พันวาเสน่หา

พันวาเสน่หา

last updateLast Updated : 2024-12-26
By:  พันพรายOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
44Chapters
830views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ภายใต้รูปลักษณ์หล่อเหลา เอาการเอางาน ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าของห้องเสื้อสูทชื่อดัง แท้จริงแล้วคือปีศาจแมงมุม! ผู้มาพร้อมสัญญาแห่งความปรารถนา ซึ่งเธอจะต้องเสียสละวิญญาณเข้าแลก และกฎแรงดึงดูดเที่ยงตรงเสมอ... ซีรีส์สาปอสุรา มนตร์ตาละวัน มนตร์ตาละวัน - ภพคุณหลวง - (พีเรียด) พันวาเสน่หา

View More

Chapter 1

1

The day the offer came from the Royal Talons for a permanent position, my best friend, Alicia, stared at me in shock.

“Permanent? Serena, that means leaving for good. Leaving Damien?”

I shook my head, my voice soft. “It’s just for five years. I want to learn their advanced pack management and strategies. When I come back, I’ll be able to help Damien even more.”

Alicia sighed and dropped it.

She knew. Everything I did, I did for one name—Damien.

I said goodbye and rushed back to the manor, my heart soaring. Five years was a long time, but it was a small price to pay for the strength of his pack.

I couldn't wait to tell him. I could already picture it: him pulling me into a tight hug, his deep voice a rumbling whisper against my ear, telling me he couldn’t bear for me to leave.

My flight was in three days—on our mating anniversary.

Maybe, in our last few days, he’d be like he was when we first bonded. Claiming me in the most primal way, over and over. Branding his scent into my skin, trying to fuse me into his very bones.

But the moment I pushed open the manor doors, the glittering hall smashed all my fantasies to pieces.

This was for Lila’s coming-of-age ceremony.

It was far more lavish than our own mating celebration had been.

My heart plummeted. My wolf whimpered and sank with it.

Damien was directing the staff, his focus entirely on the massive champagne tower they were building. He didn't even notice me.

“Damien,” I said, walking up to him. I forced my voice to stay even. “I just got some news…”

“Whatever it is, it can wait,” he said without looking up. His tone left no room for argument. “This is Lila’s big night. I don’t want any surprises.”

Any surprises. He meant me.

My chest tightened. A sharp sting shot through our mate bond.

I bit my lip and shoved the letter back into my bag. “I understand. I already got Lila a gift.”

He seemed surprised when I took it out—a custom perfume designed to soothe a wolf’s spirit.

He finally looked at me, his gaze a storm of something I couldn't read. Annoyance? Guilt? “That was thoughtful of you.”

“She’s family,” I forced a smile that didn’t reach my eyes.

“Go to the study and organize the guest list. They’ll be here at seven,” he said after a moment’s hesitation.

I hurried to the study, telling myself not to fight. Not now. Not before I had to leave.

In the study, a receipt stopped me in my tracks. It was from a high-end jeweler in Milan.

—Moonstone Wolf Pendant.

The long string of zeros after the price felt like a slap in the face.

My wolf jolted, my heart hammering in my chest.

A year ago, on the anniversary of us being confirmed as mates, Damien had whispered a promise in my ear. He would have a one-of-a-kind moonstone wolf pendant made just for me. It was the most sacred token between mates, a symbol of the Moon Goddess's ultimate blessing.

But that day, he’d spent the whole night calming Lila down from one of her anxiety attacks.

I thought he’d forgotten.

But he remembered. Was this my anniversary gift, for three days from now?

Before I could even feel a flicker of hope, Lila’s voice called from upstairs.

"Serena! The guests are arriving!"

I quickly gathered the files and rushed upstairs to help her with her gown.

Lila looked like an angel in a white silk dress. She gave me a sweet smile when she saw me.

"Serena, you look a little worn out. Want some of my concealer?"

I glanced in the mirror. She was right. I was exhausted. I’d been preparing for today’s interview for two months.

"No, thanks." I handed her the perfume. "Happy birthday, Lila."

Her eyes lit up as she tore open the package. "Oh my god, I've wanted this forever! You're the best, Serena."

She gave me a hug, and I smelled the expensive skincare products on her. The ones Damien bought for her.

"The guests are here," I said, hearing voices from downstairs. "Let's go."

The banquet hall was already full. Pack elders, key partners, and some younger faces I didn’t recognize.

I found my seat and froze.

My seat was at the far end of the long table. Wedged between two staff members.

Lila was sitting at Damien’s right hand, in the seat of honor, soaking in everyone’s praise.

It was a public humiliation.

An Alpha’s mate belongs at his left. But that seat—my seat—was empty.

I took a deep breath and kept my smile in place. It must be a mistake.

Throughout the entire dinner, Damien acted like I didn't exist. His attention was completely on Lila, introducing her to every guest, making sure her glass was never empty.

"And now, a very special gift for Lila," Damien announced, standing up. He pulled a velvet jewelry box from his suit jacket.

My breath caught in my throat.

He opened the box. Inside lay a stunning moonstone wolf pendant. It shimmered under the lights as if blessed by the Moon Goddess herself.

"Lila, this is to celebrate you officially coming of age, and a blessing for your future," Damien said, personally fastening it around her neck. "You deserve the best of everything."

Tears of joy streamed down Lila’s face. "Damien, I… I don't know what to say."

"Just say you'll always stay with us," he said, stroking her hair. "This is only the beginning. I'll give you so much more."

The room erupted in applause.

I sat in my corner, the world spinning, a roar in my ears.

My wolf was crying out, feeling the sting of betrayal. It curled into a painful ball inside me.

I struggled to keep my expression neutral, but I must have failed.

Damien's sharp gaze shot across the room to me.

His voice, laced with the steel of his Alpha command, sliced right through me.

"Serena. Don't tell me you're losing your temper over a single gift for Lila."
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
44 Chapters
1
“ชอบคนนี้ อยากได้คนนี้” เสียงเข้มบอกลูกน้องที่เลิกคิ้วขึ้นถาม“ครับ... คนไหนครับ?”“หน้าโต๊ะนั้นไง แกมองไม่เห็นรึ? อัฟซา”“อ้อ...” ลูกน้องพยักหน้าเออออตาม ก่อนยกมือป้องปากกระซิบ “เห็นแล้วครับนาย เซลล์สาวร้านเราใช่ไหม?”“อื้ม... คนนั้นแหละ” ในน้ำเสียงแผ่วเบา นัยน์ตาสีอำพันของหนุ่มลูกครึ่งฉายแววคาดหวังว่าสาวในดวงใจจะหันมองกันบ้างเจ้าของร่างอ้อนแอ้นในสูทกระโปรงสีดำเข้ารูปสมส่วนเอวคอดบาง ชายเสื้อเชิ้ตถูกเก็บซ่อนไว้ใต้กระโปรงเอวสูง เรือนผมดำสนิทความยาวประสะโพกถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย หางม้าแกว่งไปมาในท่วงท่าการเดินสง่างามโดยไม่ต้องลากส้นสูงแหลมปรี๊ด เหมือนกับว่าเธอรู้จักสรีระของตัวเองเป็นอย่างดีในทุกองศา ถึงทรวดทรงองค์เอวของเธอจะไม่ใช่สาวผอมหุ่นนางแบบ แต่ดูดีอย่างมีน้ำมีนวล เห็นสัดส่วนร่างกายได้ชัดเจน เธอมีหุ่นในอุดมคติของหนุ่ม ๆ ทั้งหลาย รวมถึงเจ้านายที่กำลังทำตัวเป็นพวกถ้ำมองพันวารู้สึกขัดใจด้วยเล็กน้อย เมื่อลูกค้าหนุ่มใหญ่ดูจะสนใจพนักงานขายมากกว่าสินค้าในห้องเสื้อสุดหรูแห่งนี้เสียอีก อย่าว่าแต่ขายสูทสักตัวเลย หล่อนขายอะไรไอ้หมอนั่นก็คงจะซื้อ!‘ได้ค่ะคุณชาย พรุ่งนี้เช้าดาวจะให้น้องเอาสู
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
2
“ผมแค่อยากให้นายรักษาสุขภาพ ผมเห็นนายเมาแปลว่าคาเฟอีนมันก็คงจะมีผล”“มี... แต่ฉันไม่เป็นไร ร่างกายฉันซ่อมแซมตัวเองได้ดี” พูดแล้วเขาก็หัวเราะ หันกลับมาทางลูกน้องที่มีสีหน้างุนงง “แกเคยได้ยินเรื่องพิษแมงมุมรักษาภาวะสมองขาดเลือดได้หรือเปล่า?”“ไม่นะนาย ถ้าโดนแมงมุมกัดแล้วไม่กลายเป็นสไปเดอร์แมน ผมไม่เคยได้ยินแน่ ระดับสติปัญญาผมไปไม่ถึง”“เอาไว้จะเล่าให้ฟังนะ”“ได้เลยครับคุณพันวา เอาเป็นว่าผมจะรอ...”ต่อให้ปากบอกว่ารอ พันวารู้ดีว่าลูกน้องชอบถ่อมตน ยังไม่อยากให้เรื่องมันยืดเยื้อ พอเห็นว่าเขามองสาวไปกินกาแฟไป ยังลอบกลืนน้ำลายลงคออยู่เรื่อย แล้วจะมีทางเลือกอะไรมาก“นายจะเซ็นสัญญากับเธอไหมล่ะครับ?”เจ้านายเงียบไปครู่ เลิกคิ้วถาม “แกรู้เรื่องสัญญาได้ยังไง?”ใต้เคราเขียวครึ้มของชายร่างสูงใหญ่กำยำปรากฏรอยยิ้มมีเลศนัย ประกาศเต็มที่ว่ารู้...“มาดามบอกผมทุกเรื่องครับ แล้วผมไม่เคยเห็นนายถูกใจใคร จะเข้าไปจีบเธอ ที่นี่ก็เป็นที่ทำงาน ผมว่านาย... ให้ผมเตรียมเอกสารดีกว่า เซ็นไปเถอะครับจะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย ที่เหลือให้เป็นหน้าที่เจ้าพวกนั้น...”‘พวกนั้น’ ที่ว่า ความลับของตระกูลยาซาคอฟมีไม่กี่คนที่รู้
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
3
พอคุณแม่เริ่มชื่นชมน้องชายพี่ชาย ทั้งที่เธอน่ะตื่นคนแรกของบ้านมาช่วยแม่ทุกเช้า ตรึงใจคงต้องน้อยใจเป็นธรรมดา หญิงสาวพยายามลืมหน้าตาน่าเกลียดของเจ้าสัตว์ร้าย ไปจับทัพพีที่ทำจากไม้ในหม้อใบใหญ่ คนข้าวให้เข้ากัน อย่างไม่ลืมหน้าที่ตัวเอง“ไม่ต้องรอหมอเลี้ยงหรอกแม่ กว่าหมอจะเรียนจบอีกนาน ป๋าเปย์อยู่นี่ปะ ข้าวสุกแล้วก็ตั้งร้านไปเถอะค่ะ”ควันลอยฉุยจากข้าวมันสีเหลืองส่งกลิ่นหอมน่ารับประทาน หน้าตู้กระจกที่มีไก่ต้มแขวนอยู่ในเวลาแปดโมงตรง ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วเธอจึงล้วงหยิบเงินจากกระเป๋าสตางค์ในผ้ากันเปื้อนลายสวยส่งให้ “เอ้านี่หมื่นนึงค่าทำขวัญมีดหล่น เดือนนี้ได้ค่าคอมฯ เยอะ หนูไปแล้วนะ”“ว้ายยตาย! ไปเลยค่ะลูก ขอให้เจริญ ๆ”“สาธุ” พูดพลางยกมือประนม ปลายหัวแม่โป้งจรดหน้าผาก เมื่อเจ้าของร่างอวบในชุดพร้อมทำงานรีบนับเงิน ก่อนเก็บมันลงกระเป๋าหน้า รูดซิปอย่างระวังให้แน่ใจว่าจะไม่ทำหล่นรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวยหวานใต้เครื่องสำอางอ่อน ลูกสาวได้ให้สินน้ำใจกับแม่แล้วก็เดินออกจากทาวน์โฮมสามชั้นสองคูหา ที่เป็นทั้งบ้านและร้านข้าวมันไก่ บึ่งรถประจำตำแหน่ง ซีวิคสีดำเพื่อตรงไปทำงานอย่างภาคภูมิใจ ----
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
4
ในห้องรับรองแขกกว้างขวางสไตล์กรีกโบราณ ทุกอย่างถูกประยุกต์ให้เข้ากับยุคสมัยใหม่ด้วยฝีมือสถาปนิกชำนาญงาน เฟอร์นิเจอร์ราคาแพงได้รับการเลือกสรรให้เข้ากันกับเพดานทรงโค้งสีขาว ส่วนช่องว่างนั้นตกแต่งด้วยภาพวาดสีน้ำมันแน่นอนว่าห้องนี้เป็นสถาปัตยกรรมแนวกรีกตามใจเจ้าของบ้าน ห้องทุกห้องจึงมีรูปวาดของเทพเจ้าในยุคโบราณ ความเชื่อของผู้คนในอดีตจนถึงปัจจุบัน ผ่านพ้นมานานนับหลายศตวรรษ แม้แต่ในห้องนอนก็ยังมีรูปวาดของเทพีแอโฟรไดท์ (Aphrodite) หรือวีนัส (Venus) เทพีองค์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์มากที่สุดเจ้าของร่างสูงในเชิ้ตสีเทาเข้มกำลังนั่งสนทนากับลูกน้องบนเก้าอี้โซฟาหลุยส์ตัวยาว ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวกับว่าเป็นหนึ่งในชิ้นงานประติมากรรมชั้นเลิศของเทพเจ้า ไร้ที่ติ สมบูรณ์แบบ เขาพิถีพิถันในการแต่งตัวกว่าทุกวันเมื่อมีนัดสำคัญ จัดแจงทรงผมลูบลงให้เรียบด้วยเจล เหลือปอยผมเล็ก ๆ ด้านหน้าหล่นลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ เผยให้เห็นหน้าผากกว้าง สันกรามแบบหนุ่มลูกครึ่ง-แขกขาว แม้ขอบตาดำคล้ำอาจดูอิดโรยเหมือนคนอดหลับอดนอนมาร่วมอาทิตย์“เธอเซ็นสัญญามาแล้ว... ฮึ! ข่าวดีของฉันจริง ๆ”“นายแน่ใจนะครับ ผมว่า...เธอไม่ใช่ผู้หญ
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
5
Arachné Tailors ห้องเสื้อแบรนด์ดังย่านถนนสุโขทัยค่อนข้างคึกคักวุ่นวายเพราะไม่ได้ขายแค่สูทเพียงอย่างเดียว ยังมีผ้าประเภทอื่นอย่างผ้าซิ่นผ้าไหมซึ่งเป็นสินค้าขึ้นชื่อของประเทศไทย เน็กไท ผ้าเช็ดหน้า งานผ้าชนิดอื่นอีกหลายประเภท รวมถึงของชำร่วยเล็ก ๆ ให้นักท่องเที่ยวได้จับจ่ายใช้สอย และด้วยความที่ห้องเสื้อแห่งนี้ติดสัญญาสปอนเซอร์บริษัททัวร์ ฉะนั้น นอกเหนือจากการไปเยี่ยมชมร้านจิวเวลรี่ ร้านเครื่องหนัง หรือแม้แต่ร้านขายน้ำผึ้ง จะมีนักท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์เดินเข้าเดินออกที่แห่งนี้ทุกวันผ่านกระจกบานสูงใหญ่หากมองจากข้างนอกเข้ามา จะเห็นว่ามีพนักงานมายืนรอลูกค้าประมาณหกถึงเจ็ดคน ทุกคนสวมสูทมีราคา แต่งตัวดีพูดจาดีท่าทางน่าเชื่อถือ บางคนมีนาฬิกาเรือนหรูไว้อวดฐานะทางการเงิน บางคนก็เป็นลูกครึ่งที่พูดได้ถึงสามภาษา ยังมีชาวต่างชาติที่ทำงานในเมืองไทย และคนไทยแท้อย่างตรึงใจเด็กจบใหม่ไฟแรงสามารถพูดได้ถึงสี่ภาษาทั้งภาษาไทย อังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน ไม่น้อยหน้าพนักงานคนอื่นแม้แต่คนที่เป็นเจ้าของภาษาเองยังชมว่าเธอสำเนียงดี มีรอยยิ้มหวานสมชื่อ ‘ตรึงใจ’ ราวกับว่ารอยยิ้มของเธออาจติดตามผู้รับไมตรีไปด้วย ยังถือดีก
last updateLast Updated : 2024-11-28
Read more
6
ลูกค้าชาวต่างชาติคงเห็นด้วยเพราะการแต่งตัวของพวกเขาเองก็ดีไม่น้อยหน้า คนไหนเป็นคนสอนงานและคนใหม่ ที่บอกว่ามาด้วยกัน...สองหนุ่มสาวยังได้รับไมตรีตอบกลับมาเป็นรอยยิ้มใจดีของลูกค้า เปิดโอกาสให้ชายร่างสูงใหญ่หยิบสายวัดตัวขึ้นมาอย่างมืออาชีพ ไม่ถือตนเลยสักนิดว่าเป็นเจ้าของ เขาแค่ปฏิบัติตนเหมือนเป็นพนักงานขายและช่างตัดเสื้อคนหนึ่ง“สัดส่วนมนุษย์แต่ละคนไม่เท่ากันไม่ใช่แค่สรีระ กระดูกแต่ละคนยังไม่เท่ากันเลยครับ... ถ้าน้องไม่กดสายวัดลงไป ใช้น้ำหนักจากปลายนิ้วอีกสักหน่อย สูทที่ตัดออกมา ได้ขนาดสวยก็จริงแต่อาจจะเคลื่อนไหวไม่สะดวก...”“คือเราสามารถขออนุญาตลูกค้าได้นะครับ แต่ถ้าลูกค้าไม่สะดวกใจจะถอดเสื้อ มืออาชีพต้องใช้สัญชาตญาณ... ตรงนี้... สามารถใช้วิธีซ่อนตะเข็บ คนถือสายวัดต้องเผื่อขนาดให้ดีเพราะคนตัดผ้าไม่ได้มาวัดเอง คนตัดเสื้อเป็นจะรู้ครับ...”“ค่ะคุณพันวา...”ดวงตาคู่สวยมองตามทุกการขยับมือของคนเก่งกว่า ยังกับว่าปากกาในมือที่ขีดลงบนกระดาษและสายวัดนั้นเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา สามารถขีดเขียนตัวเลขการตัดเสื้อตัวหนึ่งได้อย่างแม่นยำ ส่วนตัวเธอเรียนเรื่องเสื้อผ้ามาไม่น้อย แต่เธอกลับแน่ใจว่าเขาเรีย
last updateLast Updated : 2024-12-26
Read more
7
และก็อย่างที่คิดเอาไว้ว่าไม่มีอะไร ในรถยนต์แอร์เย็นฉ่ำไม่ได้มีแค่เธอ ข้างหน้าเป็นลูกน้องหนุ่มชาวต่างชาติ คนหนึ่งขับรถ อีกคนนั่งข้าง ๆ คอยบอกทางและช่วยประสานงานกับเลขาฯ เจ้านายนั่งกลางเบาะหลัง ถัดไปนั้นเป็นสาวผมสีบลอนด์ทองดัดเป็นลอนปลาย ในมือของหล่อนถือแท็บเล็ตเอกสารของเจ้านายด้วยมาดนางพญา ดูเป็นผู้หญิงที่สวยสง่ามาก ๆ คนหนึ่ง“ขอโทษที่ให้รอนะคะคุณพันวา...” สองมือประนมแนบอกไหว้เจ้านายหนุ่มรอบที่สาม นั่งชิดขาเรียบร้อยอย่างประหม่าอาย ฝ่ามือหนาก็ขึ้นปราม“ไม่เป็นไร ผมดีใจที่ตัดสินใจถูกนะครับ แต่เลิกไหว้ได้ละ ไม่อยากแก่ไปกว่านี้”พันวายังคงเป็นกันเองกับพนักงานในสังกัด แต่เธอก็แสนเกรงใจเขาเพราะว่าเขาเป็นเจ้าของ ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น“นี่คุณนาดีนนะครับ เลขานุการผม คุณนาดีนครับ คุณตรึงใจ...” แล้วค่อยหันไปมองใบหน้าหวานงามอย่างเอ็นดู ด้วยแววตาที่คล้ายกับว่ามีรอยยิ้มข้างใน หญิงสาวคงไม่รู้เลยว่าทั้งหมดนั่นเป็นแผนการของเขา“วันนี้มีประชุมหัวหิน รับทานอาหารช่วงหัวค่ำกับหุ้นส่วนของ Le Bua นะคะ”“เตรียมเสื้อผ้าให้เธอรึยัง?”“เรียบร้อยค่ะ”เลขานุการสาวทำหน้าที่ตัวเองดี ส่วนคนมาใหม่ไม่รู้เรื่องนี
last updateLast Updated : 2024-12-26
Read more
8
บรรยากาศรอบกายค่อนข้างตึงเครียด มากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนวงหน้าหล่อเหลา ตามด้วยคำขอบคุณที่เปิดโอกาสให้เขาและให้ตัวของเธอเอง สารพัดงานโฆษณาว่าตัวเขาผ่านงานอะไรมาบ้าง ในขณะที่ทุกอย่างไม่จบเพียงเท่านั้น จากที่นั่งโซฟารับแขกบริเวณมุมห้องประชุมกว้างขวางโอ่อ่า ซึ่งหญิงสาวพยายามจดบันทึกทุกอย่างไว้ในแท็บเล็ตอย่างตั้งใจ สายตาหลายคู่ของบรรดาสาว ๆ ที่มองมา รวมถึงเลขานุการสาวผมบลอนด์ที่นั่งอยู่ข้างกันบอกว่าพวกหล่อนอิจฉา! เจ้าของร่างสูงในสูทหล่อเหลากำลังอธิบายเรื่องธุรกิจงานผ้า โปรเจกต์การค้าตอบโจทย์การตลาดนักท่องเที่ยว บริษัททัวร์ เขายืนตรงอย่างสง่าผ่าเผยตรงหัวโต๊ะงานประชุม ตอบคำถามทุกคนอย่างสุภาพชัดเจน กระทั่งหมดเวลาในช่วงหกโมงเย็น ยกมือไหว้ลาคู่ค้าอย่างคนไทยแท้แม้ว่าเขาจะเป็นลูกครึ่งก็ตาม ค่อยฝากลูกน้องบอกคนอื่นว่าเขาไม่สบาย ขอให้เด็กฝึกงานอยู่กับเขาแค่คนเดียว เดินโซเซกลับมาใต้ร่มไม้ในลานจอดรถด้านหลังโรงแรม“ไม่สบายหรือเปล่าคะ? คุณ... หน้าซีดมากเลย” ในน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย ตรึงใจประคองผู้ชายตัวโตมานั่งบนเบาะอย่างทุลักทุเล ร่างสูงสง่านั่งห่อไหล่ด้วยท่าทางอิดโรย ตา
last updateLast Updated : 2024-12-26
Read more
9
“บอกแล้วว่าอ่านก่อนเซ็นนะครับ เรื่องมันยาว คงเล่าไม่หมดในวันเดียว”“ว่าแล้วเชียว ดาวว่า... ดาวไม่เคยจูบใครเลยนะ ไม่มีทางที่ดาวจะจูบคุณก่อน”“แต่ก็ทำไปแล้ว เหมือนคนขาดสติ” ในคำเหน็บนั้นยังมีความชื่นชมแอบแฝง กระทั่งในแววตาระรื่น เขานั่งอยู่ใกล้กันกับเธอ ส่งยิ้มหวานให้อยู่เรื่อย“ลูกน้องคุณรู้เรื่องนี้?”ชายหนุ่มพยักหน้าบอก “รู้... แค่อัฟซามาร์คัส พ่อครัว ลุงคนขับรถที่บ้าน มีเพิ่มมาอีกหนึ่ง หวังว่าน้องดาวจะไม่บอกเรื่องนี้กับนาดีนหรือคนนอกนะครับ”“ไม่พูดหรอกค่ะ ถึงพูดไปก็ไม่มีใครเชื่อแน่ ๆ แต่ว่าคุณกำลังจะบอกว่าสัญญาที่เซ็นคือดาวต้องมอบชีวิตให้คุณ... อย่างนั้นหรือคะ?”“ก็ไม่ใช่คนเดียว คุณสำคัญต่อลิ่วล้อของผมด้วย”ตรึงใจดันเพิ่งจะรู้ว่าอีพี่คนนี้ไม่คบหา ไม่น่าญาติดีด้วยเลย และเขาหลอกเธอ! เจตนาเข้าหาเธอด้วยจุดประสงค์แอบแฝง ขณะที่เธอพยายามรวบรวมสติให้ดี หลุบตามองเจ้าตัวขาแหลมยาวสีดำสนิทจอมเจ้าเล่ห์บนหน้าตักแกร่ง ตัวเดียวกับที่เธอเคยเจอ ปลายนิ้วชี้ไปอย่างเคียดแค้น“ไอ้เจ้าตัวนั้นมันเจาะนิ้วดาว ไม่ได้ตั้งใจเซ็นเลยนะ!”“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ทุกอย่างมีราคาต้องจ่าย น้องจะไม่เสียอะไรฟรี ๆ ในการทำ
last updateLast Updated : 2024-12-26
Read more
10
ความคิดเยี่ยงโจรผุดวาบขึ้นมาในหัว ก่อนที่จะลืมตาพรึบมองร่างบนเตียง ขบกรามกัดกันด้วยใจปรารถนาอยากเป็นเจ้าของเรือนร่างงามนี้ ทว่าหากเจ้าตัวไม่อนุญาตแล้วละก็ ระดับคุณพันวาคงไม่อยากลักหลับสาวให้ถูกต่อว่าตะกละไร้มารยาท จึงสะบัดหน้าไปมาแรง ๆ หย่อนก้นนั่งลงบนที่นอนนุ่ม ก้มหน้ามองเปลือกตาขาวปิดสนิทใต้ขนตางามงอนเป็นแพสวยโดยปกติแล้วชายหนุ่มมักลุกก่อนคู่ขา ไม่เคยเหลียวหลังหาคนหลับบนที่นอน เขากลับนั่งมองร่างบางในเสื้อนอนแพรไหมสีแดง! สายเดี่ยว! ด้วยอารมณ์รุ่มร้อน อยากชิมชมเนื้อกายละเอียดเนียนเบื้องหน้าแม้สักนิดก็ยังดี แม้จะเผลอคิดอยู่ว่าสาวน้อยโดนเลขานุการคนดีแกล้งหรือเปล่าด้วยบุคลิกของเธอไม่น่าใส่เสื้อผ้าพวกนี้ มันควรเป็นเสื้อนอนยาว ๆ ลายตุ๊กตาน่ารักเสียมากกว่า พอผ้านวมหนาคลุมอกขยับขึ้นลงตามเสียงผ่อนลมหายใจ อกอวบยวบลงและพองขึ้น เขายังเผลอลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างหิวกระหาย จนกระทั่งเปลือกตาขาวกะพริบสองสามครั้ง ใบหน้าสดสวยนิ่งงันมองเพดานสีขาว ค่อยหันมาทางเขา“คุณ... พันวา?”“ขอโทษนะครับ ผมถือวิสาสะเข้ามา กลัวว่าดาวจะเหนื่อยหรือป่วย... เพราะเรื่องเมื่อวาน”ข่าวร้ายในข่าวดีคือทุกอย่างเป็นเรื่องจริงไม่ใ
last updateLast Updated : 2024-12-26
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status