินเลยความไร้ยางอายของเขาทำให้ฉันต้องเปลี่ยนมุมมองครั้งใหญ่ ทำให้ฉันช็อกทุกครั้งฉันสะบัดตัวเองออกจากสองมือใหญ่ ใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกไป“คนที่ควรจะเลิกงี่เง่าคือนายต่างหาก! ฉันคือว่าที่น้าสะใภ้ของนาย ช่วยให้เกียรติฉันด้วย!”กู้เป่ยเฉินเห็นว่าฉันดื้อด้านมาก เขาพยายามรั้งท้ายทอยฉันเข้าไปจูบ“ฉันไม่อนุญาตให้เธอแต่งกับเขา! เธอเป็นของฉันคนเดียว!”ขณะที่ฉันหลับตาปี๋ พยายามขัดขืนสุดชีวิต จู่ๆ ฉันก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแสนอบอุ่นกู้ถิงโจวเอาสูทคลุมตัวฉัน จากนั้นเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินจนดั้งจมูกหัก“กู้เป่ยเฉิน นายอยากตายใช่ไหม!”เลือดไหลออกมาจากจมูกกู้เป่ยเฉิน เปื้อนไปทั่วใบหน้า ดูน่ากลัวเป็นอย่างมากเขายกมือขึ้นมาเช็ดเลือดแล้วแสยะยิ้มออกมา“ฉันคิดไม่ถึงว่าคนเก่งๆ อย่างน้าจะชอบใช้ของต่อจากคนอื่น”“แถมยังเป็นของเหลือเน่าๆ แบบนี้ด้วย”กู้ถิงโจวโดนยั่วโมโหจนตาแดงก่ำ เขาเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินอีกรอบ“วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนพี่สาวกับพี่เขยฉัน”“ถ้านายไม่อยากทำงานที่กู้ซื่อแล้ว ฉันจะช่วยให้นายสมหวังเอง
Read more
บทที่ 8
จู่ๆ เสิ่นเจียวเจียวถือมีดปอกผลไม้วิ่งเข้ามา เธอเอามีดชี้ฉันแล้วด่าลั่น“เสิ่นจิ่นเหยา! ทำไมเธอต้องทำให้ชีวิตฉันพังพินาศ!”“พี่เป่ยเฉินรับปากว่าจะจดทะเบียนสมรสกับฉัน จะแต่งงานกับฉัน แต่ทุกอย่างพังเพราะเธอ!”“ชาติก่อนเธอทำให้ชีวิตฉันพังพินาศแล้ว ยังไม่พอใจอีกหรือไง! ชาตินี้เธอจะทำให้ชีวิตฉันพังพินาศอีกใช่ไหม! ตายซะเถอะ!”เธอพูดแล้วถือมีดวิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันตกใจจนยืนช็อกอยู่ที่เดิมจู่ๆ ก็มีใครบางคนมายืนบังอยู่ข้างหน้าฉัน เขายิ้มแล้วพูดปลอบฉัน“ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้ว”เสียงกรี๊ดของเสิ่นเจียวเจียวดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าเขาที่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเธอกลัวจนโยนมีดในมือลงบนพื้นเสื้อเชิ้ตสีขาวของกู้เป่ยเฉินเปื้อนเลือดจนกลายเป็นสีแดง โชคดีที่เป็นแผลแค่เล็กน้อยเขาหันมามองเธอด้วยสีหน้าโมโหสุดขีด“เสิ่นเจียวเจียว! เธอมันจิตใจอำมหิต! ฉันโง่จริงๆ ที่รักคนอย่างเธอ!”เขาพูดจบแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาเสิ่นเจียวเจียวทีละก้าว เสิ่นเจียวเจียวถอยหลังอย่างหวาดกลัว เธอสะดุดเก้าอี้จนล้มลงบนพื้นหญิงสาวล้มกระแทกพื้นอย่างแรง มีเลือดไหลออกมาจากส่วนล่างของร่างกายเยอะมากเธอเจ็บจนเหงื่อท่วมตัว พยายามยื่นม
Read more
บทที่ 9
ในที่สุดความฝันในวัยเด็กของฉันก็เป็นจริงแล้วได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่ออกแบบเอง แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักที่สุดขณะที่เราสองคนกำลังกล่าวคำสัญญาว่าจะซื่อสัตย์และอยู่เคียงกันตลอดชีวิตจู่ๆ กู้เป่ยเฉินก็โผล่มา“ฉันไม่ยอม!”ลุงกู้ตั้งสติได้เป็นคนแรก รีบสั่งบอดี้การ์ดไปจับตัวเขาไว้“พาเขากลับไปเดี๋ยวนี้! อย่ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่!”“กู้เป่ยเฉิน! ถ้านายยังไม่เลิกสร้างความวุ่นวาย นายก็ไสหัวออกไปจากตระกูลกู้ซะ!”เมื่อก่อนลุงกู้พูดแค่ประโยคเดียว กู้เป่ยเฉินจะเงียบทันทีแต่ครั้งนี้เขาเถียงกลับด้วยความโมโห“ฉันไม่อยู่ในตระกูลก็ได้! แต่สามีของจิ่นเหยาต้องเป็นฉันเท่านั้น!”“จิ่นเหยา! ฟังฉันพูดก่อน ชาติที่แล้วฉันแต่งงานกับเธอ”“เราสองคนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาหลายสิบปี นั่นคือชีวิตที่แท้จริงของเราสองคน!”ฉันในอดีตคงเชื่อคำพูดของเขา แล้วก็แต่งงานกับเขาแน่ๆแต่ฉันกลับมาเกิดใหม่แล้วฉันเข้าใจความรู้สึกในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาดีกว่าเขาแน่นอนฉันไม่เข้าใจว่าทำไมชาตินี้กู้เป่ยเฉินถึงดึงดันจะแต่งงานกับฉันให้ได้แต่ทุกอย่างไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วฉันมองเขาอย่างเฉยเมย ปล่อยให้บอดี้การ์ดกดตัวเขาลงบนพื้น
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status