เจ้าของช่อง3

การที่ 'ช่อง 3' ยังเป็นหนึ่งในสถานีหลักของไทยในปัจจุบัน ทำให้ภาพของผู้เป็นเจ้าของมีความสำคัญต่อทั้งฝั่งผู้ชมและฝั่งธุรกิจ โดยผู้ที่ถือใบอนุญาตและเป็นผู้บริหารหลักของ 'ช่อง 3' คือบริษัท บีอีซี เวิลด์ จำกัด (มหาชน) หรือ BEC World ซึ่งเป็นบริษัทจดทะเบียนที่ทำหน้าที่ดูแลการออกอากาศ สร้างคอนเทนต์ และจัดการเชิงพาณิชย์ทั้งหมด

ในแง่บทบาท BEC World ทำหน้าที่หลายชั้น: เป็นเจ้าของสัญญาออกอากาศ ควบคุมตารางผังรายการ คุยเรื่องโฆษณาและสปอนเซอร์ รวมถึงเป็นผู้ดูแลระบบแพลตฟอร์มดิจิทัลของช่อง เช่นบริการสตรีมมิ่งที่ทำให้ละครและรายการเก่า–ใหม่เข้าถึงผู้ชมออนไลน์ได้ง่ายขึ้น ผมชอบสังเกตว่าความสำเร็จของละครบางเรื่องไม่ใช่แค่เรื่องเนื้อหา แต่ยังขึ้นกับการจัดการเชิงธุรกิจของบริษัทด้วย เช่นการขยับคอนเทนต์ขึ้นออนไลน์หรือการจับแบรนด์มาร่วมทำแคมเปญ ทำให้รายได้ไม่พึ่งพาโฆษณาช่วงออกอากาศเพียงอย่างเดียว

มุมปฏิบัติในระดับบริษัท BEC มีหน้าที่จัดการทั้งทีมผลิตในและนอกบริษัท สังกัดผู้กำกับ นักแสดง และผู้ผลิตรายการ รวมถึงการขายลิขสิทธิ์ออกไปต่างประเทศและการเล่าเรื่องในหลายแพลตฟอร์ม ภายใต้กรอบกติกาของหน่วยงานกำกับดูแลโทรทัศน์ด้วย เมื่อมองจากมุมคนดู ผมคิดว่าเจ้าของช่องมีบทบาทเป็นทั้งผู้คัดสรรเนื้อหาและผู้นำทิศทางสื่อสารมวลชน ดังนั้นการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัลคือความท้าทายที่ต้องบาลานซ์ทั้งรสชาติของรายการแบบดั้งเดิมและพฤติกรรมการเสพคอนเทนต์แบบใหม่ ซึ่ง BEC World ต้องรับผิดชอบตรงนี้อย่างหนักแน่นในฐานะเจ้าของช่อง

ตั้งแต่เริ่มสนใจวงการทีวี ผมสังเกตว่าข่าวลือเรื่องการขายช่องมักจะโผล่มาบ่อย แต่เรื่องจริงของ 'ช่อง 3' นั้นค่อนข้างชัดเจน: ผู้ดำเนินการและเจ้าของช่องหลักคือบริษัท บีอีซี เวิลด์ จำกัด (มหาชน) และไม่นับเป็นการเปลี่ยนมือแบบขายกิจการครั้งใหญ่ในช่วงไม่กี่ปีหลังสุด

ในมุมมองของคนที่ติดตามการเปลี่ยนผ่านของทีวีจากอนาล็อกสู่ดิจิทัล เหตุการณ์ที่เด่นชัดจริงๆ คือช่วงการประมูลใบอนุญาตดิจิทัลทีวีราวปี 2556–2557 ที่ทำให้ผู้เล่นหลักในตลาดทีวีต้องปรับกลยุทธ์และงบลงทุน บีอีซี เวิลด์เองก็ปรับตัวในแง่ของการออกอากาศและการจัดการคอนเทนต์ แต่สิ่งที่ต่างจากการขายกิจการทั้งหมดคือโครงสร้างการถือหุ้นหลักยังคงอยู่โดยไม่เห็นการโอนกรรมสิทธิ์ช่องไปให้บริษัทใหม่เจ้าอื่นในลักษณะขายกิจการครั้งใหญ่

ถ้าพูดเรื่องรายละเอียดของการขายหุ้นหรือการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้น บางครั้งมีกระแสข่าวเกี่ยวกับการปรับสัดส่วนผู้ถือหุ้น บางส่วนอาจเปลี่ยนมือระหว่างนักลงทุนรายย่อยหรือกลุ่มทุน แต่สิ่งสำคัญคือการเป็นผู้ถือและผู้ดำเนินงานหลักของ 'ช่อง 3' ยังคงเป็นบีอีซี เวิลด์ ซึ่งหมายความว่าในระดับการบริหารและแนวทางคอนเทนต์หลักยังคงมีความต่อเนื่องสำหรับผู้ชมทั่วไป การจะเรียกว่าขายช่องให้ใครคนหนึ่งแบบเปลี่ยนริ้วรอยของเจ้าของโดยสิ้นเชิงนั้นไม่ได้เกิดขึ้นในปัจจุบันตามข้อมูลที่เป็นที่รับรู้

ส่วนความรู้สึกส่วนตัว ผมมองว่าความมั่นคงของเจ้าของช่องในระดับนี้ทำให้เรายังเห็นลักษณะคอนเทนต์และจังหวะการออกอากาศที่คุ้นเคย แม้ว่าจะมีการปรับรูปแบบให้เข้ากับยุคสตรีมมิงและดิจิทัล แต่ถ้ามีการขายใหญ่ระดับเปลี่ยนเจ้าของจริง ๆ เรื่องนั้นจะกลายเป็นข่าวใหญ่และกระทบต่อทิศทางเนื้อหาอย่างชัดเจน

ตั้งแต่ติดตามสื่อทีวีไทย ผมเห็นโครงสร้างของ 'ช่อง 3' ชัดเจนอยู่อย่างหนึ่งก็คือมันถูกบริหารผ่านบริษัทจดทะเบียนที่ชื่อว่า บริษัท บีอีซี เวิลด์ จำกัด (มหาชน) หรือเรียกสั้นๆ ว่า BEC World ซึ่งเป็นบริษัทที่ถือใบอนุญาตและรับผิดชอบการออกอากาศทั้งหมดของช่อง การถือหุ้นหลักไม่ได้อยู่ที่บุคคลเดียวแบบเปิดเผยชัดเจนตลอดเวลา แต่จะเป็นการถือครองผ่านบริษัทหลักและบริษัทย่อยต่าง ๆ รวมถึงนักลงทุนสถาบันที่ถือหุ้นจำนวนมากในรูปแบบของผู้ถือหุ้นรายย่อยและรายใหญ่ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ทำให้โครงสร้างการถือหุ้นสามารถเป็นเครือข่ายของบริษัทโฮลดิ้งและผู้ลงทุนหลากหลายรูปแบบมากกว่าการถือหุ้นตรงจากคนเพียงคนเดียว

เมื่อมองในมุมการบริหาร งานบริหารเชิงปฏิบัติและการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์จะมาจากคณะกรรมการและทีมผู้บริหารของ BEC World ซึ่งประกอบด้วยกรรมการอิสระ ฝ่ายบริหารด้านคอนเทนต์ ฝ่ายการตลาด และฝ่ายการเงิน คนกลุ่มนี้เป็นผู้กำหนดทิศทางคอนเทนต์ รายการข่าว และการจัดการสิทธิ์การออกอากาศ แม้จะมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่บางรายที่มีอิทธิพลในเชิงนโยบาย แต่การบริหารงานประจำวันยังคงเป็นหน้าที่ของทีมผู้บริหารบริษัทตามบทบาทที่กำหนดในโครงสร้างองค์กร

ผมมองว่าโครงสร้างแบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อจำกัด ข้อดีคือความเป็นมืออาชีพและความต่อเนื่องของการบริหารเมื่ออยู่ในกรอบบริษัทจดทะเบียน ส่วนข้อจำกัดคือการตัดสินใจใหญ่บางอย่างอาจสะท้อนความต้องการของผู้ถือหุ้นรายใหญ่หรือข้อจำกัดทางการเงิน เช่น การจัดสรรงบประมาณผลิตรายการ แต่โดยรวมแล้ว BEC World ยังเป็นแกนหลักที่ดูแลและบริหาร 'ช่อง 3' ให้ดำเนินรายการได้อย่างต่อเนื่องและสอดคล้องกับตลาด แม้รายละเอียดของผู้ถือหุ้นรายบุคคลหรือชื่อผู้บริหารจะมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามเวลา การเข้าใจภาพรวมแบบนี้ช่วยให้เห็นว่าระบบการถือครองและการบริหารทำงานอย่างไรในทางปฏิบัติ

อยากเล่าแบบตรงไปตรงมาว่าถ้าจะติดตามข่าวจากเจ้าของ 'ช่อง 3' ให้ครบทุกมิติ การกระจายข่าวของเขามีทั้งช่องทางเก่าแก่และดิจิทัลที่ควรตามครบ

สื่อหลักที่ยังคงไปได้สวยคือการออกอากาศทางทีวีแบบปกติ — ช่องที่รับชมได้บนทีวีจูนเนอร์อย่าง 'ช่อง 3 HD (ช่อง 33)' มักเป็นที่แรกที่ข่าวใหญ่ ๆ จะขึ้นจอ พร้อมบันเทิงและวาไรตี้ที่ต่อยอดจากข่าว อีกเส้นทางที่ไม่ควรพลาดคือเว็บไซต์ทางการของสถานีอย่าง 'ch3thailand.com' เพราะจะมีบทความ, คลิปข่าวสั้น ๆ และรายละเอียดประกอบที่หาไม่ได้จากจอทีวี นอกจากนี้ยังมีจดหมายข่าวหรืออีเมลรายสรุปที่บางครั้งส่งข่าวสำคัญตรงถึงกล่องข้อความ ทำให้ไม่พลาดประเด็นเงียบ ๆ ที่คนอื่นอาจมองข้าม

สำหรับคนที่ชอบดูย้อนหลังหรือสตรีมสดผ่านมือถือ แอปและแพลตฟอร์มของช่องเป็นคำตอบที่ดีมาก — แอป 'CH3Plus' ให้ดูไลฟ์สดและออนดีมานด์แบบสะดวก แถมมีระบบเตือนเมื่อมีไลฟ์พิเศษ ส่วนบนโซเชียลมีเดียคลิปสั้น ๆ และไฮไลท์มักจะปล่อยบนช่องทางอย่าง 'CH3Official' บน YouTube ซึ่งสะดวกสำหรับการกดติดตามและกดกระดิ่งเพื่อรับแจ้งเตือนทันที นอกจากนี้การเข้ารับชมไลฟ์ผ่าน Facebook Live หรือ YouTube Live ของช่องทำให้สามารถดูปฏิกิริยาและคอมเมนต์แบบเรียลไทม์ได้ เลือกใช้วิธีผสมผสาน: ดูข่าวหลักจากทีวี อ่านบทวิเคราะห์จากเว็บไซต์ และจับช็อตสำคัญจากคลิปบนยูทูบหรือแอป เท่านี้ก็ครบวงจร

เทคนิคเล็ก ๆ ที่ผมเห็นว่าได้ผลคือกดติดตามเพจหรือแอปอย่างเป็นทางการและเปิดการแจ้งเตือน, กดสมัครรับอีเมลของสถานี, และบันทึก URL ของหน้าข่าวที่ชอบไว้เป็นที่โปรด มันช่วยให้ไม่หลงไปเจอข่าวปลอมหรือเพจเลียนแบบ และยังสะดวกเวลาต้องการอ้างอิงข่าวเก่า ๆ สุดท้ายแล้วการแบ่งเวลาเช็คข่าวจากหลายช่องทางจะทำให้คุณได้มุมมองรอบด้านของเหตุการณ์เดียวกัน ซึ่งผมมักจะใช้วิธีนี้และรู้สึกว่าข่าวมีบริบทชัดเจนขึ้น

ข้อมูลเกี่ยวกับมูลค่าของเจ้าของ 'ช่อง 3' มักจะไม่ได้มีตัวเลขเดียวชัดเจนเหมือนกับบุคคลที่มีธุรกิจส่วนตัวทั้งหมด เพราะสิ่งที่เรียกว่า 'เจ้าของ' แท้จริงมักเป็นกลุ่มผู้ถือหุ้นในบริษัทที่จดทะเบียนอยู่ เมื่อต้องการประเมินมูลค่าสุทธิของเจ้าของช่อง จึงต้องแยกแยะระหว่างมูลค่าของบริษัทกับสัดส่วนการถือหุ้นของแต่ละบุคคลหรือกลุ่มบุคคล

ในภาพรวม สินทรัพย์หลักของผู้ที่เกี่ยวข้องกับ 'ช่อง 3' จะอยู่ในรูปของหุ้นในบริษัท 'BEC World' และทรัพย์สินที่บริษัทถือครอง เช่น สถานีออกอากาศ สตูดิโอ ห้องส่ง ลิขสิทธิ์ละครและคอนเทนต์ ห้องสมุดรายการ รวมถึงอสังหาริมทรัพย์ที่ใช้ดำเนินงาน มูลค่ารวมของสิ่งเหล่านี้สะท้อนผ่านมูลค่าตามบัญชีในงบการเงินและมูลค่าตลาดที่ผู้ลงทุนประเมินจากราคาหุ้นบนตลาดหลักทรัพย์ ทั้งนี้มูลค่าตลาดของบริษัทผันผวนตามผลประกอบการ ภาวะเศรษฐกิจ และแนวโน้มโฆษณา/การดูทีวี ซึ่งทำให้มูลค่าสุทธิของผู้ถือหุ้นแต่ละคนเปลี่ยนไปตามเวลา

การคำนวณคร่าวๆ ที่คนทั่วไปมักใช้คือเอามูลค่าตลาดของ 'BEC World' คูณด้วยสัดส่วนการถือหุ้นของบุคคลนั้น แต่จะได้เพียงมูลค่าหุ้น ซึ่งยังต้องหักหนี้สิน และพิจารณาสินทรัพย์ส่วนตัวอื่นๆ ที่บุคคลนั้นอาจถือครองด้วย เช่น การลงทุนในธุรกิจอื่นหรืออสังหาริมทรัพย์ส่วนตัว ดังนั้นถ้าหมายถึงมูลค่าสุทธิของครอบครัวหรือคณะผู้ถือหุ้นที่เป็นเจ้าของอำนาจควบคุม ก็ต้องรวมทุกสัดส่วนและสินทรัพย์นอกงบของบริษัทเข้าไปด้วย

โดยสรุป ความชัดเจนของตัวเลขขึ้นกับนิยามว่า 'เจ้าของ' หมายถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่เพียงคนเดียว ครอบครัวที่ควบคุม หรือบริษัทแม่ที่เป็นเจ้าของช่อง ซึ่งแต่ละนิยามจะให้คำตอบต่างกันไป ส่วนตัวมองว่าสิ่งที่สำคัญกว่าตัวเลขตายตัวคือการทำความเข้าใจโครงสร้างการถือหุ้นและแหล่งที่มาของมูลค่าทรัพย์สิน ว่ามาจากคอนเทนต์ที่ยังสร้างรายได้ในระยะยาวหรือมาจากสินทรัพย์ที่อาจลดมูลค่าได้ตามเทรนด์ผู้ชม

ความทรงจำวันเย็นของครอบครัวผมมักเริ่มจากจอขนาดใหญ่ที่เปิดรอไว้และธีมเพลงละครที่คุ้นหูของ 'ช่อง 3' ทำให้ชีวิตประจำวันที่วุ่นวายหยุดลงเพื่อดูเรื่องราวชีวิต ความสัมพันธ์ และดราม่าที่เขียนมาอย่างเข้มข้น

ช่วงปีหลังๆ ผมสังเกตเห็นการเปลี่ยนผ่านจากการออกอากาศแบบอนาล็อกไปสู่ยุคดิจิทัลของสถานีอย่างชัดเจน การเปิดตัวสัญญาณ 'ช่อง 3HD' ทำให้ภาพคมชัดขึ้นและช่วงตารางรายการได้รับการปรับให้เข้ากับพฤติกรรมผู้ชมที่เปลี่ยนไป ขณะเดียวกันชื่อเสียงด้านละครคุณภาพหรือที่คนไทยเรียกกันติดปากว่าละครหลังข่าวก็ยังเป็นจุดแข็งสำคัญที่ช่วยยึดผู้ชมไว้ได้

ในมุมมองส่วนตัว ผมรู้สึกว่าความต่อเนื่องของการผลิตคอนเทนต์ ทั้งละคร ซีรีส์ และรายการข่าว ทำให้เกิดการสร้างดาวดวงใหม่ๆ และแฟนคลับเหนียวแน่น ผลงานอย่าง 'บุพเพสันนิวาส' เคยเป็นตัวอย่างว่าละครของช่องนี้สามารถข้ามแพลตฟอร์มและกลายเป็นปรากฏการณ์สังคมได้จริง นี่คือเหตุผลที่แม้โลกจะเปลี่ยน รากของ 'ช่อง 3' ในฐานะหนึ่งในสถานีหลักของไทยยังคงมีน้ำหนักอยู่เสมอ

การติดตามข่าวสดของ 'ข่าวค่ำช่อง 3' มักทำให้สงสัยว่าใครเป็นพิธีกรหลักในวันนั้นและใครออกไปทำข่าวภาคสนาม

ข้อมูลแบบเรียลไทม์มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทำให้บางครั้งพิธีกรหลักจะสลับตามช่วงเวลา พิเศษ หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ ผมเองมักจะสังเกตจากหน้าจอขณะดูไลฟ์ว่าชื่อพิธีกรปรากฏที่กราฟิกของรายการ รวมทั้งการ์ดแนะนำผู้ประกาศก่อนเริ่มช่วงข่าว นอกจากนั้นผู้สื่อข่าวสนามมักถูกแนะนำด้วยชื่อตอนตัดเข้าสำหรับรายงานสด ซึ่งช่วยให้แยกบทบาทระหว่างพิธีกรหลักในสตูดิโอกับผู้สื่อข่าวรายงานหน้างานได้ชัดขึ้น

ถ้าต้องการยืนยันชื่อวันนี้ทันที ให้เปิดหน้าเพจทางการของ 'ช่อง 3' หรือช่องยูทูบของสถานีและดูไลฟ์สด เพราะปกติจะมีการระบุชื่อพิธีกรและผู้สื่อข่าวในคำบรรยายหรือกราฟิกใต้ภาพ ผมมักจะเก็บรายละเอียดพวกนี้ไว้ในใจเวลาติดตามข่าว ทำให้จับคู่ว่าใครเป็นพิธีกรหลักและใครเป็นผู้สื่อข่าวสนามได้แม่นขึ้นเมื่อดูต่อเนื่อง

การรีแบรนด์ครั้งนี้ของเจ้าของ 'ช่อง 3' เด่นชัดในเรื่องการจัดลำดับความสำคัญของแพลตฟอร์มและกลุ่มเป้าหมายมากกว่าที่เคยเป็นมา

ผมมองว่ามีนโยบายคอนเทนต์ใหม่ ๆ ที่ชัดเจน 3 ด้านหลักๆ คือ การแยกคอนเทนต์ตามแพลตฟอร์ม การเน้นคุณภาพแทนปริมาณ และการคุมแบรนด์ให้เข้มขึ้น ทางฝั่งทีวีดั้งเดิมจะยังคงรับผิดชอบละครไพรม์ไทม์และข่าวที่เน้นผู้ชมทั่วไป แต่เนื้อหาที่ต้องการความเร็วและเข้าถึงคนรุ่นใหม่จะถูกส่งไปยังช่องทางดิจิทัล เช่น คลิปสั้นและซีรีส์สั้นบนแอปหรือโซเชียลมีเดีย ซึ่งผมคิดว่าเป็นการยอมรับความจริงว่าพฤติกรรมการเสพคอนเทนต์เปลี่ยนไปแล้ว

นโยบายคุมเรื่องภาพลักษณ์ก็ชัดเจนขึ้นด้วย — คอนเทนต์ที่มีความเสี่ยงด้านภาพลักษณ์หรือเนื้อหาที่อาจสร้างข้อโต้แย้งจะถูกแยกออกเป็นพื้นที่เฉพาะ เช่น ช่องทางสตรีมที่มีการแจ้งเตือนและการจำกัดอายุ อีกจุดหนึ่งที่ผมให้ความสนใจคือการใช้ข้อมูลผู้ชมเชิงลึก (data-driven commissioning) เพื่อกำหนดว่าควรลงทุนในประเภทรายการไหน มากกว่าการสั่งผลิตตามความเคยชินเดิม เช่น ละครน้ำดีที่เคยขายได้อาจถูกคัดกรองเข้มขึ้น ส่วนรายการวาไรตี้และเรียลลิตี้ที่มีโอกาสสร้าง engagement บนโซเชียลจะได้รับการผลักดันเป็นพิเศษ

โดยสรุปแล้ว ผมรู้สึกว่าแนวทางนี้พยายามบาลานซ์ระหว่างการรักษาผู้ชมเดิม กับการจับกลุ่มคนดูใหม่ผ่านดิจิทัล การเปลี่ยนแปลงอาจทำให้บางรูปแบบคอนเทนต์เก่าๆ หายไป แต่ก็เปิดพื้นที่ให้ครีเอเตอร์ใหม่ๆ และฟอร์แมตที่ยืดหยุ่นกว่าเข้ามาแทน ซึ่งในฐานะแฟนข่าวสารบันเทิง ผมคาดหวังว่าจะได้เห็นคอนเทนต์ที่คมขึ้นและเข้าถึงได้ง่ายขึ้นบนมือถือ โดยไม่ละทิ้งรากของ 'ช่อง 3' ที่คนส่วนหนึ่งยังคงติดตามอยู่

ฉันชอบมองโลโก้ของ 'ช่อง3' เหมือนมองเครื่องหมายเวลาผ่านไปของวงการทีวีไทย เพราะมันไม่ใช่แค่เลขสามธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ที่ถูกปรับแต่งไปตามยุคสมัย

เมื่อลองย้อนดูภาพรวมแล้ว โลโก้ของ 'ช่อง3' เกิดจากงานออกแบบของหน่วยงานภายในและทีมสร้างสรรค์ของสถานีตั้งแต่ยุคเริ่มต้น ซึ่งเปลี่ยนแปลงตามเทคโนโลยีการออกอากาศจากขาวดำสู่สีเต็มรูปแบบ ความเรียบง่ายของตัวเลข 3 ถูกพัฒนาให้มีเส้นโค้งและการเล่นสีที่สะท้อนความเป็นสากลและความทันสมัย ในช่วงต่อมาเมื่อธุรกิจโทรทัศน์มีการรวมตัวเป็นบริษัทโฆษณาและสื่อ เช่น บริษัทผู้บริหารปัจจุบัน โลโก้ก็ถูกรีเฟรชให้เข้ากับมาตรฐานงานแบรนด์ดิ้งเชิงสากล

อีกประเด็นที่ชัดเจนคือการใช้สีที่สื่อถึงความเป็นชาติ—โทนแดง ขาว น้ำเงิน—ซึ่งทำให้ผู้ชมรู้สึกคุ้นเคยและมั่นใจว่าเป็นสถานีหลักของประเทศ นอกจากนั้นโลโก้ยังถูกปรับให้ใช้งานได้ทั้งบนจอทีวี สื่อออนไลน์ และสื่อสิ่งพิมพ์ ถือเป็นตัวอย่างการออกแบบตราสินค้าที่เดินตามยุคสื่ออย่างชาญฉลาด และสำหรับฉันแล้ว มันยังคงมีความคุ้นเคยทุกครั้งที่เห็นบนหน้าจอช่วงข่าวภาคค่ำ

เราไม่ค่อยเห็นช่องไหนยึดพิธีกรคนเดียวสำหรับไลฟ์สดตลอดเวลาเท่านี้แล้ว สิ่งที่สังเกตได้ชัดคือช่องสามไลฟ์สดใช้แนวทางทีมหมุนเวียนมากกว่า — ทั้งผู้ประกาศข่าวจากหน้าจอเดิม นักแสดงที่มีแฟนคลับเยอะ และครีเอเตอร์จากโลกออนไลน์เข้ามาร่วมดำเนินรายการเป็นช่วง ๆ ทำให้สไตล์การนำเสนอเปลี่ยนไปตามคอนเทนต์และกลุ่มเป้าหมาย

สำหรับรายการข่าวแบบไลฟ์หรือการโปรโมทละคร บ่อยครั้งจะเห็นผู้ประกาศประจำช่องออกมารับหน้าที่ แต่พอเป็นไลฟ์แนวบันเทิง สัมภาษณ์เบื้องหลัง หรือไลฟ์ขายของ ก็จะเรียกเอาอินฟลูเอนเซอร์หรือพิธีกรมือใหม่มาทำหน้าที่แทน ความหลากหลายนี้ช่วยให้ช่องสามเข้าถึงผู้ชมวัยต่าง ๆ ได้ดีและทำให้แต่ละไลฟ์มีรสชาติไม่ซ้ำกัน ในมุมคนดูแบบเราแล้ว มันทั้งข้อดีตรงความสดใหม่และบางทีก็มีข้อจำกัดตรงความต่อเนื่องของโทนรายการ แต่รวม ๆ แล้วเป็นแนวทางที่เข้ากับยุคคอนเทนต์เร็วและเปลี่ยนแปลงบ่อยแบบนี้ได้ดี