LOGIN**นิยายติดท้อปในเด็กดี รับประกันความสนุก** เกิดใหม่ทั้งทีกลับต้องคอยทำชั่วเพื่อเอาตัวรอด แถมชีวิตยังดวงตกขั้นสุด ที่ดันไปผูกบุพเพวาสนากับท่านอ๋องที่ขึ้นชื่อว่าโหดร้าย ที่ตามล่านางอย่างเอาเป็นเอาตาย !! ผู้อื่นเกิดใหม่ล้วนงดงาม แต่ข้าอัปลักษณ์ อยากจะได้สกิลดีๆมาช่วยชีวิตที่แสนอาภัพ ก็ดันได้ระบบหน้าเลือดที่เอาแต่ขายของ แถมราคาที่ต้องจ่าย ก็คือการทำชั่วให้มากที่สุด ! แล้วข้าที่ มดไม่เคยบี้ ขี้ไม่เคยจับ ก่อนหลับยังต้องสวดมนต์ จะกลายเป็นคนชั่วได้ยังไง ! *""******"* สาวนักสู้ชีวิตที่ไม่มีอะไรจะทำร้ายนางได้ ทุกวิกฤต…นางจะหาโอกาส ทุกคำเหยียบย่ำ…นางจะใช้เป็นพลังผลักดัน เกิดมาต้องไม่ยอมแพ้ ขอแค่มีชีวิต…ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงได้ ด้วยสองมือเล็กๆที่สุดจะดันทุรัง !!
View Moreแรกฝนโปรย ทำให้นางต้องหยุดรถม้าที่หน้าอารามร้างเพื่อหาที่พักแรม
และที่นั่นคือหายนะที่ตามติดนางไปตลอดชีวิต “ได้โปรด..ปล่อยข้า..” นางพยายามดิ้นรน แต่กายแกร่งที่สอดใส่ตัวตนเข้ามาอย่างบ้าระห่ำ ทำให้นางแทบจะขาดใจตายเสียตรงนั้น เรียวขาที่ถูกจับแยกออกกว้าง เพื่อเปิดทางให้ร่างใหญ่ถาโถมเข้ามาจนสุดกำลังอย่างไม่ออมแรง ปึ่ก ! ปึ่ก ! ปึ่ก ! “อ๊าส์ ! หยุดซะที ฮืออ...” เสียงร้องไห้ของนาง คลอไปกับเสียงกระแทกที่ไม่บันยะบันยังจนนางแทบจะหมดสติ ช่องทางรักด้านล่าง ถูกทำทรมานเคี่ยวกรำมากว่าครึ่งคืนแล้ว ยังไม่ต้องไปพูดถึงเยื่อพรหมจารี ที่ขาดสะบั้นไปตั้งแต่นางถูกคนชั่วช้าผู้นี้จับข่มขืน เพียงแค่ก้าวเท้าเข้าอารามร้างมาได้แค่สองก้าว คนเราเวลาถึงคราวดวงตกจนสุดแล้ว มันก็ต้องมีวันที่ดีขึ้นมากันบ้าง แต่มิคาดว่า ตอนที่นางดวงตกที่สุดแล้ว ก็ยังมาเจอเรื่องที่หนักหนาสาหัสยิ่งกว่าทับถมลงมาเพิ่มได้อีก เรียกได้ว่า.. ตกแล้ว.. ตกอีก.. และก็ยังคงตกต่อไป ฮึ่มมม ! เสียงครางกระหื่มของชายแปลกหน้า ที่กำลังปลดปล่อยน้ำพิษแห่งกามารมณ์เข้ามาในกายของนาง เป็นสัญญาณบอกว่า.. พอเสร็จสมแล้ว.. เขาก็จะเริ่มทำทรมานนางใหม่อีกครั้ง ! นางเรียนรู้จากช่วงเวลาค่อนคืนที่ถูกเขากระทำ และร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลออกมาอีกแล้ว ชายแปลกหน้าผู้นี้ น่าจะถูกยาปลุกกำหนัดมา ส่วนนางก็คือหญิงสาวผู้เคราะห์ร้าย ที่ดันมาเจอเขาในเวลาเหมาะเจาะเข้าพอดี “ปล่อยข้าเถิด.. ได้โปรด.. ” เสียงนางเบาลง เพราะร้องไห้มานานจนไม่เหลือเรี่ยวแรงอีกต่อไปแล้ว มิคาดว่า เขาจะเอ่ยตอบนางเป็นคำพูดได้แล้วว่า “ยัง.. ปล่อยไม่ได้..” “...!!!” คนชั่วผู้นี้เริ่มได้สติแล้ว ถ้าอย่างนั้นนางก็ต้องพยายามหาทางขอร้องเขาให้หยุดการกระทำที่ขาดสตินี้เสียที “นายท่าน ปล่อยข้าไปเถิด ข้ามีสามีและลูกที่จะต้องกลับไปหา” นางแอบอ้างโกหก แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะโยกขยับเข้าใส่แรงขึ้นอย่างกรุ่นโกรธจนนางเจ็บจนตัวงอ ปึ่ก ! ปึ่ก! โอยยย ! นางครางอย่างเจ็บปวดทรมาน “หย่าซะ !” เสียงทุ้มเข้มกล่าวเครียดขึง น้ำเสียงที่แฝงพลังอำนาจมากล้น มีความเฉียบขาดจนทำให้นางรู้สึกหวั่นกลัวขึ้นมา แค่เสียง.. ก็บ่งบอกได้ว่าเขาคงไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาทั่วไป “นายท่าน.. ได้โปรด" นางพยายามอ้อนวอนขอร้อง แต่บุรุษที่คล่อมอยู่เหนือร่างนาง กลับก้มลงกระซิบคำดุร้ายขู่เข็ญมาว่า “ถ้าเจ้าไม่หย่า ข้าจะฆ่ามันซะ !” นางได้แต่มึนงง ว่าจะเป็นไปได้อย่างไร !? นอกจากชายผู้นี้จะถูกยาปลุกกำหนัดมาแล้ว เขาอาจจะสติไม่สมประกอบอีกด้วย… ? **********แสงจันทร์สีเลือดด้านนอกพลันเปล่งประกายเจิดจ้า สาดแสงส่องลงอาบย้อมสองร่างเปลือยเปล่าที่กำลังดื่มด่ำอยู่ในรสเสน่หาเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นท่ามกลางความเย็นเยือกของเตียงหยกขาว เริ่มแผ่ขยายความร้อนระอุจนบรรยากาศรอบกายแทบจะหลอมละลายจอมปีศาจไม่ได้รีบร้อนทว่ากลับเต็มไปด้วยความโหยหา ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด ดึงรั้งร่างบางให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขาจนไร้ช่องว่าง สัมผัสจากผิวเนื้อเปลือยเปล่าที่เสียดสีกันสั่นคลอนสติอันเลือนรางของเทพธิดาน้อยจนนางครางแผ่วในลำคอ“หนี่เอ๋อ.. มองข้า”น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบสั่งอย่างเอาแต่ใจ ยามที่เขาถอนริมฝีปากออกชั่วครู่ ดวงตากลมโตที่ส่องประกายฉ่ำปรือดุจหยาดน้ำค้างช้อนขึ้นมองบุรุษใต้แสงจันทร์นัยน์ตาดุดันของเขาบัดนี้เข้มขึ้นจนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งเปลวไฟ ลุกโชนไปด้วยประกายไฟรักที่พร้อมจะแผดเผานางให้มอดไหม้ไปพร้อมกัน“เหยียน.. เหยียนจวิ้น..”นางเรียกชื่อเขาเสียงสั่นเครือ ลมหายใจอุ่นๆของทั้งคู่รินรดผสานกันจนแยกไม่ออกจอมปีศาจยิ้มเยือนอย่างเสน่หา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาบดจูบเรียวปากอิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างละโมบ ตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่รู
หยาดน้ำตาเม็ดโตพลันร่วงเผาะลงมาอาบแก้มเนียน ฉายชัดถึงความรู้สึกสลดใจและอัปยศอดสูจนถึงที่สุดร่างเล็กสั่นสะท้านก่อนจะสะอื้นไห้ออกมาเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ละล่ำละลักเรียกชื่อบุรุษผู้เป็นดั่งดวงใจด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว“เหยียนจวิ้น.. ข้าขอโทษ.. ”เมื่อได้เห็นน้ำตาที่ร่วงหล่นราวกระจกแก้วที่แตกสลายของนางฟ้าน้อย และรับรู้ได้ว่านางกำลังจะใจสลายเพราะคิดว่าตนเองถูกชายอื่นแตะต้อง หัวใจของจอมปีศาจที่เคยแกร่งดั่งหินผาก็พลันอ่อนยวบลงด้วยความสงสารและรู้สึกผิดในพริบตาความขี้เล่นร้ายกาจมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความอาทร เขารีบคลายพันธนาการที่ข้อมือของนางออกอย่างรวดเร็ว แล้วยื่นมือเข้าประคองใบหน้างามที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมาอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่านางจะแหลกสลายคามือสายตาคู่คมเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความโหยหาอันลึกซึ้งที่ปิดบังไว้ไม่มิด“หนี่เอ๋อ ฟังข้าก่อน..”“ข้าไม่ฟัง ปล่อยข้านะ !”นางตวาดลั่นด้วยความขยะแขยง สะบัดหน้าหนีจากการเกาะกุมพร้อมกับยกมือขึ้นร่ายเวทสร้างเกราะแสงเซียนสีทองสว่างวาบขึ้นมากั้นกลางระหว่างเขากับนางทันทีน้ำตาแห่งความอัปยศยังคงไหลรินไม่ขาดสาย น
แม้เหตุการณ์ระทึกในท้องพระโรง ที่นางถูกจอมราชาปิศาจจับตัวได้อีกครั้ง จะจบลงอย่างสันติแล้วแต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่ กลับเป็นภาพความร่ำรวยและบารมีอันมากล้นของวังทองคำที่ปรากฏเด่นชัดขึ้นในยามที่นางได้เดินสำรวจอย่างละเอียดวังทองคำของจอมราชาปิศาจนั้น ไม่ได้มืดทึมคร่ำครึหรือน่ากลัวอย่างที่เทพธิดาหนี่วาจินตนาการเอาไว้เลย แต่กลับโอ่อ่าตระการตาด้วยสถาปัตยกรรมทองคำแท้ที่สะท้อนแสงจันทราส่องประกายระยิบระยับจนแสบตาเสาค้ำยันตำหนักทุกต้นสลักเสลาลวดลายสัตว์อสูรโบราณ ประดับด้วยหยกและอัญมณีล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ พื้นหินอ่อนสีดำสนิทถูกปูทับด้วยพรมขนสัตว์อสูรนุ่มละเอียดทุกย่างก้าวของนางจึงรายล้อมไปด้วยความหรูหราขั้นสุด ตราบเท่าที่อำนาจมืดและความมั่งคั่งของแดนปรโลกจะบันดาลให้ได้ทว่า ตลอดระเบียงทางเดินยาวกลับมีเสียงซุบซิบกระซิบกระซาบแว่วมาจากตามซอกกำแพงและมุมมืดให้นางได้ยินเบาๆ“พวกเจ้าดูนั่นเร็ว ! เทพธิดาจากสวรรค์องค์นั้นเดินเชิดหน้าชูคอราวกับเป็นเจ้าของวังคนใหม่เลยทีเดียวเชียวล่ะ !”เจี่ยกู่ ปีศาจกบรับใช้เอ่ยกระซิบ แววตาโปนๆของมันเบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกจากเบ้าขณะแอบมองผ่านรอยแยกของฉากกั้น มันพยายามจ
เทพธิดาหนี่วาได้แต่สบตาสีเลือดที่จับจ้องมาไม่วางตาพลางกัดฟันกรอด ในใจร่ำร้องตะโกนด้วยความเจ็บใจว่า‘ ข้าไม่ได้คิดถึงเจ้า ! '‘ ข้าแค่โดนความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองหลอกให้วิ่งมาตกอยู่ในมือเจ้าต่างหาก ! ’' ไอ้ปิศาจหลงตัวเองเอ๊ย ! ’ทว่านางรู้ดีว่าภายใต้สถานการณ์ที่ฝูงปิศาจล้อมหน้าล้อมหลังและพร้อมจะขย้ำนางให้ตายได้ทุกเมื่อ การด่าทอหรือการทำตัวอวดเก่ง มีแต่จะทำให้ตัวนางเองกลายเป็นอาหารของพวกปิศาจเร็วขึ้นดังนั้นถ้านางอยากจะเอาตัวให้รอด ก็ต้องใช้ประโยชน์จากความพึงพอใจที่เจ้าปิศาจตนนี้มีต่อนาง เอามาใช้เป็นเครื่องต่อรอง !ดวงตาสีงามระยับสั่นไหววูบหนึ่งอย่างชั่งใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประกายแวววาวอย่างมีจริต แล้วแสร้งทำเป็นถอนหายใจยาวนางฟ้าเช่นนาง.. จำต้องดึงเอาเคล็ดวิชานางจิ้งจอกระดับปรมาจารย์ออกมาใช้ปราบเจ้าปิศาจบ้าตัณหาตนนี้ให้อยู่หมัด ก่อนจะส่งยิ้มตาหวานเยิ้มไปประสานกับดวงตาสีเลือดคู่นั้นอย่างออดอ้อน“สมกับเป็นท่านจอมราชาผู้ปราดเปรื่อง.. และมีสายตาที่เฉียบแหลมยิ่งนักเจ้าค่ะ”เทพธิดาหนี่วาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่ปรุงแต่งจนนุ่มนวลระรื่นหู“ข้าน้อยอุตส่าห์ปกปิดกลิ่นอายเซียน ห่มเสื้อคลุมวิก












reviews