เจสสิก้า เปกูลา

ในวันที่คนร้ายทรมานฉันจนตาย ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้สามเดือน แต่สามีของฉัน มาร์ค — ยอดนักสืบชื่อดังของเมือง — กลับอยู่ที่โรงพยาบาลกับเอ็มม่า รักแรกของเขา เพื่อไปเป็นเพื่อนเธอไปตรวจร่างกาย สามวันก่อนหน้านั้น เขาบังคับให้ฉันบริจาคไตให้เอ็มม่า เมื่อฉันปฏิเสธและบอกว่า ฉันตั้งครรภ์ลูกของเราได้สองเดือนแล้ว แววตาของเขาก็เย็นชาลงทันที “หยุดโกหกซะ” เขาตะคอก “เธอมันเห็นแก่ตัว เธอแค่อยากปล่อยให้เอ็มม่าตาย” เขาจอดรถข้างทางบนทางหลวงที่มืดมิด “ลงไป” เขาสั่ง “เดินกลับบ้านเองซะ ในเมื่อเธอมันไร้หัวใจขนาดนี้” ฉันยืนอยู่ท่ามกลางความมืด และถูกลักพาตัวไปโดยคนร้ายผู้เคียดแค้นเขา คนที่มาร์คเคยเป็นคนจับขังคุกด้วยตัวเอง เขาตัดลิ้นของฉันออก และด้วยรอยยิ้มอันโหดเหี้ยม เขาใช้โทรศัพท์ของฉันโทรหาสามี คำตอบของมาร์คสั้นและเย็นชา “ไม่ว่าเรื่องอะไร การตรวจร่างกายของเอ็มม่าก็สำคัญกว่า! ตอนนี้เธอต้องการฉัน” คนร้ายหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา “โธ่เอ๋ย… ดูเหมือนว่ายอดนักสืบจะเห็นค่าชีวิตของอดีตคนรักมากกว่าภรรยาปัจจุบันซะอีก” หลายชั่วโมงต่อมา เมื่อมาร์คมาถึงที่เกิดเหตุ เขาตกตะลึงกับสภาพศพที่ถูกกระทำอย่างทารุณ และโกรธแค้นจนด่าทอฆาตกรที่ทำร้ายผู้หญิงตั้งครรภ์ได้โหดเหี้ยมถึงขนาดนี้ แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างที่ถูกทำร้ายจนจำไม่ได้ตรงหน้านั้น คือภรรยาของเขาเอง — คือฉัน

“รู้สึกตอนไหนคือจบ” ความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิทที่เอากันแบบลับ ๆ แบบที่ ‘ห้ามใครรู้’

อิงไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะมานอนอยู่บนเตียงโดยมีชายสองคนที่ไม่ใช่แฟนตัวเองขนาบซ้ายขวา ในขณะที่บอยแฟนตัวดีนั่งเป็นผู้ชมอยู่ที่โซฟาด้านข้าง เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มต้นจากความอยากรู้อยากลอง

ในวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเจี่ยนจือและเวินถิงเยี่ยน รักแรกของเวินถิงเยี่ยนดันเดินทางกลับมจากต่างประเทศ ในคืนนั้น เจี่ยนจือพบว่าเวินถิงเยี่ยนพร่ำเพ้อถึงรักแรกขณะกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ที่แท้ นี่ก็คือเหตุผลที่เวินถิงเยี่ยนไม่เคยแตะต้องเธอเลยนับตั้งแต่แต่งงานกันมาห้าปี "เจี่ยนจือ เฉิงเฉิงกลับมาคนเดียว น่าสงสารมาก ฉันแค่ช่วยเธอในฐานะเพื่อน" เวินถิงเยี่ยนว่า "เข้าใจแล้ว" เธอขานรับ "เจี่ยนจือ ฉันเคยรับปากเฉิงเฉิงว่าจะไปฉลองวันเกิดเป็นเพื่อนเธอที่เกาะ ฉันแค่ทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้" "ดี" เธอตอบ "เจี่ยนจือ งานเลี้ยงนี้ต้องการผู้ช่วยที่ออกหน้าออกตาได้ เฉิงเฉิงเหมาะสมกว่าเธอ" "อืม ไปเถอะ" เธอตอบ ตอนที่เธอไม่โกรธ ไม่ร้องไห้และไม่โวยวายอีกต่อไป เขากลับรู้สึกแปลกใจขึ้นมา จึงย้อนถาม "เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงไม่โกรธล่ะ" เธอก็ต้องไม่โกรธอยู่แล้วน่ะสิ เพราะเธอเองก็กำลังจะจากไปแล้วเหมือนกัน เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่นิ่งสนิทเหมือนน้ำตายมานานแล้ว จึงแอบเรียนภาษาอังกฤษ สอบไอเอล และแอบยื่นใบสมัครเรียนต่อต่างประเทศเงียบ ๆ ในวันที่วีซ่าอนุมัติ เธอก็โยนใบหย่าให้เขา "เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไม่มีฉันแล้วเธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง" เวินถิงเยี่ยนถาม ไม่นานเธอก็ซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปทวีปยุโรป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย ตอนที่เขาเห็นข่าวเธออีกครั้ง ก็คือวิดีโอที่เธอสวมชุดสีแดงร่ายรำสไตล์จีนอยู่กลางอากาศในต่างประเทศ วิดีโอนั้นโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต... "เจี่ยนจือ ต่อให้ไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะจับตัวเธอกลับมาให้ได้!" เขากัดฟันพูด

ในงานเลี้ยงสังสรรค์คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ องค์รัชทายาทได้ปล่อยนางสนมทั้งหมดเพื่อสตรีที่เป็นรักแรกของเขา คนอื่น ๆ ต่างรับเงินและเดินทางกลับไปอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวอย่างชื่นมื่น ฉันไม่มีที่ให้ไป จึงทำได้เพียงหาผ้าแพรขาวมาผูกคอตายที่หน้าประตูตำหนักเย็น เมื่อทะลุมิติมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อพิชิตใจพระเอกทั้งสี่คนของโลกนี้มาตลอด 21 ปี ทว่าตอนนี้คนสุดท้ายก็ล้มเหลวลงแล้วเช่นกัน ระบบบอกว่าขอเพียงแค่ร่างกายนี้ตายลง ฉันก็จะกลับบ้านไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวได้ ก่อนที่สติจะดับวูบไป ฉันคล้ายกับได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างคนสติแตก

อี้หมิง พยายามเอาชนะชะตาชีวิตในยุคที่เธอทะลุมิติมา ด้วยวิชาความรู้ของโลกยุคปัจจุบันเธอก่อร่างสร้างตัวในยุค จีนโบราณจนมีฐานะอู้ฟู่ร่ำรวย สร้างงาน สร้างอาชีพคนเร่ร่อน จนที่เล่าขานไปทั่วทั้งแคว้น