เซี่ยเจียวหง หญิงหัวใจแกร่งยุค 80

ฉันคือเซี่ยเจียวหงร่างอ้วนท้วนนอนอยู่บนเตียงกลับลืมตาตื่นขึ้นมาทันทีหลังจากนางหลิงมู่เดินจากไป“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันตายไปแล้วนี่ แล้วป้าและเด็กทั้งสองคนเมื่อครู่นี้เป็นใครกัน”เธอพึมพำออกมา ในเมื่อภารกิจจบสิ้นแล้ว เธอเองก็ตายไปพร้อมกับเป้าหมาย ทำไมเธอยังมีชีวิตล่ะ แต่แล้วอยู่ ๆ ภาพทุกอย่างในความทรงจำฉายชัดขึ้นมาในหัวยิ่งกว่าภาพยนตร์ ทำให้เธอปวดหัวแทบจะระเบิด“ร่างนี้ชื่อว่าเจียวหงแซ่เซี่ย แต่งงานแล้ว มีลูกสองคนวัยสี่ขวบ ส่วนสามีไปทำงานต่างเมือง บ้านหลังนี้จึงอยู่กันเพียงสี่คนเท่านั้น”หลังจากที่ทบทวนความทรงจำของร่างทั้งหมด เธอกลับหมดสติไปอีกครั้ง กว่าจะฟื้นขึ้นมาก็ฟ้าเกือบสว่าง ซืออี้ฝานและซืออี้เจินสองพี่น้องหลังจากที่ตื่นและเก็บที่นอนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองวิ่งเข้ามาที่ห้องของแม่ทันที เพื่อดูว่าแม่ฟื้นหรือยัง เพราะเมื่อวานหลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ ทั้งสองยังคงมาเฝ้าแม่ของตัวเองไม่ห่าง จนย่ามาพาไปนอนแต่พอเปิดประตูขึ้นมาจึงเห็นร่างของแม่นั่งอยู่บนเตียง พร้อมกับมองมาที่เขาและน้องสาว ทำให้ความกลัวแม่ของทั้งสองคนตื่นตัวอีกครั้ง แต่กลับกลายเป็นเซี่ยเจียวหงกวักมือเรียกทั้งส

ชาวบ้านแตกตื่นเซี่ยเจียวหงไม่รอช้า จึงมองหาต้นไม้ใหญ่ที่พอจะปีนขึ้นได้ถ้าให้ปีนต้นเล็กเธอเชื่อว่าต้นไม้กิ่งคนจะหักก่อนที่เธอจะได้หมูป่ากลับบ้าน แต่เพราะรูปร่างไม่เอื้ออำนวยการปีนขึ้นต้นไม้ครั้งนี้ทุลักทุเลพอสมควรพอขึ้นมาถึงเธอจึงเห็นหมูป่าเพียงสองตัวเท่านั้น หญิงสาวจึงไม่ลังเลหยิบธนูออกมาก่อนจะเล็งไปที่หมูป่าตัวที่หนึ่งอย่างรวดเร็ว และต่อด้วยตัวที่สอง เธอเองก็ไม่คิดว่าร่างที่อ้วนจนน่ารำคาญจะสามารถยิงหมูป่าตายได้เพียงธนูดอกเดียว“เป็นไปได้เหรอที่ร่างนี้จะแข็งแรงถึงขั้นยิงหมูป่าตายได้ด้วยธนูดอกเดียว หรือว่าเป็นเพราะฉันเข้ามาอยู่ร่างนี้ พละกำลังจึงมีมากกว่าคนทั่วไป แต่การที่จะปีนลงนี่สิโคตรหนักใจเลยเจียวหง”เมื่อคิดว่าต้องปีนลงเซี่ยเจียวหงเลยถอนหายใจขึ้นมา แต่ยังดีว่าตอนลงไม่ลำบากเท่าตอนปีนขึ้น เมื่อเท้าแตะถึงพื้นเธอจึงรีบวิ่งไปด้วยร่างที่อ้วนท้วนเพื่อไปหาหมูป่าที่ฆ่าได้ทั้งสองตัว“แล้วจะเอากลับอย่างไรละเนี่ย”ทำไมมีแต่เรื่องยากละเนี่ย หมูป่าสองตัว มันกับหน่อไม้อีกสามกระสอบ ยังมีปลาอีกเป็นสิบตัวเซี่ยเจียวหงจึงลองใช้มือยกขาหมูป่าข้างหนึ่งเพื่อจะลากมาที่เธอวางหน่อไม้ไว้ แต่กลับกลายเป็นเ

บ้านเซี่ยผู้เห็นแก่ตัวเซี่ยเจียวหงหันมายิ้มให้แม่สามีและลูกทั้งสองคน ไม่คิดว่าเข้าป่าล่าหมูป่ามาแค่สองตัวจะทำให้เธอมีเงินสร้างบ้าน“เย้ ๆ ๆ เราจะมีบ้านใหม่แล้ว” สองแฝดกระโดดโลดเต้นดีใจ เพราะถ้าสร้างบ้านใหม่ เขาและน้องรวมถึงย่าจะไม่หนาวอีกแล้ว“จริงหรืออาหง เรามีเงินพอสร้างบ้านจริง ๆ ใช่ไหม”นางหลิงมู่น้ำตาซึมเดินเข้ามาหาลูกสะใภ้ด้วยความหวังตัวเธอเองเธอไม่ห่วงหรอก เพราะแก่แล้วจะตายเมื่อไรไม่รู้ ขอเพียง หลานทั้งสองสุขสบายก็พอ“จริงสิคะแม่ นี่ไงฉันขายหมูได้ สองพันแปดร้อยสามสิบหยวน เงินนี้น่าจะพอสร้างบ้านได้แล้ว”เซี่ยเจียวหงยิ้มกว้าง เธอไม่คิดว่าเงินก้อนแรกที่หาได้หลังจากที่มาที่นี่จะเยอะขนาดนี้“ดีใจด้วยนะหลิงมู่ สะใภ้ซือเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ”นางกวงจื่อดีใจไปกับเพื่อน ไม่คิดว่าเซี่ยเจียวหงหลังจากที่ขายหมูป่าได้ สิ่งแรกที่เธอต้องการคือสร้างบ้านใหม่ กวงฮ่าวจื่อและเผิงโล่อิ่งเช่นกัน ทั้งสามคนบ้านกวงไม่มีแววตาหรือท่าทางที่อิจฉา มีเพียงแค่ดีใจด้วยที่บ้านซือหมดเคราะห์หมดทุกข์เสียที แม้ว่าบ้านกวงฐานะจะไม่ต่างจากบ้านซือเท่าไรแต่ไม่มีใครคิดว่าเซี่ยเจียวหงจะยื่นเงินมาให้นางกวง กวงฮ่าวจื่อ และเผ

เข้าตำบลเซี่ยเจียวหงได้ยินดังนั้น เธอคิดว่าควรจะไปพร้อมกันเลยจะได้วางเงินมัดจำและเลือกแบบบ้าน ช่างผู้รับเหมาจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเข้ามาในหมู่บ้านอีก จึงได้หันไปถามความคิดเห็นของแม่สามี“แม่คะ ฉันว่าเราไปพร้อมกับพี่ใหญ่กวงดีไหม เผื่อว่าเลือกแบบบ้านแล้วจะได้วางมัดจำเลย อีกทั้งผู้รับเหมาจะได้ไม่ต้องเสียเวลามาที่หมู่บ้าน และตอนกลับก็นัดกับพี่ใหญ่กวงว่าเจอกันตรงไหน บ้านซือเองก็ต้องซื้อของกลับบ้านเหมือนกันจะได้เหมาเกวียนมาทีเดียว ลดค่าใช้จ่าย”นางหลิงมู่เห็นด้วยกับลูกสะใภ้ จะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่ายส่วนขากลับคิดว่าอาหงคงต้องเหมาเกวียนกลับมาอยู่แล้ว กวงฮ่าวจื่อจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าเกวียนซ้ำซ้อน“เอาอย่างที่อาหงบอกเถอะฮ่าวจื่อ ไปพร้อมกันนี่แหละ จะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย”เมื่อได้รับคำยืนยันของนางหลิงมู่ กวงฮ่าวจื่อจึงพยักหน้ารับและคิดว่าขากลับเขาคงต้องจ่ายค่าเกวียนเอง แค่เงินที่ให้เขาและครอบครัวมาเมื่อวานก็เกรงใจจะแย่แล้วชาวบ้านได้แต่เงี่ยหูฟังเรื่องที่เซี่ยเจียวหงและกวงฮ่าวจื่อคุยกันทำให้รู้ว่าบ้านซือกำลังจะสร้างบ้านใหม่ จึงสร้างความตื่นตกใจให้กับชาวบ้านมาก ไม่คิดว่าเพียงแค่ขายเนื้อหมูป่าท

ซือเฉิงซาน“นายช่วยส่งคนไปสืบดูสิว่าหญิงสาวเมื่อครู่นี้เป็นใคร ฉันคิดว่าเธอมีดีมากกว่าที่เราเห็น และสืบเรื่องของคนร้ายด้วยว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงเท็จแค่ไหน ช่วยเท่าที่ช่วยได้”นายท่านโล่หรือโล่หมิงควนอดีตเจ้าหน้าที่ของกองทัพระดับสูงที่ผันตัวเองมาเป็นเจ้าพ่อค้าอาวุธยุทโธปกรณ์ให้กองทัพอย่างถูกกฎหมายรายใหญ่เอ่ยสั่งการกับคนสนิท“ครับท่าน ผมจะรีบจัดการให้”คนสนิทตอบรับก่อนจะเดินไปสั่งลูกน้องให้สืบเรื่องของ หญิงสาวคนเมื่อครู่นี้ตลอดทางเซี่ยเจียวหงรู้ว่ามีคนสะกดรอย และเธอคิดว่าเป็นคนของลุงท่านนั้นที่โดนจับเป็นตัวประกัน เธอพอจะได้ยินจากเจ้าหน้าที่ตำรวจว่าลุงท่านนั้นน่าจะใหญ่พอตัวเลยไม่ว่าอะไร อยากตามก็ตามไป เผื่อวันหน้าเธออาจจะได้ขอความช่วยเหลือ เมื่อทั้งสี่คนซื้อของที่ต้องการครบแล้วจึงเดินกลับมาหากวงฮ่าวจื่อที่จุดนัดพบก่อนจะเหมาเกวียน กลับบ้านเรือนจำในเมืองชุนชิงภายในห้องนอนนี้มีนักโทษอยู่ด้วยกันหกคนรวมซือเฉิงซาน เมื่อหนึ่งปีก่อนซือเฉิงซานโดนรับน้องแต่เพราะเขาเคยล่าสัตว์ในป่า มาก่อนทำให้ความสามารถด้านการต่อสู้พอมีอยู่บ้าง ทำให้เขารอดจากการรับน้องมาได้และกลายเป็นเพื่อนกันใน