เดอะ ซุยไซด์ สควอด

บอกเลยว่าการหาดู 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' ในไทยตอนนี้มีหลายช่องทางขึ้นกับว่าชอบแบบเช่า/ซื้อดิจิทัลหรืออยากมีแผ่นสะสมจริง ๆ

ผมมักจะแนะให้เริ่มจากร้านเช่า/ซื้อดิจิทัลอย่าง 'Apple TV' (iTunes), 'Google Play Movies' หรือ 'YouTube Movies' เพราะมักมีทั้งเวอร์ชันเช่าและซื้อให้เลือก คุณจะได้ภาพคมชัดและภาษาไทยหรือซับไตเติ้ลครบถ้วน อีกทางเลือกที่สะดวกคือบริการเช่าผ่านแพลตฟอร์มร้านค้าออนไลน์ของไทยบางแห่งซึ่งนำเข้าดิจิทัลลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง

ถ้าเป็นคนที่ชอบเก็บเป็นคอลเล็กชัน แผ่น Blu‑ray/DVD ของ 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' ยังหาได้ตามร้านค้าออนไลน์อย่าง 'Lazada' หรือ 'Shopee' และตามร้านขายแผ่นใหญ่ ๆ บางครั้งร้านเหล่านี้มีแพ็คเกจพิเศษหรือบรรจุภัณฑ์สะสมที่คุ้มค่าสำหรับแฟนหนังที่ชอบรายละเอียดแบบเดียวกับที่ผมชอบในงานภาพและซาวด์ของ 'Guardians of the Galaxy' จบด้วยความรู้สึกว่าเลือกแบบไหนก็ได้อรรถรสของหนังครบถ้วน

ในฐานะแฟนที่ชอบของสะสมแบบพรีเมียม ฉันมองว่าของจากหนัง 'Suicide Squad' ที่คุ้มค่าน่าเสียทรัพย์ในไทยมีทั้งฟิกเกอร์ระดับสูง บรรจุภัณฑ์ลิมิเต็ด และแผ่นบลูเรย์แบบพิเศษที่หายาก

ฟิกเกอร์ 1/6 หรือสเกลเดียวกันจากแบรนด์คุณภาพอย่าง Hot Toys หรือ Sideshow ที่ออกแบบฉากและชุดมาเหมือนเป๊ะ ๆ เป็นไอเท็มที่ถ้าพื้นที่ในบ้านพร้อมแล้วจะเติมเต็มมุมโชว์ได้ดี งานพวกนี้มักมีราคาแรง แต่รายละเอียดเสื้อผ้า ใบหน้า และอุปกรณ์เสริม (เช่น ปืน หน้ากาก หรือไม้เบสบอล 'Good Night') ให้ความรู้สึกเหมือนได้จับชิ้นส่วนจากกองถ่ายจริง ๆ

สำหรับคนชอบฟังเพลงหรืออยากได้ของที่ใช้งานได้ แผ่นเสียงวินิลของซาวด์แทร็กหรือบ็อกซ์เซ็ตบลูเรย์ลิมิเต็ดของ 'Suicide Squad' ก็เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ ฉันเองมักมองหาฉบับพิเศษที่มีอาร์ตบุ๊กหรือโปสเตอร์ฝังมาในกล่อง เพราะนอกจากฟังหรือดูแล้ว ยังได้ของสะสมที่มีค่าทางสายตาอีกด้วย — อ้อ อย่าลืมตรวจสอบความแท้และสภาพก่อนจ่ายเงินโดยเฉพาะในตลาดมือสอง เพราะของสะสมพรีเมียมพุ่งราคาตามสภาพค่อนข้างมาก

ไม่เคยคิดเลยว่าภาพยนตร์เรื่องหนึ่งจะทำให้ทีมวายร้ายดูมีชีวิตชีวาและแปลกประหลาดได้ขนาดนี้ — 'The Suicide Squad' พาเราตะลุยภารกิจสุดบ้าบิ่นที่เกิดขึ้นบนเกาะ Corto Maltese ซึ่งรัฐบาลสหรัฐส่งกลุ่มนักโทษชั้นเยี่ยมไปเพื่อทำลายสิ่งที่เรียกว่า 'Project Starfish' (หรือ Starro) โดยมี Amanda Waller คุมเกมจากเบื้องหลังและใช้ชีวิตคนอื่นเป็นหมากเกมของเธอ

โครงเรื่องพุ่งตรงไปที่การปล่อยทีมลงบนเกาะ: นักฆ่าที่เก่งและบ้าบิ่นอย่าง Bloodsport ถูกบังคับร่วมกับ Harley Quinn, Peacemaker, King Shark, Ratcatcher 2 และหนุ่มผู้เต็มไปด้วยจุดลึกลับอย่าง Polka-Dot Man ทีมบุกฐานลับ พบว่าความจริงช็อกกว่าแผนเดิมมาก — Starro คือสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่สามารถยึดจิตคนได้ ทำให้เหตุการณ์พังทลายจนความโกลาหลเกิดขึ้นทั่วเมือง ในระหว่างการรบมีการสูญเสียอย่างเจ็บปวด โดยเฉพาะฉากที่ Polka-Dot Man เลือกเสียสละเพื่อให้ทีมหนีออกมาได้ แม้หลายคนจะตาย แต่ผู้รอดชีวิตก็ตัดสินใจยืนหยัดทำสิ่งถูกต้อง มากกว่าทำตามคำสั่งสุดทมิฬของ Waller

ท้ายที่สุดทีมรวมพลังกันจนสามารถจัดการกับ Starro ตัวใหญ่ได้ แต่ไม่ใช่โดยไม่มีราคาที่ต้องจ่าย ผลลัพธ์คือผู้รอดชีวิตบางคนได้รับอิสรภาพหรือหนทางกลับไปใช้ชีวิตแบบใหม่ ขณะที่ Amanda Waller ยังคงเก็บความลับไว้ — เธอไม่ยอมทิ้งความเป็นทรัพย์สมบัติที่อาจใช้เป็นอาวุธ หนังปิดด้วยโทนขมขื่นผสมหวังเล็ก ๆ ทำให้ฉันยิ้มแบบแสบ ๆ แล้วคิดว่าโลกซูเปอร์ฮีโร่ก็ไม่ได้มีแค่ขาวกับดำเท่านั้น

พอพูดถึง 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' สิ่งที่เด้งขึ้นมาคือความตั้งใจของหนังที่จะปิดบางเรื่องและเปิดช่องเล็กๆ ไว้ให้คนคาดเดา

หนังไม่ได้จบแบบมีสติงเกอร์ยักษ์แบบหนังซูเปอร์ฮีโร่บางเรื่อง แต่มีฉากตอนท้ายและการใส่รายละเอียดเล็กๆ ระหว่างเครดิตที่ให้ความรู้สึกว่าโลกของเรื่องยังมีอะไรให้ขยายต่อได้ เช่น ตัวละครบางตัวยังมีชะตากรรมไม่ชัดเจนและองค์กรเบื้องหลังยังดำเนินงานต่อไป ฉากพวกนี้ทำหน้าที่เป็น epilogue มากกว่าจะเป็นการตั้งหน้าตั้งตารอภาคต่อโดยตรง

แนวทางนี้สะท้อนความคิดของผู้กำกับที่ชอบปล่อยเมล็ดพันธุ์ไว้แทนการตบให้คนลุกขึ้นจากที่นั่งทันที เหมาะกับหนังที่อยากให้ตัวละครมีน้ำหนักมากกว่าการยึดโยงเข้าจักรวาลใหญ่ตรงๆ ส่วนตัวแล้วฉันชอบวิธีนี้เพราะมันทิ้งอารมณ์ค้างคาและแรงจูงใจให้แฟนๆ คิดต่อเอง แต่อย่าคาดหวังซีนท้ายเครดิตแบบชัดเจนที่บอกชื่อตอนต่อไป

ฉันชอบเริ่มจากเวอร์ชันหนังปี 2016 เพราะนั่นเป็นจุดที่คนทั่วไปรู้จักทีมนี้ในวงกว้างมากขึ้น

ใน 'Suicide Squad' (2016) โครงเรื่องหมุนรอบทีมที่เรียกว่า Task Force X ซึ่งมีสมาชิกโดดเด่นหลายคน แต่ละคนทำหน้าที่ชัดเจน: 'Harley Quinn' เป็นปัจจัยไม่คาดคิด—เธอสร้างความอลหม่านด้วยทักษะการต่อสู้และบุคลิกที่ทั้งเสน่ห์และอันตราย, 'Deadshot' คือมือปืนมือหนึ่งที่เป็นแกนกลางของทีมในเชิงปฏิบัติการและมีประเด็นส่วนตัวเกี่ยวกับครอบครัว, 'Amanda Waller' ทำหน้าที่เป็นกุญแจสำคัญด้านการควบคุมและตัดสินใจทางการเมือง—เธอใช้การคุกคามและการบังคับเพื่อให้ผู้ต้องขังไปทำงานสกปรกแทนรัฐบาล

อีกฝั่งหนึ่งมี 'Rick Flag' เป็นผู้นำภาคสนามที่คอยชี้นำภารกิจ และฝ่ายตรงข้ามที่แปลกประหลาดอย่าง 'Enchantress' ทำให้ทีมต้องประสานทั้งกำลังจิตและกำลังคน ตัวละครที่เติมสีสันอย่าง 'Captain Boomerang' นำมุมตลกสไตล์หน้าด้าน ในขณะที่ 'Killer Croc' และ 'Katana' เสริมความหลากหลายของความสามารถทางการต่อสู้ โดยรวมแล้วเวอร์ชันนี้ให้ความสำคัญกับการปะทะระหว่างอัตลักษณ์อาชญากรกับการถูกผลักดันให้เป็นฮีโร่ชั่วคราว ซึ่งทำให้แต่ละคนมีบทบาทชัดเจนทั้งเชิงภารกิจและด้านอารมณ์

มีหลายช็อตที่ถูกตัดออกจาก 'The Suicide Squad' ซึ่งผมชอบตรงที่มันเผยให้เห็นว่าภาพรวมของหนังเคยมีน้ำหนักด้านอารมณ์กับตัวละครบางคนมากกว่านี้

ฉากหนึ่งที่ถูกตัดเป็นฉากขยายของ Polka-Dot Man ที่ลงลึกถึงอดีตและปมครอบครัว มากกว่าฉากสั้นๆ ในหนังจริง ทำให้ความแปลกและความเศร้าของเขาชัดเจนขึ้น ส่วนอีกฉากเป็นฉากสั้นๆ ที่เพิ่มบทสนทนาระหว่าง Bloodsport กับคนรอบข้าง ซึ่งจะให้ความรู้สึกว่าตัวละครมีจุดยืนที่ซับซ้อนมากกว่าที่เห็นบนจอ นอกจากนี้ ยังมีช็อตขยายของ King Shark เล็กๆ น้อยๆ ที่ใส่มุกเพิ่มเข้ามาและฉากการก่อสร้างหมู่บ้าน Corto Maltese ในเวอร์ชันที่มีรายละเอียดมากขึ้น

ความรู้สึกส่วนตัวคือฉากที่ถูกตัดไม่ได้แปลว่าไม่ดีเสมอไป แต่เป็นเรื่องของจังหวะภาพยนตร์และโทนที่ผู้กำกับเลือกเก็บเฉพาะส่วนที่ทำให้หนังเดินหน้าได้ราบรื่นกว่า ฉากที่เหลือถูกปล่อยในรูปแบบ Deleted Scenes บนแผ่นบลูเรย์และช่องทางออนไลน์ ทำให้แฟนๆ ได้เห็นมุมที่ต่างออกไปและเข้าใจการตัดสินใจในเชิงการเล่าเรื่องของผู้กำกับได้ดีขึ้น

ฉากหลังของ 'Polka-Dot Man' ในภาพยนตร์ทำให้ฉันสะดุดใจตั้งแต่แรกเห็นเพราะมันไม่ใช่แค่การ์ตูนตลกเท่านั้น แต่มีความเจ็บปวดแบบมนุษย์ซ่อนอยู่

ภาพของเด็กที่ถูกทดลองโดยแม่และกลายเป็นคนที่ถูกสังคมเย้ยหยัน เป็นภาพที่ฉันคิดว่ายืนขั้วกับหน้ากากตลกของเขาได้ดีมาก ฉากที่เขาพูดถึงอดีตและของเล่นที่ถูกใช้ทดลองสะท้อนความอัปยศและความเหงาได้อย่างแหลมคม ทำให้การปรากฏตัวของจุดสีบนตัวเขากลายเป็นสัญลักษณ์ทั้งความอับอายและพลังที่ไม่มีใครยอมรับ

มุมหนึ่งฉันเห็นเขาเป็นตัวละครที่แทบจะพูดแทนคนที่ถูกระบบครอบครัวทำร้าย แต่ยังหาวิธีเอาตัวรอดด้วยความตลกขบขันและการยอมรับชะตากรรมของตัวเอง ซึ่งฉันว่ามันเศร้าและงดงามไปพร้อมกัน

โลกของ 'ซุยไซด์สควอด' ในโรงภาพยนตร์สองเวอร์ชันมีอารมณ์และจุดประสงค์ต่างกันชัดเจน — เวอร์ชันหนึ่งพยายามจะเป็นหนังแอ็กชันดิบๆ ที่เน้นสไตล์และซาวด์แทร็กเป็นตัวขับเคลื่อน ขณะที่อีกเวอร์ชันเลือกใช้โทนตลกดำผสมความเป็นทีมแบบหลวมๆ แต่ให้ความสำคัญกับตัวละครมากขึ้น

พอพูดถึงรายละเอียด ผมเห็นว่าภาพรวมของพล็อตในหนังแบบยาวมักถูกบีบให้กระชับ: มีภารกิจชัด ๆ ฉากแอ็กชันที่ต้องตัดต่อกระชับเพื่อจังหวะในโรง ส่วนตัวละครรองมักโดนมองข้ามหรือถูกใช้เป็นมุก อย่างไรก็ตามเมื่อผู้กำกับมีวิสัยทัศน์ชัด หนังจะพยายามใส่หัวใจลงไปผ่านมุกหรือฉากสั้น ๆ ที่ทำให้ตัวละครมีมิติ เช่นการให้ฉากเบื้องหลังสั้น ๆ หรือบทพูดที่แปลกแต่จดจำได้

กลับกัน รอบของการเล่าเรื่องในซีรีส์เปิดพื้นที่ให้การพัฒนาตัวละครมากขึ้น ผมชอบวิธีที่ซีรีส์ค่อยๆ แง้มความเป็นมนุษย์ของตัวร้ายหรือคนที่ดูไร้เหตุผล ทำให้เรามองเห็นแรงจูงใจ แม้เนื้อเรื่องหลักอาจสโลว์กว่า แต่ผลลัพธ์คือความผูกพันกับตัวละครและฉากที่ยาวกว่าหนัง ธีมบางอย่างจึงถูกขยายจนซับซ้อนขึ้นกว่าการดูหนังเพียงครั้งหรือสองครั้ง — สรุปคือหนังให้พลังและความรวดเร็ว ส่วนซีรีส์ให้ความลึกและความเอ็นดูต่อคนในทีม

เรื่องราวใน 'เดอะ ซุยไซด์ สควอด' เวอร์ชันเจมส์ กันน์ คือการเขียนใหม่ที่ตั้งใจให้เป็นงานเดี่ยว มากกว่าจะหยิบพล็อตคอมิกส์ตอนใดตอนหนึ่งมาแปะทับตรงๆ ฉันรู้สึกว่าหนังเลือกเอาองค์ประกอบจากหลากหลายฉากในประวัติศาสตร์คอมิกส์มาผสม ปรุงรสด้วยอารมณ์ขันดำและความรุนแรงแบบ R-rated จนได้เนื้อเรื่องที่เป็นของตัวเอง ขอยกตัวอย่างที่เด่นคือการใช้ตัวร้ายอย่าง 'Starro' ซึ่งในคอมิกส์เป็นศัตรูคลาสสิกของฮีโร่จำนวนมาก แต่หนังดึงมาเป็นภัยระดับทีมเพื่อสร้างภารกิจเดียวที่ทุกคนต้องเผชิญ

คาแรคเตอร์บางตัวในหนังถูกเปลี่ยนที่มาหรือภูมิหลังอย่างชัดเจน เช่น 'Ratcatcher 2' ที่กลายเป็นลูกสาวของตัวละครในคอมิกส์ต้นฉบับแทนที่จะเป็นตัวละครเดิม และ 'Polka-Dot Man' ถูกใส่โทนสะเทือนใจให้เป็นคนที่ถูกล้อเลียนตั้งแต่เด็ก ทำให้ฉากจบของเขามีน้ำหนักทางอารมณ์ต่างจากการ์ตูนเดิมอย่างมาก นี่คือเหตุผลที่ภาพยนตร์ดูเหมือนจะเป็นการเฉลิมฉลองตัวละครรองมากกว่าการยำคอมิกส์ตอนใดตอนหนึ่งแบบตรงๆ

ตั้งแต่โปสเตอร์แรกปล่อยมา ฉันรู้เลยว่าการดู 'The Suicide Squad' มันจะต้องต่างจากหนังฮีโร่ทั่วไป แต่ถ้าถามว่าในไทยดูได้ทางไหนบ้าง คำตอบหลักที่ควรเริ่มต้นคือบริการสตรีมมิ่งที่เป็นเจ้าของคอนเทนต์ของค่ายผู้สร้างโดยตรง แอพที่มักจะมีหนังของค่ายนี้คือ Max (เดิมคือ HBO/HBO Max) — ถ้าคุณสมัครแพ็กเกจที่รวม Max ไว้ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะเจอ 'The Suicide Squad' ในไลบรารีของเขา

นอกจากแอพแบบสมัครรายเดือนแล้ว ยังมีตัวเลือกแบบเช่าหรือซื้อดิจิทัลผ่านร้านค้าดิจิทัลทั่วไป เช่น Apple TV (iTunes), Google Play Movies หรือช่องเช่าบน YouTube ที่ให้ความยืดหยุ่นดี คือถ้าไม่ได้มีสมาชิก Max ก็ยังสามารถจ่ายครั้งเดียวเพื่อดูแบบความคมชัดสูงได้ ฉันมักเลือกเช่าเวลาที่อยากทวนฉากโปรดอย่างการเผชิญหน้ากับ Starro เพราะมันเหมาะกับการดูซ้ำแบบไม่ต้องผูกมัดแพ็กเกจรายเดือน

สุดท้ายอย่าละเลยบริการท้องถิ่นบางเจ้า เช่น แพ็กเกจของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตหรือแพ็กเสริมของผู้ให้บริการมือถือที่มักจะแถมช่องหนังหรือแอพสตรีมมิ่งบางตัวเป็นช่วง ๆ หากอยากได้คุณภาพสูงและเสียงพากย์/ซับครบถ้วน ส่องตัวเลือกเหล่านี้ก่อนตัดสินใจจะคุ้มค่ากว่า และถ้าจะให้แนะนำตามใจ ฉันชอบดูฉากแอ็กชันที่ออกแบบอย่างบ้าพลังในไฟล์ความละเอียดสูงมากกว่าดูจากลิงก์ที่บีบอัดแล้ว แล้วจะได้อรรถรสของมุกดำและมู้ดที่ผู้กำกับตั้งใจส่งมาเต็ม ๆ