โคนัน ปี 14

14 วัน ขอรักฉันคืน... ณรันดา นางเอกสาวชื่อดัง จำต้องยุติบทบาททางการแสดงลง ทั้งๆ ที่เธอกำลังโด่งดังถึงขีดสุดเพราะอาการป่วยระยะสุดท้ายซึ่งมาทักทายแบบไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว หนำซ้ำยังต้องกลับไปขอพึ่งใบบุญ อธิป อัศวกุล นักธุรกิจหนุ่มหล่อแสนเย่อหยิ่ง ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยหนีการแต่งงานกับเขาไปก่อนพิธีจะเริ่มแค่ไม่กี่ชั่วโมง เขาเป็นทั้งอดีตคนรัก และยังเป็นเหมือนญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่... แม้ว่าเมื่อห้าปีก่อนเขาจะเคยรักเธอหัวปักหัวปำ แต่ตอนนี้เขากำลังจะแต่งงานใหม่ นางเอกตกกระป๋องเลยได้แต่ทึ้งหัว กลับมาตายรังยังไม่พอ ยังต้องมาทนเห็นผู้หล่อล่ำกล้ามแน่นไปสวีทหวานกับผู้หญิงอื่นอีก และเมื่อไม่มีอะไรจะเสีย "เป็นไงเป็นกัน ก่อนตาย ฉันต้องได้ผู้ชายคืน" มารยาร้อยเล่มเกวียน ทั้งกลเม็ดเด็ดพรายต่างๆ จึงถูกงัดมาใช้เพื่อการนี้แบบทุ่มสุดตัว คิดแค่ว่าเพื่อความสุขสุดท้ายก่อนตายก็แล้วกัน... มิชชันร้ายๆ ของนางเอกแผนสูงจะคอมพลีทหรือไม่ ต้องติดตาม...

คอนโดนี้อยู่แล้วฉ่ำแฉะทุกวัน เพราะรุ่นพี่แต่ละคนงานดีทั้งนั้น ทำเอาสาวเฉิ่มอย่างเธออดที่จะอ่อยพวกเขาไม่ได้จริง ๆ "พี่คะ มาเป็นผัวหนูนะ"

เมื่อจอมมารชินซาง ราชาปีศาจองค์ปัจจุบัน ปิดผนึกพระเนตรสีเลือดไปชั่วกาลนานเพราะผิดหวังจากความรัก จะไม่เปิดผนึกพระเนตรของพระองค์อีกต่อไป หากพระเนตรสีเลือดของพระองค์จะเปิดผนึกขึ้นมาได้อีกครั้ง นั้นหมายถึงนางคือคู่ชะตาที่ถูกเลือกให้เป็นราชินีของพระองค์ จวบจนกระทั่งเฉินวาวา สตรีในยุคอนาคตพลัดหลงเข้ามา ในสถานที่ซึ่งจอมมารหนุ่มกำลังหลับใหล เธอทำให้พระองค์เปิดพระเนตรสีเลือดขึ้นมาได้อีกครั้ง และเฉินวาวาทำให้พระองค์พลิกผืนแผ่นดินไปทั่วทุกแคว้นตามหาโฉมงาม เพื่อครองคู่ตราบสิ้นภพสิ้นชาติไปด้วยกัน

อี้เฟยทะลุมิติไปปี 1975 สวมรอยเป็น จ้าวอี้เฟย แม่เลี้ยงที่ไม่ทำอะไร เพื่อมีชีวิตต่อเธอต้องเลี้ยงดูลูกสาวของสามี และขัดเกลาลูกชายของตัวเอง อะไรคือคะแนนสะสมจากภารกิจเทียบเท่าแต้มทำงานของสามี คูปองใบหนึ่งใช้คะแนน 100 แต้มในการแลก ทำงานขั้นต่ำครึ่งเดือน อะไรคือหากไม่ยอมทำภารกิจตัวตนของจ้าวอี้เฟย รวมถึงอี้เฟยอย่างเธอก็ต้องหายไปเช่นกัน นี่มันระบบแม่เลี้ยงที่เอาไว้ใช้เลี้ยงลูกหรือระบบแม่เลี้ยงเอาไว้ใช้ทรมานตัวเอง

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

เมื่อโชคชะตานำพาให้หญิงสาวผู้เป็นลูกสาวคนโตได้มีโอกาสย้อนเวลากลับมาในช่วงที่ป๊าของตนอายุสิบสี่ในร่างของเด็กหญิงวัยห้าขวบ เธอจะจัดการเปลี่ยนชะตานี้อย่างไร "หากป๊ายังไม่เปลี่ยนนิสัย หนูจะหาพ่อใหม่"