ปวีญา...ฉันรักเธอ

ปวีญา...ฉันรักเธอ

last updateDernière mise à jour : 2025-05-30
Par:  NATO87En cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
14Chapitres
1.1KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เรื่องราวของเจนรบ ทนายความหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบปีเศษ เขาครองตนเป็นโสดมานานกว่า 30 ปี หลังจากผิดหวังในความรักจากปิยะวรรณ ที่ปันใจไปรักกับภาคภูมิที่เป็นเพื่อนรักของเขา หลายปีผ่านไป จนกระทั่งเจนรบได้มาพบกับปวีณา สาวน้อยวัย 18 ปี ลูกสาวของปิยะวรรณและภาคภูมิ ที่พาลูกสาวคนสวยมาเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาในกรุงเทพ แล้วความคิดของเจนรบก็เปลี่ยนไป เมื่อสายตาของปวีณาที่มองมามันมีความนัยบางอย่าง แล้วสุภาพบุรุษทนายความอย่างเจนรบจะแก้ปัญหาหัวใจนี้อย่างไรดี เป็นเวอร์ชั่นรีไรท์ใหม่ เพื่อเพิ่มความสมจริง และความสมเหตุสมผลมากขึ้นจากเวอร์ชั่นเก่าครับ

Voir plus

Chapitre 1

ปฐมบทแห่งเรื่องราว

"Congratulations, you're one month pregnant. Everything looks fine."

Mia Bowen held the results of her pregnancy test as she returned to her marital home, feeling like she was dreaming. Was she actually pregnant?

She mustered the courage to text her husband, Timothy Barrett. "Will you be coming home for dinner tonight?"

It felt like forever as she waited for a reply. He'd never liked it when people disturbed him at work, and she was worried that her message would go unanswered as it had in the past.

In the next second, her phone lit up. Timothy replied curtly, "Yeah. I have something to tell you."

After getting an answer, Mia hurried to get the groceries for that night's dinner. She put the results of the pregnancy test on the table, then flipped it over, feeling that she was being too obvious.

In the evening, a black limousine drove into the courtyard. Timothy got out with his suit jacket casually flung over one arm. He had a tall figure and striking features.

"Timothy, you're back." Mia jogged over to him, reaching out to take his suit jacket. But Timothy handed her some papers instead. A trace of surprise flashed in her eyes.

"Take a look at this. You can bring up any requests you might have," he said.

Mia looked down at the papers. The first page had the words "divorce agreement" written on it. The bright whiteness of the paper seemed to stab her eyes.

Timothy tugged his tie loose, traces of fatigue showing on his face. He looked down at Mia, taking in the baby fat around her face. She looked like a minor.

He didn't have any feelings for her. He'd only married her because his grandmother liked her. Her presence had also improved his grandmother's health, so this marriage was mutually beneficial.

If not for the accident a month back, he wouldn't even have noticed that they'd been married for three years.

Keeping this façade up would only be a waste of Mia's time and youth. It was better for them to separate.

Mia gently placed a hand over her belly and asked shakily, "If—and this is only hypothetical—I were to tell you that I'm pregnant, would you still go ahead with the divorce?"

Timothy's gaze landed on her belly. He frowned. "Didn't I tell you to take the morning-after pill after that time?"

What happened a month ago was an accident—the one and only accident that had happened over the three years of their marriage.

Mia acted like her hand had been burned. She quickly moved it away, but Timothy grabbed her by the wrist with a complicated gaze. "Are you really pregnant?"

Mia's breathing hitched. "I asked you a question. If I were pregnant, would you want to keep the baby?"

"No."

Timothy sighed. There was no point in having a baby when its parents were caught in a loveless marriage. It was what had happened with his parents.

Mia's heart seemed to empty out as he let go of her.

She watched as he walked away. Then, she tilted her head back to force the tears back. Timothy's words where like knives that stabbed her right in the chest.

Mia looked at the food she'd put her heart into making. They had gone cold. She poured them into the trash, feeling a bit nauseous from the greasiness.

She rubbed her belly. There was a tiny life growing in there. She swallowed her bitterness as she thought, "Your daddy may not want you, but I'll definitely protect you with all I've got."

She'd grown up as an orphan. Her adoptive parents had kicked her aside after giving birth to a pair of twins, banishing her to her adoptive aunt's house. Fortunately, her aunt, Patricia Bowen, treated her well.

It was Mia's biggest wish to have a family of her own. She knew Timothy didn't love her, but she'd still tried her best to be a good wife to him. Now, reality had proven to her that it was impossible for one to make a rock melt.

Still, now that she was pregnant, she wouldn't be alone anymore, even after the divorce.

Mia didn't bother reading the divorce agreement. She just signed on the last page.

That night, she slept in the master bedroom as usual while Timothy slept in the study. Everything was the same as before—they'd been married for three years but had also slept separately for those three years.

The following morning, Mia received a call from her mother-in-law, Sharon Hopkins. Sharon sounded imperious as she said, "Mia, have the maids tidy up one of the guest bedrooms on the second floor.

"A guest will be staying over for a few days. Remember to welcome her and treat her nicely."

Mia didn't even have time to ask who it was when Sharon had already hung up.

She smiled faintly, already used to how disdainful Sharon was of her. It was as if saying another word to her would bring shame to the Barrett family.

When Mia came downstairs, Timothy had left for work.

In the afternoon, a young woman dressed from head to toe in branded clothing walked into the living room. A trace of surprise flashed in Mia's eyes. Was this the guest Sharon had mentioned? A beautiful young woman?

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
14
ปฐมบทแห่งเรื่องราว
เจนรบยืนมองคู่รักหนุ่มสาวที่กำลังหยอกเย้ากันอย่างมีความสุขในงานแต่งงานของเพื่อนรักทั้งสอง ภาคภูมิ เจ้าบ่าวหนุ่มหล่อหน้าตาดี ทายาทนักธุรกิจและนักการเมืองผู้มีอิทธิพลแห่งเชียงใหม่ คือเพื่อนสนิทของเขาตั้งแต่สมัยเรียนคณะนิติศาสตร์ ส่วนเจ้าสาว ปิยะวรรณ อดีตคนรักเก่าของเจนรบ ผู้ซึ่งเคยเป็นถึงดาวคณะอักษรศาสตร์ ได้เลือกภาคภูมิเป็นคู่ชีวิต และกำลังเข้าพิธีวิวาห์กันในวันนี้ชายหนุ่มผู้ช้ำรักแก้วเหล้าขึ้นดื่ม มองภาพเจ้าบ่าวเจ้าสาวคลอเคลียกันด้วยรอยยิ้มฝืนๆ ในฐานะสุภาพบุรุษ เขาพยายามบอกตัวเองให้ยอมรับการตัดสินใจของปิยะวรรณอย่างเข้าใจ เพราะภาคภูมิอาจจะเหมาะสมกับเธอมากกว่า เขาเลือกเป็นผู้เสียสละและยอมพ่ายแพ้ ทั้งสามคนเคยเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันที่มหาวิทยาลัยบัณฑิตทวีปัญญา กรุงเทพมหานคร สถาบันเอกชนชั้นนำของประเทศกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันทำให้เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหตุใดเขาจึงต้องเดินทางมาถึงเชียงใหม่เพื่อร่วมงานแต่งงานนี้ ทั้งที่อีกไม่กี่วันข้างหน้า เขาก็จะต้องเข้ารับการอบรมเพื่อเตรียมสอบเป็นทนายความในกรุงเทพฯ แต่ด้วยความผูกพันที่มีต่อเพื่อนรักอย่างภาคภูมิ และอดีตคนรักอย่างปิยะวรรณ (หรือ 'เปิ้ล' ที่เขาและ
Read More
ตอนที่ 1 : เธอชื่อปวีณา
ภายในห้องพิจารณาคดีที่ 7 ของศาลแพ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด เสียงทนายความหนุ่มใหญ่ดังกังวาน สะกดทุกสายตาให้จับจ้องไปยังบัลลังก์และตัวเขา สุภาพบุรุษในชุดครุยสีดำขลับ ผู้มีบุคลิกสง่างามและเงียบขรึม ผมรองทรงที่เริ่มมีสีเงินแซมประปรายถูกจัดแต่งอย่างเรียบร้อย ดวงตาภายใต้กรอบแว่นฉายแววคมกล้าและมุ่งมั่น สะท้อนถึความเฉลียวฉลาดและความตั้งใจอันแน่วแน่ เขาคือ เจนรบ ทนายความวัย 50 ปี ผู้มีชื่อเสียงในด้านการต่อสู้เพื่อผู้ด้อยโอกาส และวันนี้ เขากำลังทำหน้าที่นั้นอย่างเข้มข้น“ข้าแต่ศาลที่เคารพ” เจนรบกล่าว น้ำเสียงหนักแน่นแต่สุภาพ “ฝ่ายจำเลยพยายามอ้างสิทธิ์ในที่ดินโดยอาศัยช่องว่างทางกฎหมายเพียงเล็กน้อย และความเข้าใจผิดเกี่ยวกับภาระจำยอม ประเด็นสำคัญคือ ที่ดินของฝ่ายจำเลยนั้นมีทางออกสู่ทางสาธารณะอยู่แล้ว การจะมาร้องขอให้ลูกความของกระผมเปิดทางเพิ่มเติมให้ โดยอ้างความจำเป็นนั้น ฟังไม่ขึ้นอย่างสิ้นเชิงครับ”เขากวาดสายตามองไปยังทนายฝ่ายจำเลย ชายร่างท้วมท่าทางภูมิฐานที่กำลังนั่งหน้าเครียด เจนรบสังเกตเห็นความตึงเครียดบนใบหน้าของทนายฝ่ายตรงข้าม รอยยิ้มเยียบเย็นผุดขึ้นที่มุมปากของเขา ขณะรออย่างอดทนให
Read More
ตอนที่ 2 : ยิ่งเจอยิ่งหวั่นไหว
ทนายเจนรบ นอกเหนือจากบทบาททนายความขวัญใจคนยากจนแล้ว เขายังมีอีกหนึ่งบทบาทคือวิทยากรพิเศษ บรรยายในหัวข้อกฎหมายน่ารู้ให้กับนิสิตนักศึกษาตามสถาบันอุดมศึกษาทั่วกรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มหาวิทยาลัยบัณฑิตทวีปัญญา ซึ่งเป็นสถาบันที่เขาเคยศึกษาเล่าเรียน ด้วยชื่อเสียงและผลงานที่เคยสร้างไว้ในฐานะทนายความคนจน ทำให้เจนรบได้รับการทาบทามให้เป็นวิทยากรพิเศษประจำของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ซึ่งตัวเขาเองก็ยินดี ที่อยากจะถ่ายทอดวิชาความรู้และประสบการณ์ให้กับนักศึกษารุ่นลูกทุกคนด้วยความเต็มใจ“สวัสดีค่ะลุงจอม เจอกันอีกแล้วนะคะ” น้องปลา ปวีณาพนมมือไหว้เจนรบ เพื่อนสนิทของคุณพ่อภาคภูมิ ที่วันนี้สวมบทบาทเป็นวิทยากรพิเศษบรรยายในหัวข้อกฎหมายเบื้องต้นสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่ง“เจอกันอีกแล้วนะคนเก่ง” เจนรบพนมมือรับไหว้เด็กสาวด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “เป็นไงบ้าง ชีวิตเด็กมหาลัย มีเพื่อนเยอะหรือยัง”“ก็รู้จัก ก็มีเพื่อนหลายคนแล้วค่ะ” ปวีณายิ้มหวานจนเห็นฟันขาวเรียงสวย รอยยิ้มนั้นสั่นคลอนสมาธิของเจนรบไปชั่วขณะ เขาต้องรีบปรับสีหน้าให้เรียบเฉย พยายามจดจ่อกับเอกสารในมือแค่รอยยิ้มธรรมดา ทำไมใจเราต้องสั่นขนาดนี้ด้วยนะ...
Read More
ตอนที่ 3 : ห้ามใจไม่ไหว
“ไอ้หนุ่ม ใจเย็นก่อน!” เจนรบพยายามเกลี้ยกล่อมอนุวัติที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยความเมตตา ไม่อยากให้เจ้าหนุ่มคนนี้ทำลายอนาคตตัวเองไปมากกว่านี้ “พกปืนในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควร มันผิดกฎหมายนะ”“ผมไม่สน! อย่าเข้ามา!” หนุ่มอั๋นเล็งปืนมาที่ทนายเจนรบด้วยดวงตาแดงก่ำ “ผมบอกว่าอย่าเข้ามา!”“ช่วยด้วย ฮือๆ! ลุงจอม! ช่วยปลาด้วยค่ะ!” ปวีณาร้องไห้สะอื้นอยู่ในอ้อมกอดของอั๋นด้วยความหวาดกลัว“ไอ้อั๋น ใจเย็น ก่อนซิวะ วางปืนลง มึงอย่าทำแบบนี้เลย!” เพื่อนฝูงของอนุวัติที่ยืนมุงดูเหตุการณ์ต่างพากันออกโรงเตือนสติเพื่อนด้วยความเป็นห่วง“ไอ้หนุ่ม! วางปืนลงก่อน” ทนายเจนรบยังคงพยายามเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่แฝงไปด้วยความเมตตา “มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันก็ได้นะ โอ้ย!”“ไอ้อั๋น!” เพื่อนของอั๋นคนหนึ่งร้องเสียงหลงเมื่อเห็นเหตุการณ์ไม่คาดฝันความจริงแล้วปืนที่หนุ่มอั๋นพกมาไม่ใช่ปืนจริง แต่เป็นเพียงปืนบีบีกันเท่านั้น พอเห็นว่าสถานการณ์เริ่มบานปลายจนเพื่อนๆ เข้ามาห้ามปราม อนุวัติก็ตัดสินใจยิงปืนบีบีกันใส่ทนายเจนรบก่อนจะรีบวิ่งหนีออกไปทางบันไดหนีไฟอย่างรวดเร็ว“อูยยย! ไอ้เด็กบ้า!” เจนรบร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับ
Read More
ตอนที่ 4 : ห้วงรัก…ห้วงอดีต
ย้อนกลับไปเมื่อสามสิบกว่าปีก่อน ในช่วงเวลาที่เจนรบและปิยะวรรณยังเป็นนักศึกษา ทั้งคู่คบหากันด้วยความรักสดใสเฉกเช่นหนุ่มสาวทั่วไป ใครต่อใครต่างมองว่าหนุ่มสาวคู่นี้เหมาะสมกันดี จนเป็นที่อิจฉาของเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ในตอนนั้นเจนรบเพิ่งจะเริ่มขับรถยนต์ได้ จึงถือโอกาสนำรถยนต์ของคุณพ่อขับพาเปิ้ลไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างจังหวัดเจนรบตั้งใจพาปิยะวรรณไปไหว้สักการะพระปฐมเจดีย์ ณ จังหวัดนครปฐม เพื่อกราบไหว้ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ความรักของพวกเขามั่นคงและยืนยาวตลอดไป ก่อนแวะไปเที่ยวกันต่อตลาดน้ำดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เพื่อเลือกซื้อของที่ระลึกและหาอาหารรสเลิศรับประทานก่อนเดินทางกลับสู่กรุงเทพมหานครด้วยความรักที่เปี่ยมล้นอยู่ในหัวใจ สำหรับเจนรบแล้ว ปิยะวรรณคือสาวในฝัน เธอสวยงามและเพียบพร้อมไปเสียทุกสิ่ง ก่อนเดินทางกลับสู่กรุงเทพฯ หนุ่มจอมตัดสินใจขับรถพาแฟนสาวแวะเข้าพักที่โรงแรมบรรยากาศดีแห่งหนึ่งในชานเมือง เพื่อสานต่อความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของคนรัก“จอม…อือ…” ปิยะวรรณหลับตาพริ้มด้วยความรู้สึกสุขสันต์ ขณะที่ถูกแฟนหนุ่มซุกไซ้คลอเคลียบริเวณซอกคอและลูบไล้หน้าอกอย่างแผ่วเบา “จอม…อย่า…เรา…กลัว” น้ำเส
Read More
ตอนที่ 5 : ความลับแตก
เจนรบเปิดประตูเข้ามาในสำนักงานทนายความด้วยรอยยิ้ม หนุ่มใหญ่พูดคุยกับลูกความทางโทรศัพท์มือถือตามปกติ แต่สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปจนลูกน้องของเขาสังเกตได้ ก็คือน้ำเสียงและสีหน้าของเจนรบดูอิ่มเอิบขึ้น ซึ่งปกติแล้ว เจนรบเป็นคนที่ค่อนข้างตึงเครียดและจริงจังกับงานมาก คงเพราะกำลังมีความรัก เลยทำให้เขาดูสดใสสดชื่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้เอง” เจนรบคุยโทรศัพท์กับลูกความด้วยใบหน้าที่อิ่มเอิบ “เดี๋ยวผมจะไปทำเรื่องขอถอนภาระจำยอมที่ดินให้นะครับ โอเคครับ”พอกดวางโทรศัพท์ สุภาพบุรุษทนายความก็ลุกขึ้นหยิบซองเอกสารใส่กระเป๋า เพื่อเตรียมไปดำเนินเรื่องที่กรมที่ดินตามที่ได้พูดคุยกับลูกความของตัวเองเอาไว้“เดี๋ยวผมไปกรมที่ดินก่อนนะ อาจจะไม่กลับเข้ามาที่ออฟฟิศอีก เพราะเดี๋ยวผมต้องไปทำธุระที่อื่นต่อ ถ้ามีอะไรโน้ตทิ้งไว้หรือถ้าด่วนที่สุด โทรมาหาผมนะ”“ได้ค่ะ” เลขาของเจนรบยิ้มรับ มองแผ่นหลังเจ้านายที่เดินออกประตูออฟฟิศไป“แก แกว่าคุณเจนรบแปลกไปป่ะวะ?” พนักงานเอกสารแวะมานินทาเจ้านายกับเลขาของเจนรบ“ชั้นก็ว่าคุณเจนรบเปลี่ยนไปอ่ะ เหมือนคนกำลังมีความรัก”“พูดเป็นเล่น!!!” พนักงานเอกสารยิ้ม“ก็วันก่อนน
Read More
ตอนที่ 6 : ทางเลือกของชีวิต
เจนรบยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไปตามปกติ และเขาพยายามจัดสรรเวลาในการคบหากับปวีณา ด้วยความตั้งใจว่าสักวันหนึ่งถ้าถึงเวลาเหมาะสม เขาจะเดินทางไปเชียงใหม่ เพื่อสู่ขอปวีณากับภาคภูมิและปิยะวรรณที่เป็นเพื่อนและแฟนเก่าของเขาหนุ่มใหญ่ดูสดชื่นมากขึ้น จนถูกลูกน้องแซวว่าเขากำลังมีความรัก เจนรบได้แต่ยิ้มตอบ ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะยังอยากให้เวลาเป็นเครื่องตัดสิน แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ตอนนี้หัวใจของเขามีแต่น้องปลาเท่านั้น เวลาว่าง ทั้งคู่ก็พูดคุยกันทางไลน์ พอเสาร์-อาทิตย์ ถ้ามีโอกาส เจนรบและปวีณาก็นัดพบกันเพื่อไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ และบางครั้งปวีณาก็ไปนอนค้างที่บ้านของเจนรบอีกด้วย“เราจะต้องหลบซ่อนสถานะของเราสองคนแบบนี้อีกนานไหมคะลุงจอม?” ปวีณาเอ่ยปากถามเจนรบ“อีกไม่นานหรอก” เจนรบตอบ “ถ้าหนูเรียนจบเมื่อไร ลุงจะไปสู่ขอหนูกับไอ้ภาคและเปิ้ลนะ แล้วมาทำงานกับลุงนะ ลุงอยากมีเลขาส่วนตัวอยู่พอดีเลย”“ลุงก็!!!” ปวีณายิ้มเขิน “หนูคงช่วยอะไรลุงไม่ได้หรอก หนูไม่ได้เก่งแบบลุงนะ”“เชื่อลุงเถอะ ลุงว่าหนูช่วยลุงได้มากแน่” เจนรบยิ้มหวาน “หนูเป็นคนเก่ง เพียบพร้อมทั้งหน้าตา ความรู้ และความสามารถแบบนี้ นะจ๊ะ มาเป็นเลขา
Read More
ตอนที่ 7 : เปิดใจ
ปวีณาใช้ความสามารถในการหาข่าวบนโลกโซเชียล เพื่อค้นหาข้อมูลของโรงพยาบาลที่เจนรบถูกส่งเข้าไปรักษาตัว จนในที่สุดเธอก็ทราบชื่อและที่ตั้ง และเดินทางไปเยี่ยมเจนรบอย่างเร่งด่วน“ตอนนี้ยังเยี่ยมไม่ได้นะคะน้อง คนไข้ต้องการพักผ่อนหลังจากผ่าตัด และทางเราต้องจำกัดผู้เข้าเยี่ยมเพื่อความปลอดภัยค่ะ” พยาบาลที่เฝ้าหน้าเคาน์เตอร์บอกกับปวีณาในชุดนักศึกษาด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่หนักแน่น สาวน้อยรู้สึกผิดหวังและเป็นห่วงจับใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินทางกลับหอพักหลายวันผ่านไป ปวีณากระวนกระวายใจ ติดตามข่าวอาการของเจนรบห่างๆ และตัดสินใจโทรศัพท์ไปยังสำนักงานทนายความของเจนรบเพื่อสอบถามด้วยความเป็นห่วง เลขาของคุณเจนรบจำปวีณาได้ เธอรับรู้ถึงความเป็นห่วงอย่างแท้จริง จึงรับปากว่าจะแจ้งข่าวให้ทราบหากคุณเจนรบอาการดีขึ้นและสามารถมีคนใกล้ชิดเข้าเยี่ยมได้ ไม่กี่วันต่อมา เลขาคนเดิมก็โทรกลับมาแจ้งปวีณาว่าตอนนี้คุณเจนรบพ้นขีดอันตรายแล้ว และอนุญาตให้คนใกล้ชิดเข้าเยี่ยมได้ตามเวลาที่กำหนด ปวีณาดีใจจนน้ำตาคลอ รีบซื้อของฝากแล้วเดินทางไปโรงพยาบาลทันทีในช่วงบ่ายของวันนั้นปวีณาใส่ชุดเดรสยาวสีฟ้า มีเสื้อแขนยาวคลุมทับ เดินทางไปโรงพย
Read More
ตอนที่ 8 : เงื่อนไขของพ่อกับแม่
หลังจากสอบเสร็จปลายภาคในช่วงชั้นปีที่สาม เจนรบตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่รอให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์อีกต่อไป หนุ่มใหญ่ตัดสินใจเดินทางจากกรุงเทพมหานครมุ่งตรงสู่เชียงใหม่ เพื่อพูดคุยกับเพื่อนรักทั้งสองอย่างตรงไปตรงมาเสียที“ลุงจอม? ไหนลุงว่าจะรอให้หนูเรียนจบปริญญาตรีก่อนไง?” ปวีณาที่กลับเชียงใหม่ไปก่อนแล้วถึงกับตกใจ เมื่อทราบข่าวว่าลุงจอมตัดสินใจจะเดินทางตามมาด้วยเพื่อพูดคุยกับภาคภูมิและปิยะวรรณถึงเรื่องขอหมั้นหมายกับเธอก่อน “ถ้าพ่อกับแม่หนูรู้ หนูตายแน่!!”“ไม่ต้องกลัวหรอก ลุงคิดว่าไอ้ภาคกับเปิ้ลน่าจะมีเหตุผลพอ” เจนรบตอบ ขณะกำลังเตรียมขึ้นเครื่องบินที่สนามบินดอนเมือง “แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวลุงต้องขึ้นเครื่องก่อน แล้วเจอกันที่เชียงใหม่นะคนดีของลุง”สุดท้ายปวีณาก็ไม่อาจทัดทานความต้องการของเจนรบได้ สาวน้อยเลยเอาเรื่องนี้ไปคุยกับปิยะวรรณผู้เป็นแม่ ที่รับรู้ทุกอย่างและมีเหตุผลมากพอที่จะรับฟังเธอ“มีอะไรเหรอจ๊ะปลา?” ปิยะวรรณที่กำลังง่วนอยู่กับการตรวจเอกสารในห้องทำงานของตัวเองเอ่ยปากถามลูกสาว“เอ่อ…หนูมีเรื่องสำคัญจะมาบอกแม่ค่ะ” ปวีณาเดินเข้ามาด้วยท่าทีอ้อยอิ่ง ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะ
Read More
ตอนที่ 9 : อยากรักก็ต้องเสี่ยง
ตอนนี้ปวีณากำลังศึกษาอยู่ในคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการประชาสัมพันธ์ในชั้นปีที่สี่ อีกแค่เพียงปีเดียวเท่านั้น สาวน้อยก็จะเรียนจบในระดับชั้นปริญญาตรี และเตรียมพร้อมสู่การเดินทางไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกาภาคภูมิและปิยะวรรณตัดสินใจครั้งสำคัญด้วยการยอมเปิดทางให้เจนรบและปวีณาได้คบหากัน พอได้รับไฟเขียวจากเพื่อนรักและอดีตแฟนเก่าเช่นนั้น เจนรบก็รับปากว่าจะขอดูแลลูกปลาเป็นอย่างดี และจะรอคอยจนกว่าเธอจะเรียนจบปริญญาโท เมื่อถึงตอนนั้น คู่สามีภรรยาทั้งสองถึงจะยินยอมให้เจนรบและปวีณาได้ครองคู่กันฟังดูความรักระหว่างเจนรบและปวีณากำลังไปได้สวย แต่ว่าด้วยระยะทางและภาระหน้าที่ของแต่ละคน เจนรบวุ่นวายกับการเดินทางไปถ่ายทำรายการกฎหมายน่ารู้ทางโทรทัศน์ และล่าสุดเจนรบได้เปิดช่องยูทูบเพื่อทำเรื่องราวเกี่ยวกับกฎหมายเพื่อให้ความรู้ผู้คนทั่วไปเพื่อหารายได้เสริม ส่วนหนังสือกฎหมายที่เพิ่งตีพิมพ์ ก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากคนอ่าน ด้วยภาษาเขียนที่อ่านแล้วเข้าใจง่าย ก็เลยทำให้หนังสือกฎหมายของเจนรบได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งที่สองและสามตามลำดับฝ่ายเจนรบเอง ก็ครุ่นคิดว่าช่วงนี้แทบไม่ได้เจอปลาเลย งานของเขาก็ยุ่ง ส
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status