เพนกวินการ์ตูน

โซล บารมี บวรกิจวัฒนา ปีสี่ คณะวิศวะ 189/64 นิสัย เป็นคนรักเพื่อน เสียสละให้เพื่อนได้ทุกอย่าง ภายนอกเหมือนเป็นคนเจ้าชู้ ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่ไม่ชอบผูกมัดกับใคร ฝังใจกับเรื่องรักในอดีตของตัวเอง ใยไหม ธันยรัตน์ วราพิพัฒน์ ปีสี่ คณะวิศวะ 162/49 นิสัย ดาวมหาลัยคนสวย เป็นคนนิ่ง ๆ ต่อหน้าคนอื่นเป็นคนพูดน้อย จะพูดมากเฉพาะอยู่กับเพื่อนสนิท ผู้ชายคนไหนมาจีบก็ไม่สน ฝังใจรักกับผู้ชายคนเดียว Spoilt “ที่นี้รู้หรือยังว่าเธอมันโง่ โง่แล้วก็ยังอวดฉลาด” “หยุดด่าฉันสักที!!! ฉันรู้แล้วว่าตัวเองโง่ แล้วยังไงล่ะ ตอนนี้ฉันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว” “ฉันถึงถามเธอไงว่าเธอมีเหตุผลอะไรถึงได้เอาตัวเองมาเสี่ยงแบบนี้”

อี้หมิง พยายามเอาชนะชะตาชีวิตในยุคที่เธอทะลุมิติมา ด้วยวิชาความรู้ของโลกยุคปัจจุบันเธอก่อร่างสร้างตัวในยุค จีนโบราณจนมีฐานะอู้ฟู่ร่ำรวย สร้างงาน สร้างอาชีพคนเร่ร่อน จนที่เล่าขานไปทั่วทั้งแคว้น

เมื่อความเข้าใจผิดของเธอ ลุกลามเป็นความเสียหายหลายสิบล้าน ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขา ที่เกิดจาก บนเตียง จึงเริ่มต้นขึ้น! บนเตียงผ่าตัด ธีริศรา คือคนไข้ของเขา สำหรับคุณหมอมือหนึ่งผู้เอกอุด้านความงามทุกแขนงอย่าง ไธม์ ผู้หญิงคนนี้อยู่ห่างไกลจากมาตรฐานคำว่า สวย ของเขาอย่างสิ้นเชิง ไม่มีทางเสียหรอกที่หมอหนุ่มเพอร์เฟกต์อย่างเขาจะไปรักเธอได้ บนเตียงนอน เรานอนด้วยกัน กอดกัน ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่แม้แต่จะมีชื่อความสัมพันธ์ใด ๆ ที่นิยามได้ เมื่อเธอกำลังรู้สึกมากกว่า เธอจะจัดการตัวเองอย่างไร จะรู้ได้อย่างไรว่าเขาก็รู้สึกเหมือนกัน และความสัมพันธ์ครั้งนี้จะเป็นมากกว่านั้นได้ไหม ในเมื่อจุดเริ่มต้นของมันก็แค่เรื่องบนเตียง

เพราะประกาศิตจากแม่และยายให้เธอกลับไปแต่งงานกับคนที่หาไว้ ทางรอดสุดท้ายคือเธอต้องหาผู้ชายที่เพียบพร้อมกว่ากลับไปฝาก แต่ทุกอย่างก็ดันผิดแผนไปหมด เมื่อเธอดันสะเพร่าเข้าผิดห้อง สุดท้ายใครจะคิดว่าชีวิตของ แวววิวาห์จะเปลี่ยนไปตลอดกาล เพราะคีย์การ์ดใบเดียวแท้ๆ เลยที่ทำให้ชีวิตเธอพลิกผันถูกภาคิน ประธานบริษัทจอมเผด็จการและเอาแต่ใจที่สุดในสามโลกคอยกดขี่ข่มเหง ใช่! เขาทั้งกด ขี่ แล้วก็ขย่ม เอ๊ย! ข่มเหงจนเธอแทบไม่ได้ลงจากเตียง “จูบห้าพัน แต่ถ้าจูบดูดดื่มรุกล้ำหมื่นนึง” “กอดห้าพัน แต่ถ้ากอดลูบไล้ล้วงลึกก็หมื่นนึง ถ้าคุณไม่จ่าย ฉันจะถือว่าคุณหลงเสน่ห์ฉัน และเราต้องแต่งงานกัน” “แล้วถ้ามากกว่านั้นล่ะ” เสียงเขากระเส่าพลางโน้มใบหน้าลงไปถามใกล้ๆ

"ผมมีน้องตั้งแต่เมื่อไหร่?" "พะ...พลอยไม่มีบ้านค่ะ" "ไม่มีบ้านก็ไปอยู่สถานสงเคราะห์สิ!" ******************* "หวงว่างั้น?" "แล้วพี่จะอยากเข้าห้องของพลอยทำไมคะ ทำไมไม่อยู่ห้องของตัวเอง" "เธอกำลังหวงพื้นที่ใส่ลูกชายเจ้าของบ้านอยู่นะ หรือคิดว่าตัวเองเป็นลูกสาวคนโปรดของแม่ อยากทำยังไงก็ได้" "ปะ...เปล่าค่ะ พลอยไม่ได้คิดแบบนั้น แต่พลอยมองว่ามันไม่เหมาะสม เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ" "ต้องเป็นอะไรกันก่อนว่างั้น?" ******************* เจอหน้าน้องวันแรก ก็ไล่น้องเลย แต่วันต่อไป กลับจะคลุกวงในน้องซะแล้ว ไปเห็นของดีอะไรเข้าคะพี่วิน กลับรถแทบไม่ทัน ******************** เรื่อง : ของหวงพี่ชายแสนร้าย นาวิน : ลูกชายคนเดียวของเถ้าแก่ภาคิน ร้านค้าวัสดุก่อสร้างและของตกแต่งบ้านขนาดใหญ่ในตัวอำเภอคันคาย พลอยไพลิน : นักเรียนม.ปลาย ถูกแม่นำไปส่งเสี่ย แต่เลือกหนีมาตายเอาดาบหน้าแทน

เสิ่นชิงเวยคุณหนูตกอับที่มารับจ้างในจวนแม่ทัพใหญ่ นางถุกคนหลอกให้มาที่เรือนต้องห้าม เผยซ่างกวนที่ถูกวางยาคิดว่านางคือคนที่ศัตรูส่งมา จึงย่ำยีนางร่างเดิมตกใจจนหัวใจวาย วิญญาณเสิ่นเว่ยเว่ยจึงมาแทนที่ "เมียจ๋า..เจ้าจะไปไหนแต่เช้า ให้พี่ช่วยดีไหม" "แม่ทัพเผย..ใครเมียท่านกันเอ่ยวาจารกหูแต่เช้าเลย ไสหัวกลับบ้านเช่าไป แล้วอย่าลืมจ่ายค่าเช่าบ้านของข้ามาด้วย" "เมียจ๋า..เรามีลูกด้วยกันเป็นตัวเป็นตนเลยนะ ดูสิหยวนหยวนน่ารักเพียงใด เขาเหมือนบิดาเช่นนี้แปลว่ามารดาของเขาต้องรักบิดาของเขามากแน่ๆ" "ท่านว่างหรือเผยซ่างกวน" "ว่างๆๆ อยากให้พี่ช่วยทำอะไรดี" เคล้ง!! "นี่เคียวไปเกี่ยวหญ้าหมูมา ตรงท้ายแปลงนามีเถามันเทศอยู่เกี่ยวมาด้วย อย่าเกี่ยวจนเตียนล่ะเกี่ยวแค่ให้มันแตกเลื้อยใหม่เท่านั้น" เผยซ่างกวนรับตะกร้ากับเคียวมาก่อนจะไปทำตามคำสั่งเมีย เขากับอาฝูมาถึงแปลงมันแต่ทำได้แค่นั่งมอง เมียห้ามเกี่ยวหมดแล้วเกี่ยวแบบไหนกันล่ะมันถึงจะแตกยอดใหม่ "อาฝูเจ้าไปเกี่ยวสิ" "ท่านอ๋องกระหม่อมชั่วดีอย่างไรก็เป็นถึงบุตรชายเจ้ากรม ให้มาเกี่ยวผักเกี่ยวหญ้าใครจะทำได้เล่าพ่ะย่ะค่ะ"