เจ็ดบาป

“ไอ้เทือก” จอมบาปผู้ไร้ใจ ผู้ไร้จิตสำนึกดี อยากได้ต้องได้ และอย่าได้หาความอ่อนโยนจากเขา จอมบาปผู้เสพกายผู้หญิงเป็นอาหารหลัก เซ็กซ์คือสิ่งหอมหวาน “อินทร์” คือผู้หญิงโชคร้ายที่ผีผลัก ใช่ต้องใช้คำว่า ‘ผีผลัก’ เพราะชีวิตนี้ไม่เคยคิดว่าต้องมาเจอกับความต่ำทรามเช่นนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่เลวแม้แต่นรกยังผลักไสเขาขึ้นมาเกิดบนโลก เธอจะทำยังไงเมื่อสุดท้ายแล้วเธอเองก็เสพติดเซ็กซ์ร้อนที่เขายัดเยียดให้ และมันจะเกิดเป็นความรักได้ไหมระหว่าง จอมบาป กับสาวน้อยผู้ไร้เดียงสา ความไร้เดียงสาเธอจะปลอบประโลมหัวใจที่ด้านชาของเขาได้รึเปล่า ติดตามลุ้นเรื่องราวของทั้งสองไปด้วยกันนะคะ แน่นอนค่ะนิยายเรื่องนี้ดำเนินด้วยเซ็กซ์ คำหยาบ และความรุนแรงค่ะ

ฉันเดินออกมาแล้ว ฉันจะไม่กลับไปแน่นอน บาปทรพี  คำๆนี้  ไม่ควรเกิดขึ้นกับฉันหรือกับใครเลยทั้งนั้น  ฉันผิดคิดชั่วใจไม่รักดี ฉันมันเลว  ไม่เคยทำอะไรดีๆ ให้กับครอบครัวตัวเองได้เลย พอวันหนึ่งมันจะดีขึ้นก็คงเป็นฉันที่ทำมันพังเอง

ปัง!! เพล้ง!! ขวดแก้วนั้นถูกปาเต็มแรงบุรุษไปกระทบกับประตูห้องที่สายตาคมเข้มเขม่นมองเคร่งขรึม เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น น้ำเมากระเด็นติดทั้งประตู ฝาผนังและพื้นตามแรงอารมณ์กราดเกรี้ยว หากนึกย้อนกลับไปคิดทบทวนดีๆ สัตตบงกชเป็นคนเอาเหล้าเข้ามาให้เขาก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอน และเขาก็นั่งดื่มจนดึก...หลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งช่วงเช้า ทั้งที่...การดื่มก็ถือเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ต่อให้เมาแค่ไหนก็ไม่เคยไร้สติจนเลอะเลือนความทรงจำสูญสิ้น...อย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา สันกรามขบเข้าหากันแน่นจนเกิดเสียงกรอดผ่านไรฟันหันกลับมาเปิดประตูห้องตัวเองแล้วย่างเท้าเข้าไปทันที มือนึงดึงประตูกระแทกปิดไม่เบาแรงนักตามอารมณ์ที่กำลังฉุนเฉียว นี่เขาต้องนอนร่วมบ้านกับผู้หญิงที่เพิ่งทำให้ครอบครัวของเขากับภรรยาแตกหักไม่มีชิ้นดีอย่างนั้นเหรอ ในคืนที่ฝนฟ้ากระหน่ำตกไม่ลืมหูลืมตา เมียรักต้องจากจรหนีไปอยู่ไหนเป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่รู้ แต่คนก่อปัญหาร่วมกับเขากลับยังอาศัยอยู่ภายใต้หลังคาบ้านที่เพิ่งถูกสุมไฟจนวายวอด

เจ็ดสาวงาม นิยายเรื่อง”เจ็ดสาวงาม” เป็นนิยายสั้นรวมเจ็ดเรื่อง "หญิงใหญ่สายรุก" จะหาชายหนุ่มคนใดยอมแต่งงานเข้าสกุลหญิงสาวให้เสื่อมเกียรติ ในเมื่อหายากเย็นนัก "หญิงรองแสนเร่าร้อน” พี่สาวคนรองผู้แสนเร่าร้อนอย่างนางจำต้องควานหาชายหนุ่มซึ่งมีสมองมาช่วยคิดหาหนทางไม่ให้กิจการค้าโดนตะครุบไปต่อหน้าต่อตา "หญิงสามจอมหยอกเย้า" นางไม่ชอบการค้าขาย นางชอบเพียงการต่อสู้เท่านั้น "หญิงสี่สุดร้อนแรง" นางเพียงมาเจรจาการค้าในหอคณิกา ไยเขาจึงจับนางมาโยกขย่มอย่างรุนแรงเช่นนี้ "หญิงห้าแสนเย้ายวน" นางเพียงชอบศึกษาเล่าเรียน แต่พวกเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนาง "หญิงหกน่าลวงล่อ" ข้าเพียงอยากมีชีวิตสุขสงบ ไยเขาจึงมาล่อลวงข้าถึงเพียงนี้ "หญิงเล็กจอมยั่ว" สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง เรื่องราวของเจ็ดสาวพี่น้องซึ่งโลดแล่นไปตามครรลองของชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่ต้องแต่งชายหนุ่มเข้าสกุลเพื่อช่วยเหลือและดูแลการค้าอันยิ่งใหญ่ เน้นความรักหนุ่มสาวและฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง โดยจะลงทีละเรื่องต่อกัน ในแต่ละเรื่องไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันมากนักสามารถอ่านอย่างต่อเนื่องหรือไม่ต่อเนื่องก็ได้ค่ะ

เหมือนเป็นบ่วงของสรวงสวรรค์ที่วางแผนให้ จันทร์ดารา ต้องถูกจับตัวมาเรียกค่าไถ่ และแทนที่จะส่งอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วย กลับส่งนายทหารร่างสูงซึ่งใจร้อนและปากเสียแบบสุดๆ มาช่วยเธอ แต่เพราะความปากเสียของเขาบวกกับความเป็นคนไม่ยอมใครของเธอ ทำให้ต้องฟาดฟันกันด้วยริมฝีปาก และปลุกเร้าอารมณ์ด้วยกายา กว่าจะพากันหนีรอดจากโจรเรียกค่าไถ่ เธอก็ต้องเสียทั้งตัวและใจให้กับเขา คนที่สวรรค์ส่งให้มาเป็นคู่กับเธอ คราแรกที่ได้รับคำสั่งให้ไปช่วยลูกสาวท่านนายพล ซึ่งถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ พันตรีสุริยะ ก็กระฟัดกระเฟียดไม่อยากไป ด้วยเหตุที่ว่าทำไมไม่ให้คู่หมั้นของเธอไปช่วย แต่พอมาเจอหญิงสาวสะพรั่งร่างอรชรอวบอิ่มทั้งบนและล่าง แต่มีฝีปากจัดจ้านไม่สมกับดวงหน้างดงาม เขาจึงต้องสั่งสอนให้เธอรู้สำนึกว่าอย่ามาทำกำแหงกับคนที่มาช่วยเธออย่างเขา เพราะเขาจะไม่แค่ใช้ฝีปากฟาดฟันให้เธอเจ็บปวดเท่านั้น แต่เขาจะมัดกายและใจของเธอให้ติดแน่นกับเขาชั่วกาลนาน

ในยุคที่การเป็นบุปผานั้นอันตรายจนถึงแก่ชีวิต บุปผาดอกน้อยนามว่า 'จิ่นไจ๋' จึงจำเป็นต้องเอาตัวรอดด้วยการใช้ชีวิตภายใต้หน้ากากของ 'บุษบา' สาวงามแห่งโรงน้ำชาฮวาอี้โหลว! แต่กงล้อแห่งโชคชะตาดันหมุนให้ 'ตันหยางตง' นั้นเข้ามาในชีวิต มาเฟียผู้คุมเยาวราชที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ทว่าไฉนกลับอ่อนโยนกับบุปผาดอกน้อยนี้เหลือเกิน ความรู้สึกที่แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่สามารถอธิบายได้... หรืออาจเพราะอดีตที่มีร่วมกันเมื่อห้าปีก่อน! . . “ฟังหม่าม๊านะ ต่อไปนี้หนูต้องเรียกม๊าว่าเจ๊ ม๊าจะปั้นหนูเป็นดาวเด่นประจำร้าน ให้เป็นหญิงสาว... หญิงสาวที่ทุกคนต้องขนานนามว่า บุษบาเยาวราช สาวงามอันดับหนึ่งแห่งโรงน้ำชาฮวาอี้โหลว!” . . แม้ใบหน้าของเธอจะสวมผ้าคลุมปกปิด แต่กลิ่นกายยามเคลื่อนไหวเขากลับจำได้ดี หากแต่ความรู้สึกคุ้นเคยนี้ประหลาดนักเหมือนเคยพบกันที่ไหนมาก่อน ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องกับคนที่เขาตามหาหรือไม่ แต่คนที่เขาตามหาเป็นบุปผา…ไม่น่าจะเป็นหญิงสาวดาวเด่นประจำเยาวราชไปได้ ‘บุษบางั้นเหรอ...จบงานเลี้ยงแล้วค่อยส่งคนไปสืบให้กระจ่าง!’